27-03-17

26.03.2017 Klavertje Vier Wortegem-Petegem

Reportage van Jean-Pierre Declerck

Wij beleven een schitterend eerste lenteweekend en wij gaan nieuwe horizonten verkennen bij wandelclub Klavertje Vier in Wortegem-Petegem waar hun 13de Zeeltrekkerstocht start vanuit de gemeentelijke feestzaal midden het dorpscentrum .Waar ze de naam Zeeltrekker vandaan haalden voor hun tocht blijft een raadsel , maar zo heeft het kind toch een naam .Spotten kort het parkoers en dan op weg .

Wij beginnen er aan met een lokale lus van 7 km.Struinen de Waregemse weg af , beneden bij de splitsing linksaf en beginnen aan een rechthoekje rond het dorp waar de hoge O.L.Vrouw Geboortekerk steeds centraal blijft .Stille wegjes en landbouwpaden sturen ons het gehucht Knok voorbij , volgen delen van het Hector Plancquaertwandelpad , wat kapelletjes voorbij en dan terug naar af .

Terug weg voor het grotere werk nu .Opnieuw de splitsing en dan de vrije natuur aan de voet van de Vlaamse Ardennen in .Lopen Boeregem door dat zijn naam alle eer aandoet , oude hoevetjes uit grootvaders tijd, maar ook sommige verbouwd tot riante landhuizen .Een eerste bult om boven op de Rijbosstraat onder de zendmast rechtsaf te slaan bij het Hambosmuseum .Midden een schitterend golvend landschap lopen wij bezijden Kruishoutem voorbij en dan de kuitenbijter van de Koninginneweg die ons afzet in Nokere .De kasseitjes van Nokereberg af , toertje rond de kerk en rust na 13,5 km.in een parochiezaal die letterlijk uit zijn voegen barst .Gaan dan maar de boterhammen oppeuzelen buiten , genietend van de vroege voorjaarszon .

Achter de rustpost een geplaveid wandelpad en dan …wij hadden het al enige tijd gehoord het oorverdovend lawaai van een motorcross met als toetje een commentator die zich letterlijk de longen uit het lijf schreeuwt . Het zal ons bijna de ganse lus blijven achtervolgen , horendul word je er van .Worstelen ons voorbij een woud van motorhomes waar af en aanrijdende motoren bijna de broek van je achterwerk rijden , maar dan de grote weg over .Lopen een rechthoekje rond een hoeve , straat in en uit van een woonwijk en dan het Kordaelpad op .Een graspad , slibberen een wei af om het natuurgebied van het Kordaalbos in te komen .In het dalletje volgen wij de sterk meanderende Kordaalbeek .Toch nog geen echte lente , alleen geel speenkruid , hier en daar wat bosanemonen , maar de andere voorjaarsbloeiers laten nog op zich wachten .Komen via een draaihekken op een asfaltwegje en draaien op een steeds opwippend baantje rond een prachtige herenboerderij , dwarsen verder de Waregemseweg en slaan dan een sterk oplopend hagelwit bospad in vol bosanemonen dat tussen de kastelen Ruffo de Bonneval en Herlegem doorloopt .Boven is Nokere heel dichtbij en duidelijk te horen , terug naar de rustpost en weg van de kakafonie .

Dorp door , dalen de kasseitjes af , werpen in het voorbijgaan een oogje op het Kasteel Casier aan het einde van een lange dreef , rechtsaf klauteren op een smal wegje , de weg naar Kruishoutem over met een heerlijk vergezicht op Wannegem – Lede een Ooike , dokkeren wat op een oneffen landbouwweg , bewonderen de riante hoeve Hof te Walem , slaan bij een stenen molenromp omgevormd tot woonhuis rechtsaf en dan gaat het op trage wegjes recht op Wortegem af .Achter het hoekje de startzaal waar een zonovergoten Zeeltrekkerstocht er op zit .

Bijna 2000 wandelaars kwamen hier genieten van een heerlijke vroeg lente tocht , alhoewel ….de aangekondigde paadjes en het geklasseerde Moregem zijn ergens in de pijp blijven steken en het oorverdovend lawaai in Nokere …niet echt leuk .

