BeneluxWandelen.eu

56ste vierdaagse Apeldoorn

1ste wandeldag dinsdag 14 juli

Vandaag komen wij voor de verandering pas op deze 1ste wandeldag aan. Terwijl ik naar het toilet ga wordt Theo door tv Gelderland geïnterviewd, je kunt hem ook geen 5 min. alleen laten! We vertrekken na het aanmelden en lopen zo Frans staal in de armen. Na een paar kriebeltjes op div. kaartjes voor bekende wandelaars die er niet bij (kunnen) zijn, gaan we dan de route op. Het is ook voor het eerst dat Theo en ik samen van start gaan, want ik loop voor de 1ste keer de 40 km. We lopen via de achterzijde van het voetbalterrein weg en zijn dan meteen in het bos. Dit duurt niet al te lang want we komen weer op de verharde weg en in de woonwijk uit. Na het oversteken bij meerdere grote wegen gaan we het bos weer in. Nu gaan we iets anders dan ten opzichte van vorig jaar. We lopen n.l. langs het grote beeld van het wandelmannetje waar opa Theo en ik vorig jaar nog voor om hebben gelopen. We lopen nog een stukje door het bos en komen dan weer in een woonwijk. We gaan linksaf een smal pad langs de Sprenge. Dan weer het bos in waar we blijven tot aan de 1ste rust. We doen een bakkie en gaan weer op pad. We vragen ons af waar de fotograaf vandaag zal staan. We gaan Beekbergen in en weer uit en lopen over een grindpad tussen de maïsvelden door. Net voor de spoorwegovergang staat de vierdaagse fotograaf. We lopen gelijk met motormuis Jan op. Als we de splitsing met de 30 km krijgen wordt het gelijk wat rustiger op de route. Aan de andere van de Sprenge, waar we net overheen zijn gegaan loopt Henk Vink en Coby. Als Henk en Coby even bij ons lopen komt ook Jan de Noor aangewandeld. We lopen bij de caférust in Loenen door en gaan in het bos bij de wagenrust zitten. Hier moet de 50 km hun rondje draaien. Terwijl we hier zitten komt het rode gevaar aangestormd. Natuurlijk had hij weer haast want na een kort praatje gaat hij er weer vandoor. Na een babbeltje met Ger gaan we verder. We lopen door het bos verder waar Ger die wat sneller loopt bij ons komt lopen. Bij de parkeerplaats van Loenen komt de 30 km er weer bij hier zien we Peter van de Ven en Marja. Ook Theo Tromp zit hier. Van hieruit is het zo’n 3 km tot aan de camping waar verschillende wandelaars zich op het terras verzamelen. Hier zien we Ronnie die niet snapt waarom Willy (het rode gevaar) zo snel loopt want hij heeft de autosleutels. We zien een paar Denen die we vorige week nog hebben gezien. Na een uitgebreide rust gaan we weer het bos in. Dit blijven grotendeels volgen. Een paar veldwegen en asfaltweg oversteken en we komen bij de wagenrust aan. Hier zitten de Denen die enthousiast op ons beginnen te zwaaien. Het waren er maar liefst zo’n stuk of 20. Met handen en voeten en mijn very good Engels wordt er even gezellig gebabbeld. Emmy komt er nog even bij en gaat na een kort babbeltje ook verder. We lopen weer het bos in en moeten nu nog zo’n 5 km. We raken aan de praat met Jo de police. Ongemerkt naderen we Uchgelen waar we nog een stuk doorheen lopen en dan gaat het naar de finish. Hier babbelen we nog wat met de Denen en Eva.

