BeneluxWandelen.eu

Zondag 6 september 2009

wv Olst

Landgoederentocht

Vandaag zijn we in Olst in Overijssel terecht gekomen voor een wandeling van 30 km. Bij inschrijving zien we een paar bekenden van de W.S. Het is wel even schrikken als we op de route kijken en ook vandaag onze 1ste (en enige!) rust op 14,7 km is. Het is maar goed dat wij tegenwoordig vaker wat meenemen! Met een grote boog gaat het richting en langs kasteel Boxbergen. Eerst een beetje landelijk dan wat bos. Het is weer echt herfst want de paddo’s staan er weer gekleurd op. Als we het bos uitkomen is de splitsing met de 10 km. Niet veel later volgt ook de 15 km. We lopen nu over een boerenerf waar een klein keffertje de wandelaars fel blaffend het terrein over begeleid. Langs een groenstrook en het water over waar ook de splitsing met de 20 km was. We lopen nu wat lange wegen en passeren het gehucht Middel (gem. Olst-Wijhe). In de verte zien we Olst city liggen maar meer als dat krijgen we er ook niet van te zien. We volgen nog wat lange wegen en steken weer een weg over. Hier komen ons wandelaars tegen. We zien een bankje en gaan even lekker rusten. We hebben zo’n 2 uur gelopen dus we zijn er wel aan toe. Hier zien we dat de wandelaars een rondje lopen van plus minus 15 min. Het bromt wat achter ons op de weg die wij wat eerder hebben overgestoken. Er rijden wat oude brommers voorbij. Ik heb de gewoonte om als het veel geluid maakt om te kijken en te tellen. Misschien heb ik er nog een paar gemist maar onder begeleiding van een paar motors waren het er meer dan 200! We lopen weer verder en nemen onze afval mee omdat er geen vuilnisbak stond. We gaan het rondje op en komen langs een blikvanger. Ik gooi mijn afval er mooi in maar Theo mikt ondanks het grote gat er toch naast. Uitgerekend komt er net een trimmer voorbij die dat ziet en hij zegt nog lachend dat was een kunst! We komen op een fietspad dat we 1,5 km volgen tot aan de finish. Ik hoor jullie al denken, huh? De rust was n.l. ondergebracht op de finish. We lopen door want we hadden niet zolang geleden gezeten. We lopen nu de andere richting op en volgen de lange dijk. Hierna weer een bos in wat bij een landgoed hoort. Bij de splitsing van de 5 en 10 km stond men met een appeltje. We komen een beetje in het buitengebied te lopen langs mooie optrekjes. Net voor de volgende plaats, Diepenveen (gem. Deventer) slaan we af. We volgen de weg over het spoor tot aan een y splitsing. Hier moeten we rechtsaf maar wij houden links aan. Op nog geen 100m ligt onze camping waar we wat gaan rusten. Na onze rust gaat het richting kasteel Haere. We lopen bijna helemaal rond het kasteel en komen op het IJsselliniepad uit. Nu kunnen we weer de toerist uithangen want op dit pad is er van alles te zien en lezen. Zo komen we langs een inlaatsluis die gebouwd is omdat men vreesde voor een derde wereld oorlog. Zo passeren we nog wat bunkers waar we een kijkje van dichtbij nemen. Door het bos en weer een beetje landelijk parkoers. We komen nog door een natuurgebied, Het Neijendal. En met door noem ik ook door. Ik kon bijna op 1 hand de passen tellen dat we in het gebied zijn. We lopen n.l. door een klaphek het gebied in en steken dat over naar het volgende klaphek. We gaan nu naar boerderij De Zoogenbrink van Staatsbosbeheer. Het duurt nu niet lang meer voor we weer op de lange dijk uitkomen en de finish bereiken. We hebben nog bijna een uur de tijd om binnen te komen maar toch is alles al opgeruimd. De stempel en een plaatje voor in ons wandelboekje moet dan ook nog eerst even gezocht worden. Hier in deze contreien is het normaal dat de wandelboekjes ingeleverd worden. De vereniging doet dan het boekje stempelen en het plaatje inplakken. Het was voor deze vereniging dus onwennig dat er ook wandelaars van buiten de omgeving komen wandelen. Het was een mooie wandeling al hebben wij wel de indruk dat de route elk jaar hetzelfde is.

http://s412.photobucket.com/albums/pp206/hennietheo2008/0...

