26-06-17

25.06.2017 Runnersclub Lieshout

Het was een druk wandelprogramma vandaag enkel al in de provincie.  De laatste weken toch evenzo.  Kennelijk zinspeelt menige organisatie op de grote Nijmeegse Vierdaagse de voorbereidingen van deelnemers onder het motto de wereld wandelt, waarvoor al 48.000 ruim deelnemers ingeschreven hebben uit ruim 70 landen, de derde week van Juli.    Een enorm internationale feestweek in stad en ommelanden en doortochtplaatsen met tienduizenden bezoekers als langs de routes.   Op naar randje Peelland en Meierijgebied.  Zal de route vandaag gaan.  Over Lieshout hoefde ik niet zo lang na te denken gezien mijn ervaringen de vorige edities.  Steeds meer atletiekclubs doen wandelen in hun pakket, zo ook deze.    Vanaf de halte aan de grote bierbrouwer van het dorp is het nog bijna 3 k.m. gaans naar hun clubhuis.  Een warmlopertje dus vooraf.  De inrichting van hun startplaats is erg eenvoudig, de prijsvoering van de consumpties aantrekkelijk.  Onder het dak van een partytent.  De opkomst is niettegenstaande de concurrentie vandaag, best goed.    Verneem onderweg nog dat een tocht in de provincie afgelast zou zijn op laatste moment, vanwege een sterfgeval van mentor en motor van die club.    Dat de organisatie in Lieshout een heel ander parkoers voor ogen heeft, spreekt aan de start boekdelen.  Steken juist buiten de dorpsgrens de autoweg over, fietspad op richting Mariahout.  Mag een asfaltwegje inslaan met prachtige landelijke taferelen. Werd ik begin van mijn afreis vanmorgen met een bui verrast, nu opnieuw en besluit ik maar mijn regenjack aan te doen, hoeft echter maar kort, gelukkig maar want je zweet uit je jack.     Geraak aan dorpsgrens van kleine Mariahout, de geboorte en jeugdplaats van de in ons land fameuze Guus Meeuwis.  De route wisselt af met asfalt en zandwegjes.  De temperatuur is zonder meer ideaal vandaag, koel windje ook.    Ik duik de natuur in via een klappoort en ga een eind langs een ven, een eindweegs verder weer via een poort eruit.   Geraak aan een groot mobilisatie complex welke ik omheen ga langs de afrastering.  Doorsteek bos uit, de landelijke ruimten in.  Crossfietsers passeren me voortdurend.  Ik loop pad smal verhard van een zandweg, maar de fietsers gaan me respectvol door het lossere zand voorbij.  Langs een brede sloot met aardappelvelden, en aardbeienteelt, het en her en der een fonteinsproeier ontwijkend.   Grote en veel teeltkassen langsheen.   Een slinger en dan haaks linksaf langs enorme velden belegd met dik plastiek, zie verderop dat op die plastiek velden stapels kratten staan voor een of andere oogst.   Moet smoorheet werken zijn in de zomertijd.  Het pad langs het veld is erg rul, en ik besluit op de rand van het plastiek te lopen, wat verhard dus.    Mag dan eindelijk weer de beschutting van bos inlopen, eerst oud dennenbos met door de wind krakende boomstammen, later gevarieerd groen.  Roep tegemoetkomende crossfietsers , toe met  tip over de plasticrand te gaan rijden.   Dankbaar reageren zij op die tip.  Maïsvelden zijn ook alom aan de orde van de dag.   Aardappelvelden ook trouwens.  De groei staat enigszins stil vanwege de wekenlange droogte in dit deel des lands.    Een alleszins mooi bosparkoers, uit de wind ook.   Heb het vermoeden in de Vresselse bossen te zijn, wat later bevestigd wordt.  Vennen groot en klein vol waterlelies, ontvouwen het natuurdecor.      Een groot ven leeft letterlijk van een meeuwenkolonie, gekrijs alom natuurlijk.   Hazeputten heet dit gebied, wisselt af met bospaden smal soms rul en breed, maar ook donkere bossen.    Hadden we vandaag warm weer gehad, liepen we voldoende in de schaduw.   Ga door een weide hoog graspad in, waar een wandelaar kennelijk door een teek bezocht wordt, en komen direct aan bij een particulier achterom in zijn tuin, alwaar de rustpost is voorzien.  De EHBO ontfermt zich over de man.  