17-08-16

15.08.2016 De Tongerse Wandelvrienden

In de voetsporen van Ambiorix

Maandag 15 augustus, onze derde dag op rij in Limburg. Na een overvloedige maaltijd in onze uitvalsbasis konden we uitchecken en opstomen naar Tongeren. Hier organiseerden de Tongerse Wandelvrienden hun Internationale Eburonentocht. Vriendelijke parkeerwachters bezorgden ons dadelijk een plaatsje voor onze wagen, op de achterzijde van het College. Even de omloop monsteren, inschrijven en op stap.

Een drukke straat bracht ons onmiddellijk op het marktplein. Hier konden we dadelijk het standbeeld van Ambiorix bewonderen. Dit is een voetstuk in de vorm van een prehistorische dolmen. Daarop een bronzen figuur van Ambiorix in "Keltische kledij, de linkerhand op de borst, in de rechterhand een strijdbijl, zwaard aan de gordel, helm met vleugels en een draakje, onder zijn voeten de wapens van verslagen tegenstanders. Een omheining met speren, everzwijnhoofden en pijlen. Recht daar tegenover Onze-Lieve-Vrouwebasiliek. Niet iedere kerk heeft eenzelfde statuut. Zo is een kathedraal een kerk waarin een bisschopszetel is gevestigd. Een basiliek is een kerk die een verheven status krijgt van de paus. Doorheen de geschiedenis heeft de basiliek verschillende statuten gekend. In Tongeren speelde zeker mee dat de kerk een populair bedevaartsoord was. De Onze-Lieve-Vrouwekerk werd een basiliek op 20 februari 1931 door een erkenning van paus Pius XI. Er zijn bronnen die beweren dat de kerk groeide uit een kapel die door Sint-Maternus werd opgericht in de vroege vierde eeuw. De archeologische opgravingen van de laatste jaren spreken dit vermoeden tegen. De oudste restanten die men op die plaats terugvond, waren afkomstig van Romeinse paalwoningen uit de eerste en tweede eeuw. Het eerste stenen gebouw op de site is met zekerheid een Romeins badhuis uit de derde eeuw. Evenwel werden bij recente opgravingen in 2008 restanten gevonden van een Romeinse basilica met apsis uit de vierde eeuw. Deze ruimte werd met zekerheid gebruikt als “gebedsruimte”. Met de bouw van de huidige, gotische kerk startte men in 1240 nadat de romaanse kerk afbrandde als gevolg van conflicten. De bouw van de kerk zelf duurde tot 1536. De toren begon men pas te bouwen in 1442. Ze werd voltooid in 1541, hoewel de spits pas in 1544 werd afgewerkt. De kerk wordt gezien als een hoogtepunt van de Maasgotiek. We merken hier ook het stadhuis op. Op de plaats van het huidige stadhuis stonden de oude lakenhal en de Kleersnijderskamer die bij de brand van 1677 verwoest werden. Bij deze brand ging ook het Tongerse raadhuis, dat zich op de hoek van de Grote Markt en de Sint-Truiderstraat bevond, in de vlammen op. Op 27 februari 1737 besloot de stadsraad een nieuwe stadhuis te bouwen op de gronden van de verwoeste lakenhal. Twee maanden later, op 26 april 1737, vond de eerstesteenlegging plaats in het bijzijn van burgemeesters Willem-Abraham Cours en Jacob Grouwels. Tegen het einde van 1738 was de ruwbouw grotendeels voltooid, maar door het uitbreken van de Oostenrijkse Successieoorlog liet de afwerking van het stadhuis tot 1755 op zich wachten. De plannen voor het stadhuis waren van de hand van Pascal Barbier die zich hierbij liet inspireren door het stadhuis van Luik. We trokken verder de stad in en bewandelden ook de restanten van het voormalig Agnetenklooster. Het Agnetenklooster is één van de weinige kloosters waarvan de gebouwen nog steeds het straatbeeld sieren. Bovendien ligt dit Agnetenklooster centraal op de toeristische as die het stadscentrum verbindt met het begijnhof. We trokken verder kriskras de stad door en kregen dus daadwerkelijk ook een doorgang in het begijnhof. Het Begijnhof van Tongeren of Begijnhof van Sint-Catharina behoort tot de oudste begijnhoven van Vlaanderen. Het begijnhof wordt tot het zogenoemde stedelijke type gerekend en ligt in het zuidoosten van het stadscentrum. Ietwat verder een oude stadspoort. De Moerenpoort of Moerentoren is de nog enige overblijvende middeleeuwse stadspoort in de Belgische stad Tongeren. Moeren verwijst naar de vroeger aanwezige moerassen. Via wat verhard verlieten we het historische stadscentrum om aan te belanden in een uithoek van het natuurgebied “De Kevie”. Dit is een kloppend hart in het Park van de Oostelijke Jeker, het omhelst een bont conglomeraat van verlaten vochtige hooilanden, naadloos overgaand in vegetatierijke moerassen en rivierbegeleidende valleibossen. Doorheen deze uniek interagerende legpuzzel etsen dichte houtkanten, eeuwenoude knotwilgen en glasheldere poeltjes en slootjes hun eigen verhaal. Na hier een mooi stuk in te hebben gewandeld kwamen we in de eerste rustpost waar we genoten van een verfrissend drankje.