Zaterdag 5 september 2009

wsv TIGO Steenwijk

Zomertocht te Hoogesmilde

Wij zijn weer met ons uitvouwbare huis (tent) onderweg en zijn in Drenthe uitgekomen. Na het verlaten van de camping waar de start was is meteen de splitsing, de 5 km en 40 km slaan af. We werpen een blik op een zendmast met dreigende lucht erachter. Dan lopen we Hoogersmilde ( gem. Midden Drenthe) zelf in en draaien aan de andere kant de plaats weer uit. Hier stond aan de rand van een recreatieterrein een oude hooimijt die omgetoverd was tot huisje. We splitsen met de 5 km en komen weer samen met de overige afstanden om niet veel later weer te splitsen. We gaan het bos van boswachterij Smilde in en dan … Helaas begint het nu toch uit die dreigende wolken te regenen. We lopen dan wel in het bos maar toch is enige bescherming geen overbodige luxe, dus worden de jasjes uitgehaald. De 10 km loopt nu met ons mee en die gaat in het bos eraf. We komen niet veel later weer samen met de 15 km en 25 km. We volgen een betonfietspad zo’n 2 km lang. Als we dat hebben afgelegd zijn we ongeveer 8 km op de weg. Onze 1ste rust is maar liefst op 14,3 km dus we hebben nog wat te gaan. We lopen door het gebied van het Drenth Friese Wold. Hier zijn wij in het verleden wel eens geweest met de wandel 4 daagse vanuit Diever (gem. Westerveld). We zijn nu in een ander jaargetijde hier dus lijkt het ons (nog) niet bekend. Als we het bos uitkomen en een plaats naderen staat langs de kant van de weg een kunstwerk. Het moest iets voorstellen wat betrekking had op iets van een paar eeuwen (dus heel lang) geleden maar zelfs de tekst die Theo oplas sloeg nergens op in onze ogen. We naderen de bebouwde kom langzaam maar zeker. Goh, Theo ik zou bijna zeggen we komen in Diever uit. En ja, dat was ook zo! Op eens is de route bekend! In het centrum is bij een café de rust. Na rust verlaten wij Diever city al weer snel. Langs de plaatselijk v.v.v. en een oorlogsmonument waar 11 mensen werden gefusilleerd (eentje overleefde het omdat hij zich dood hield!) gaat het weer richting bos. We gaan de heide op waar wij al eerder hebben gelopen. Dit is weer een heel mooi stukje route. We halen een vrouwtje in wat op zich bijzonder is omdat er bijna geen wandelaar te bekennen is. We lopen langs het plaatsje Oude Willem (gem. Westerveld) en gaan richting het bos. Hierna wordt de asfaltweg overgestoken en komen we opnieuw in een klein plaatsje terecht. Het is het gehucht Wateren (gem. Westerveld). De volgende rust is maar liefst 17,3 km verder. Ja, je leest het goed! Op 31,6 km zit de 2de en laatste rust. We lopen boswachterij Appelscha in. Bij een openplek met picknick bankjes lassen we een rust in want 17 km vinden wij toch echt te ver. Hier komt een motor uit 1938 aanrijden dat zie je ook niet elke dag. Het vrouwtje van eerder blijkt ook de 40 km te lopen want ze komt ons nu voorbij en hier komt alleen de 40 km. We gaan een natuurgebiedje in met erg schuwe schapen. We lopen nog ruim 50 meter van ze af en ze beginnen al te rennen. (ik wist niet dat ik zo lelijk was?). Het begint weer te regenen wat ons niet verwonderde met zo’n donkere lucht. Er komen 2 amazones aangereden en vroegen of er een foto van hun gemaakt kon worden. Dus ik er heen voor het toestel aan te pakken. Ondertussen vermeld ik dan maar even aan het paard dat ik wel in een plastic zakje zit maar geen boterham ben. We bevinden ons nu bij een soort grenspaal. Hier wordt de grens aangegeven van Drenthe en Friesland. We lopen dan ook weer in het Drenth Friese Wold. De 25 km is er nu ook weer bij. We blijven in het bos tot aan de rust. Na deze rust gaat het fout. We zien iemand in de verte met een routebeschrijving in de hand terug komen. Ook zijn wij pijltjes aan het zoeken want we moesten ergens rechtsaf. Het blijkt hetzelfde vrouwtje te zijn die aangeeft dat verderop geen pijlen meer hangen. Theo ziet opeens een stukje rood papier en ja hoor daar hangt er dan nog een. We kijken naar het nummer en zien op de beschrijving waar we zijn. we lopen nu even verder volgens beschrijving en vinden hier en daar afgetrokken pijlen liggen. Bij het fietspad aangekomen was de pijl geheel verdwenen. We kunnen de route redelijk goed vinden. We stuiten weer op pijlen maar even verder zijn ze weer weg. gelukkig wisten we waar we ons op de route bevonden dus konden de weg vinden. We komen uiteindelijk het bos weer uit en op een asfaltweg uit. Op nog geen 100m waren wij vandaag al, n.l. toen we langs het plaatsje Oude Willem liepen! We lopen nu langs een huis dat De Friese Grens hete. Een paar meter verder passeren we dan ook weer zo’n provincie grenspaal. Door een groenstrook en weer het fietspad op. Goh, dat komt me bekent voor! Ja hier hebben we vanmorgen ook gelopen maar dan de andere kant op. Aan het einde van het fietspad slaan we rechtsaf en wat schept onze verbazing hier zijn we vandaan al 2 keer eerder geweest zonder dat het ons was opgevallen. We lopen nu bijna rechtstreeks naar de finish. Toch moeten we nog een stukje door een groenstrook waar opnieuw pijlen weg waren. Om 17.45u bereiken we samen met het vrouwtje de finish. Het bleek dat er nog 1 persoon moest komen.