De aanloop naar die post was wel wat lang n.l. 10 k.m.  Vanaf dit punt kon men diverse afstanden kiezen en vervolgens twee a drie keer langskomen, naar gelang de afstand men wenste.  Best gezellige samenkomst in zo'n achtertuin.    Verlaat na verblijf langs het huis af door de poort het terrein om een z.g. 60 k.m. wegje een poos te volgen, om na landerigheid weer de omslotenheid van de natuur in te gaan.   Paadje zus en zo ingaand dan enerzijds bosrand anderzijds den boer zijn land door.  Een bosperceel weer door met weelderige groene varens tot meter of twee hoog.   De streek Vressels door.  Oude stuifduinen in een bos op en afgaand, weer naar open gebied.  Vermoed dat de beek de Dommel is waarlangs het via verhogingen gaat.  De Oda brug van hout de beek over.  Aspergevelden langs die deels uitgeschoten zijn en het landschap opsieren.  Gerstvelden, mogelijk als teelt voor de bereiding van bier voor de grote brouwer in Lieshout, tref ik ook nogal eens.   Een groot veld afrikaantjes langsheen.  Worden paden weer weggetjes en gaat het duidelijk op Son en Breugel opaan.   Toucheren rand van dorpsbebouwing langsaf de randweg, gebied De Kuilen in.   Geen opvallende kuilen gezien overigens, zal derhalve naam uit de erg vroege geschiedenis zijn.  Aan een landwegje is de rustpost weer voorzien bij particulieren op terrein met jawel een toiletwagen, en een daktent met vanalles eten en drinken.  Een regenbui blijft op afstand.  De zon zien we vandaag heel sporadisch.  Direct na start van hier mogen we een overdekte groenstrook in welke weilanden en akkerland scheidt.    Eindweegs verder weer een klappoort in en zijn we aan een droogvallend ven en anderzijds nog flink met water gevuld ven een graspad volgende.  Een uitkijk vogelwand, voor of om vooral de watervogels te bespieden.  Graspaden waren vandaag nogal eens aan de orde, wat bij zomerse dagen ook koeler te bewandelen is of zijn.   Mosbulten is dit gebied genaamd.  Weer een poort door vengebied uit volgt na kort wegje een lang bospad, dwars door dicht natuurgebied.   Hierna lijkt het met het padenwerk gedaan en volgen een reeks asfaltweggetjes.  Het is opvallend rustig op deze wegjes vandaag, dus het deert niet.   Kan in alle rust van het landschap, vergezichten, coulissenlandschappen, weide vee genieten.    Wolkenluchten veranderen voortdurend.  Mijn klep-pet, kan vandaag in de rugzak blijven, en een koele wind, trekt door de open ruimten.   Krijg een wat lang populieren wegje te gaan, jonge bomen nog, schat een jaar of vijf hooguit tien.  Kom aan doorgaande weg welke Lieshout-Mariahout blijkt te zijn, steek deze in alle rust over en ga een  fietspad tegendraads in lopen, en sta na enige tijd plots aan de finish.  Het was vandaag een boeiend parkoers, veel wisselende  landschappen en bossen, veel verkoeling ook.  Ik mag de organisatie en hulppersoneel zeker een groot compliment geven.  Routes dubbel bepijld voor degene die toevallig links of rechts loopt.  Het routepapier absoluut duidelijk.  Volgend jaar heeft deze club zijn 10e wandeltocht, een jubileum dus, vind men zelf ook.    In mijn ogen met recht, een aanbeveler.   Ik verblijf nog even onder het tentzeil  aan de finishlokatie.   Maak ook kennis met de route-uitzetter en kan hem meteen  mijn groot genoegen van vandaag  overbrengen, en nog wat tips.   De beloning van deze tocht varieert van een  opslag geheugen- usb-stick voor mijn computer, een balpen met om aan  halslint, in en uit draaibaar,  en een stappen teller, of een reiswekker.  De man heeft nog werkjes te doen op zijn posten onderweg, en biedt me aan mij naar de halte te brengen zo'n drie k.m. verderop, en het ligt in zijn richting van zijn taak.  Dit aanbod sla ik niet af natuurlijk.  Hij dropt me bij de grote brouwer, alwaar ik kort op mijn bus behoef te wachten.    Volgend jaar de 10e tocht van hun.  Weet dat ik qua parkoers en organisatie niet lang na hoef te deken.

