BeneluxWandelen.eu

Het belooft nattig te worden vandaag belooft het KNMI.   We zullen wel zien...   Maar, we boffen vandaag,  de hemelsluizen blijven in onze streek nog redelijk gesloten. Op naar Noud. die er vandaag bij is om het wandelgebeuren weer op de foto's vast te leggen.     Op weg naar Asten.   Een van de twee klokkendorpen in Oost-Nrd. Brabant.    Dat steekt Asten zeker niet onder stoelen of banken.     Overal in het dorp vind je stoeptegels die een kerkklok  uitbeelden, en verder allemaal spreukentegels.   We steken na aanmelding en kopje koffie het grote kerkplein over, langs een immens beeld van een klokkengieter, en een soort glazen triomfboog door en wat erg bouwvallige woningen.   Gaan langs de klokkengieterijen.     Volgt een vrij jonge woonwijk met parken en jong groen, tunnel onderdoor.   Overal bot het jonge groen uit.   De lente is er.    Ook de paasbloemen tieren welig en de tulpenbomen, zo noemen onze vlaamse buren deze,  ofwel magnolia's staan in bloei evenals de gouden regen en andere bloesems.    We horen het kerkcarillion spelen, een wondermooie paasmelodie.    We zien kippen rondscharrelen in de tuinen, echt een paassfeer.   Alvorens we de bebouwing van 't dorp verlaten een vleugje toerisitiek , als natuurmuseum, beijaard, planetarium, en de Jan Paagman-sterrenwacht-koepel,  een nieuw aangelegd tuintje door,  voorbijgaand gaan we even een dorpsparkje in om aan een brede zandweg, omzoomd met hoge bomen akkerlanden te betreden.   Het gaat langs nu en dan bewoning als oude boerderijen.   Een wegwijzer bij een schuilhut trekt mijn aandacht, het lijkt erop of er een tape afspeelt in de wind , als ik voorbij kom, vreemd toch, volgens een voorbij komend wandelaar is het de wind die om die weg, en straatwijzers speelt, maar toch....  In en aan de slootkanten bloeit ook vanalles.   Het blijft even agrarisch.   In de verte roepen de paasklokken van naburige gemeente Someren.   Ik luister intens,  geamuseerd, en hoe mooi is dit.   Onderwijl worden we getracteerd op diverse soorten weidevogels.    Krijgen wat asfaltwegjes te gaan door akker en weilanden, nog met spaarzaam vee erin.     Vaak tulpenbomen en andere bloesem siert de tuinen.   We komen aan doorgaande weg Lierop-Asten een fietspad te gaan.     Aan de overkant van de weg herinnert een klein monument aan een dodelijk ongeval.   Gaan een fietspad over een brug in het kanaal en de Aa-rivier.     Hierna draaien we een haarspeldbocht die ons langs het kanaal even brengt, en vervolgens vrij direct een graspad langsheen de beek.   Een monument van een in in 1942 neergekomen vliegtuig trekt even de aandacht.    Het loopt er niet altijd even gemakkelijk , maar mooi is het er zeker wel.     Krijgen diverse vallen in die beek door stuwen.      Gaan ook  enige bruggen langsheen.    Het ongelijke graspad vervolgd almaar.     Het is opletten waar de voeten neergezet worden , dat wel.     We zien speenkruid, plek bosanemonen, en de pinksterbloemen.    Ik raak in gesprek met een IVN-gids, een natuurkenner dus , bij uitstek.     We zien aldoor ook hele natte kluiten van zojuist omgeploegde landerijen.   Volgt even een route-omlegging en komen dan bij de open lucht rustpost uit.      Laten ons het brood en de koffie wel smaken.    Hierna vervolgt de ongemakkelijke route van omgeploegd land, steken een doorgaande gewestweg over en volgen een knuppelpad,  van enige honderdtallen meters lang, door wat moerassig gebied.    Komt de Vlerkenroute gemarkeerde toeristisch pad.    Opnieuw langs de sloot of beek.    Ook telkens weer stuwen, en toch bemerken we geen grondverval {?} , in het landschap.     We horen diverse spechten in de bomen van een groepsbos kloppen.    Gaan een betonnen veebrug over aan de rand van   de  Philipsbosweg en camping bijhorend.   Volgen een  fietspad, naar meer open gebied en dan zien we op afstand, de kerk van Lierop, en gaan door landelijk , wat verdwaalde woningen langs en boerenland door.      Huisje tuintje, beestjes.     Gaan Lierop in , en belanden we rap aan de rustpost café- terras.    Een levendig ontmoetingspunt van wandelaars waaronder nogal wat bekenden.   Gezellig altijd. 