 http://s412.photobucket.com/albums/pp206/hennietheo2008/0...

Zondag 30 augustus 2009

Nazomerwandeling

wv Voerendaal

Eigenlijk start de wandeling niet in Voerendaal maar in Kunrade. Maar als je dat op de folder zet weet waarschijnlijk bijna niemand waar dat is. We hebben geen zin om vandaag ver te rijden en dat hoeft dus ook niet. Voerendaal ligt praktisch aan Heerlen dus is het bijna een thuiswedstrijd. We lopen bij de start weg om iets voor 7.30u door Kunrade richting snelweg. Als je hier niet bekent bent denk je; wat nu moeten we de snelweg op? Tja bij de oprit van de snelweg ligt nog een veldweg verborgen waar de 14 en 21 km naar toe gaan. De 8 km gaat de Kunderberg omhoog. We lopen een stuk langs de A79 waar in het veld een zooitje ganzen bij elkaar zitten. Wij vragen ons af of dat de ganzen zijn die elke morgen en avond bij ons overkomen. We hebben blik op de skyline van Heerlen of te wel Atrium ziekenhuis. We lopen door een holle weg waar wij al heel lang niet meer zijn geweest. Als we bijna in Ubachsberg zijn slaan we af en komen samen met de 8 & 14 km. We komen aan de rand van Ubachsberg langs het kapelletje en gaan naar Colmont (Voerendaal). Hadden wij gedacht dat bij de camping de rust was kwamen wij bedrogen uit. In het dorpje zelf bij een hoeve was de rust ondergebracht. Wij lopen verder na het halen van het stempeltje want we zoeken later een mooi plekje op voor te rusten. Mooie vergezichten is de rode draad van deze wandeling. We gaan naar Elkenrade (gem. Gulpen-Wittem) waar we een paar weken terug ook zijn geweest met de heuvelland 4 daagse. Toch lopen wij niet veel van deze route. Het gaat naar Fromberg (Voerendaal). We ploffen op een bankje neer met een prachtig uitzicht. Het weer is nu nog heerlijk en voor je het weet zoek je weer een plekje voor te schuilen. Bij een boerderij is de volgende rust. Hier hebben we in een grijs verleden ook wel eens gerust. De 21 km maakt nog een lusje naar Ransdaal (Voerendaal). Op weg richting Ransdaal komt een boer en sluit het grindpad af d.m.v. hekken want de koeien moesten een oversteek van weiland naar weiland maken. Hij ziet dat wij vlakbij zijn maar sluit toch de boel af. Wij gaan er dan maar tussen door. Aan de ene kant hekje open en hekje dicht, tussen de koeien door en weer hekje open en dicht maken om onze weg te kunnen vervolgen. Vlak bij de rust komen we weer samen dit had dus flink korter gekund maar ja dan hadden we niet voor de 21 km gekozen. Het gaat nog één keer door een gehucht, en wel Winthagen (Voerendaal). We lopen nu niet recht toe recht aan naar Voerendaal maar gaan nog een keer bergop. Langs de druivenranken waar later wijn van zal worden gemaakt. Over een akkerland en naar de grote weg Voerendaal – Ubachsberg. Nu is het rechtdoor naar de finish. Hier staat de sokkenkerel waar we een praatje meemaken en dan gaan we verder naar…