U geachte lezer zij gegroet, met : Houdoe.   Tot volgend keer.  Van Peter Heesakkers. 

15:51 Gepost door heimisse in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: runnersclub, lieshout, peter |  Facebook |

24-06-17

24.06.2017 Vreugdestappers te Duisburg

Ieder jaar staat de Vivat wandeling van de Vreugdestappers Huldenberg met rode stip op onze wandelkalender . In de wandelgids vind je ze niet want ze zijn gebonden aan de internationale jumping die Defensie ieder jaar laat doorgaan in hun Sportcentrum .Vandaag dus op naar Duisburg voor de 10de editie van de Vivat wandeling in het Sportcentrum van Defensie ergens halfweg tussen Tervuren en Duisburg .Parkoers even monsteren , 4 lussen voor in totaal 28 km. , dat belooft .

In de ( eindelijk ) morgenkoelte beginnen wij met lus B en dat heeft zo zijn redenen .Achter de paardenstallen het sportcentrum uit , onmiddellijk wat Zoniënwoud tot de vijvers .Draaien bij een splitsing rechtsaf langs de Kleine en Grote Vaartvijver en vroeg in de morgen wanneer het nog stil is kan je hier genieten van de vele fauna .Waterhoentjes op het nest , moeder fuut met haar piepjonge kroost op de rug , eenden van alle soort en pluimage , een reiger landt op een vermolmde boomstronk , in het “ appartement “ er boven ontwaakt een koppel aalscholvers , zwaluwen op zoek naar hun ontbijt en ergens verborgen in het struikgewas zegt een lijster zijn les op .Verder tot de Vossemvijver waar een horde kikkers hun morgenconcert houden .Draaien er rond en een gat in de muur stuurt ons een kasseitje op dat leidt naar het wandelpad langs het riviertje de Voer .Blijven een hele tijd de loop volgen , tikken heel kort Vossem aan en dan klimmen tot de Barbarakapel .Boven nog wat hoger en dan een heerlijke veldweg die ons steeds dichter bij Duisburg brengt .Voor de eerste bebouwing een ferme duik tussen wat struikgewas om het wandelpad van Dorre Dondersteen tot Ten Hertswege te bewandelen .Steeds op en af tussen nu al goudgele velden afgewisseld met mooie holle wegjes .De wijk Hertswege wordt helemaal doorlopen en dan in één rechte streep terug .Nog even het golfterrein door en dan zit onze eerste lus van 6,9 km.er op .

Vanaf nu volgen wij het alfabet en zeggen A .Terug tot de splitsing en dan rechtdoor tussen de vijvers , klimmen door het Warandepark ook Park van Tervuren genoemd tot achter het Museum voor Midden Afrika dat na restauratie stilstaan zijn grandeur aan het terugvinden is .Bezijden werpen wij nog een oogje op het Koloniënpaleis en dan de grote weg naar Leuven over voor ons een nog onbekend stukje Tervuren .Een afzichtelijke strook keien , een hippe villawijk door tot een rugbyveld waar 4 jonge Poolse deernen mij voorbijsuizen , maar gij niet hé , dus de “ ouwe “ mee in de slipstream .Na een tijdje hebben ze het in de mot , zetten de turbo er op , maar de mijne werkt ook nog en wat verder toch een babbel . Met wat engels en koeterwaals lukt het . Ze studeren in Leuven en hebben via via het Vlaamse wandelcircuit ontdekt en trekken er nu elk weekend op uit .Kasseitjes , wat bospaden in een vergeten stuk Zoniënwoud , langs het spoor van tram 44 , grote weg over en dan Tervuren door .Bij de Sint-Hubertuskapel zijn wij de gemeente uit , terug het Warandepark in en heerlijke dreven leiden terug naar het Sportcentrum waar er al een dikke 13 km. op de teller staan .

Wie A zegt , zegt … C en langs een andere kant de weg naar Duisburg op .Cirkelen wat door een woonwijk tot een stoffig veldwegje dat overgaat in een monumentale holle weg met aan de overkant een heus stuk alpenwei . Op een éénmanspaadje draaien wij er helemaal rond en bereiken langs een fel oplopend keienwegje druivengemeente Duisburg .Achter de mooie helwitte Sint-Katharinakerk het dorp uit , volgen paadjes tussen velden en weiden tot Eizer , duiken de Horenberg af tot het dorp ,de natuur van het Rotveld door en dan als toetje nog een deeltje Zoniënwoud .Tijd voor wat rust waar wij onder de tent even van de jumping genieten bij een natje en een droogje en dan de finale .

Lus D en die is helemaal door het Zoniënwoud uitgetekend .Den “ hof af “ kort de weg en bij het Beeldekensgat verdwijnen wij tussen het bronsgroen eikenhout .De uitgestrekte 4400 ha.grote groene long van Brussel is goed voor kilometers wandelplezier , vandaag houden wij het bij 6 km.Eerst bredere dreven , maar gaandeweg ook smallere bospaadjes , uitgebloeide rododendron waar het geurt naar ….kamperfoelie , imposante rode beukendreven , stijgen en dalen tot wij een valleitje uitkomen om dan te genieten van de ellenlange Isabelladreef . De weg over en dan zit het er op , hoewel , Tina Turner verwelkomt ons met een “ Simply the Best “ , ik zing hierbij “ Better than all the Rest “ want dit een wandeling uit de duizend .