16:39 Gepost door heimisse in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: klavertje vier, wortegem, jean-pierre |  Facebook |

20-03-17

17.03.2017 Olat te Riethoven

OLAT heeft dit keer weer eens De Kempen op haar programma gezet.    Het bekende ritueel vandaag; Noud rijdt voor, gaan op weg naar zijn broer Wim en we vervolgen de weg naar Riethoven, dorp  behorend onder de vergrootte gemeente Bergeyk.  De startplaats vandaag is voorzien  aan een struisvogelboerderij, ver van de bebouwing van voornoemd dorp, dus in het boerenland zullen we maar zeggen.    We zijn als een der eersten aan de plaats van vertrek en kunnen derhalve dichtbij parkeren.  Noud installeert zijn dia projector met scherm en bijbehoren, in een zaal naast de vertrekzaal.  Die zal later bijgetrokken worden vanwege de drukte.  Als eersten melden zich de vroegerikken, die voor het grote werk zullen gaan vandaag, de 50 en 60 k.m. moedigen.  Veelal uitgedost in snelle kledij.    Wij wachten het kortere werk af.  Na vertrek van voornoemde afstandslopers  arriveren  alle andere afstandsgangers.  Het heeft voorbije nacht overvloedig geregend alsook de vorige nachten na een week van mooi lente-achtig weer.  Dat gaan we onderweg ook bemerken, want het water in beken en andere stromen staat erg hoog en stroomt wild en sloten zijn veelal tot de randen gevuld, en op sommige plekken zodanig dat nog juist de weg of de paden nog droog kunnen blijven.   Ook de akkers staan goeddeels blank.   We gaan het terrein bij de start af via gemaaide graswegjes , ronden de bijhorende camping, waar de eerste caravans al plaatsnemen, en bereiken al rap het bosgebied.  Onze route-omschrijving vermeldt aldoor boswegjes en paden, maar we gaan geleidelijk richting Dommelen op aan toch.  Presteer het toch om verkeerd te lopen, want mis een pijl , maar ik moet voortdurend naar de grond kijken vanwege de modderpaden.  Maak rechtsomkeer , naar de route waar ik  de overige wandelaars de juiste weg zie gaan.    Rivieren Keersop en Run  zullen vandaag een paar keer opduiken in de route.  Het zijn zijtakken van de hoofdrivier de Dommel.  Bos en veldweg wisselen snel.     Een wel erg smalle brug over de Keersop.  Zie snelle stromen in sloten en beken onderweg, en zeker sloten met stilstaand water die nog net niet onze paden en wegjes innemen.   Na brug een modderig veldpaadje en we zien de contouren van de wijk van Dommelen opdoemen.  Door klaphek een speelterreintje over een wandelpoort door gaan we door woonwijken met weliswaar veel  groenig, natuur als wel plantsoen en parkachtige aanleg, maar we lopen een flink eind door de wijk.   Paden , trottoir, wegjes, fietspaden volgen snel op nu, een verbindingsweg overstekend,  vandaag trouwens ook de veelheid van bruggen over.    Even de vrije ruimte dwarsen  naar een volgende wijk.  Door rietkragen over  en een weiland.  Zwarte steenslag paadje, langs schrikhek over waterputten heen, komt de rustpost in beeld.  Vlak aan doorgaande weg met pompstation gesitueerd.   Na gezellig verblijf gaan Wim en ik verder.  Moeten de weg oversteken om na wat padwerk opnieuw de Dommelse wijken te doorkruisen.  Geraken dan eindelijk de bebouwing uit een veldweg in via een fietspad een z.g. duiker over.   We zien in de verte dikke grijs en zwarte rookwolken  wat zeker op een enorme brand duidt.  Over welke richting dit is zijn Wim en ik verschillend van mening.  We wippen over slagbomen een landbouwgebied door.   Krijgen een parallel fietspad langs de snelweg Lommel// Hasselt te gaan en even verderop steken we die voorzichtig over en mogen van een grondeigenaar door zijn tuinen wandelen, eerst een bomenlaantje langs schaarse woningen, door een lusttuin langs theehuisje de poort weer uit. na korte gang de Dommelbrug van de in de streek befaamde Venbergse watermolen, met wild water over een veldwegje naar de Luikerweg op aan en na enige tijd langs deze weg afslaand een wegje in waar de rust voorzien is.  Een tot restaurant verbouwde boerderij.  Binnengekomen worden we door personeel naar een etage hoger gestuurd want het gewone wandelvolk past niet tussen overige gasten blijkbaar.  Komen op een hagelwitte zolderverdieping waar overigens spaarzaam wandelaars zijn.  