Friedheimtocht

Landelijke Wandelvrienden Opgrimbie

Aangezien deze plaats net over de grens ligt en wij ook nog goedkoper willen tanken pikken we hem lekker mee. Hier valt 20 km te lopen en je kunt er starten tot 15u. Of de omgeving ons kan boeien is natuurlijk een ander verhaal we laten ons maar verrassen. We lopen een stukje over het asfalt maar zodra de mogelijk is verdwijnen we het bos in. Dit wordt afgewisseld met veldwegen langs maïsvelden. Hier en daar is het in het bos vrij vochtig zodat we over vlondertjes moeten lopen. Dat is altijd weer een leuke afwisseling. Een stukje over de heide en dan weer het bos in. Hier is het bos afwisselend zowel met de bomen en struiken als wel met wat hoogte verschil. We lopen midden in het bos als er een bordje hangt met 100m controle. In het bos ligt een gebouwtje wat bij een soort internaat of jeugdherberg behoort. Hier loopt de 20 km een rondje om na zo’n 8 km terug te komen. Zo afwisselend als het 1ste stuk door het bos was zo saai is deze ronde. We hadden eerder niet gerust omdat we het te gauw vonden maar een bankje ligt hier ook niet zo voor het oprapen. En hebben we er eindelijk 1 gevonden is er geen vuilnisbak bij. Dat is geen ramp nemen we toch onze afval mee! We lopen niet helemaal terug tot aan de rust maar slaan er vlak voor af en nemen de terugroute. We krijgen nog een stuk over vlonders te lopen. Hierna gaat het een stukje over de heide. Al met al een redelijk wandeling. Maar wij zijn er nu wel achter waarom België zoveel te kampen heeft met zwerfafval. Er is namelijk geen prullenbak te vinden!

http://s412.photobucket.com/albums/pp206/hennietheo2008/3...

Zaterdag 29 augustus 2009

3e Marche Du Plateau

Les Gais Lurons Melen

Vandaag voor de 3de keer de 50 km van Melen. Goh, ze hebben dan al een record gehaald. Ja, want in het verleden zijn ze hier al eerder opgestart met het organiseren van de 50 km. Voor ons is het trouwens ook de 3de keer dat we bij deze wandeling zijn. Het zal ons dan benieuwen of de routes blijven wisselen. We lopen weg langs de parkeerplaats waar het nog niet al te druk is. Het is aan de frisse kant en dat zijn naar die vele warme dagen duidelijk niet meer gewend. Blij zijn we dan ook dat we toch maar een lange broek aan hebben gedaan. We lopen Melen (Soumagne) snel uit en Cerexhe-Heuseux (Soumagne) in. Even later lopen we dat weer uit maar ook weer in?! Een dik half uur erna lopen we Evegnée-Tignée (Soumagne) in. We lopen samen met 2 wandelaars uit Euskirchen (Duitsland) die ons een paar mooie wandelingen aanbevelen. Wij kwamen in het gesprek omdat foto’s van ons waren gesignaleerd. En als je aan de wandel bent heb je het al gauw over andere leuke of minder leuke wandelingen. Ons onderonsje ging ook over de pittige wandeling van Soumagne van een paar weken geleden. Het bleek dat verschillende wandelaars waaronder de man waarmee wij spraken waren gestoken door grote onbekende insecten. Omdat wij ruim een uur later als hun destijds waren gestart hadden wij daar geen last van gehad. In een voorwijk van Blegny is de 1ste rust die wij overslaan. We lopen nog een stukje met de Duitsers mee en dan verlaten zij ons omdat ze normaal een stapje harder lopen. We zien de Blegnymijn nu vlak voor ons liggen. We gaan richting de mijn en langs de rand van de steenberg. We lopen Trembleur (Blegny) uit langs een rotonde met nagemaakte mijnschacht incl. mijnwerker. Langs een koe die volgens Theo nog nooit van toiletpapier heeft gehoord. Ja die mocht zijn billen wel eens wassen want dat wil ik zo niet op mijn bord krijgen. Het gaat naar Dalhem een mooi oud plaatsje met prachtige oude gebouwen. Hier hebben we op een parkeerplaats rust bij een camper. Het gaat verder over het oude mijnspoor wat als je goed keek nog aanwezig was. Het pad was wel opgevuld maar toch kwam hier en daar nog een biels te voorschijn. We komen in Mortroux (Dalhem) waar in het verleden ook veel is gebeurt. We gaan de veldwegen in en komen weer in een dorpje uit. Bij de rust komen een paar Belgische wandelaars o.a. Eddy, Nicole en Mon aanzetten. Gevolgd door Ger die er even bij komt zitten. Het was een tochtig hoekje mag ik wel zeggen! Na rust moeten we wat draaipoortjes en hekjes trotseren. We lopen voornamelijk door de weilanden richting Val Dieu. Net ervoor slaan we af en gaan richting het grote kruis. Hier lopen we langs de zijkant voorbij. We komen weer bij een rust waar we wat te drinken krijgen aangeboden van Ger. Nicole zit buiten op een muurtje terwijl Theo een foto maakt. O, jee ik zit net met mijn broek open zegt ze nog. Nicole, geen mens die het ziet! We lopen samen weer verder met Ger. Hij vind het blijkbaar erg gezellig want eigenlijk wilde hij doorlopen. We lopen Charneux (Herve) in en komen op een bekende route uit. We lopen nu een stukje van de bedevaartstocht Valkenburg (NL) – Banneux (B). We lopen de veldweg uit en komen in Battice (Herve) waar een klein stukje van het industrieterrein wordt aangedaan. De rust nemen we nog samen maar daarna gaat Ger voor de laatste 12 km toch alleen op pad. Een paar Belgische wandelaars lopen nu gelijk met ons op. We maken nog verschillende foto’s en komen dan Herve binnengewandeld. Hier nemen wij onze laatste rust voor vandaag want het is nog zo’n 9 km tot de finish. Hier kan ik nog een gehakkelde aurelia op de foto zetten. Langs een oud kerkhof en wat ziet mijn oog dan? Een paar gezichtjes kijken ons aan. In een tuin stonden 2 buxusbollen met in de 1 een vrolijk en in de andere een treurig gezichtje gesnoeid. Door de weilanden gaat het naar de volgende plaats, Jose (Herve). De kerk die wij passeren is open dus even binnen kijken. Vlak hierna is nog een rust waar ik even van het toilet (het 1ste vandaag!) gebruik maak. Onder de autosnelweg door en een stukje erlangs. Het gaat nu snel richting Melen. We lopen weer over de oude spoorbaan langs het oude stationnetje van Melen. We draaien een rondje om Melen heen en bereiken via de achterkant de finish.

