20-03-17

17.03.2017 Olat te Riethoven

OLAT heeft dit keer weer eens De Kempen op haar programma gezet.    Het bekende ritueel vandaag; Noud rijdt voor, gaan op weg naar zijn broer Wim en we vervolgen de weg naar Riethoven, dorp  behorend onder de vergrootte gemeente Bergeyk.  De startplaats vandaag is voorzien  aan een struisvogelboerderij, ver van de bebouwing van voornoemd dorp, dus in het boerenland zullen we maar zeggen.    We zijn als een der eersten aan de plaats van vertrek en kunnen derhalve dichtbij parkeren.  Noud installeert zijn dia projector met scherm en bijbehoren, in een zaal naast de vertrekzaal.  Die zal later bijgetrokken worden vanwege de drukte.  Als eersten melden zich de vroegerikken, die voor het grote werk zullen gaan vandaag, de 50 en 60 k.m. moedigen.  Veelal uitgedost in snelle kledij.    Wij wachten het kortere werk af.  Na vertrek van voornoemde afstandslopers  arriveren  alle andere afstandsgangers.  Het heeft voorbije nacht overvloedig geregend alsook de vorige nachten na een week van mooi lente-achtig weer.  Dat gaan we onderweg ook bemerken, want het water in beken en andere stromen staat erg hoog en stroomt wild en sloten zijn veelal tot de randen gevuld, en op sommige plekken zodanig dat nog juist de weg of de paden nog droog kunnen blijven.   Ook de akkers staan goeddeels blank.   We gaan het terrein bij de start af via gemaaide graswegjes , ronden de bijhorende camping, waar de eerste caravans al plaatsnemen, en bereiken al rap het bosgebied.  Onze route-omschrijving vermeldt aldoor boswegjes en paden, maar we gaan geleidelijk richting Dommelen op aan toch.  Presteer het toch om verkeerd te lopen, want mis een pijl , maar ik moet voortdurend naar de grond kijken vanwege de modderpaden.  Maak rechtsomkeer , naar de route waar ik  de overige wandelaars de juiste weg zie gaan.    Rivieren Keersop en Run  zullen vandaag een paar keer opduiken in de route.  Het zijn zijtakken van de hoofdrivier de Dommel.  Bos en veldweg wisselen snel.     Een wel erg smalle brug over de Keersop.  Zie snelle stromen in sloten en beken onderweg, en zeker sloten met stilstaand water die nog net niet onze paden en wegjes innemen.   Na brug een modderig veldpaadje en we zien de contouren van de wijk van Dommelen opdoemen.  Door klaphek een speelterreintje over een wandelpoort door gaan we door woonwijken met weliswaar veel  groenig, natuur als wel plantsoen en parkachtige aanleg, maar we lopen een flink eind door de wijk.   Paden , trottoir, wegjes, fietspaden volgen snel op nu, een verbindingsweg overstekend,  vandaag trouwens ook de veelheid van bruggen over.    Even de vrije ruimte dwarsen  naar een volgende wijk.  Door rietkragen over  en een weiland.  Zwarte steenslag paadje, langs schrikhek over waterputten heen, komt de rustpost in beeld.  Vlak aan doorgaande weg met pompstation gesitueerd.   Na gezellig verblijf gaan Wim en ik verder.  Moeten de weg oversteken om na wat padwerk opnieuw de Dommelse wijken te doorkruisen.  Geraken dan eindelijk de bebouwing uit een veldweg in via een fietspad een z.g. duiker over.   We zien in de verte dikke grijs en zwarte rookwolken  wat zeker op een enorme brand duidt.  Over welke richting dit is zijn Wim en ik verschillend van mening.  We wippen over slagbomen een landbouwgebied door.   Krijgen een parallel fietspad langs de snelweg Lommel// Hasselt te gaan en even verderop steken we die voorzichtig over en mogen van een grondeigenaar door zijn tuinen wandelen, eerst een bomenlaantje langs schaarse woningen, door een lusttuin langs theehuisje de poort weer uit. na korte gang de Dommelbrug van de in de streek befaamde Venbergse watermolen, met wild water over een veldwegje naar de Luikerweg op aan en na enige tijd langs deze weg afslaand een wegje in waar de rust voorzien is.  Een tot restaurant verbouwde boerderij.  Binnengekomen worden we door personeel naar een etage hoger gestuurd want het gewone wandelvolk past niet tussen overige gasten blijkbaar.  Komen op een hagelwitte zolderverdieping waar overigens spaarzaam wandelaars zijn.  Wim en ik hebben het al gauw gezien hier, blijven er ook niet lang.  Gaan weer op pad en een weggetje leidt ons naar bosgebied, rondom een uitgestrekt vakantie en bungalowpark, Kempervennen genaamd.  