Erna nog wat nagenieten bij een glaasje bubbels op de poepchique jumping met militairen in galakledij en madammen , vandaag niet met een bontjas maar met hoeden als vliegende schotels .

20:34 Gepost door heimisse in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vreugdestappers, duisburg, jean-pierre |  Facebook |

23-06-17

17 & 18/06/2017 Valkenswaard - Handel bedevaart

Het is een al paar eeuwen de traditie.  Het voorlaatste weekeinde van Juni "trekt" de  Handelse processie  uit vanaf het Valkenswaardse marktplein.  Tegen zes uur 's ochtends  verzamelen zich een ruime 2000 deelnemers of pelgrims met achter de colonne een hele reeks oude huifkarren, om de dik 40 k.m.  v.v. dik 80 k.m. lange route naar dorp in de Peel, Handel, aan te vangen.  Klokke zes begint het carillon vanuit de kerktoren een Marialied te spelen en luiden de kerkklokken en zet de stoet zich in beweging.  Om zes uur 's ochtends wel te verstaan.   Met muziekondersteuning van samengevoegde harmonieën een enorm looporkest dus.  De stoet telt talloze vaandels en vlaggen van clubs of anderszins verenigingen  welke meegevoerd worden.  Er wordt duchtig meegezongen met de begeleidende muziek.   Ontwaar zo in de gauwigheid diverse bekende wandelgezichten, en begroet ze natuurlijk.  Opvallend veel jongeren maar ook bekende actieve wandelaars bevinden zich in die kolonne.  Eigenlijk kent de stoet onderweg weinig devotie en er wordt in stevig marstempo  gelopen.  De jaarlijkse voettocht naar bedevaartplaats Handel.  We worden door de vroeg opgestane bevolking uitgezwaaid.    Het gaat eerst op Eindhoven aan.  Hier zal ik me pas bij de stoet aansluiten na de ingelaste pauze in een overdekt stadion.  Ik blijk niet de enige.  Door een opmerkelijk stille zuid- en oostdeel van de stad gaan we naar Nuenen onder begeleiding van politie en verkeersregelaars.  Nuenen uit zich in alle toonaarden uit de Vincent van Gogh-periode waar de beroemde schilder enige jaren verbleef.  We passeren er de watermolen die hij schilderde, het kerkje waar zijn vader als dominee predikte, en de windmolen die hij destijds naschilderde, en de woning of boerderij even buiten het dorp waar in zijn tijd zijn geliefde Margot Begeman woonde een relatie die overigens spaak liep.  Verder standbeeld van Vincent en beeldhouwwerk van schilderij de aardappeleters, en het Van Gogh-museum, en meerdere herinneringen  domineeshuis o.a. passeren we.   In een weidse bocht van de weg dorp uit zie ik voor en achter me een enorme rij wandelaars.  Na dorp Gerwen een prachtige bosweg gaande naar Lieshout over een wel erg breed fietspad, bereiken we voornoemd dorp, waar in tegenstelling van andere rustplaatsen,  vier in totaal, amper een half uur, nu een rust van een uur ingelast wordt.  Paarden in prachtige oude koperen hamen gehuld met rinkelende belletjes, krijgen hier water en voeding als o.a. hooi toegediend.   Nadien een wat langere weg via landerigheid en smalle rustige weggetjes gaat het via Beek en Donk de provinciale weg op richting Gemert daar de laatste pauze van klein half uur, waar ieder zijn ding doet en moet of wil doen, is het nog dik 5 k.m. gaans.  aan rand van Handel heten spandoeken de pelgrims van harte welkom.  Handel en Valkenswaard  hebben als vanouds warme vriendschapsbanden  met elkaar, en menig huwelijk is er ook ontsproten door alle jaren heen.  In Handel worden we door mensenmassa's  welkom geheten.  Een deel der deelnemers blijft hier over voor de volgende dag, de terugtocht, anderen worden per auto b.v. opgehaald en de volgende dag weer hier terug gebracht.  Vandaag eindigt de tocht in een eindceremonie  in het processiepark, en gaat ieder nadien zijns weegs. En vaak achter de borrel.  