http://s412.photobucket.com/albums/pp206/hennietheo2008/2...

Zondag 23 augustus 2009

Hagelandwandeling

Horizonstappers Lubbeek

Vorig jaar zijn wij ook al in Lubbeek geweest en de tocht was toen wel aardig dus daarom hebben wij nu opnieuw voor Lubbeek gekozen. Ook nu was het weer parkeren achter het politiebureau, veiliger kan niet. We vertrekken en ook dit jaar is voor de deur al de 1ste splitsing. We lopen hetzelfde weg als vorige jaar langs de molen zonder kap. Wat betonwegen en dan gaan we iets anders. We komen op de route van vorig jaar tegengesteld te lopen. Zo komen we ook weer langs de N2 te lopen wat we nu ook niet geweldig vinden maar niet anders kan. We lopen Lubbeek weer in en gaan naar dezelfde rust als vorig jaar. Op een paar 100m van de start in het parochiehuis. Hier moesten de mensen die later kwamen starten parkeren. Net voor de rust waren we de plaatselijke supermarkt onveilig gaan maken. Hier kochten we wat fruit en gebakjes. Het is zo’n lekker weer en we lopen in België dus hebben we alle tijd van de wereld. We zoeken dus straks een mooi plaatsje op om te picknicken. Lorri die op de rust zat vond dit een goed idee en ging ook nog even naar de winkel. We lopen verder en vinden de route wat minder ten opzichte van vorig jaar. Ik moet wel even vermelden dat de route nu een andere kant opging dan vorig jaar. We lopen al een dikke half uur als het niet langer is en zijn nog geen zitgelegenheid tegengekomen. Als we dan aan de overkant van de weg in de schaduw wat palissades zien gaan we daar maar zitten. Terwijl wij onze gebakjes aan het veroveren zijn komt Henk (de neus) even bij ons aan. Na een babbeltje gaat hij verder. Het is een redelijk open route door de velden. We krijgen toch ook nog een mooi stukje door het bos over een paar vlondertjes waarna we Pellenberg (Lubbeek) bereiken. Hier is de rust waar we in totaal maar liefst 3 maal zullen komen. We gaan ons rondje op gelijk met Henk. Ik kan nog een gehakkelde Akela, van de zijkant, op de foto zetten. Het beestje vond het leuk om mij te plagen want iedere keer als hij/zij de vleugeltjes open had en ik knipte dan sloot die ze snel. 1 foto is me wel gelukt maar niet mooi genoeg voor in het fotoalbum dus doen we het maar met een zijwaartse foto. Wat ik eigenlijk nog wat de wandeltocht kan zeggen dat het weer prachtig maar erg warm was en de route vrij open. Buiten de verschillende kapelletjes is er niet veel te melden tot eigenlijk na de laatste rust. Hierna krijgen we nog een mooi stukje door een natuurgebiedje waar we vorig jaar ook zijn geweest maar dan andersom. Als we de finish bereiken zit daar Nestor met nog iemand van zijn club die wij niet bij naam kennen en gisteren in Sourbrodt ook al hebben gezien.

http://s412.photobucket.com/albums/pp206/hennietheo2008/2...