Hierna verlaten we het dorp zuidwaarts een koepelkerk tegemoet gaand.      Krijgen nog wat landerige wegjes te gaan om plots een graspad in te gaan opnieuw langsheen een beek, Lierop achter ons latende.    Een grasduiker zet ons naar de andere kant van deze beek.    Komen we aan weg en brug van vanmorgen, nu de andere kant op.   Valt ons op dat pijlenophaler al vroeg begint en een stel die aan  het lange beekpad begint, op de hielen zit.      Wij zakken af naar de kanaaldijkweg die ons langs het Zuid-willemsvaart voert een poos.      Duiken onder de E 34/A67 weg naar Venlo door en opnieuw volgt een landelijk tafereel van weiden en akkers al of  nog niet bewerkt.     Slingeren ons verhard langsheen boompjesweggetjes, om wat later toch  de bossen in te gaan.      Het Oostappense bos.     Het wordt wat zwoegen over bospaden los zand, door een oude zandverstuivingsgebied.     Stijgend en dalend dus.   Een met plastiek bedekte akker doet deze golven in de opstekende wind.     Slingeren het bos door,  langsheen bospaaltjes routes, aller kleuren  van diverse routes.    De bospadroute daalt af naar een wegje dat we oversteken, om wat verderop weer een "wagenrustpost"  te bereiken.      Laten ons koffie , soep en brood prima smaken.        Altijd weer fijn toeven hier op zulke posten, en als immer een zee van bekenden.     Maar tja, we moeten weer verder.....  Lopen de weg terug een stukje het bos terug in.   Draaien nu linksaf tegenover uitkomend onderweg zijnd naar de post, lopers.   Er volgt een hele poos stijgende en dalende bospaden door jonge in het groen staande boompjes, erg mooi!   Prachtige grondgroeisels , en wilde vroege bloemen.     Het is oppassen voor boomwortels bij klimminkjes en afdalingen volgend.    Het hele bos wordt uitgebuit op zijn mogelijkheden, en , we lopen uit de wind.     Het wordt wat zweterig.    Komen een asfaltweg op die ons naar het viaduct over de autoweg naar Venlo voert.   Het paas- bezoek verkeer  raast onder ons door de duitsers richting heimat,  oostwaarts, de nederlanders andersom terug naar het westen.    Vanuit Duitsland dus.    Wij volgen de dalende weg  af die wat verderop afbuigt, een weg en pad volgend achter de buitenwijken villa's van Asten ofwel Aaste zoals ze het hier in het dialect zeggen.    Na een  800-tal meter draaien we in een bocht van de weg , een bosweg in, die enerzijds weiden , anderzijds bos brengt.  Komen langs een manége, waar paarden in een paardenmolen zal ik het maar noemen , hun rondjes draaien, andere rijpaarden in de wei staan en ons  nastaren.     Volgt een gehucht volgens mij , waar nog een oude boerderij in de sloop is.     Steken bij een bosweg nog links-in.    Een pad in , die ons brengt aan een klinkerweg, en ons het dorp Asten invoert.    Gaan nog wat klinkerwegjes, langs een dorpspark , waarin een steltmolen mooi staat te wezen.   Raken dan steeds meer in het dorpscentrum met winkels en  resto's en kroegen in.     Door een winkelstraat en plots komt dan de Markt met dominante kerk in zicht.    We zijn er weer!  In de zaal zit   Hennie van Theo  welke laatste wel onderweg nog is, van de wandeling geduldig te wachten , ze is zelf nog niet echt aktief.     Het wordt in de zaal nog een ontmoetingsfeest met vele bekenden en binnenkomers, en Hennie wordt ook in de belangstelling betrokken.    Na nog wat consumpties vinden we het tijd om weer huiswaarts te keren.   We waren voor het laatst in Asten, want Olat wil hier in de plaats een voorjaarstocht, telkens , of elk jaar vanuit een andere lokatie  uitzetten.    Noud heeft weer een serie foto's voor het Olat  album gemaakt onderweg , om natuur en sfeer vast te leggen.  Zie hiervoor www.olat.nl / fotoalbum.