Wim en ik hebben het al gauw gezien hier, blijven er ook niet lang.  Gaan weer op pad en een weggetje leidt ons naar bosgebied, rondom een uitgestrekt vakantie en bungalowpark, Kempervennen genaamd.  Een aangrenzend motorcrossterrein stuurt al de hele morgen motorherrie door de wijde omgeving.   Struinen ruim rondom  dit park door overwegend dennenbos, om later alsnog langs de hekken te gaan. Ruim als goedmakertje  door het uitgestrekte bos, komen we weer langs de hekken van het vakantiepark wat een dorp of stadje op zich moet lijken, met enerzijds landerijen akkerbouw en weidevelden.  De grijze lucht tot dan opent zich enigszins om de zon een kans te geven, maar deze verliest het binnen de kortste keren toch.  .  Opnieuw een doorgaand wegje overstekend gaat het op de Valentinuskapel af, waar voor Wim eerder dan ik de contouren van de rustpost zichtbaar zijn.  daar laat ik  de boterham en soep goed smaken, waarna we weer op weg gaan.  Tegenover de rustpost klappoort door een voormalig weidegebied in waar een verhard slingerpaadje zich aandient. Afwisselend met ruigte en rietgebieden, een smal bruggetje over en even hierna een stenen brug over de Run, recht op dorpje Westerhoven op aan, zien het kerkje boven de bomen uitpriemen, en dan zijn randbebouwing.  Denken dwars door het dorp te moeten gaan, maar mis toch.  Parkoersman stuurt ons erg kort de bebouwing door een z.g. kerkepaadje in, met later een bosgebied.  Nu en dan lopen we uit de aanwakkerende wind in die bossen en af en toe noopt het me de rits van m'n jack open of dicht te ritsen, want warm heb ik het dan toch ook.    We zien onderweg talloze lentegroeisels, en struiken en bomen schieten uit de knoppen.   Krokussen en paasbloem of  gele narcissen overheersen nog.   Zware wolkenpartijen bedekken het hemelzwerk, maar behoudens enkele malen miezer houden we het in tegenstelling weersvoorspellingen toch droog, enkel de straffe wind is kouwelijk nog.  Ik probeer mijn paraplu te slijten  aan medewandelaars want ik weet als ik deze meeneem, blijft het zowat tot meest toch droog.  Ik erken daarin een bijzondere macht maar tja niemand trapt er in.   Opnieuw een doorgaande weg oversteken en hier heeft parkoersman een verrassing in petto.  Ploeterend door een eindeloos lijkende bosweg moet ik mijn tempo flink intomen, zware boswerkmachines hebben de doorgang enorm bemoeilijkt en de modder is hier ook zodanig aanwezig dat ik verwoed naar hogere delen moet vluchten om geen uitglijers te maken of  voorkomen ledematen te breken.  Pak derhalve menige boomtak aan om me veilig te sturen.  Mijn zoolprofielen vullen zich met het gladde goedje zodat ik houvast verlies.   Echt OLAT dus, inderdaad.    Het bos weer uit opnieuw mijn jack dichtrijgen tegen de koude straffe wind, aan de bosrand precies op ons wandelaars.  Het wordt nu graspaadjes gaan, en via een bredere grasweg zien we in de verte de finish opdoemen.  Wrijf in het gras mijn schoenzolen en buitenkant schoenen schoon, en bereik dan  de zaal om me af te melden.  Neem plaats onder een opgezette struisvogel in deze zaal, welke een aantrekkingskracht heeft voor fotoliefhebbers zo blijkt.  Buiten de hoeve kunnen we de levende have aanschouwen.  Ik tracht er nog politici uit te herkennen, maar deze steken blijkbaar nog niet hun kop in het zand, spreekwoordelijk,  in alle geval bij de publieke opinie.    Moet zeggen dat deze tocht niet geheel aantrekkelijk was in vergelijking met andere tochten bij deze club, vooral de lange doortocht door de bebouwing van Dommelen { gemeente Valkenswaard} vond ik minder.    De vele en vaste bekenden op deze tocht was wel weer een pré, en ook de vele nieuwkomers zal ik ze zo noemen, doet voor de toekomst wel weer goeds en wisseling te brengen in het wandellegioen.  OLAT bestaat eind dit jaar 50 jaar, en dat is toch ook niet voor niets zo.    Noud heb ik onderweg niet meer gezien.  Hij was bezig voor het OLAT-foto-album de tocht weer met camera vast te leggen, mede voor het archief der club, zie de site OLAT.NL.   Kijk alweer uit naar de tocht vanuit Milheeze begin volgende maand.  Beste lezers  ik groet u weer met een Brabants Houdoe!  Tot volgend keer.  Van:

Peter Heesakkers

16:45 Gepost door heimisse in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: olat, riethoven, peter |  Facebook |

19-03-17

19.03.2017 Vreugdestappers te Moorsel

Reportage van Jean-Pierre Declerck

Al vroeg deze morgen in het busstation van De Lijn onder het Noordstation om te gaan wandelen bij de Vreugdestappers in Moorsel / Tervuren .Je gelooft je ogen niet . Overal etensresten en vuil , een indringende geur van uitwerpselen en urine en daartussen slapende daklozen en asielzoekers .De informatieborden van De Lijn doen het al maanden niet meer , dus op de toppen ven de tenen naar perron 6 waar bus 318 ons moet opladen .Iemand noemde Brussel enige tijd geleden een “ shithole “, helemaal ongelijk had hij niet .Op de minuut juist onze bus en die zet ons een half uurtje later af bij de kerk van Moorsel waarachter de parochiezaal Sint-Jozef , start van de 2de voorjaarstocht van de Vreugdestappers Huldenberg .Afstanden gaan van 5 tot 24,6 km met nog een bijkomende lus rond de gemeente van 5 km.Nog kalmpjes bij de start , dus er vlug vandoor.

Kort het dorp en dan de velden van het Moorselveld in.De Sussenberg op via veldpaadjes , Sterrebeek komt steeds dichter maar dan draaien we dit alles de rug toe via het holle wegje van de Waalse Baan en de Romeinse Baan terug tot de omgeving van Moorsel .Langs de bedding waar vroeger de boerentram reed wordt het Moorselbos opgezocht . Van het bos zelf schiet niet veel meer over. Moorselbos is een enclave binnen Moorsel met enorme villa’s midden het groen. Vaak spreekt men hier dan ook van kastelen. Wonderlijk misschien want over het algemeen is bosgrond rond Brussel heilig en is het bijna onmogelijk om in een bos zelf bouwgrond te verkrijgen. Hier kan het blijkbaar nog wel , maar “ only in english “ als je de verkavelingstekening bekijkt .Zelfs ambassades van wat exotische oorden zijn hier te vinden .Een kasseitje stuurt ons de weg naar Leuven over en dan recht op Vossem af .In het voorbijgaan bewonderen wij de stoere vierkantshoeve Oude Voorde , het dorp in bij de Saint-Paul British Primary school ( wat doen ze hiermee bij de Brexit ? )en erachter de sporthal , de centrale rustpost na een kleine 6 km.

Hier zijn 2 lussen van 7,3 en 6,4 uitgetekend .Wij beginnen met de langste , Park van Tervuren genoemd .Lopen een eerste maal langs het riviertje de Voer , weg over , klimmen op een spekglad paadje tot wat eens een voetbalveld was , terug even Vossem in en uit , veldwegjes en wanneer wij dalen glijden wij letterlijk tegen de muur van het Park van Tervuren aan .Wij lopen er een hele tijd langs in een hol wegje tot dicht bij Duisburg maken rechtsomkeer ,slaan lager een steegje in en slalommen dan tussen de paardenvijgen het Zoniënwoud in .Een heerlijk stuk parkoers volgt , ronden de Gordaalvijver , krijgen via de Mathieuweg een mooi bosparkoers , dalen tot het Spaans Huis ofte Gordaalmolen . De watermolen lag aan de Voer, waarvan het water de energie leverde. Nu is de Voer opgenomen in het tracé van de Warandevijvers en heeft het gebouw zijn aspect van watermolen verloren.  De molen is het laatste materiële overblijfsel van het vroegere gehucht Gordaal.Een wegje volgt de oevers van de Gordaal-, Molen- en Vossemvijver waar heel wat waterwild te spotten valt .Bij het gekende gat in de muur zijn wij er uit , kort een kasseitje en dan een éénmanspaadje dat steeds de oevers van de Voer volgt tot Vossem .Draaien even rond het dorp tot de pittoreske 12de eeuwse Sint-Pauluskerk met er rechtover het volkscafé In de Congo , ondertussen meer dan 100 jaar oud en waar de pintjes nog 1 euro kosten .Wat verder terug de sporthal en onmiddellijk er op uit voor de 2de lus Brede Weg genoemd.Benieuwd hoe breed die wel zal zijn .Wat langer het dorp tot de weg naar Leefdaal maar heel vlug de kasseitjes van de Flosstraat die hoger overgaan in de zoveelste holle weg , steeds hoger en boven loop je tussen de velden met een immens vergezicht over de omgeving .Aan de einder de messcherpe kerktoren en de watertoren van Duisburg maar wij draaien weg op een betonwegje de “ Brede Weg “ genoemd .Het wegje eindigt in Amerika ( straks hebben wij alle continenten aangedaan )waar wij de veldpaden dicht bij het Leefdaalbos bewandelen .Je hebt er een majestueus zicht op de Voer-en de Ysevallei .Diep onder ons Leefdaal en daar moet het heen .Opeens sta je bij een muur en de spectaculaire afdaling van Gelschoven zet ons dicht bij het dorp af , maar dit lopen wij zijdelings voorbij om wat verder een paadje langs de Voer in te slaan die wij nu steeds stroomopwaarts volgen .Soms verdwijnt het riviertje achter wat bos , is dan daar terug en zo terug tot Vossem waar nog een kuitenbijter wacht met boven de geklasseerde Puttenboskapel .Een klinkerwegje via wat achterafjes brengt ons terug naar de rustpost maar wij gaan het wat verder zoeken .Terug naar de Congo voor de boterhammen.Lokalen leggen een kaartje en na wat boerenhesp met een oude geuze van Boon kunnen wij er terug tegenaan .