Wandeldag 2 woensdag 15 juli

Vandaag weer zoals elk jaar een lange dag. Traditiegetrouw is de 2de wandeldag weer veel te lang. Bij de start krijgen we een appeltje aangeboden. We gaan via het Orderbos, naast het sportpark. We gaan het bos in en volgen de route van vorig jaar andersom. We blijven in het bos lopen tot aan de wagenrust komen waar Frans staal samen met Henk Vink en Coby zat. We nemen een bakkie en lopen met Jan (motormuis) verder. Weer verder door het bos. We steken de verharde weg over en (blikke) Frans komt bij ons lopen. Na het nodige gepraat over de Nederlandse regelgeving m.b.t. verkeersregels en wetgeving. Ja want ook wij hebben wel eens stevige kost onderweg. We komen in Uddel uit waar bij de voetbalclub de rust is. Dit jaar hebben ze buiten geen partytent staan, daarom verkassen div. wandelaars naar de zijkant van het gebouw voor de schaduw. Hier komen we straks nog eens terug. Maar eerst moeten we naar Elspeet. Ook deze route is volgens Theo tegengesteld van vorig jaar. Ik bel een tijdje met mijn nichtje die ook aan de wandel is samen met haar pa (mijn oom dus). Een stukje bos dan wat heide en hierna weer het bos in. Als we de grote weg weer moeten oversteken zijn we bij de voetbalclub waar de rust was. Hier draait de 50 km een rondje en komen dan terug. We gaan praktisch meteen na de rust de heide op. Een stukje door het bos en over een oud/nieuw vakantie park. We komen via een woonwijk en de nieuwbouw wijk van Uddel weer bij de rust aan. Na deze rust gaat het weer het bos in met lange grindwegen. Onderweg bij een paar boomstammen treffen we Peter van de Ven die zijn rammelende maag aan het stillen was. Rijk onze bunnikse blauwe komt met een rot vaart voorbij, had zeker weer eens dorst. Na nog meer bos en na het oversteken van alweer de drukke weg, komen we bij de laatste rust aan. Hier staat rooie Johan die een praatje maakt met al zijn bekenden. Ook nu blijven we door het bos lopen tot we weer in het Orderbos en langs de sportvelden komen. Door de poort en afmelden. We komen eerst langs de fotostand, kopen onze foto en melden ons dan eindelijk af. We krijgen vandaag een extraatje in de vorm van een pakje tuc tuc koekjes.

Wandeldag 3 donderdag 16 juli

Ook vandaag zijn we mooi op tijd weg. Ja want de 40/50 km kunnen om 6.30u starten maar de 30 km volgt al om 7u. en om die wat voor te blijven tot de rust houdt in dat we op tijd moeten vertrekken. Vandaag krijgen we een krentenbol aangeboden en gaan we opnieuw via de achteruitgang weg. alleen bij de 1ste splitsing gaan we nu naar rechts terwijl we dinsdag naar links zijn gegaan. Door het bos en blijven volgen tot de rust. Hiervoor hebben wel een kleine route wijziging waardoor de route iets korter wordt. Na deze rust splitsen we eerst van de 20 km en wat verder van de 30 km. het gaat nu naar een wagenrust. We hebben hier 10 km gelopen en de 50 km draait hier hun rondje van 10 km. we lopen weg en gaan richting en langs de schaapskooi. Hier is de route allang niet meer geweest zei Theo. Toen hij in zijn beginjaren liep (jaren 80) kwam je hier. Net als we bij deze schaapskooi aankomen is de herder gearriveerd en worden de schapen bijna eruit gelaten. We gaan de hei op en draaien weer terug naar de schapensnelweg. De schaapjes staan ondertussen lekker te grazen. We bereiken de 1ste gebouwtjes van radio kootwijk. Ooit was dit een belangrijke plaats in de Nederlandse en buitenlandse communicatie. Bij de betonnen klos van het voormalige radio kootwijk hebben we een rust. Weer over de heide en de zandbak in. Al met al vind ik dat op deze route (40/50 km) minder zandbak lopen is dan de 30 km. We komen bij het bungalowpark aan waar de 30 km er ook weer bij is. We nemen een langere rust want we weten nog wat er moet gaan komen. Na deze rust krijgen we nog een stuk door het bos tot in Assel. Hierbij halte Assel zitten meerdere bekenden op het terras en na een smeerbeurt (zonnebrandcrème) gaan we verder. Nu krijgen we het lange fietspad over de heide. Dit stuk route biedt maar weinig schaduw. Wanneer je denkt dat je het fietspad afloopt tot in Hoog Soeren dan kom je bedrogen uit. Vlak voor deze plaats staat n.l. (nou staan, zitten bedoel ik eigenlijk) de controle en wordt je het bos ingestuurd. In Hoog Soeren bij de brandweer staat de traditionele muziek. We verlaten het dorp gauw en gaan het bos in. We moeten een grindweg op waar we eigenlijk niet mogen lopen omdat het verboden toegang is. Maar ja wij volgen de pijltjes maar. We komen bij de wagenrust treffen hier Fred, Tilly, Richard en Johan. Ook de groep Denen zit hier en na weer eens wat handen en voetenwerk nemen we afscheid en gaan aan de laatste 2,8 km beginnen. Voor we op de route komen moeten we eerst langs de puinhopen van de fruitman. Nog een geintje en dan gaan we echt verder. We zijn bijna binnen als Ger met een vrouwtje en haar zoontje voorbij komen. Met hun lopen we dan tot de finish.