Of ik volgende week wandelvaardig ben , is nog afwachten na een bezoek aan mijn tandarts ter revisie deze week,  op weg naar een nieuw gebit..... , maar probeer weer zo snel als mogelijk , tenzij in kortere vorm mijn wandelingen te doen.   Ik doe u derhalve dus nu geen voorspelling hoe het bezoek afloopt, en of er even de rem op zal moeten.   Duimt u voor mij?    Ik bibber wel bij voorbaat want zo'n held ben ik niet in die stoel.  Enfin, we zien wel.    Intussen hopelijk tot gauw, maar mocht u me komende weken missen,  hetzij wandelverhalen hetzij levende lijve, weet u van mijn absentie, en de reden.    Houdoe !     En tot gauw weer.

Peter Heesakkers

 Vrolijk en druk vogelgepiep en gekwetter begeleid me vanaf achtertuin en achterom naar buiten de wijk.   Heerlijk die lente toch.  Opnieuw prachtig zonnig helder lenteweer, en de dooi zet flink door.....Hé; dit keer geen medereizende wandelaars..... De buschauffeur heeft duidelijk , een zware voet, of zijn pedaal blijft hangen?   Wat wegomleggingen door Someren omzeilende gaat het rap op Asten aan.  Op een sprongetje van de halteuitstap ligt de traditionele startzaal, vanaf een tijd dat een plaatselijke wandelclub er zetelde; een poos in samenwerking met Olat de tocht op poten zette, om zelf ter ziele te gaan , en dus rook Olat zijn kansen... Ga van halte want nieuwerwetse doorsteekstegen door.  In de zaal niet druk meer trouwens is het even moeilijk weggeraken, als je een bekend hoofd van al jaren her hebt, een ook de voorzitter kom je niet zomaar langsheen.  Bekom m'n route-omschrijving van zes kolommen A4 en ga op weg.   Servée en Marianne tekenen vandaag voor de route's op papier, en buiten stappen we eens een andere richting dorp uit.    Het trotse nieuwe overdekte winkelcentrum tonende , gaat het  door het centrum het dorp uit.   Zoek nu al schaduwkanten van de straat.   Langsaf Nieuwstraat , die allang geen Nieuw-straat meer is.  De Bergsestraat of zoiets, zo vlak toch als.... Pr. Bernhard en Lindestraat, klinkerweg Hofstraat langs dorpspark met stellingmolen waar zich gids met belangstellenden lijkt te verzamelen.  Plots een gravelpad langsheen huisno. 23 waar ik al direct paassymbolen zie ; kippen in de achtertuin.   Eerst gaat weg over in zand , asfalt de Schietbossen in , waar ik een wat al te grote eenzame paashaas met mand eieren zie staan een eindje van de route af.   Roep nog ; zie je wel de paashaas bestaat dus tóch.   Vast een paasei-zoektocht maar de kinderen waren er nog niet....  Een eind verderop wachten in een aspergeveld een groepje stekers elkaar op om het witte goud te gaan oogsten.  Ook de gele weiden vol paardebloemen dus valt op.    Reeweg wordt Beekstraat en het viaduct over de E34/A67 dient overgegaan te worden. Ontdek nog juist een verscholen pijl linksaf een smal padje bos in van het Oostappense bos, roep nog naar doorlopers , maar heeft geen zin meer.  Na wat bosgeslinger kom ik zelf voor het dilemma en opnieuw is een verborgen pijl me  ontschoten.   Draai om en een groepje met een zwarte loslopende zwarte labrador haal ik weer in en het beest zal een hele poos met me mee oplopen.... Het gaat alsmaar op en af en door denneappels en vooral rul zand.   De droogte speelt de natuur en boer en tuinder al zowat twee maanden parten.  Het ligt er allemaal erg stoffig bij.  Bosmierenkolonie's gaan onder mijn schoenen .  De openluchtpost dient zich al na ruim 4 k.m. aan.... Ontmoetingspunt bij uitstek van gezelligheid.   Ik doe dit toch maar even , want wie weet voorbode van een te lange lus en dat met dit opnieuw dorstige weer.  Direct na rustpost een fietspad langs smalle asfaltweg volgen door veldwerk een draai naar een erf waar erg veel jeugd buiten bij een huis staan lijkt het doodlopend, maar al gauw blijkt dat we een griebusplek door moeten,  rommelig en een janboel van heb ik jou daar.   