28-11-16

26.11.2016 De Padstappers te Grimminge

Gesmaakte Sinterklaastocht vanuit Grimminge

Omdat het niet altijd gemakkelijk is om te parkeren in Grimminge en we daar een grote opkomst verwachtten kropen we wat vroeger uit bed. Het resultaat was dat we op amper enkele honderden meters van de startzaal onze wagen konden achter laten. Vele bekenden begroeten waaronder onze voorzitter Jef, inschrijven en op stap.

Wij opteerden voor de maximumafstand van 32km, Jef had de 20km-omloop in zijn achterhoofd. Op het omloopplan hadden we gemerkt dat onze eerste kilometers samen liepen. Gezellig keuvelend verlieten we in de opkomende dagenraad het centrum van Grimminge. Het was koud en mistig, zodoende beseften we dat het begin van onze fotoreeks niet optimaal zou zijn. Enkele honderden meters straat en dan doken we een eerste kerkwegel in richting Zandbergen, ook een deelgemeente van Geraardsbergen. Wat verder opnieuw wat straat om terug aan te belanden op een volgende kerkwegel die ons afzette in het centrum van Zandbergen. Aan de Onze-Lieve-Vrouwekerk draaiden we links af richting Dender die we even verder daadwerkelijk ook dwarsten. Ietsje verder een splitsing, de langste afstanden gingen solo, onze voorzitter wuifde ons gemoedelijk nog een mooie wandeldag toe en zette onverdroten zijn weg verder zonder ons. Aanvankelijk nog wat straat maar al vlug trokken we de veldwegen in. Hier ook een eerste modderstrook, achteraf bekeken viel de modder die we op deze tocht trotseerden enorm mee. We hebben het al anders meegemaakt bij de Padstappers. Weer of geen weer, deze club schuwt immers de baantjes niet. Je kan het trouwens ook afleiden van hun naam: Pad-stappers, wat het tegenovergestelde is van straat-lopers! Na enkele kilometers vervoegden we opnieuw de wandelaars die we daarstraks achter lieten. We trokken opnieuw de natuur in via een smal wegeltje, tussen en langs een bruinbladerige beukenhaag die ons volop deed denken aan de komende winter. Een bosstrookje bracht ons aan de rand van het natuurgebied “De Nuchten”, in beheer door het Agentschap Natuur en Bos. Dit verkenden we via een aantrekkelijk 600 meter lang knuppelpad dat ons dwars doorheen het gebied voerde, een ideaal biotoop voor vogels zoals de ijsvogel, de blauwborst en de roerdomp.  Vervolgens terug een modderige veldweg, links van ons merkten we in de mist de contouren op van het oude, geklasseerde abdissenhuis van de voormalige Abdij van Beaupré. Nog een rustig tarmacje gevolgd door een natuurdoorsteek achter de huizenrij, zelfs even dwars over een kale akker. Een volgende kerkwegel zette ons af in Idegem, aan onze 1ste rust van de dag. We hadden inmiddels een goeie 9km op onze teller. De inwendige mens wat versterken, enkele gesprekjes voeren en we konden op stap voor een plaatselijke lus van iets minder dan 9km.

We verlieten het centrum van Idegem via een resem van kerkwegels en wat straat, dwarsten de spoorlijn Geraardsbergen-Denderleeuw en trokken even verder een zacht opklimmende veldweg in. Opnieuw wat straat om daarna via een dalende veldweg onze steven te richten op Vloerzegem. Juist voor de Sint-Mattheuskerk sloegen we rechts af, wat verder links terug een natuurdoorsteekje over en langs een rustig kabbelend beekje. Nog wat verhard om opnieuw een smalle veldweg in te trekken, lichtjes bergop richting Smeerebbe. Zelfs terug dwars over een akker. Afdalen richting een oude stortplaats waar we langs wandelden. Hier was het wel even opletten om er geen natte voeten aan over te houden (Haha). We belanden op de drukke N45 die we enkele honderden meters volgden en vervolgens dwarsten. Opnieuw een mooie veldweg. Na een laatste kort stukje verhard sloten we terug aan op de kerkwegels die we daarstraks bewandelden juist voor onze rust in Idegem, die we dus voor de 2de maal gingen opzoeken. Aangezien we reeds twee stevige etappes verwerkt hadden was hier het moment aangebroken om een uitgebreide rust in te lassen met alles er op en er aan!

Op stap voor deel drie. Dadelijk terug enkele kerkwegels, een stukje straat en we belandden aan het sas op de Dender in Idegem. We volgden de Dender geruime tijd stroomopwaarts met naast ons het Provinciaal Domein “De Gavers”, wat we even later ook introkken. We genoten van het mooie zicht op de 20 hectaren grote waterplas. Die volgden we een tijdje om dan af te draaien richting Onkerzele. Een kort stukje straat en terug de veldwegels in. Een volgende klim zette ons af aan de voet van de Sint-Martinuskerk. Hier kregen enkele afstanden, waaronder ook de 32km, een extra ommetje te verwerken met jojo effect. Stukje straat bergop, veldweg naar beneden, stukje onverhard en vlak, om opnieuw op te klimmen naar de kerk. Juist voor de kerk een afdalende veldweg in om uit te komen pal aan onze 3de rust van de dag. Wat fotokes nemen, gesprekjes voeren en onze dorst lessen alvorens te beginnen aan het finaledeel.

Aanvankelijk wat straat maar toch al vlug terug de weidse natuur in. Prachtige veldwegen leidden ons richting Raspaillebos, waar we eerst langs liepen en vervolgens introkken voor een mooie omzwerving. Het Raspaillebos is een sprookjesachtig stukje Vlaanderen op de flanken van de Bosberg. Na het verlaten van dit bos vervolgden we onze weg via een brede onverharde veldweg richting “De Helix”, een Vlaams Kennis- en Vormingscentrum voor Natuur en Milieu. Een educatief centrum van de Vlaamse overheid, gelegen op het grondgebied van het rustige en groene Geraardsbergs dorpje Grimminge. We wisten dat de eindmeet nabij was. Een laatste stukje straat vooraleer we finaal nog een smal veldwegje introkken die ons pal aan de start afzette. Onze tocht voor vandaag zat er op.

Binnen in de zaal was het een drukte van jewelste. Iedereen was aan het nagenieten van het mooie parcours die onder de voeten was geschoven. De allerkleinsten waren aan het genieten van iets anders! De Sint was inmiddels ter plaatse en die had voor elk kindje wel een verassing bij. Sommigen trokken er blijgezind naartoe, anderen dan weer wat schoorvoetend en bedeesd. Maar elkeen werd door de kalme stem van de Heilige man gerust gesteld. Waar is de tijd heen dat we dit ook meemaakten? Is voor de schrijver dezes artikel lang, zeer lang geleden! Na nog enkele gesprekjes trokken we huiswaarts. Padstappers, tot een volgende.

Verslag: Chris Van Cauwenberge

FOTOREEKS: https://get.google.com/albumarchive/109206872063874220159...

16:17 Gepost door heimisse in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: padstappers, grimminge, chris |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.