Een aangrenzend motorcrossterrein stuurt al de hele morgen motorherrie door de wijde omgeving.   Struinen ruim rondom  dit park door overwegend dennenbos, om later alsnog langs de hekken te gaan. Ruim als goedmakertje  door het uitgestrekte bos, komen we weer langs de hekken van het vakantiepark wat een dorp of stadje op zich moet lijken, met enerzijds landerijen akkerbouw en weidevelden.  De grijze lucht tot dan opent zich enigszins om de zon een kans te geven, maar deze verliest het binnen de kortste keren toch.  .  Opnieuw een doorgaand wegje overstekend gaat het op de Valentinuskapel af, waar voor Wim eerder dan ik de contouren van de rustpost zichtbaar zijn.  daar laat ik  de boterham en soep goed smaken, waarna we weer op weg gaan.  Tegenover de rustpost klappoort door een voormalig weidegebied in waar een verhard slingerpaadje zich aandient. Afwisselend met ruigte en rietgebieden, een smal bruggetje over en even hierna een stenen brug over de Run, recht op dorpje Westerhoven op aan, zien het kerkje boven de bomen uitpriemen, en dan zijn randbebouwing.  Denken dwars door het dorp te moeten gaan, maar mis toch.  Parkoersman stuurt ons erg kort de bebouwing door een z.g. kerkepaadje in, met later een bosgebied.  Nu en dan lopen we uit de aanwakkerende wind in die bossen en af en toe noopt het me de rits van m'n jack open of dicht te ritsen, want warm heb ik het dan toch ook.    We zien onderweg talloze lentegroeisels, en struiken en bomen schieten uit de knoppen.   Krokussen en paasbloem of  gele narcissen overheersen nog.   Zware wolkenpartijen bedekken het hemelzwerk, maar behoudens enkele malen miezer houden we het in tegenstelling weersvoorspellingen toch droog, enkel de straffe wind is kouwelijk nog.  Ik probeer mijn paraplu te slijten  aan medewandelaars want ik weet als ik deze meeneem, blijft het zowat tot meest toch droog.  Ik erken daarin een bijzondere macht maar tja niemand trapt er in.   Opnieuw een doorgaande weg oversteken en hier heeft parkoersman een verrassing in petto.  Ploeterend door een eindeloos lijkende bosweg moet ik mijn tempo flink intomen, zware boswerkmachines hebben de doorgang enorm bemoeilijkt en de modder is hier ook zodanig aanwezig dat ik verwoed naar hogere delen moet vluchten om geen uitglijers te maken of  voorkomen ledematen te breken.  Pak derhalve menige boomtak aan om me veilig te sturen.  Mijn zoolprofielen vullen zich met het gladde goedje zodat ik houvast verlies.   Echt OLAT dus, inderdaad.    Het bos weer uit opnieuw mijn jack dichtrijgen tegen de koude straffe wind, aan de bosrand precies op ons wandelaars.  Het wordt nu graspaadjes gaan, en via een bredere grasweg zien we in de verte de finish opdoemen.  Wrijf in het gras mijn schoenzolen en buitenkant schoenen schoon, en bereik dan  de zaal om me af te melden.  Neem plaats onder een opgezette struisvogel in deze zaal, welke een aantrekkingskracht heeft voor fotoliefhebbers zo blijkt.  Buiten de hoeve kunnen we de levende have aanschouwen.  Ik tracht er nog politici uit te herkennen, maar deze steken blijkbaar nog niet hun kop in het zand, spreekwoordelijk,  in alle geval bij de publieke opinie.    Moet zeggen dat deze tocht niet geheel aantrekkelijk was in vergelijking met andere tochten bij deze club, vooral de lange doortocht door de bebouwing van Dommelen { gemeente Valkenswaard} vond ik minder.    De vele en vaste bekenden op deze tocht was wel weer een pré, en ook de vele nieuwkomers zal ik ze zo noemen, doet voor de toekomst wel weer goeds en wisseling te brengen in het wandellegioen.  OLAT bestaat eind dit jaar 50 jaar, en dat is toch ook niet voor niets zo.    Noud heb ik onderweg niet meer gezien.  Hij was bezig voor het OLAT-foto-album de tocht weer met camera vast te leggen, mede voor het archief der club, zie de site OLAT.NL.   Kijk alweer uit naar de tocht vanuit Milheeze begin volgende maand.  Beste lezers  ik groet u weer met een Brabants Houdoe!  Tot volgend keer.  Van:

Peter Heesakkers

16:45 Gepost door heimisse in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: olat, riethoven, peter |  Facebook |

Commentaren

Goede dag vanuit Gent.
Het is altijd weer prettig een wandelverslag van je te lezen.
Houdoe en Salut

Gepost door: Guy Verhelst | 23-03-17

De commentaren zijn gesloten.