Wandeldag 4 vrijdag 17 juli

Vandaag is het weer niet zo bestendig als de afgelopen dagen. Verschillende weersvoorspellingen maar gene voorspelt iets goeds. We lopen achter langs weg en gaan het spoor over. Hier waren we dinsdag ook maar nu gaat het naar rechts tot aan de verharde weg. bij hotel van der valk gaat de route anders dan vorig jaar. De grote oversteek wordt verzorgt door verkeersregelaars. Die als ze werkeloos moeten wachten een heus terras hebben gemaakt met vaas en schemerlampje erbij! Hans uit putten komt bij ons lopen. We komen na ons gebabbel ongemerkt bij onze 1ste rust aan. Wilma (ex van) komt bij ons zitten. Hans heeft het steeds maar over bergen maar wat bedoelt hij nou? Het begint nu toch wat te regen en om ons heen rommelt het. Wilma en ik houden niet zo van het onweer maar we moeten toch verder. Het duurt vrij lang voor de 20 km afsplits maar als die eraf is volgt de 30 km ook gauw. We lopen door het bos verder tot onze volgende rust bij camping Liederholt. Hier loopt de 50 km weer hun rondje. Mits….. er niets fout gaat. En dat gebeurt vandaag dus wel. Ger komt aanlopen en zegt dat het een zooitje is. Hij heeft ongeveer 5 km gelopen. Het bleek dat er 7 pijlen waren weggehaald. Verschillende gingen zoeken en kwamen onverrichter zake terug. Er was ondertussen al iemand de route op om het probleem te verhelpen maar dat had voor de foutlopers geen nut meer. Zij gingen door met hun route. We gaan weer het bos in en komen na een tijdje weer samen met de 30 km. We gaan nu richting Hoenderloo voor de volgende rust. We lopen het dorpshuis voorbij en gaan bij De Zaak waar het lekker rustig is zitten. Van hieruit hebben we ook nog een mooi uitzicht op de wandelaars die richting het kerkje lopen. Als we zelf weer vertrekken komen we Peter van de Ven tegen. Ja echt tegen want wij komen van de andere kant op de route erbij. We lopen een stukje samen verder tot Peter een pitstop moet maken. Of is dit omdat we eigenlijk te snel voor hem lopen? We komen weer bij Hans en Wilma te lopen. We blijven bij hun hangen en Hans begint opnieuw over een berg waar hij tegenop kijkt. Welke berg? We hebben hier in Nederland hooguit heuveltjes! Als we bij Hans zijn “berg” komen maak ik dan maar een paar actie foto’s van hem. Boven gekomen werd gezegd; “volgend jaar loop ik echt de 30 km!” Maar Hans mag ik je dan uit je droom halen. Ook al loop je volgend jaar de 30 km deze “berg” moet je dan ook op! Op de laatste rust, van deze 4 daagse, nuttigen we een hamburger en zien we de jarige job van vandaag Marco (25 geworden). Hij loopt samen met Wilma en Hans verder. Bert en wij volgen iets later. Als we bij de controle zijn wordt Bert al gebeld waar hij blijft en neemt hij afscheidt. We volgen de Sprenge tot aan de Hamermolen en gaan dan de verharde weg op. Als we bij de grote oversteek weer worden geholpen worden we meteen door Ad uit Zevenaar gefeliciteerd. We hebben nog tijd genoeg dus gaan we zitten bij de frietkraam. Jan (motormuis) komt met de fiets terug van de finish en komt er nog even gezellig bij zitten. Het valt ons op dat de oversteekhulpen vertrekken terwijl het eigenlijk nog te vroeg is volgens ons. Er komen nog genoeg wandelaars en het is nog geen 16u. Van hieraf gezien zal het nog zo’n kleine 2 km zijn dus tot 16.30u hadden ze toch zeker moeten blijven. Wat verder op de route vlak voor we het bos weer in gaan staat een promotie team met blikjes sportdrank. Alleen als wij voorbij komen zeggen ze dat alles op is terwijl er nog aardig wat treetjes in de bus staan. Zeker te lui om uit te delen. Als we door het klaphek gaan staat er nog iemand van de organisatie. We kregen alsnog ons sportdrankje. Hij had n.l. een treetje geregeld voor de latere wandelaars. Het blijkt dat de jongelui van het promotie team maar tot 16u hoeven te blijven staan. Dat de 40 en 50 km hierdoor het drankje mis zouden lopen vond deze uitdeelman niet fijn. Ons werd wel gevraagd om het blikje even op de finish weg te gooien. Dit is uiteraard geen probleem. We lopen het bos uit en steken het spoor over. Via de voorkant komen we het voetbalterrein weer oplopen. Hier krijgen we van de fruitman (rustpost) een flinke bos gladiolen in de handen geduwd. Dat hadden we wel verdiend vond hij. We melden ons af en gaan dan meteen op huis aan. Nadat we Frans de Haas thuis hebben afgeleverd en wat bloemen hebben toegestoken gaan we thuis gauw de wasmachine aanzetten voor het volgende wandelevenement weer begint.