De dag erna is er in dit park een openluchtdienst, waarna direct de tocht terug naar Valkenswaard aanvangt.  Trekt men ter afscheid zingend en spelend drie maal rond de kerk, en meteen het dorp weer uit, met muziek van het enorme looporkest, in stevig stap tempo.  Na enige k.m. rs eerste rust in Gemert, men houdt een strak schema van rusttijd en doortochttijden aan.  Na Gemert gaat het in verzengende zon terug op Beek en Donk aan.  De doortochtplaatsen luiden de kerkklokken tijdens de doortochten.  Dorpsvolk begroet ons  alom telkens weer opnieuw.  Het heet een processie te zijn, nou ja er wordt wel gezongen,  en het orkest speelt zijn liederen, maar meestentijds wordt er onderweg gezellig gekletst door allen,  Opnieuw een uur pauze in Lieshout, waarna de grote stoet lopers het dorp verlaat de weg naar Gerwen op, weer die bosweg, we genieten van de schaduw.  In Gerwen en Nuenen opnieuw veel kijkers langs de route.  Na pauze Nuenen in en om dorpspark, trekt de stoet naar en door Eindhoven oost en zuid de stad weer uit.  In Eindhoven, is de rustplaats veranderd naar een schoolplein, telkens op de rustplaatsen zijn verzorgers en EHBO-ers  actief en stellen begeleiders, en politie zich op om zorgeloze doortochten te verlenen.  De tocht door de stad is natuurlijk erg lang, maar we gaan zuidwaarts de stad uit, via heerlijke schaduwwegjes op Aalst Waalre, aan.  Hebben we pauze, de laatste toch, aan het Hazzo theater.  Hierna trekken we dorp onder natuurlijk weer klokgelui, en spelend  mega orkest en rijen dikke toeschouwers, door en uit, opnieuw een toch lange bosweg van 5 k.m. de laatste k.m. rs op Valkenswaard aan.  De stemming onderling is opgewekt weer, en blij, men zal het weer gaan volbrengen.  Het wordt steeds drukker langs de route nu, en aan de rand van Valkenswaard verandert  het plots in rijen dik publiek.  Ik zie huilende toeschouwers, en prachtige persoonlijke begroetingen, heel emotioneel, maar ook deelnemers met tranende ogen.  Het grijpt ook mij aan, die aanblik.  Kan mij toch wel bedwingen gelukkig.  Het publiek is geweldig enthousiast.  Het grote orkest speelt die laatste kilometers als bezeten.  Lang niet alle pelgrims die voorrang hebben om de kerk te betreden voor de korte afscheidsdienst kunnen de toch grote kerk in.  De kerk davert van muziek ritmisch geklap en gezang, iedereen is wild enthousiast, het geeft een brok in je keel, zoveel vreugde en blijdschap.   Vlaggen en vaandels vendelen.  Ze hebben de tocht volbracht in een geweldige saamhorigheid onderweg. Men staat op banken en de loopgangen  zijn propvol.  Ook hier zie ik  alom tranen vloeien, bedenk  dat velen met een intentie meegedaan hebben. b.v. Ziekte in de familie, en kennissenkring, of uit dankbaarheid van genezing of wat voor intentie dan ook.  Er worden korte toespraken gehouden,  bedankjes aan begeleiding, hulptroepen enz, meer ,klinkt erna nog muziek, korte gebeden, en dan stroomt de kerk leeg.  Op het marktplein buiten wordt de proviand uit de huifkarren opgehaald, en stromen de café's en terrassen mudvol als ook in de straten eromheen.  Het is weer voorbij voor een jaartje.  Wat mij zo boeit aan deze tocht is de gezelligheid en saamhorigheid onderweg.  Allen voor een, een voor allen.  Een geweldige sfeer waaraan ik elk jaar mijn weekendwandelingen graag aan opoffer.  De hulptroepen in ruimste zin, die een geweldige inzet tonen om de wandelaar of pelgrim zorgeloos, en vrijwillig naar hun einddoel te brengen.  Absoluut fantastisch!  Niet in woorden te brengen deze tocht en dagen.  Maar oké, ik pak nu mijn gewone  wandelingen weer op. Verruil de verharde wegen weer voor de rijke natuur in het Brabantse.  Geachte lezers:  Tot volgend keer weer.  Ik groet u weer met "Houdoe"!

