BeneluxWandelen.eu

Zondag 20 januari 2008

Winterserie Olat

Heeswijk-Dinther

Vandaag gaan wij er weer tegenaan bij de Olat. De start is gelegen aan de rand van het bos waar zij meteen gebruik van maken. Na diverse bospaadjes komen we langs het riviertje de Leigraaf. We gaan nu richting en rond kasteel Heeswijk. Een prachtig kasteel mag je wel zeggen. Via de kasteelpoort direct tegenover de ingang verlaten we het terrein weer en komen bij de 1ste wagenrust (5,7 km) aan. Het palmclubje bestaande uit Mon, Rudi, Miel, Gerda, Anne en Nicole kwamen ook aangelopen. Na een kleine 2 km gaat de 10 en 15 km eraf. We komen bij een viaduct over A50 waar een fotograaf stond. Hij bleek van de plaatselijke krant te zijn. We volgen nu een half verhard pad langs het kanaal maar niet voor lang! We volgen nu een pad langs een riviertje met meerdere hindernissen. Komen door het natuurgebied Wijbosch broek en lopen weer een graspad op. Voor de rust in de schaapskooi Wijboschbroek moeten we diagonaal een NAT weiland oversteken. Pieter onze net limbo is bij ons komen lopen. We gaan weer het bos in en komen weer uit bij het kanaal. Via de voetgangersbrug komen we in Veghel en het industrie terrein. Dit is niet het mooiste stukje route maar als je met zo’n groepje loopt en de onzin in de lucht hangt valt het reuze mee. We komen uit bij een oud spoor waar volgens de beschrijving we over het fietspad moeten maar naast het spoor is gepijld?! We gaan naar links over het spoor en komen langs de rivier de Aa te lopen. Het regent af en toe een beetje. We komen bij de 2de wagenrust (19,3 km) waar we de soep kregen. Via landelijke wegen en veel stom geklets van ons komen we weer langs de Leigraaf te lopen. Het is erg vochtig langs dit water. Je moet goed opletten waar je, je voeten neerzet om ze droog te houden. Bij Corné gebeurde dat het water aan de bovenkant zijn schoen indrong. We komen in het plaatsje Vorstenbosch (gem. Bernheze) waar de 2de binnenrust op 25,5 km was. Hier was pas de splitsing en moesten we afscheid nemen van Pieter die vandaag 30 km liep. Om 14 uur gaan we op weg voor de laatste 15,4 km. We glibberen nog wat langs het water en lopen weer het bos in waar wij ons verliepen. De pijl hing een beetje onlogisch maar we hebben het toch gevonden. Hier begon een ware bergetappe, wat een heel mooi stukje route opleverde. We komen bij onze laatste wagenrust die ruim 1,5 km te vroeg stond! We trotseren nog de zandvlakte, stukken bos en komen uiteindelijk weer bij het riviertje de Leigraaf aan. We blijven dit volgen, komen nog langs het laatste fotomoment van vandaag en lopen langzaam aan de finish binnen. Het is net 17 uur geweest. Het palmclubje had het zich gezellig gemaakt en wij wachten nog even op Kees Mol die vandaag de hekken sluiter was.

Zondag 20 Januari 2008

De Kleitrappers

Winterheidetocht in Kessel

Olat tochten zijn vrijwel niet te bereiken met het openbaar vervoer en dus blijf ik dichter bij huis. Een dagje Kleitrappers is trouwens niet te versmaden, alhoewel ik bij de startplaats Kessel toch wat reserves inbouw. Ik kan ook lekker uitslapen want in Berchem neem ik de Turnhout van 09:09. Zelfs op een zondagochtend is het voor de NMBS niet haalbaar stipt te zijn. De vertraging beloopt ‘maar’ vijf minuutjes. Twintig minuten later stap ik af in Kessel-Station, net voorbij Lier en pik meteen de eerste wandelpijl op. Het weer is winderig maar droog, hopelijk blijft het zo. 1500 meter tot de start las ik bij Jean-Marie maar ik doe er een halfuur over. Domweg de pijlen voor de auto’s gevolgd en dus half Kessel doorlopen! Ik vervloek mezelf. In de startschool is het meteen feest. Wandelmama Jeanneke vliegt mij om de hals. Ik laat mij de Nieuwjaarskussen welgevallen. Er volgt meteen een reuze gezellige babbel, tot gemaakte ergernis van Jo. Die doet ook altijd graag zijn duit in het zakje! Zij beginnen er allemaal aan en ik ga voor koffie en een broodje. Nog een babbel met Herman Stroboer en rond 10:30 trek ik mij eindelijk op gang.