Er rest een kleine 5 km.tot Moorsel . Achter de sporthal de Vossenberg op , nog een verdiep hoger tot een zendmast , rechtsaf door de velden waar een schilderij wacht .De Voervallei met Leefdaal in een diepe plooi .De weg naar Leuven nog eens over , paadjes tussen immense spinazievelden , stille wegjes tot het gehucht Vrebos waar wij even doorheen slalommen en dan komt Moorsel in zicht .Een kerkwegel eindigt achter de kerk en ernaast de parochiezaal , einde ???Nog niet wij gaan nog het lokale toertje van 5 km.meenemen .

Lopen wat langer Moorsel door , volgen “ het wegske “ dat ons nog eens de hippe villawijk van Moorselbos door loodst .Verder een pad tussen wat weiden en via de holle weg van het  Bosdelle naar het gehucht Cooige waar wij bij de langere afstanden aansluiten en zo terug naar de startzaal .

Ieder jaar slagen de Vreugdestappers er in ons te verrassen met een nieuw parkoers .Vandaag stond de Voervallei tussen Tervuren en Leuven centraal met een magisch mooi parkoers .

21:25 Gepost door heimisse in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: moorsel, vreugdestappers, jean-pierre |  Facebook |

16.03.2016 OK 50 Zonhoven

Reportage van Jean-Pierre Declerck

Opnieuw gaat het dit jaar richting Zonhoven waar het nu al jaren mooi weer is voor één van de mooiste wandelingen in Limburg , de Sint-Vincentiustocht van de nu Koninklijke WSV OK 50 Zonhoven .Een overvol parochiecentrum Paro Ter Donk , de gebruikelijke chaos bij het scannen en dan op weg voor 2 lussen van een dikke 10 km.maar onze ondervinding weet dat het wel wat langer uitvalt .

Wij beginnen er aan met lus B wetende dat dit de langste maar ook de mooiste is .Doorsteekje en dan de wijk Donk door met hier en daar nog een pittoresk boerderijtje in stukwerk en wat kapelletjes .Bij de spoorweg nog steeds volle gas rechtdoor en verder de Rietstraat in die haar naam niet gestolen heeft want heel vlug verdwijnen wij tussen metershoog riet tussen de vijvers van het natuurgebied de Platwijers . Het is het grootste aaneengesloten vijvergebied van België en telt liefst 1175 vijvers en is goed voor 700 ha water en riet. Heel wat zeldzame dier- en plantensoorten vinden hier hun leefgebied. Deze vijvers zijn kunstmatig gegraven door mensen, in de 12de eeuw werden er grote groeven gemaakt om ijzererts op te graven. Later had men het plan om die groeven dieper te maken voor de viskweek. Het water voor de vijvers werd aangevoerd door plaatselijke beken.

Het wordt terug een feeëriek parkoers . Paadjes meanderen tussen de vele waterpartijen en hoge rietkragen tot de uitkijktoren waar wij even naar boven klimmen om een majestueus zicht te krijgen over het ganse gebied .Een troep luidruchtige meeuwen maakt er een ware kakafonie van .Wat verder dwarsen wij de weg naar Bolderberg om de terreinen van camping Heidestrand op te wandelen .Tussen de vele week-endhuisjes gaat het tot de grote vijver die er hemelsblauw bij ligt . Waterwild alom : ganzen, eenden, fuut, een zilverreiger . Enkele uitnodigende banken bij de waterkant en dus tijd voor de picknick .Heb amper de tijd om een hap te nemen als ik al de familie “ Magret de Canard “ op bezoek krijg gevolgd door een schare anderen .Daar gaan mijn boterhammen met confituur maar dat maken we straks goed met een lekker stuk Limburgse vlaai .Draaien een rondje rond de vijvers , bosje door en een pad zet ons af in een villawijk .Het is een hele poos villaatjes kijken , slaan een oogje op de viskwekerijen Vandeput waar meeuwen elk op zijn paaltje wachten op een stuk lekkers .Draven de Katschitweg af ( ??? ) tot het station , een halve draai rechtsomkeer en dan op een paadje geprangd tussen het spoor en de vijvers terug tot de overweg die wij dwarsen terug naar af .

Terug tot het spoor voor lus A , idem dito als daarstraks tot wij een bospad inslaan .Hagelwitte berkenbosjes en lorken wisselen af met open ruigten en velden tot een asfaltwegje ons het Witven in stuurt .Genieten van het zonnetje bij de grote vijver die wij ronden , van bosje naar vennetje tot een asfaltwegje ons naast het spoor afzet .Wij blijven er een hele poos langs lopen tot opnieuw de overweg en dan spoorslags tot het einde voor mijn stuk vlaai .

Deze wandeling is en blijft een topper , zeker bij dit mooie weer , waar je nooit genoeg van krijgt .Luxuriante natuur , gratis birdwatching en gezelligheid troef achteraf wat wil je nog meer .