We dienden hier een lus te bewandelen. Onmiddellijk kwamen we voorbij de Sint-Lutgardiskerk. Deze parochiekerk werd in 1949 naar het voorbeeld van een vroeg christelijke basilica met een vrijstaande toren gebouwd. In het fronton boven de ingang heeft men de voorstelling van de kruisomhelzing van de heilige Lutgardis, patroonheilige van deze kerk. Sint-Lutgard werd in 1182 in Tongeren geboren, zij is patrones van Vlaanderen, de blinden, de schrijvers en de Vlaamse jeugd. Hier eerst een deel verhard om opnieuw te belanden in het natuurgebied “De Kevie”. We passeerden ook een oude watermolen, nl. de Blaarmolen. De Blaarmolen is een watermolen op de Jeker uit 1836 die sinds de omlegging van deze waterloop in 1968 buiten bedrijf is, maar in 2013 maalvaardig werd gerestaureerd. De Blaarmolen, in zijn huidige toestand, vormt een langwerpig gebouw, waarvan de smalste zijde zich langs het water bevindt. Vermoedelijk was oorspronkelijk de mulderswoning in hetzelfde gebouw begrepen. Hier kregen we opnieuw een deel verhard om wat verder terug het natuurreservaat in te trekken. Iets voor de rust kwamen we terug op de omloop van anderhalf uur geleden. Op de rust genieten van een goeie Westmalle en een stukje taart en we hadden opnieuw energie om het finaledeel aan te vangen.

Aanvankelijk wat drukke straten op de rand van de stad om aan te belanden bij een middeleeuwse stadsomwalling. Ingevolge de verwoesting van de stad in 1213 door de troepen van Hertog Hendrik I van Brabant, werd in 1241 begonnen met de bouw van de middeleeuwse omwalling. Deze muur omsloot de toenmalige stadskern wat nu ongeveer overeenkomt met de huidige ringlaan. Verschillende delen van deze 13de -eeuwse omwalling bepalen nog gedeeltelijk het patroon van de vroegere middeleeuwse stad. Verderop kregen we zicht op een reconstructie van een Romeinse tempel. De eerste keer dat de Romeinse tempel onder de aandacht kwam, dateert al van de zomer van 1964 toen archeologen tussen de boomrijen van een oude fruitboomgaard een aantal sleuven trokken. Doorheen de jaren werd het terrein weliswaar beschermd, werden er een aantal kleinere onderzoeken uitgevoerd, maar tot een gedegen ontsluiting kwam het nooit (mede omdat er geen bovengrondse structuren bewaard bleven). Aan de hand van eigentijdse materialen is getracht om voor de bezoeker een beeld te schetsen van de omvang van dit complex. Een aantal infopanelen geven daarbij de nodige duiding en achtergrondinformatie. Verderop kruisten we een drukke baan en trokken resoluut terug de natuur in, richting kasteel van Betho, gelegen in het natuurgebied Beukenberg. Het Kasteel van Betho is een kasteelhoeve en bestaat uit twee delen. Het kasteel telt vier vleugels rondom een gesloten binnenplaats. Tegen de noordwestelijke vleugel van het kasteel is een U-vormige hoeve gebouwd rondom een tweede binnenplaats. Langs de noordzijde is het complex deels van een gracht voorzien. De oudste delen van het domein dateren uit de 15e eeuw, de grootste delen dateren uit de 17e en 18e eeuw. Beukenberg is een kunstmatig bos ten westen van het stadscentrum. Het bos is gelegen op een Romeins aquaduct en heeft daarom ook een grote archeologische waarde. Tegenwoordig is Beukenberg een groene zone met verschillende wandelwegen. Na dit ommetje kwamen we aan de eindmeet. Dit was een wandeling gespekt met cultuur en natuur, zeker een aanrader. Ons verlengd wandelweekend in Limburg kwam ten einde. We hebben met volle teugen genoten van drie prachtige wandeldagen en konden tevreden huiswaarts keren.

Verslag: Chris Van Cauwenberge

FOTOREEKS:  https://get.google.com/albumarchive/109206872063874220159...

21:30 Gepost door heimisse in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tongeren, chris |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.