 http://s412.photobucket.com/albums/pp206/hennietheo2008/1...

Apeldoornse Vierdaagse, vierde wandeldag, vrijdag 11 juli 2008

Even na half zeven verlieten we de startlocatie. Tot 2006 konden we de laatste dag om 6.00 uur starten. Die regel was nog afkomstig uit het verleden, toen er nog een gezamenlijk intocht was. Op de speelweide bij de Acaciahal van Berg en Bos kon je dan je medaille ophalen tot 15.00 uur. Door een half uur eerder te starten en door de laatste dag de afstand in te korten konden de meeste 40 en 50 km lopers om drie uur binnen zijn. En konden dan aan de intocht meedoen. Als je niet voor 15.00 uur bij Berg en Bos was dan kon je de medaille bij de finish, destijds was dat gebouw Orpheus, in ontvangst nemen.
Wij hadden het voornemen om de laatste dag de lus van de 50 kilometer te lopen. Maar door het vervallen van de startmogelijkheid om 6 uur en de twee zware dagen van de 2e en 3e wandeldag zagen we hiervan af. Nu konden we lekker lang en rustig de 40 kilometer blijven lopen.
We maakten een omtrekkende beweging om de startlocatie heen door het bos. We liepen even langs de Orderbeek alvorens op de Ordermolenweg uit te komen. We staken de spoorlijn Apedoorn-Amersfoort over. Hier was de eerste parkoerswijziging. De regen had zijn sporen nagelaten. De parkoerswijziging was doorgevoerd om de wandelaars niet opnieuw op een modderparkoers te trakteren.
We kwamen in bosgebied uit bij sprengen. Verderop liepen we onder de A1-snelweg door. Meteen na motel De Cantharel was de 2e parkoerswijziging. Hier gold het zelfde als de eerste parkoerswijziging. De eigenaar van motel De Cantharel boert goed. Er werden 79 kamers bijgebouwd volgens een infobord. We staken de Otterlose weg (N304) over en volgden nu de Hoenderloose weg.
Bij de Koppelsprengen werd de verzorgingspost bereikt op 6,9 kilometer. Door de parkoerswijzigingen hadden we nu minder afgelegd want alle parkoerswijzigingen waren hier ook afkortingen. Na de verzorgingspost beklommen we de Bakenberg en betraden bosgebied Bruggelen.
Verderop kwamen we bij het Salamandergat, een vennetje. Hier was de 3e parkoerswijziging en we volgden nog steeds (ook) het 20 en 30 kilometer parkoers. Zowel op de 20 als de 30 kilometer parkoersen lopen wandelaars van in de 80 mee. En die moet je het natuurlijk niet al te moeilijk maken. We dwaalden nu lange tijd door boswachterij Ugchelen-Hoenderloo. Op 11,1 kilometer was de splitsing met het 20 kilometer parkoers en op 12,7 kilometer was de splitsing met het 30 kilometer parkoers.
We kwamen langs de afslag naar wildkijkscherm Het Heitje. Door de lange etappe van de eerste verzorgingspost naar de eerste grote rust, van 6,9 km naar 19,2 km, besloten we hier op een bankje te rusten. We hadden ook trek gekregen en aten daarop wat.Door het Lierderbos en boswachterij Ugchelen-Hoenderloo werd het Lierderholt bereikt. Hier was op 19,2 kilometer weer een officiële rustpost. Op 19,2 kilometer was ook de splitsing en de samenkomst van de 50 kilometer. Omdat wij op de naastliggende camping, de alcoholvrije camping ’t Spoek, een huisje hadden gehuurd liepen we daarheen voor een rust. Na een rust van drie kwartier vervolgden we ons pad. Het bleek dat het 50 kilometer parkoers vrij dicht langs ons huisje liep, maar wel aan de andere kant van het prikkeldraad.
Onze routebeschrijving was inmiddels zoekgeraakt. En wat zijn wij nou zonder routebeschrijving. Maar als het moet dan moet het. Later bleek de routebeschrijving toch ergens in ons huisje op de camping te liggen. Door bosgebied Schenkenshul werd koers gezet naar een gebied met diverse gebouwen van de Hoenderloo Groep.
Op 23,8 kilometer was de samenkomst met het 30 kilometer parkoers. Maar alle wandelaars van het 30 kilometer parkoers waren voorbij, want op de laatste pijl van de 40 en de 50 voor de splitsing stond de tekst "30 is leeg". Wij zagen ook de mensen die deze informatie op de pijl plakten en gaven aansluitend een toelichting hierop. Zij zijn ook nog op de foto gezet. Het zijn die mensen die met de fiets op de foto staan met reflektievest in de fotoreportage.
Na Kampheuvel en de Ottho Hoeve kwamen we vlak voor het centrum van Hoenderloo nog langs een begraafplaats.