20:42 Gepost door heimisse in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zonhoven, ok50, jean-pierre |  Facebook |

15.03.2017 Egmont te Velzeke

Reportage van Jean-Pierre Declerck

Naar maandelijkse gewoonte gaan wij vandaag op stap in onze thuishaven Zottegem voor de midweektocht deze keer in een zonovergoten deelgemeente Velzeke – Ruddershove .Zoals steeds een hoop wandelaars van alle soort en pluimage , trappekes op voor de nodige plichtplegingen en administratie en dan op weg voor 21 km.

Grote weg over , wurmen ons door wat wegenwerken en dan een betonwegje op met heerlijke vergezichten over de Vlaamse Ardennen .Geraak in het spoor van wandelvrienden Lucien en Toon , ondertussen overgrootvader , maar kan nog steeds “ peren “ als de besten .Dalen tot de mythische kasseien van de Paddestraat .Hier is het op 2 april te doen bij Vlaanderens Mooiste , maar op 30 maart ook bij de eerste Tour of Flanders Walk .Hotsebotsen een kilometertje over de oneffen kinderkopjes tot een kuitenbijter ons naar de wijk Knutsegem stuurt.Boven rond wat boerenhoven en dan een schitterend stuk natuur op het Jan de Lichtepad .Steeds lichtjes dalend op een paadje tussen velden en weiden , meanderen mee met de Molenbeek , bredere veldwegen met steeds majestueuze panorama’s en dan is daar opeens de kerktoren van Strijpen .Slaan een hol wegje in dat verder een kramikkig kasseitje blijkt te zijn om bij de grote weg naar Oudenaarde te komen , terug omhoog , een doorsteekje en dan op naar de rust na 7,2 in het Ontmoetingscentrum van Strijpen .

Er volgt een lokale lus van 6,7 km.Weg over , asfaltwegje tot een kapel waar wij bijna het éénmanspaadje missen .Erachter een bosje vol witte bosanemonen , wringen ons langs wat stokoude wilgen om een brede veldweg te volgen waar wij , o verbazing , bijna terug in Strijpen zijn .Maar dan linksaf omhoog , de spoorweg over tot dichtbij Sint-Goriks Oudenhove dat wij zijdelings voorbijlopen .En dan is er Tosca .Bij een wandeling ergens op een blauwe maandag liepen wij elkaar tegen het lijf .Het was wederzijdse liefde op het eerste zicht .Ondertussen is ze zoals ik al wat van jaren , maar als ze met haar baasje Erik op wandel kan is ze niet te houden .Ze is namelijk een heel lief teefje en als we elkaar ontmoeten knuffelen , lebberen en neuzen we dat het een lieve lust is .

De Zwalmvallei in waar we kort het parkoers verlaten om de Bostmolen op de Zwalm te bewonderen , verder even langs de weg en dan de vallei uit door de velden van het Kleie , voorbij het nieuwe kerkhof , blijven op het plateau midden de velden lopen en wanneer een eerbiedwaardige oude eik eenzaam midden het landschap opduikt sluiten wij aan bij de wandelaars van de eerste lus .Een klein kilometertje idem als daarstraks terug tot Strijpen voor een natje en een droogje .

Er rest nog zowat 7 km.Kort de weg naar Zottegem , een veldwegel die steeds lichtjes afloopt , Velzeke komt dichtbij , maar dan het mooie stuk natuur van het Spaarbekken in .Veren op en neer op een houtsnipperspaadje , ronden de half droogstaande vijver , wat weideparkoers en dan rechtsomkeer op een asfaltwegje .Nog niet gedaan , lopen nu en dan weg van de andere afstanden , doorlopen wat steegjes achter de kerk om finaal de Lippenhovestraat op te draaien .Minder gekend dan de Paddestraat maar even bonkige kasseien .Maken een brede lus rond het dorp en rollen vervolgens een smal steegje achter de kerk uit tot de voeten van Julius Caesar .Wat doet die hier vraag je je eerst af , maar Velzeke is de vindplaats van een romeinse nederzetting .Plein over , een laatste kuitenbijter , voorbij het archeologisch museum met aan de overkant de startplaats einde van een prachtige zonovergoten wandeling .

En dan zijn er pannenkoeken ….met Tosca want daar is ze verzot op .Mijn dag kan niet meer stuk .

20:38 Gepost door heimisse in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: velzeke, egmont zottegem, jean-pierre |  Facebook |

13-03-17

12.03.2017 Marktrotters Herne

Reportage van Jean-Pierre Declerck

De Marktrotters uit Herne zijn dit jaar 35 jaar jong en dit gaan wij vandaag met hen vieren op één van de topwandelingen in het Pajottenland , de Kriek-en Mattentocht traditioneel vertrekkend vanuit de ruime zaal Hernekouter in Herne .Het belooft een mooie zonovergoten dag te worden en al een hoop bekenden bij de start , even het parkoers monsteren met afstanden van 4 tot 32 km. en dan op weg .

