07-05-18

06.05.2018 Keistampers te Boxtel

Deze club viert dit jaar hun 40 jarig bestaan.  Van Harte Proficiat , en nu op naar de 50!  Aan alle leden en bestuur.  De jaren van bestaan zegt genoeg.  Ik kom buiten en onderweg naar m'n bestemming vandaag tussen de naden van de stoeptegels mierenhoopjes tegen.  Betekent dus warm en droog weer vandaag.  Hoor vogels allerlei soort zingen en kwetteren, in de buurt ook in de volières in private tuinen.  Bezie de groeisels in de tuinen de weelderige bloemenpracht en bloesems.  Volop lente dus.   Het is een azuurblauwe  wolkenloze hemel en dat zal het vandaag ook blijven.  Een prachtig cadeau voor de jubilerende club vandaag.  Uit het station ter plaatse komend komen me al veel wandelaars tegemoet.  Bedenk even zou ik er nu tussenspringen en bij aankomst inschrijven?    Nee, maar niet.  Ontvang na mijn wensen aan clubbestuur en inschrijving mijn uitvoerige route-omschrijving.  De vertrekzaal is levendig druk.  Wij wandelaars komen allen op de z.g. receptie.  Cap en zonnebril opgezet ga ik op weg.  Jawel direct richting station en even langs de spoorbaan om deze verderop tweemaal voor twee richtingen over te steken.    Tref aan riviertje Smal water een dode rat midden op de stoep.  Ga er eerbiedig omheen.    Geraak nu buiten de bebouwing en langs de beek waar  weerszijden het fluitenkruid welig groeit.  Deze plant of bloem, een schermbloemige,  zal ik onderweg nog erg vaak tegenkomen  aan de wandelboorden.  Allerlei wilde bloemen en planten,  volop lente.   Over bruggetje van de beek,  direct achter een bossage door een klaphek wordt ik verwelkomt onverwacht door een rijpaard welke op een kleine anderhalve meter afstand van dit hek geposteerd staat.  Het beest blijft rustig, kijkt me nog na, en ik vervolg graspad welke nog nattig is van de ochtenddauw.  Even wat open stuk gaand, met enige behuizing staat een wand a.h.w. van paarse seringen.  Prachtig!    Een zandweg na asfalt  een bosweg in waar aangeduid staat dat ik de fameuze Kampina betreed.  Een enorm uitgestrekt natuurgebied van heide, bossen, vennen, met kleine landerijen tussendoor en omgeploegd land.  Hoor vogelengezang van aller soort en een kloppende specht, een bostimmerman dus.  De Kampina is een walhalla voor dagjesmensen en natuurvorsers, wat zich globaal uitstrekt tussen Boxtel en Oisterwijk, welke plaats de Parel van Brabant wordt genoemd.   Terecht ook.    Krijg nu een lange brede zandweg te gaan met fietspad erlangs, waar fietsclubjes  telkens passeren en ander wandelvolk dan het onze, ik blijf maar op de zandweg. Een zijde ervan is moerassig anderzijds droger. Volgt een draai met weidse heidevelden enerzijds met vennen waar  het immense kikkervolk blijk geeft van tegenwoordigheid, en ook deze zal ik nog regelmatig tegenkomen en een gekwaak van jewelste dus.  Ook de vogels laten zich niet onbetuigd onderweg vandaag, ik gniffel bij zoveel vrolijkheid, lente ten voeten uit!   Voor de rest stilte en ruimte om me heen.  Ik blijf soms even staan om de lentegeluiden te aanhoren.    Ga voorbij een zandduinengebied.   Zie verder weg koeien grazen in het wild.  Weer bossen door en kom aan de rustpost met cadiwagen en klapbanken en tafels.  Vang hierna een lus aan.  Kom langs een verzetsmonument uit 1940/  '45 met opschriften en waar in de bevrijdingstijd een geallieerd gevechtsvliegtuig neerkwam en het verzet de piloten verborg.     Verzetslaantje en Mari Kleinpad door.   