De eerste steen van gebouw Kasmpheuvel werd gelegd in 1929. In dit gebouw werden nieuwe jongens geobserveerd. Het was ook de plek waar jongens die zich misdroegen tijdelijk werden ondergebracht. Tegenwoordig is het Hoofdkantoor van de Hoenderloo Groep er gevestigd. De naam Kampheuvel is ontleend aan de jongerenkampen die vroeger op deze heuvel werden georganiseerd door het NJV: het Nederlandsch Jongelings Verbond.De boerderij aan de overkant van het dal is de Otthohoeve. Vanuit dit gebouw vond vanaf het bouwjaar 1903 het agrarisch praktijkonderwijs op de Hoenderloo Sctichting plaats. Tot 1963, toen bleek dat het onderhoud van de hoeve teveel kostte. De Otthohoeve was ook de belangrijkste voedselbron voor de Stichting.De dubbelzijdige stenen vank voor het bosje stond in 1972 bij gebouw Eikenhof. Het was een geschenk van de jongens van Eemhof ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van hun gebouw in 1937.

Toen we Hoenderloo naderden hoorden we de laatste klanken van het orkest dat in de muziektent speelde. Want toen wij even na één uur hier arriveerden waren de orkestleden bezig met inpakken. De afgelegde afstand bedroeg hier 26,9 kilometer.
We verlieten Hoenderloo weer en kwamen we langs een oorlogsmonument en bij het witte kerkje op de heuvel. Er zat voor de kerk een man aan een tafel en wandelaars konden twee stempels van de kerk in hun wandelboekje krijgen of, als ze dat niet bij zich hadden, op een papiertje. Toen we zeiden dat we voorgaande jaren ook nog een derde stempel konden krijgen antwoordden hij: dat klopt, maar het derde stempel is dermate versleten, dat het nu niet meer toonbaar is. In mijn verslag van 15 juli 2005 heb ik deze stempels in dat verslag staan.