Dorp uit en terug in over het riviertje de Mark , langs een kerkwegel die uitmondt op het Heldenplein bij het monument van de gesneuvelden van de twee wereldoorlogen .Via doorsteekjes tussen tuinen en weiden laten wij Herne achter met mooie zichten op het dorp waar de Sint-Pieterskerk hoog bovenuit troont .Veldwegjes zetten ons af in de schilderachtige Arebeekvallei .Lopen er helemaal door om door een draaipoortje een paadje in te lopen dat eindigt op de Nattendries .Vlug komt het schooltje in Kokejane nu in zicht onze eerste rust na 6,6 km.

De langere afstanden maken hier een lus van 5 km.De grote weg naar Edingen over en dan het Strihouxbos in .Pittoreske dreven , het eerste lentegroen en voorjaarsbloeiers klein hoefblad , speenkruid bosanemonen en madeliefjes die een timide verschijning wagen .Eens tussen het bronsgroen eikenhout uit komen wij het kasteeldomein Ter Rijst in .Het behoort tot het prachtigste landschapsschoon die het Pajottenland te bieden heeft .Draaien een brede bocht rond het kasteel en de vijvers om bij de steenweg het domein uit te zijn .Van hieruit nog slechts een steenworp tot Kokejane .

Komen even terug op onze passen hier om dan de Coecache , een steil graspad tussen de weiden af te glibberen met een mooi vergezicht op Edingen.De veldweg van de Postborre in , stille wegjes over de Barakkendries om verder de Geraardsbergsesteenweg en het spoor te dwarsen met aan de overkant een aardeweg die wij een hele poos volgen tot het Konijnenbos .Edingen komt nu heel dichtbij maar wanneer het spitse kerktorentje van Marcq opduikt draaien wij weg en duiken de Markvallei in .En dan botsen wij opeens tegen het snel vliedend riviertje met aan de overkant de schitterende Smeiersmarkmolen , een watermolen eerst vermeld in 1335 .Hoe hierover ???Moeten een grasberm opklauteren om een brugje over te wandelen . Voorbij de watermolen een pittoreske holle weg in om via een afzichtelijke keienweg het dal uit te komen .Boven een majestueus panorama over het Pajottenland en dan sturen stille wegjes ons richting Sint-Pieters Kapelle .Kort het dorp en dan de parochiezaal voor een verdiende rust na een kleine 20 km.

Voor de langste afstand volgt hier een lokale lus van 6,5 km.Onmiddellijk het dorp uit en dan stille asfaltwegjes , veldpaden midden een rustgevend heerlijk golvend landschap .In een diepe plooi van het landschap duikt Bever op en hier wordt de terugtocht ingezet . Een totale ruraal stuk parkoers met hier en daar toch een stoere vierkantshoeve , vele met angelusklokje ,slaan een babbel met Jolly Jumper en dan op naar Sint-Pieters Kapelle voor onze laatste rust .

Er rest een kleine 6 km. tot Herne .Recht naar de.13de eeuwse kerk  , waar de champetter op zijn roepsteen staat om na de zondagsmis de gemeentelijke aankondigingen voor te lezen.Via de uitgestrekte landerijen van de Styvekaitse naderen wij stilaan Herne .Wij dwarsen nog eens de Geraardsbergsesteenweg waar een voetwegje ons vervolgens achter het station afzet .Nog wat gymkana tussen de sportvelden en dan is de wandeltempel van de Hernekouter daar terug .

Deze wandeling midden het Groene Kwadrant van het Pajottenland blijft een knaller van formaat .Terug genoten enkele duizenden wandelaars hier en zitten ze na te hijgen met een boerenpens en spoelen ze de vermoeidheid weg met een frisse Kartuizer of Cesarbier .Voor de zoveelste maal was dit genieten in het kwadraat .

16:23 Gepost door heimisse in wandelen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: marktrotters, herne, jean-pierre |  Facebook |

11.03.2017 Chatons Ronse

Zonovergoten Klijpetocht

Vandaag terug es richting “huiswaarts”, naar de alom gekende, prachtige “Klijpetocht” in Ronse, alwaar ik school liep! Stad zelf kende ik vanbinnen en vanbuiten, uitkanten wat minder alhoewel … dankzij  mijn aansluiting bij Assa Ronse leerde ik Liban Glorieux en Marie-Jeanne Aelbrecht kennen als mijn trainer en de loopwedstrijden werden in de contreien gehouden dus als leek van een klein dorpje in de buurt van Ronse, werd ik toch wat wijzer!

Liban en Marie-Jeanne zijn nu de steunpilaren van de “Chatons” waar ze terecht fier mogen op zijn! Bij aankomst was het een gezellige drukte en de eerste 60km wandelaars waren al van 6 uur ver uit onze buurt! We besloten de 28 km te wandelen. Ik mocht meteen oud gekende  lopers en Marie-Jeanne op de gevoelige plaat zetten! De zon was volop aanwezig en na begroeting van eveneens bekende wandelvrienden gingen we op pad.