Zaterdag 22 augustus 2009

36ème Marche Int. Des Hautes Fagnes

te Sourbrodt

Vandaag weer een tochtje in België. We lopen weg en komen al gauw op de route van een maand geleden (Weywertz) uit. Alleen lopen we nu tegen de richting van toen in. We draaien en lopen dan langs het (oud) station van Sourbrodt waar we toen railbikes (spoorfietsen) zagen. Daar is het nu nog duidelijk te vroeg in de morgen voor. De route vervolgt opnieuw een stuk van de terugweg van Weywertz maar waar we toen omhoog kwamen gaan we nu omlaag. Langs het water wat een heel mooi maar hobbelig stukje parkoers is. We komen in Outrewarche (Waimes) waar de 1ste rust is. Het gaat bergaf na de rust om niet veel later weer omhoog te gaan. Langs een camping die overigens aan beide zijde van de weg ligt en langs het water. We lopen langs een meer waar een grote brug doorheen loopt. Een asfaltweg oversteken en verder langs het water. Hier zijn we jaren geleden ook al eens geweest maar niet vanuit Sourbrodt. In Walk (Waimes) is de volgende rust waar we na zo’n kleine 5 km terug komen. We lopen dus verder waar Ger (Reneerkens) bij ons komt lopen. Natuurlijk gaat het eerst over hoever ik ben in mijn strijd om de kilometers. Voor degene die het nog niet weten Ger beweerde in het begin van het jaar dat ik geen 5000 km op jaarbasis zou kunnen halen. Dat ik nu zelfs op hem voor lig had ik zelf ook niet kunnen denken. Ik ben overigens hard op weg om het te halen. We komen door Bruyères (Waimes) waar we even in en uit lopen. Wat door het bos en we komen weer op de heenweg van eerder. We komen nu bij de rust terug waar Ger verder loopt. Na deze rust gaan we dalend verder dit is echter niet van lange duur want het gaat zo weer omhoog. We krijgen een mooi uitzicht op een kasteel waar we in het verleden al eens met slecht weer zijn langs gelopen. Als we het bos verlaten en bij de verharde weg uitkomen, komen we bij de stuw uit. Hier werd aan gewerkt waardoor de foto’s van het dal wat minder zijn. We gaan richting het kasteel dat Reinhardstein bleek te heten. Langs de ingang en dan een splitsing met de 21 km. Het gaat nu op en neer maar het is een prachtige wandeling dus je hoort ons niet klagen! Over diverse bruggetjes die over het water liggen en dan weer klimmen. We komen bij een kleine waterval en daarna bij een picknick hut. Hier rusten we wat. Ger (van Henny) komt met een wandelmaat voorbij wat betekent dat Henny werken moet. Er komen nog wat bekenden voorbij die lid zijn bij de veldlopers. We lopen gelijk met hen bergop. Ze vinden het een mooie route en beter dan anders met die verrekte lange wegen. We worstelen ons nog wat door het onkruid en wat krijgen we dan? Die verrekte lange wegen! Hadden ze nu maar de mond gehouden! Na die lange wegen krijgen we nog wat vlonders voor de kiezen van de Hoge Venen. We buigen af op een zijpaadje (op de vlonders) en komen dan tussen de resten van boomstronken enz. te lopen. Aan het einde van dit pad staat een infobord. En af en toe is het best de moeite waard om dit te lezen. Het was in 3 talen waaronder Nederlands dus geen probleem. Maar hier werd aangegeven dat de wandelroute 2,5 km lang was en ook goed begaanbaar voor mindervalide. Dat houden wij echter voor een gerucht en voor wie ons niet geloofd zie foto’s! We steken de grote weg over en lopen over het grensgebied Waimes en Malmedy. Ook nu gaat het over smalle vlonders die voorzien zijn van uitwijkstroken. We komen dan weer op de route van Weywertz te lopen. In het bos zien je veel paddenstoelen maar als je goed kijkt zie je soms ook mini paddo’s. Als we bijna bij de laatste rust zijn komen Lorri en Alfons uit Luxemburg bij ons lopen. Zij hadden een vrouwtje bij hun van hun wandelclub (Bettendorf). Het gaat nu vrij snel naar de finish maar net ervoor komen Jacqueline en Luc bij ons lopen. Zij gaan op slechts 100m voor de finish op het terras bij Eddy en Nicole zitten. Wij kunnen weer een mooie wandeling bijschrijven bij onze herinneringen.

 http://s412.photobucket.com/albums/pp206/hennietheo2008/2...