Gaat over in  boomkwekerijgebied aller soort , via veldwegen, en labrador ziet de kans om door plassen van veldbesproeïing verkoeling te zoeken.   Pad daalt af naar een beekdal , komt voor brede beek ; vast de Aa, en gaat erg smal grassig langs de beek tot brug over andere zijde deels teruggaande.  Draai van beek af licht klimmende over aldoor smal tot maar 30 a 40 c.m.  breed met hoog gras pad,   langs greppels en duikers.   Draai de Beersdonkseweg op asfalt en over viaduct weg  Helmond-  Meyel.  Na afdaling ervan plots een bijna niet-zichtbaar pad de bossen in.   Hoera ; weer schaduw want de zon doet weer erg zijn best en de kleppet wordt lager gezet voor m'n  gelaatsbescherming.  Incognito ben ik nu.   Door immens bos gaat het zo lijkt , afgewisseld met dorre akkers tussendoor, die smeken om hemelwater.  Kom aan 5 sprong met mogelijkheden dus vlak voor weiland , na alleszins mooi boswerk Slagboom nemende gaat het opnieuw langs dorstige akkers middels wat brede grasbaan gescheiden , ik herken het van Deurne , wat weken terug....  Voor erf boerderij , gaat het op zandweg met asfaltstrook langs.  Vlierden op aan en binnen later met pleintje muziekkiosk, park/gazon.  De zaal daar is al paar weken gesloten en we zullen genoegen moeten nemen met terras buiten , kan nu gelukkig... Of voorcafé.  Neem gauw even een kijkje in de achterzaal in verbouwing.  Na pauze achteromstraat dorp uit via nieuwbouwwijk klein toch.  Via tegelpad en weg naar Deurne kruisende Kapelweg, Vlierden Houdoe,  zegt kombord tegen ons.   Wat landerigheid door met her en der huisje boompje beestje.   Twee schapenmamma's tonen trots hun kroost wel onder wakend oog voor die belangstellende wandelaar, een zwart schaap met twee gabbers en een grijze met evenzoveel.   Lammeren; te lam dat ze liepen bijna.   Schattig gezicht toch dit moeder kind geluk maar waar was pa schaap eigenlijk?..... Ze gaan wantrouwend schuil achter moe.   Een zucht wind in open vlakte is welkom gevoeld.  Mijn oksels gaan ervan openstaan.   Ruik nog even aan en groep seringenbomen langs de rand tuin aan de weg.  Heerlijk!...  Opnieuw zijn de bermen bezaaid met paardebloemen vooral en het wemelt van de witte zaadbollen.    Fluitekruid komt ook met hele boorden al vroeg opzetten.   De natuur is dik drie weken vroeger dit jaar.   De slootwalen of kanten tonen ook rijkelijk hun bloemenpracht in alle schakeringen.  Stoplicht van kruisende weg behoef ik geen drukknop te gebruiken want rustig verkeer en na weer een droge akker mag ik de Vlierdense bossen{?} in draaien.  Kom bos uit , weg over en ga asfaltfietspad slingerend door wijdse landen,  beschermd onder dikke eikenbomen .  Zie weer een beekdallandschap en jawel ; de Aa weer, voor oversteekbrug langs zo smal dat passeren niet kan... Heb het erg smalle graspad voorlopig voor mezelf zo zie ik rondom kijkende.  Een kilometertje gaat dit pad zo door met de stroom mee door meest akkers en nog groene weiden .  Stuw met brug over provinciale weg op betonfietspad weg Ommel Asten.    Een flauwe onoverzichtelijke bocht over te steken maakt me extra alert op aanstormend verkeer.   Route-omschrijving is even niet duidelijk opvolgend en, even verwarring in de voorste en achterste gelederen.    Twijfelende zoekers en lezers... Mis rechtdoorpijling, b.v. door landelijk en bij enige afslagmogelijkheden staat geen rechtdoor vervolgpijl...  Ik ga maar door, want... Weer een verkeersweg overgaand, nu klopt het weer,  mag ik opnieuw het bos , in , beschutting weer over mountainbikepaden.   Na wat op en af gaan door meest los zand komt plots de post van vanmorgen weer in beeld.  Nog 5 k.m. te gaan zegt papier, maar later bij afmelding beweerden enkelen dat het zeker 7 was.  De post staat nog juist in de schaduw en ik zie het akkerveld zonder gewas dus zand nog , zinderen in de warmte.  Zand schroeit, en doet de lucht trillen. Stijgende warme lucht.  