Alle afstanden lopen enkele honderden meter samen door het dorp en voorbij de Stenen Molen. Dan gaan 6 en 28 km de Bogaertsheide op. Terwijl wij door velden en bosjes lopen knallen jagers blijkbaar op alles wat beweegt, ik haat dat gedoe midden een wandeltocht. Het lusje is anders wel prachtig. Open stukjes Kempens groen, leuke dreefjes door jonge bossen, een heuse stevige kasseiweg tot aan Kasteel Gestelhof, ja zelfs een dijkje door moerassig gebied. Na een uurtje stappen kijken we pal op het stemmige grijze kerkje van Kessel, we betreden terug het startlokaal (km 6,7). Deze lus heeft mij aangenaam verrast door zijn schoonheid en variatie. Duidelijk van signatuur Jean-Marie.

Ga opnieuw voor koffie maar deze keer met een jeneverke, gratis aangeboden door de inrichters, wat alle wandelaars duidelijk heel leuk en attent vinden. Begin aan de grote toer met dezelfde honderden meters als daarstraks, alleen is het nu veel stiller. Rustige paden van aangestampte aarde voeren ons recht naar Nijlen. De Legebaan blijkt er al aardig volgebouwd te zijn met recente gezinswoningen. Lopen langs het stationnetje en een paar kerkwegels tot de rust in ‘De Zevensprong’ (km 12). Het is hier erg druk en broeierig warm. Maak mij dan ook vrij snel terug uit de voeten.

De extra lus voor de langere afstanden begint langs de witte huizen van de Nijlense Tuinwijk. Deze geven wat kleur aan een overigens erg grijze dag. We ruilen de straten voor landbouwgebied De Bist. Een hele tijd zullen pijlen van twee wandeltochten broederlijk samen hangen op het parkoers. Ook de KWB organiseert vandaag een wandeltocht vanuit Nijlen en deze blijkt eveneens veel deelnemers aan te trekken. Terwijl wij richting Nete lopen komt uit de verte een gitzwarte rookwolk opzetten. Slierten smog drijven over de velden en het water. Sirenes gaan loeien, er is duidelijk iets mis. Terwijl ik langs de rivier loop prikkelt de rook in mijn ogen, dit is niet gezond. De spuitgasten leveren blijkbaar goed werk, want de lucht klaart binnen de tien minuten terug uit en we kunnen opnieuw genieten van natuurlijke kleuren. We verlaten de Nete en de KWB-ers bij een paadje langs een bruine gracht. Lopen voorbij het waterzuiveringsstation van de Nijlensebeek. Wonen hier nu veel vuile of juist propere mensen Dirk en Linda ? We kruisen nog één keer de andere wandeltocht en stevenen dan door de velden terug naar de dorpskern. Moeten hierbij over het plaatselijke kerkhof lopen, een beetje luguber bij dit donkere weer. Het is al wat rustiger in het zaaltje en ik neem de tijd voor een bruintje (km 19,4).

Ik weet dat we nog iets mogen verwachten, het paradepaard van deze tocht. We verlaten Nijlen richting spoorbaan. Even wat gedruppel maar het blijft bij even. Lopen de Kesselse Heide binnen. Dit is een prachtig natuurgebied, winters overheerst door lange gele grassen en donkere, ingeslapen heideplanten. Jean-Marie laat er ons ruim van genieten en sluit aan met het nog jonge Hoogbos. Een strookje zand baggeren wordt ons niet onthouden. Wandelen een eindje tussen spoor en bos met de kerktoren van Kessel-Station op de achtergrond. Hebben nog het Fort van Kessel tegoed. Daar hangt het bordje van de laatste kilometer. Nog een straatje, een maïs stoppelveld, ook deze tocht zit er weer op (km 27,5). Heb nog net de tijd voor een bruintje en loop naar de trein. Deze keer over 1500 meter en geen stap meer! Besef hoe dom ik vanmorgen wel was, lang slapen laat mij blijkbaar niet helder denken!

Had ik vooraf mijn twijfels over deze startlocatie, het werd een reuze meevaller. De Kesselse Heide en het lusje tot de Nete had ik ingecalculeerd, de prachtige lus van de Bogaertsheide was een zeer aangename verassing. Ik beaam dan ook de woorden van de voorzitter – Jean-Marie is ne crack!

Plan A voor volgend weekend is heel ambitieus met Rhoon (RWV Rotterdam) op zaterdag en de Manneken Pis tocht (Padstappers) op zondag. Andere mogelijkheden zijn Breda of Lanaken op zaterdag en Adinkerke of Knokke op zondag. U leest het wel weer op Beneluxwandelen.eu.