Van Peter Heesakkers

17:55 Gepost door heimisse in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: valkenswaard, handel, peter |  Facebook |

07-06-17

05.06.2017 wsv Hermodé te Someren

Mijn wijk door en uitgaande vallen mij de bruin-gele  gazons op i.p.v. groen.  De droogte heeft toegeslagen terwijl de rest van het land toch groener lijkt.  Wanneer ik de lijnbus instap en mijn reispas wil scannen blijkt het apparaat niet te werken, en mogen passagiers gratis mee naar eender welke bestemming.    De zon schijnt volop hoogstens wat sluierwolkjes. Op weg naar de scheiding van het Peel en Kempengebied.    Het is nog fris, maar mijn dunne zomerjack  kan toch al gauw in mijn ransel opgeborgen worden.    De start is voorzien in het scoutsheem.   De parkeerplaats staat mudvol enkel nog van de lange afstandslopers die al reeds lang onderweg zijn.    Gezien de feestelijkheden van gister ten mijne huize doe ik het vandaag kalmer aan liever.    Het eerste deel van de route gaat tussen afwisselend akkers en weidelandschappen door, sommige percelen groeit nog niets, andere komt aarzelend  vooral de maisplantjes uit de grond.  Er is een sproeiverbod door de provincie uitgevaardigd vanwege de droogte.  Paradoxaal genoeg, vanuit waters als sloten rivieren en beken.  Wordt nagestaard door allerlei weidevee, en grommende en blaffende honden achter veilig hekwerk.  Wanneer ik zo'n blaffer benader tot aan het hek bindt deze toch in.  Ik herken hier veel van de route het voorbije jaar.  Zie  ook dat er twee enorme villa's met rieten daken gebouwd zijn intussen.   Asfalt wordt zandweg, die mij even verder door een bos leidt, moet een doorgaande weg oversteken,  en weer het vlakke gebied in, wijde zichten dus.  Kom langs een kunstmatig aangelegde plas welke behoort tot een camping.  Kom langs onmetelijk lijkende golfterreinen, waar de eerste gasten al hun balletje slaan.  Wordt dan het bos ingeleid om voor een klaphek af te draaien een zandweg, los zand, toch te kunnen kiezen voor een verhard grindpad erlangs.   Een tijdlang  gaat dit pad almaar door, met enerzijds landerijen, anderzijds bospartijen.  Zie even later aan een bord met uitleg en kaart dat ik over dit pad loop op de afscheiding van gemeentegronden Heeze -Leende en Someren, maar ook tekent duidelijk het Peelgebied zich af met de Kempen, en vlak bij de provinciegrens met Limburg.  Ga over een stroompje wat de Peelrijt noemt.  Draai dan de bossen weer in en zuig mijn longen vol met dennenlucht meest aanwezige boomsoort hier, maar eindweegs verder toch overgaat in meerdere bomensoorten als grove den, jongere den, eik, Amerikaanse eik, abelen, essen en beuk herken ik.  Gaande over geitenpaadjes smal pad dus en hoge grassen en dennennaalden en kleine takjes.  Moet tevens een echt bikerspad volgen.  Geen bikers gezien toch.  Kom aan het Keelven, en zal hier  aan de waterkant een poos omheen of langs lopen, tref hier een kudde schotse hooglanders, die zomaar rondkuieren, om eindweegs verder weer de bossen in te gaan, klaphek door en ben ik zie ik terug op het punt waar deze lus  begon.  Zie n.l. tegemoetkomende wandelaars die die ommegang nog moeten maken.   Ben weer randje bos en anderzijds grote vlakten van de golfbaan.  Wijde blik waar aan het hemelzwerk wolkenpartijen opbouwen, en het landschap zodoende wat boeiender maakt.  Volg bewegwijzering Keelven en Zeven vennen-route om later bos weer in een prachtig eenmanspad  te volgen met diverse bordjes met uitleg over natuurlijke zaken, slingerend en mooi beschut en uit de wind.  We halen vandaag toch de 23 graden nog.  Het bos is nu en dan donker, en moet veelvuldig bukken voor overhangende takken.  De route is blauwwit gepijld wat de clubkleuren zijn van deze organisatie.  Na uit dit bos geraakt een ander bosgebied ingaand, kom ik aan de rustpost der club.  