Heuvelland 4 daagse

13 Augustus Wandeldag 1 - De Mergelland route

Zoals elk jaar weer in deze periode gaat Theo alleen op pad. Nadat ik de beide Theo’s bij de start heb afgezegd zet ik koers naar Hulsberg om te gaan werken. Deze eerste dag voert de wandelaars naar Cadier en Keer, Rijkholt en ’S Gravenvoeren (België). De route gaat voornamelijk over onverharde wegen behalve voor Theo met het hoedje want die bereikt de rusten via de macadam (oftewel via asfalt). De foto’s van deze 1ste dag zijn dan alleen door Theo gemaakt.

14 augustus Wandeldag 2 - De Heuvelland route

Ook nu heb ik de beide Theo’s bij de start gedropt om weer koers te zetten naar Hulsberg. Als het een beetje meezit kan ik wat later op de dag nog een stukje meelopen. De route gaat vandaag naar Margraten, Mheer en St. Maartensvoeren (België). Het is me inderdaad gegund ik kan om 10 uur het bijltje erbij neergooien en naar Mheer crossen. Daar zit Theo op mij te wachten zodat ik nog met hem het rondje van de 42 km kan lopen. We lopen samen weg en halen al gauw langzame Arie en ‘oude’ Arie in. Deze route is ons niet geheel onbekend daar wij al meerdere malen van zowel vanuit Nederland als België hier hebben gewandeld. Toch krijgen we ook nog een onbekend stukje tot aan de rust. Hier komen we Roland tegen die net van de rust weg loopt. We rusten even en gaan dan weer over een nieuw stukje route (voor ons dan) terug richting Mheer. Theo rust even kort en gaat dan weer verder voor de laatste 14 km. Ik blijf nog even zitten met Co de Jong die zichzelf een stukje vlaai gunt. Hij heeft zijn schoenen uit en daar valt mij op dat hij niet weet wat rechts en links is. Ach, wat zegt ie dat maakt toch allemaal niet uit zolang ik er maar geen last van heb dat de sokken aan de verkeerde voeten zitten. Ook Patrick onze Belgische vriend komt aangelopen. Misschien neemt hij morgen de baas mee. Ik neem maar aan dat hij daar Linda mee bedoelt. Hij zit dan wel flink onder de plak als hij haar als baas beschouwt. Ik praat nog wat met Fred en Tilly en ga dan richting Berg terug om weer op de Theo’s te wachten. Hier tref ik nog Rinus met Gerrit en Rita. Na een gezellige babbel met hun is de wachttijd snel voorbij.

15 augustus Wandeldag 3 - De Groeve route

Vandaag kan ik dan mijn beentjes goed strekken want ik hoef niet te werken. Veel mensen reageren met hè, hè ze is er weer bij! Vandaag gaat de route naar Meerssen, Geulle en Elsloo. De hellingbossen blijven vandaag niet uit. We lopen samen met Theo (hoedje) weg maar die loopt vanaf de fruitpost over de macadam verder. Langs de groeve waar een mistbankje hing en het bos in. Langs een oud joods kerkhof komen we Meerssen binnen. Langs de basiliek en een stukje door het uitgestorven centrum (nog geen openingstijd) zo naar de rust. We zijn al een tijdje daar als Theo (hoedje) eraan komt. Hij had de nieuwbouwwijk van Meerssen bekeken maar dan vond ik onze route door het bos toch mooier. We gaan Meerssen verlaten en gaan bergop richting vliegveld Beek (Maastricht/Aachen airport). Hier kun je een mooie terugblik werpen op Meerssen. Langs het vliegveld en over de viaducten van de A2. Hier krijgen we een stukje dubbel te lopen. Ja, want over de eerder genoemde bruggen komen we met de terugweg weer. Wat door de weilanden en het bos weer in. In Geulle bij de rust lopen we door want het is er erg druk en benauwd binnen. Bovendien kon je ook niet buiten zitten wegens de drukte. We lopen langs de watermolen omhoog weer de hellingbossen in. Boven gekomen gaan we bij een picknick bank zitten. Hier krijgen we gezelschap van langzame Arie die ook bij de rust was doorgelopen. We lopen samen met hem verder naar Elsloo. Hij krijg een spoedcursus katholiek geloof omdat hij ’s avonds naar de kroetwusj zegening, in de kerk van Berg, wilt gaan. Ook in Elsloo is weinig plaats en wij lopen weer door en zoeken opnieuw een bankje op. Het blijft leuk hoe mensen zwoegen om bergop te lopen en dan de reactie dat wij alweer op een bankje zitten. Door het bos waar we Pieter tegenkomen. Co komt even bij ons lopen om te babbelen. In Meerssen rusten we even en komen erachter dat Co geen last heeft van vlinders in zijn buik maar wel op zijn schouder. Er lande een gehakkelde akela op zijn schouder maar omdat Co niet stil genoeg zat kon ik er geen plaatje van schieten. We lopen nu de route van vorig jaar tegengesteld terug naar de finish. Arie loopt ook nu weer bij ons. We gaan onder de A79 door en richting het spoor. Vlak voor de spoorwegovergang ziet Arie een grote rups. We wachten dat hij overgestoken is om hem niet plat te laten rijden en natuurlijk maken we er ook foto’s van. Thuis zal ik proberen om erachter te komen welke vlinder hij/zij gaat worden (niet gevonden in mijn vlinderboek weet je het meld het mij even bvd). Als de rups dan eindelijk aan de overkant is zegt Arie; Als we hem daar laten en hier 2 auto’s elkaar moeten passeren is hij/zij nog plat. Met een strotje duw ik een beetje tegen de achterkant van de rups en wat denk je? Hij begint zichzelf op te blazen en te kronkelen maar verroert zich niet van zijn plek. Theo pakt dan 2 stukjes onkruid om hem verder in de berm te gooien want oppakken leek ons geen goed idee. Nadat we de rups dan hopelijk hebben gered gaan we verder. We lopen naar Houthem waar we door de weilanden gaan. Bij de Geulhelmermolen gaat het bergop terug naar Berg en de finish.