We verlaten Ronse langsheen hun clublokaal, al over industrieterrein richting “Klijpe” mét natuurwegen en zicht op de kerk en de molen links van ons. De 28km gaat samen met de 60 km solo we worden beloond met mooie groene wegels en komen even later terug bij diezelfde splitsing, weliswaar aan de overkant, waar de kleinere afstanden er af gingen en dus trekken we nu definitief samen naar de eerste rustpost onder de kerk. Gezellige drukte in de post en vele bekende wandelaars alsook de ijverige medewerkers die ons welgezind en met plezier op onze wenken bedienen! Prachtteam!

We haasten ons verder, na een gezellig babbeltje en lekker drankje, men zou voor  minder blijven zitten! Algauw zoeken we terug de natuur op, even een drukke weg op maar langs een rustige binnenweg beklimmen we de Scherpenberg. We stijgen en dalen doorheen het Kraalbos en ontwaren in de verte de “Hotond” alsook bij het verlaten van het bos in de verte de kerk aan de Klijpe ,maar daar gaan we niet heen! Langs het  lange rustige “Langveld” en flink stijgend, bewandelen we terug natuur- en bosdoorsteken! Eens hieruit, ontwaart zich voor ons een lange kronkelweg met prachtig uitzicht en jawel we naderen de volgende rustpost : Heynsdaele! De vele vrienden-wandelaars alsook de medewerkers mochten hier zeker niet ontbreken en zeker mijn loop- en clubgenote van Assa niet, die op stap was met 2 andere vriendinnen. Wat een fijn weerzien! Mét face-bookers, wandelvrienden en loopgenoten van de Chatons!

Dadelijk na het supergezellig weerzien duiken we terug het laatste stukje bos van Heynsdaele in en verlaten door het hekken het domein, voor ons vinden we de drukke weg van Kluisbergen-Ronse, maar draaien weg even voor de Toren “Hotond” de diepte in, met de nodige prachtzichten! We dalen, maar eens beneden bestijgen we een prachtig natuurveld maar aangezien het flink had geregend de laatste weken, kon de bijbehorende “blubber”  of “moore in het Ronsisch” niet ontbreken! Maar eens we de berg beklommen hadden, keken we achter ons met een subliem uitzicht, dat maakte véél goed! Tot het verlaten van dit stukje prachtnatuur moesten we ons wat behelpen om zonder ongelukken het “molentje”,  dat definitief het einde aankondigde, het laatste trapje te betreden. Maar weerom achteromkijkend tijdens het zwoegen, een prachtige terugzicht!  Voor ons nog een laatste klein stukje veld en we doorkruisen bos richting de Hotondberg met zijn prachtige vergezichten en de welbekende “Toren Hotond”! We steken terug de drukke weg richting Ronse over en jawel nu krijgen we het prachtigste stukje bos volgens mij! We laten nog een laatste oversteek over een stuk weide van de “Hotond”. We dalen definitief naar de tweede rustpost in de Klijpe. Ginds vinden we reeds de die-hards van de 60km die samen met ons naar de startzaal snellen, ze lijken onvermoeid!

Onze laatste 8 km verloopt over kerkwegel, rustige binnenwegen recht naar de zéér gekende kapel “Wittentak” waar ik nu toch even de tijd nam even een kijkje binnenin te nemen, mooi! Ik zet mijn weg verder eerst bergaf maar we vervolgen onze bosweg flink stijgend! Na een laatste oversteek van een drukke weg krijgen we een laatste stuk bos, ik vermoed dat het ook een stuk was van Reynsdaele, het kasteeltje opzij bekijkend. Het laatste stuk drukke weg afdalend zie ik de Kruisstraat achter mij met zicht op de molen richting mijn dorp Louise-Marie, waar ik mijn jeugd meemaakte. Eindelijk zakken we af met nog een subliem onverharde kerkenwegel. Maar we krijgen nog het “koffertje” zoals Chris me ooit vertelde : het domein en kasteel St-Hubert! Een prachtige vijver achter het kasteel beloonde ons met enkele mooie kiekjes! Over de fabrieksterreinen van Utexbel naderen we langs de achterkant het imposante schoolgebouw met de vele tevreden en glunderende gezichten! Dikke proficiat aan de supermensen die de 60 km volbrachten en met een laatste foto van ons superduo Liban en Marie-Jeanne verlaat ik eveneens zoals die vele andere wandelaars, de zaal richting Geraardsbergen, passerend langs de “muziekbos”, sssst…..

Verslag: Anny Van Butsele

FOTOREEKS:  https://get.google.com/albumarchive/109206872063874220159...

 

 

 

16:20 Gepost door heimisse in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: chatons, ronse, chris |  Facebook |