Deze gedenksteen is van de tweede wereldoorlog. Hoenderloo werd op 17 april 1945 bevrijd door de Canadezen. Toen ze in december van datzelfde jaar weer vertrokken, lieten ze als dank een Canadese regimentsvlaf achter. Deze vlag werd in 1973 bij toeval gevonden op de zolder van de kerk. Sindsdien heeft hij een prominente plek in de kerk naast de hal gekregen. Basisschool De Kakelhof heeft het monument "geadopteerd" en helpt mee bij het onderhoud en bij de herdenkingen en vieringen die hier in de meidagen plaatsvinden.
De Heldringkerk, onlangs opnieuw hagelwit gepleisterd, is het herkenningspunt van Hoenderloo. De kerk staat gek genoeg min of meer buiten het dorp. Toen hij werd gebouwd waren er nog nauwelijks stenen huizen in Hoenderloo. De kerk is dan ook het op een na oudste nog bestaande gebouw in het dorp. De boerderij naast de kerk is vijf jaar ouder. In deze boerderij woonde jarenlang koster Essenstam, die, omdat hij verantwoordelijk was voor het luiden van de klok, ook wel "Bim Bam Essenstam" werd genoemd.

Iets verderop stond een knalgele oude autobus op praktisch dezelfde plaats als het voorgaande jaar. Daarna kwamen we nog langs gebouw “Meeting Point”. Dit gebouw leek wat op een kerkgebouw met torentje. Hier tegenover zaten een paar enthousiaste toeschouwers die ons aanmoedigden. Het is nog 13 kilometer, 2½ uur lopen, zeiden ze. We waren daar rond half twee, zodat we om 4 uur zouden finishen. Het werd half vijf, maar zoals al eerder gezegd, deden we het deze dag rustig aan.
Op 31,8 kilometer was de samenkomst met de 20 kilometer lopers. Op een paal in een pad van rechts zagen we plakband zitten en op de eerstvolgende splitsing stond nu ook de 20 kilometer vermeld. Daarop liepen we naar de Leesterheide, die we middels een lange trap beklommen. We wisten dat boven aan het einde van de trap twee bankjes stonden. Beide bankjes bleken vrij te zijn, zodat we konden kiezen.
Aan het einde van de Leesterheide keken we enige malen om, om te kijken of er nog een geschikt fotomotief was. Het voorgaande jaar kwam toen net Gerrie van den Brink aangelopen. Zij werd toen op de gevoelige plaat vastgelegd. Nadien is Gerrie, wat haar gezondheid betreft, in een diep dal terecht gekomen, waarin ze helaas nog steeds zit. Meer hierover verder in dit verslag.
We kwamen weer bij een verzorgingspost bij de Koppelsprengen uit. Bij de fruittent van Van Laar kochten we nog twee bekertje met stukje gesneden meloen. Eigenlijk wilden we één bekertje met ananas kopen, maar deze waren op. En de overige bekertje met vruchten waren in de uitverkoop. Normaal € 2,00 en nu € 1,00. De afgelegde afstand bedroeg hier 35,9 kilometer. We aten het op in de OLAT-verzorgingstent. Hier aten we ook nog een kop soep.
Eén van de deelnemers had een grote kaart bij zich, die bestemd was voor Gerrie van den Brink. Op de kaart stonden meer dan honderd namen en wij zetten onze naam er alsnog bij. Gerrie was bij de finish aanwezig in een rolstoel. Wij hebben haar bij de finish niet gezien, want vlak voordat wij bij de finish kwamen begon het te regenen en toen reed zij de tent met de muziek binnen. De muziek stond hier keihard aan, zodat we daar niet naar binnen gingen.
Na de laatste rustpost liepen we nog langs enige Koppelsprengen. In de sprengen zaten opvallend zilvergekleurde rondjes op de bodem van de spreng en leken op wieldoppen van auto's. Deze zorgden ervoor dat het water op peil bleef in de sprengen. We kregen nog uitzicht op buurtschap Altena alvorens de Hamermolen te bereiken. Verderop kwamen we nog langs een afrastering waarachter struisvogels zaten. Langs de Mettaweg waren meerdere partikuliere verzorgingspostem. De eerste verzorginspost was no uitermate rijkelijk gevuld met lekkernijen. Toen ik aan de dame vroeg of ik van haar met de uitstalling van de lekkernijen een foto mocht maken, zei ze: "eigenlijk doen mijn kinderen dit. Zal ik ze even roepen voor een foto?" Daarop werd een foto van de kinderen voor de verzorginspost gemaakt. Langs de Europaweg werden nog flesjes limonade uitgereikt. De limonade werd zonder dop aangereikt. Dit om te voorkomen, dat, net als de vorige dag, wandelaars flesjes in de bossen gooiden. Wat de weggegooide flessen lagen toen allen na de laatste prullebak.
Via de Ordermolenweg werd de finish na 40,6 kilometer en na een kleine 10 uur bereikt. Het IVV-nummer was 10904. Zoals gezegd, regende het bij de finish. Mede omdat het geluid in de muziek keihard aanstond, besloten we snel te vertrekken. Bovendien regende het en nam de intensiteit van de regen later nog flink toe.
Toen we 's-avonds nog in het restaurant van het Lierderholt voor de vierde keer dineerden kregen we ieder nog een roos aangeboden omdat we de vierdaagse goed hadden uitgelopen. Het was een zeer geslaagde vierdaagse geworden. We hadden alle dagen met veel plezier gelopen. Het was niet warm waardoor we dit jaar niet in de korte broek liepen.
De afgelopen jaren hadden we steeds gezegd, dat we de Heuvellandvierdaagse de mooiste vierdaagse vonden. Daar komen we nu op terug. Nu kunnen we de keus eigenlijk niet maken en daarom staan beide vierdaagsen voor ons op de eerste plaats.