16 augustus Wandeldag 4 - Panorama route

Vandaag gaat de route naar Schin op Geul, Wylre en Eys. We vertrekken weer samen met Theo (hoedje) die vandaag meer van de route volgt dan de andere dagen. Het is dan al een paar dagen droog dus hij krijgt geen vieze voetjes. We verlaten Berg via de oude start en gaan via de bossen van Valkenburg richting Schin op Geul. De rust is echter niet in Schin op Geul als men doet vermoeden maar in Oud Valkenburg. De rust is in een hoeve waar zelfs nog 20 cent voor het toilet werd gevraagd wat meerdere wandelaars in het verkeerde keelgat schoot. De prijzen liegen er dit jaar niet om want de consumptiebonnen, ook voor onderweg, bedroegen 1,50 euro. Dit is voor een wandelclub echt aan de hoge kant en aangezien veel wandelaars met een rugzak lopen kwamen dan ook massaal de thermoskannen te voorschijn. Wij nemen ook vaker wat mee maar gaan dan onderweg op een bankje zitten. Ook nu wilden wij het eerst volgende bankje nemen en dat lag 25 meter van de rust af. Na onze rust gaat het achter Oud Valkenburg door richting en door de bossen en de weilanden. Via de weilanden bereiken we via de brouwerij, waar Limburg trots op is, Wylre. Bij de rust lopen we door omdat buiten geen plaats is en binnen erg benauwd. We hebben toch ons eigen bakkie bij dus pakken we later wel een bankje. Het gaat het spoor over bergop richting Elkenrade. Dit is een minder mooi stukje omdat je de verharde weg volgt. Maar zodra de mogelijkheid er is draaien we weer een veldweg in richting Eys. In het dorp tegenover de kerk is de rust. We lopen verder wat door velwegen en dan een weiland in. Dit behoort inmiddels tot een natuurgebiedje. We verlaten het via een draaipoortje en gaan dan het bos weer in. Bij een bankje met uitzicht op het dorp Eys besluiten we nog even te rusten. Vele gaven de reactie dat we een mooier punt hadden uitgezocht voor een rust. Hierna lopen we samen met Mon’s palmclubje terug richting Wylre. Van hieruit gaat weer naar Oud Valkenburg waar de ijsboer stond. Na het zien van de prijs en de grote van het bolletje besloten we er toch van af te zien. We komen later nog door Valkenburg waar van alles vandaag open is dus daar zullen we ook wel een lekker ijsje vinden. Langs kasteel Sjaloen en kasteel Oost gaat het naar Valkenburg centrum. Hier worden we begroet door dikkie Dick en Ria. Zij waren hier om het Pieterpad af te maken en kwamen nog even wandelaars kijken. We lopen in Valkenburg de hamsterwinkel binnen en vinden een lekker bak ijs die we met zijn tweetjes burgermeester gaan maken. We lopen langs de oude leeuw brouwerij en het pad langs de Geul af. Nu treffen we Pieter weer maar nu samen met zijn vriendin. We lopen het laatste stuk samen met hen naar de finish. Ja want vanaf de Geulhelmermolen is de route hetzelfde, op één straat na als gisteren. Op de finish wordt kort gebabbel en dan gaat ieder zijn eigen weg. Wij naar huis, Frans en Ger wat eten en Theo met het hoedje maakt zich op voor de terugreis.

 http://s412.photobucket.com/albums/pp206/hennietheo2008/1...