23-01-17

08.01.2017 Heidetochten te Roosdaal - Pamel

Mistige Nieuwjaarstocht in Pamel-Roosdaal

Toen we ’s morgens thuis de voordeur achter ons dicht deden waren we verrast van de hevige mist. De rit naar Roosdaal werd langzaam afgelegd. Hoewel ik onder normale omstandigheden de startplaats maar al te goed weet zijn liet ik me door de mist toch beetnemen. We waren een straat te ver afgeslagen en naderden zodoende de startlocatie, het Provinciaal Proefcentrum voor Kleinfruit vanuit een andere richting. In het Provinciaal Proefcentrum voor Kleinfruit “Pamel” in Roosdaal worden teelttechnische proeven uitgevoerd op onder meer frambozen en aardbeien. De aardbeien en frambozen worden in het PPK gekweekt volgens het lastenboek van de biologisch verantwoordelijke teelt. Er wordt onderzocht welke bemesting, het best is. Bijen zorgen voor een goede bestuiving en vormen een garantie voor biologische verantwoorde teelt. Zonder deze en andere insecten zou de opbrengst niet eens de helft zijn. Een vriendelijke parkeerwachter bezorgde ons dadelijk een prima parkeerplaats, bijna pal aan de start. Bij het betreden van de zaal maakten we eerst onze ronde bij de medewerkers van dienst om iedereen een goed 2017 toe te wensen. Elektronisch inschrijven en we konden aan ons wandelavontuur beginnen.

Een stukje straat om vervolgens de natuur in te trekken, dwars over de kale velden. Via veld- en kerkwegels bereikten we de Pamelse Meersen. De Pamelse Meersen behoren tot het stroomgebied van de Dender. Hier heeft de Dender een vallei uitgeschuurd met een steile valleiwand op de rechteroever en een zacht hellende op de linkeroever. Het natuurgebied is een open, typisch rivierlandschap. Zo tref je er de Oude Dender aan, een historische bedding van een oude Denderarm met nog nauwelijks stroming, en de Heideboesdaalbeek of Heidebeek. De Oude Dender vormt er de grens met de provincie Oost-Vlaanderen. Typisch voor de Pamelse Meersen zijn de natte graslanden, rietruigten, broekbossen en bomenrijen. Van nature is er veel kwel aanwezig. Kwel is grondwater dat onder druk aan de oppervlakte uit de bodem komt. De Pamelse Meersen fungeren ook als natuurlijk overstromingsgebied van de Dender. Na een tijdje van deze natuurpracht te hebben genoten bereikten we de oever van de Dender die we stroomafwaarts volgden tot de brug in Okegem. We dwarsten de waterloop en trokken het dorpscentrum in. Via een smal straatje achter de  neoclassicistische kerk van Onze-Lieve-Vrouw Opdracht met een toren uit de 13e eeuw bereikten we onze eerste rustpost. Ook hier al onze collega-clubleden die naarstig aan het werk waren het beste wensen voor het nieuwe jaar. Even verpozen om ons lichaamsvocht op peil te houden, enkele gesprekjes aanknopen en we konden op stap voor deel twee, een plaatselijke lus.

Na enkele honderden meters passeerden we het station van Okegem, we dwarsten de spoorlijn Denderleeuw-Geraardsbergen en kregen al vlug een natte modderige bosdoorsteek onder de voeten geschoven. Vervolgens een aaneenschakeling van smalle onverharde eenmanspaadjes. Nog een stukje centrum Okegem en we kwamen terug op onze rust. Hetzelfde scenario als een drietal kwartier geleden om vervolgens deze Ninoofse deelgemeente achter ons te laten en ons mistig wandelavontuur verder te zetten. Na enkele rustige straatjes belandden we terug volop in de winterse natuur. Een resem veldwegen, op sommige plaatsen zelfs redelijk glad, loodsten ons richting Liedekerke. We dwarsten opnieuw de Dender en trokken vervolgens via afwisselend rustige straatjes en enkele stille achterafjes naar onze volgende rustpost waar we terug iedereen konden een gelukkig nieuwjaar wensen. Ook hier kregen we een plaatselijke lus te verwerken.

Kriskras door enkele straten en verharde kerkwegeltjes en opnieuw belandden we in de stille mistige natuur. Een sliert veldwegen, sommige met diepe karrensporen brachten ons aan de rand van het Liedekerkebos, wat we geruime tijd bewandelden. Het 120 ha grote bos is gedeeltelijk toegankelijk voor het publiek en staat bekend om zijn rijke aanbod aan recreatiemogelijkheden en natuurwaarden (o.a. voorjaarsbloeiers). Er zijn verschillende loofbomen te onderscheiden zoals populier, hazelaar, tamme kastanje, Amerikaanse eik, zomereik, lijsterbes, zwarte els, haagbeuk en gewone esdoorn. Na het verlaten van dit bos kwamen we al vlug aan de rand van een kerkhof. Hier wandelden we omheen via een onverhard smal paadje en zelfs even een bosdoorsteekje. Nog een kerkwegeltje, een stukje straat, even dwars over een braakliggend terrein, opnieuw een kort stukje straat en onze lus zat er op. We waren terug op onze vorige rust. Enkele leuke gesprekjes, de dorst lessen en we konden op stap voor het laatste deel.

Dadelijk smalle veldbaantjes in om aan te belanden in de Palitsebeekvallei. Een natuurgebied waar we wandelden tussen oude, maar daarom niet minder waardevolle valleibosjes. Elzenbroeken, dottergrasland en ruigtes wisselen elkaar er af met populieren. Verder door een aaneenschakeling van loswegen, de één al wat breder of smaller dan de andere maar allemaal even mooi. We bereikten opnieuw Pamel-Roosdaal. Even wat straat en een veldweg en we waren in het centrum van het dorp. Rechts van ons konden we nog een blik werpen op de Sint-Gaugericuskerk. Deze neogotische kerk (1903-04) in gele baksteen en blauwe hardsteen is gebouwd naar een ontwerp van Jules Goethals. Een laatste kerkwegel zette ons af op enkele honderden meters van de eindmeet.

We mochten opnieuw een mooie wandeldag op ons palmares schrijven. Dank aan het bestuur van onze wandelclub “Heidetochten Kester-Gooik” maar ook aan de omloopbouwer voor al dit moois en aan de medewerkers van dienst voor de vriendelijke en vlotte bediening. Op 26 maart 2017 zijn we terug op post voor de 18de Camtocht in Gooik.

Verslag: Chris Van Cauwenberge

FOTOREEKS:  https://get.google.com/albumarchive/109206872063874220159...

16:58 Gepost door heimisse in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: heidetochten, pamel, chris |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.