Klaagden we het vorige jaar nog over de parkoersbeschrijving. Nu stonden we haast versteld van de wijziging die is doorgevoerd. Jarenlangs moest je, als je bijvoorbeeld de 50 kilometer route liep, eerst het traject van de 20 kilometer volgen tot de splitsing. Daarna moest je het 30 kilometer parkoers volgen tot de splitsing en evenzo met het 40 kilometer parkoers. Als je dan de lus van de 50 kilometer had gelopen, moest je terugbladerenn in de routebeschrijving voor het vervolg op het 40 kilometer parkoers. Evenzo gold dat daarna voor het 30 en 20 kilometer parkoers. Nu hoefde je geen ene keer terugbladeren. We willen 2008 dan in dit opzicht een historisch jaar noemen. Maar er valt nog wel het een en ander op te merken.

1. de nummering kan nu wel weer op 1 beginnen en niet met 2001
2. het boekje waarin de parkoersen vermeld staan is groter geworden met meer reklame. Daardoor gaan minder wandelaars de parkoersbeschrijving volgen omdat het boekje minder handzamer is geworden.. Zeker als het regent, want dan moet je de parkoersbeschrijving in een plastic-omhulsel meevoeren. Door de dikte van het parkoersbeschrijvingsboekje zullen wandelaars, net als wij, de benodigde bladen voor de desbetreffende wandeldag uit het boekje gescheurd hebben
3. het lettertype is klein tot zeer klein en in donkerblauw uitgevoerd. Als je 's-ochtends om halfzeven aan de wandeling begint en het bewolkt is en onder de bomen loopt en de parkoersbeschrijving in plastic zit, is het te donker om de parkoersbeschrijving te lezen. Want doordat de kleur niet zwart is, is het kontrast minder groot.
4. splitsingen staan in de routebeschrijving aangegeven in een rode kleur. Rood is minder kontrastrijk en daardoor moeilijker te lezen.
5. iedere keer als er stond "links aanhouden op Y-splitsing" stond er meteen achteraan "het linker pad volgen". Het zelfde gold ook met rechts. Het lijkt mij niet waarschijnlijk dat als je op een Y-splitsing links moet aanhouden, dat je dan het rechterpad gaat volgen.

Wij zouden het op prijs stellen indien de routebeschrijving van te voren op internet geplaatst wordt, waardoor je je eigen afstand er uit kunt selekteren en je een groter lettertype aan de tekst kan weergeven.Indien het niet op internet geplaatst wordt, kan het dan vooraf per email worden toegestuurd. Wij zijn bereid om er desnoods een paar euro voor te betalen.

Wij willen de organisatoren met alle vrijwilligers heel hartelijk danken voor de organisatie van deze tocht. Het moet een ontzettend groot werk zijn geweest om alle pijlen eerst te bevestigen en later er weer af te halen. Coos deed voor de 19e keer mij en ikzelf voor de 24e keer.

Henri Floor