Het is een gebouw met alles erop en eraan van een bijenvereniging genoemd naar hun heilige Ambrosius.  Ruime en overdekte zitplaatsen en het personeel werkt zich uit de naad om het ons naar de zin te maken.  Na verblijf ga ik weer op pad even teruglopend, om weer een dennen en sparrenbos door te gaan die even open terrein brengt later en me langsheen de bosrand, langs een grote parkeerplaats met intussen een paviljoen met consumptiezaken.  Bemerk dat ik op een LAW-route geraakt ben, van het Pelgrimspad van Amsterdam naar Maastricht.  Alle afstanden zijn intussen op deze route gekomen, wat  meer leven in de brouwerij brengt, deels zullen sommige ook weer aftakken.  Een verscholen graspad door kom ik weer aan doorgaande weg vol toeristisch verkeer, omzichtig oversteken dus, weer een hekje door en kom in het gebied van het ooit erg grote Beuven,  de Witvenroute een tijdje volgen, helaas voor een groot deel drooggevallen nu.   Slinger door afwisselend bospartijen en vlakten door wijde blik met een boeiende wolkenhemel daarboven.  Hele bossen gekapt om er een zandverstuiving te laten ontstaan.  In de vlakten hoge grassen, boomstompen.  Mag nog een knuppelbrug overlopen die zich door of beter over voormalig ven en moerasgebied slingert, om opnieuw bossen in te gaan over sprokkelhoutpaadjes.   Zie ook oude uitgedroogde en omgekapte kale bomen liggen  in wijde landschappen, die men mogelijk laat liggen om insecten aan te trekken, en dus daardoor weer gevogelte.   De route is wat karig bepijld, maar wel alom blauw-witte linten, en mijn routepapier is mijn geleide.  Een kunstmatig aangelegd stuifduinengebied door.  Voorheen bos.  Na weer wat bosgeslinger kom ik aan een brugje van weer de Peelrijt die vanuit naburig Heeze, dwars de heide en door de Somerense bossen over en door steekt, en nu een sloot wat diepliggend volgt.   Ga langs die sloot om een draai te maken  vlak langs, opnieuw een kudde Schotse Hooglanders welke zich keurig en rustig gedraagt toch. Liggen meest midden op het pad, maar de parkoersman leidt ons met ruime bocht om ze heen.  Het heideland en bosgebied wisselt nu snel af.  Gaan een weg door bos over , om een kampeerterrein een poort in te gaan.  Met weidse bocht lopen we langs allerlei huisjesbouwsels, caravans, en zelf aangelegde tuinen.  Opvallend rustig hier, opmerkelijk gezien doorgaans drukke kampeertijden als het Pinksterweekend.   Kom aan  de kantine, maar wetende dat het nu nog maar paar k.m. gaans is voor me, sla ik dit over.  Poort uit, terrein af, volgt asfaltweg met draai en opnieuw de ruimte van de agrariërs in, beschut onder de hoge bomen waar de wind door ruist.   Hoor in een sloot nog kikkergekwaak.  Huisje boompje beestje breng me de doorlopende weg aan opnieuw een doorgaande weg Someren-Lierop, mag daar een breed fietspad op.  Zie een snel opkomend wild bos opgroeien, waar eerdere jaren populierenbomen gekapt zijn herinnerde ik me nog. Laveer op dit pad tussen toeristische fietsers door, wat met beetje inlevingsvermogen geen bezwaar is en kan zijn.  Delen gebroederlijk de ruimte.  Kom dan aan de rotonde in de weg Asten-Heeze, steken die over, om kort erna een wegje in te slaan, die me terug aan het scoutsheem brengt.  De route, hoewel veel herkenbaar van vorig jaar, toch wat nieuwe stukken in de route , goddank, hield het midden tussen een Kempen en Peeltocht.  Boeiend, wisselend en mooie landschappen.  Mede door een betere, frequentere  busdienstregeling kon ik hier binnen wat langer nablijven en keuvelen met deze en gene, vanachter enkele tassen koffie.  Een schitterende tocht was ieder eens, zoals deze oostelijke hoek van de provincie haar naam ook van draagt.   Mijn gang naar de bushalte 2 k.m. gaans te midden van letterlijk niemandsland.  Beste lezers ik groet u weer met een opgewekt  Houdoe tot mijn volgende inzending weer.