Volgt nu een prachtige z.g. lus door  de rijke variabele natuur, om  grote vennen  genaamd Kogelvangersven en Huisven.  Veel vogelsoorten en kikkergekwaak weer hier.   Ook watervogels.   De waters geven een diepblauwe kleur, op zich een unicum om te zien.   Gaat het om deze vennen heen door een  groot veld gele brem.  Gaat het heidevelden doorheen in de volle zon, wijdse zichten.   Een heuvel met uitkijkpost over de waters.   Een natuurgids met aanhang van verrekijkers en fototoestellen en lange lenzen.   Langs vennen en lage waterlijnen die nog juist niet over de paden reiken.   Neem elke schaduw onderweg mee, en zo gebeurt me dat ik een dertig meter afsnijdt om in de schaduw te lopen, met mijn donkere zonnebril en cap op,  dat ik struikel over een boomwortel en tegen de vlakte ga.  Languit zogezegd.  Mijn rechter onderborst doet pijn bij opstaan.  Het zal toch niet weer hè?   Val op m'n rechterzij en met hoofd zijdelings op de grond.  Gezicht  met enerzijds zand erin en wat bestofte kleren, maar ontdek na opstaan en routevervolg dat mijn schoenneus losgelaten heeft....   Mijn zonnebril en gewone bril en kleding blijft van schade bespaard, gelukkig!   Zal het einde proberen te naderen.  Het grote Kromven langs.    Gaat het later weer de beschutting van de bossen in.  Kom een rustige karavaan van paarden tegen, maar geen begeleiding te zien.....  Ze kuieren netjes achter elkaar, een gaat de rij uit en ik breng en stuur hem rustig terug de karavaan in.   En ze sjokken verder.   Kom weer terug bij de rustpost van daarstraks, in een weide vol in de zon zittend.  Trefpunt altijd weer van bekenden en andere wandelaars, met het risico van te lang hangen blijven, maar oergezellig toch.  Ieder heeft zijn/ haar verhaal.    Uitgaven van wie wat waar beleving en wetenswaardigheden over wel en wee van vaak bekenden.  Ik ga weer op weg. Even wegje terug lopen om dan een veldwegje in te gaan welke me op de terugweg naar Boxtel stuurt.  Groenstroken, klaar liggende landerijen voor de groei van koren, maïs, en andere veldgewassen.  Bruggetje Smalwater over, splitsingen te uit en te na. Zandweg De Donders in om dan de Kapelweg in te gaan langs randbebouwing.   Bij spoorweg naar Tilburg.  Moet weer twee overwegen kruisen om linksom met wijdse bocht  de kom van oud en nieuw Boxtel te verkennen.  Dwars door het overigens rustige oude centrum heen gaat het op randje stad aan waar het lyceum, zijnde onze start/finishplaats bevindt.   Feliciteer bestuursleden en helpers van de dag met dit mooie jubileum en mooi en hoog deelnemersaantal gister alswel vandaag.  Op naar het vijftigste jaar!  Complimenteer de route-uitzetters, ik heb een prachtige wandeldag gehad.  Het is nog even gezellig nakeuvelen in de schoolkantine, met bekenden en wandelvrienden.  Bij teruggaan  naar het station heb ik nog weinig last van mijn val onderweg overkomen.  Dat zal eenmaal thuis anders uitpakken.  Ik kijk terug trouwens op een fantastische natuurtocht.  De warmte 27 gr. Is me meegevallen.   Tamelijk veel schaduw gelopen onderweg. Had extra drinkproviant bij me gestoken.  Ik wil volgende week toch weer actief zijn.  Aan de lezer{s} dezer wens ik weer alle goeds.  "Houdoe",en tot volgend schrijven mijnerzijds weer.  Tot dan.....

Van Peter Heesakkers

21:08 Gepost door heimisse in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boxtel, keistampers, peter |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.