Het samenzijn is als vanouds weer gezellig hier, en bekenden komen en gaan.  Je ziet ze zo , de verstokte wandelliefhebbers de bekende gezichten dus.   De finale der tocht wordt ingezet; opnieuw mogen we een groot bos in duinenachtig en schaduwrijk en op en afgaande constant de pezen en spieren, knoken tergende.  Een absolute must dit deel van parkoers.  Parkoersuitzetters Servée Derks en Marianne plagen ons hier af met klimmen en dalen door vaak rul zand , maar kenners en uitgekiend gemeten op wandelaars wensen.    Alle paadjes worden benut , en dan toch nog weer even open akkerlandschap met..... een regeninstallatie in werking in zicht.   Zouden die duvels ons daar nu onder die regenstralen doorsturen?  Ach ja mottet dan mottet, en verkoeling is nooit weg.   En ach... ; ze laten even boord bos/landerij ons toch weer moeder natuur induiken.  Jawel het bos weer in.   Gaan later bos weer uit horen en zien even later het paas-toerisme -verkeer op de weg Venlo Ruhrgebied Eindhoven -Antwerpen , de duitsers vooral naar hun Heimat terugkerend.   Hetzelfde viaduct van vanm orgen tegendraads over, weer de Reeweg, en dan gaat het dit keer meteen talud af kort langs een wat brede sloot weer smal graspad, langs geleidelijke afloop talud,  gelijk met de aarde later verderop. Een scherpe draai zandwegje  in.   Aan die sloot zie ik veel holen , konijnen of misschien vossenholen.   Het wordt weer een poos lommerrijk , langs terrein groten der springruiters {"Raaymakers?}- Weg Lierop -Asten oversteken volgt asfalt en later brede veldwegen omzoomd en wat nooit eerder me overkwam hier in de schaduw van vroegbloeiende eiken.  Wijds open landschap doorheen.   Een wijde bocht om Asten met toren als baken .  Lekker uitwaaieren ook hier weer.   Weer een grasbaan op met oude eiken, om langs een sloot met rijkelijk overheersende blauwe bloemen op de walkanten.  Draaien we door wat ik denk Astens bospark , op toeristisch "Aastenan".   Tegelpad langs sterrenwacht,  overgaand in kassei, klokken en beiaardmuseum.   Natuurmuseum al op een kluitje vlak bij elkaar, gezet.  Hier vanaf vallen de stoep en straattegels op wat Asten propageert te zijn.   Het klokkengietersdorp , klokken gieterijen dus.   Immers: Tis al Asten wat de klok slaat;   is de leus als je het dorpskombord passeert.  Tegels met een klok erop zijn alom in het straatbeeld tegenwoordig of zomaar rondgestrooid.  Het toepasselijke Klokkengieterspad tussen de wijk door lommerrijk volgt, tot aan de gieterijen , waar wat oude krotachtige en gestutte woningmonumenten ons de grote markt opstuurt.  Onder erebogen van glazen tegels door, en het beeld van een noest figuur de oude dorpssmid  metershoog, langs stiefel ik op de zaal op aan waar luide kreten vanaf het volle overbevolkte buitenterras opstijgen.   Aanmoedigen  hoeft niet meer; ik ben er al!   In de zaal en na afmelding is het nog een fijn samenzijn met gelijken , in het halfduister. Energiebewust denk ik....  Noud toont ook nog even present met onafscheidelijke "Rakker".  Dan blijkt het andere Astense klokje te slaan of te luiden.    De bus wacht niet , of het wordt een dik uur later.... Die bus komt nogal later, maar ach... Het was een dag om op terug te zien.   "Echt Olat" was weer de leus die helemaal opging.  Zo te zien was er ook veel Belgische belangstelling.  Een tocht qua verzorging en parkoersen die stond als een huis.  Absoluut mooi.    Bedankt;  Servée- Marianne en al die vrijwillige medewerkers en zwoegers om Olat's tochten altijd weer voor het voetlicht te brengen.  Laten we zuinig zijn op die vrijwilligers die altoos en weer zowat belangeloos ons van de wandeltochten doet genieten, veel , erg veel vrije tijd eraan opofferen.  Gloria!  Tot ergens weer langs de wandelwegen en paden.   Doorwandelen dus, mogelijk zien we elkaar erens wel.   Houdoe!      Peter  Heesakkers