28-11-16

26.11.2016 wsv Winterslag

Zoeken naar het steenkoolmijnverleden in Winterslag

Wie Genk bezoekt kan niet langs C-mine! Daar hadden we vandaag onze startlocatie! Op de mijnsite staan nog steeds een aantal gebouwen die verwijzen naar het mijnverleden met onder meer de oudste en de meest recent gebouwde schachtbok in Limburg. De Steenkoolmijn van Winterslag was één van de zeven mijnen van het Kempens steenkoolbekken. In 1988 sloot de steenkoolmijn definitief…  Het gebouw waar we dus starten is nu een prikkelend nest voor ondernemers, artiesten, studenten en cultuurliefhebbers en ademt een unieke sfeer als locatie voor allerlei evenementen!  Op de voormalige site van Winterslag gaat respect voor het industrieel verleden hand in hand met hedendaagse, artistieke bedrijvigheid.

We vertrekken dus na de nodige formaliteiten en staan plots oog in oog met een kompel of mijnwerker, deze naam komt van het Limburgs Koempel, dat op zijn beurt komt van het Duitse Kumpel, hetgeen oorspronkelijk “vriend of maat” betekende. We verlaten de gezellige drukte van de site en na een gezellig weder ziens van een medefotograaf, aanschouwen we de voorgenoemde schachtbok voor ons. We duiken “letterlijk” meteen de diepte in al over een lang grasveld, recht naar de vele bossen die onder onze voeten worden geschoven vandaag! We aanschouwen enkele prachtige, typische gebouwen van het natuurgebied Hengelhoef naast ons kijkend. We steken de spoorweg over en duiken al onder een snelwegbrug weer het bos in en bereiken tenslotte het bezoekerscentrum Hengelhoef, gelegen langs de vallei van de Roosterbeek. Hier kan je dolen en wandelen langs de eeuwenoude historiek en met volle teugen genieten van de verscheidenheid aan landschappen! De aangeplante dennenbossen, stille getuigen van de mijnindustrie, wisselen elkaar af  met gemengde loofbossen met beuk, ruwe berk en zomereik. Een waar paradijs voor paddenstoelen! In het voorjaar geven de hoogstamboomgaarden vlakbij het bezoekerscentrum een waar schouwspel met hun witte en roze bloesem van de hoogstammige fruitbomen, die meer woonruimte en een rijk gedekte tafel bieden voor allerlei vogels en kleine zoogdieren. Van de appels perst Limburgs Landschap vzw elk jaar appelsap, elke morgen lust ik dat ook maar dan van onze streek! We genieten van een kleine maar gezellige rustpost in het Hengelhoef. Het kleine, prachtig gerestaureerde hoevetje biedt een verscheidenheid aan eten en drinken, ieder komt aan zijn trekken en de nodige rust.

We verlaten de controlepost en doorkruisen kruidentuin en gebouwtje met bijenkorven (honing, wat lekker!) en verlaten definitief het terrein om terug het bos op te zoeken. We naderen Zonhoven langsheen een kort stukje snelweg overstekend. Maar nu kunnen we het prachtige bos niet ontwijken, onderweg bewonderen we enkele prachtige paddenstoelen, ook worden er enkele bomen gerooid. Blijkbaar wandelen we rechtdoor het Essersbos, in de streek wordt er flink gediscussieerd i.v.m. het kappen van een deel van deze bossen door een bijgelegen transportfirma. Zou spijtig zijn voor de vele prachtige wandelwegen die men hier heeft! We verlaten het bos en volgen even een fietspad, naast ons worden de vele heideterreinen beheerd via begrazing door een kudde Kempense heideschapen. Onder enkele hoogspanningslijnen worden we nogmaals getrakteerd met bos en jawel een prachtig, zanderig heideterrein! We wanen ons even aan de zee ??!! Enkel het water ontbreekt! Op onze volgende rustpost maken we kennis met de helpende handen van de club.

Blijgezind verlaten we de gezellige zaal, passeren enkele goedgemutste wandelaars en duiken weerom de natuur in en ja wat dachten jullie? BOS! Opzij in de verte ontwaar ik een enorm filiaal van de Zweedse meubelketen Ikea. Nog een laatste zandstrook die ik tracht te omzeilen, want bij het aankomen van de laatste rust, moest ik toch even stevig mijn wandelschoenen uitschudden! Een laatste strook industriegebied met de terrils in zicht voor ons en enige laatste boswegels komen we duidelijk op het terrein van de mijnsite. We steken een houten brug over en zien duidelijk de contouren van het mijnverleden! De prachtige gebouwen lachen ons toe : “wow “ : welkom!

Terug bots ik op de ondertussen gekende “mijnwerker” (kompel), zijn job zit erop, blijkbaar verlaat hij het gebouw “letterlijk” met hebben en houden… Al ietsje rustiger, ondertussen al 16 u, daar we pas rond 12 u deze middag vertrokken… Nu is er geen hebben en houden aan! Ik mag ongegeneerd het gebouw en de vele panelen fotograferen, wat een prachtgebouw en toplocatie voor deze organisatie, proficiat WSV Winterslag! Een laatste blik op de site en de mooie schachten en we verlaten tevreden en voldaan het terrein. Natuur en historiek gingen vandaag hand in hand. We komen vast en zeker nog terug!

Verslag: Anny Van Butsele

FOTOREEKS:  https://get.google.com/albumarchive/109206872063874220159...

  

 

 

14:45 Gepost door heimisse in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: winterslag, chris |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.