Van:  Peter Heesakkers  

17:58 Gepost door heimisse in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: hermodé, someren, peter |  Facebook |

03.06.2017 Buurtvereniging De Vijver te Beek & Donk

Merkwaardig en zeker voor zo'n grote stad.  Ben de enige die in de bus zit naar deze bestemming.  Bus voor mezelf en eigen chauffeur dus.  Ik bedank de chauffeur bij uitstap voor zijn diensten, en wens hem een prettige dienst.  Zouden meer passagiers moeten of mogen doen in mijn opinie.   Stap aan de doorgaande rijksweg uit rand bebouwing en ga direct door de dorpskern zo’n acht minuten gaans naar de startgelegenheid.  Aan een lommerrijke laan, met naburig gemeentehuis.  De grote hoop is me voorgegaan aan deelnemers van de langste afstanden.  Het belooft vandaag warm benauwd weer, en ik kies voor een redelijke afstand en neem me voor het gezien de voorspelde omstandigheden kalmpjes aan te gaan.  Steek tegenover het startburo al meteen een evenzo lommerrijke laan in.  Met parkeerterrein, vol auto's van al op weg zijnde wandelaars, Kom aan een wat brede sloot met brugje waar ik overheen moet, klim een dijk op en ben aan het kanaal, welke van diep uit Belgisch Limburg eindigt in 's-Hertogenbosch in de Maas.  Moet even langs dit kanaal om via een ophaalbrug over te steken, opnieuw kort kanaal volgend op een fietspad het dichte en rijke groen van de kasteelbossen in te draaien.  Een eigen clubfotograaf legt ieder persoonlijk vast.  Kom in het zicht van een kasteelboerderij, maar moet meteen voor de poort langsheen een riviertje de Aa, door groen omringt.  Steek riviertje over , even langs de rijksweg om vrijwel meteen een Peelwegje in te gaan met her en der een boerderij en aan een zijde rietkragen met  klaprozen in de berm.  Moeten een helling op over de weg van Helmond naar onze provinciehoofdstad.  Een viaduct dus om even verder een  asfaltwegje in te gaan welke me precies aan het eigen terrein van een woning brengt, waar ik mag afslaan in een graspad deels nog steeds in de schaduw, die mij brengt naar een oversteek van rijksweg.  Wist van vorig jaar dat  de rustpost een eind verder lag , maar veel lopers staken niet over en slaan rechts af, er stond n.l. geen aanwijzing dat een 100 mtr. verderop de rustpost voorzien is.  Hiervan ter plaatse even melding gemaakt.  Gezellig boel hier,  Goed voorzien enkel geen broodjes verkrijgbaar.  Volgens de bediening weinig vraag naar......Na de pauze ga ik looprichting terug, om via een fietspad de weg over te steken een brede zandweg in, door weilanden en akkerbouw, een asfaltweg overdekt met oude bomenrijen te volgen.  Een wegsplitsing in.  Weg af een graswegje in een beek volgend rijk van groen in water voorzien.  Het is een groenige vlakte doorgaan.   Ga een bosperceel in via draaipoort, langsheen een sloot.   Ga dan langs bosrand om te zien dat ik recht onder een betonnen communicatietoren  ben aanbeland van 8 mtr. doorsnee.  Kijk omhoog  bijna pijn in de nek, zo'n  tachtig meter hoog.   Vervolg onder beschutting van bomen, en grind en graspaden.  Blijk dan  een ronde gelopen te hebben en kom weer op hetzelfde punt uit, echter nu ga ik rechtsaf  een veldweg in welke zich heftig door het landschap slingert, een deels overdekt pad nu en dan bospartijtjes verder akker en weideland.  Gaat over in een boerderijengebied.  Een  standbeeld die bij nader bekijk voor de IJsheiligen is opgezet gezien vermelde namen aan de voet ervan.   Krijg weer een lange slingerweg overdekt te gaan welke later in een veldweg over gaat en ik herken bij afslaan de heenweg van deze lus.  Kom opnieuw aan de post van vanmorgen uit.  Oplettend wordt  wat bezorgd daar naar de lucht gekeken.  In de verte een tamboerkorps maar dan aan de hemel.  Lijkt erop dat  de bui langs zal drijven.  Ik stap weer aan en dan gaat de zon schuil.  Kom aan een rotonde waaronder via tunnelwerk voor fietsers en voetgangers gegaan mag worden.  Het dreigt duidelijk nu met de bui, en ik besluit na enig dralen toch maar het zekere te nemen, loop terug naar de tunnel bij het voelen van enige druppels.   En dan begint het duchtig te regenen en te roffelen.  Water stroomt de tunnel in, maar ik sta droog.  Na de verfrissende bui, dampende velden , verdampt de nattigheid meteen, en het voelt nog benauwd aan.   Na enige minuten wordt het droog, stap weer aan maar toch die twijfel als het opnieuw gaat regenen, maar inmiddels ben ik de kasteelbossen  in gegaan.   Een smal glibberig pad door de modder van de vorige  heftige bui.  Door hoge grassen, oude bomenrijen onderdoor wat de regen wat stopt, langs de kronkelige Aa-rivier.  Ben inmiddels ook in plastic gehuld.  Mis een afslag na een brug, maar vervolg dan maar boswegje.  Voor mij ook een paar dames die verkeerd waren gelopen.  Weet nabij een ophaalbrug die we volgens beschrijving over moeten steken, wat ik ook doe.  Ben weer op de eigenlijke route terug en ga langs het kanaal.   Duik de kanaaldijk af het groen weer in.  Paadje volgen, en kom aan aangelegd park aan, met uitspanning, en vijver met jonge eenden bij moeder.  Het carillon van het nabije gemeentehuis  verwelkomt ons met vrolijke klanken.  Ga het park weer uit en beland op de finish locatie.  Daar is het op het terras gezelligheid troef.   Iedereen van de deelnemers zit buiten.   Alsook het aan/afmeldbureau.  Een tocht vandaag met een heel verscheiden route, maar zeker niet onaardig.   Een op aller vlak actieve wijkvereniging.      Ik groet u beste lezers  en tot volgend keer.  Houdoe.     Van:  Peter Heesakkers

17:54 Gepost door heimisse in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: de vijver, beek en donk, peter |  Facebook |