BeneluxWandelen.eu

Zondag 20 september 2009

13de Scherpgemetentocht

Bavotstappers Zittaart-Meerhout

Vandaag weer eens een tochtje in België bij de Bavostappers. We zijn hier eerder geweest omdat deze wandeling ook bij de serie K7 hoort. (7 tochten bij verschillende clubs, alle gelopen ongeacht afstand krijgt men T-shirt) Ongeacht welk jaargetijde in België kan vaak vroeg gestart worden. Het is even voor 7 uur als wij van start gaan. Een beetje door de woonwijk maar dan al gauw een strookje bos in waar de 1ste splitsing is. We lopen het bos weer uit en komen over een smal pad tussen afrastering te lopen. Van rechts komt er een reetje aangelopen. Eerst denk ik nog deze boer houd reeën. Maar al gauw kom ik tot de ontdekking dat er verder geen enkel ree te zien is. Hij gaat op het voer af en na het maken van de foto slaat hij op de vlucht. Het is inderdaad een wild exemplaar die bij de boerderij komt eten. Hij schiet onder de afrastering door en weg is ie! Het is een beetje mistig wat niet uitmaakt want dan valt het niet zo op dat de wegen hier vrij lang zijn. Er klinkt een bekend stemmetje achter ons. Het is Rene die eventjes bij ons blijft lopen voor bij te kletsen. We gaan het Fabiola bos in dat aangeplant is op 17 maart 1991. Het is geen groot bos maar meer een strookje. We komen samen met de overige afstanden maar splitsen even later weer. Nu gaat de 7 km met de 42/50 km verder. Dit is maar van korte duur want ze gaan al gauw weer af. We hebben het idee dat we helemaal niet ver van de start af zijn. We krijgen nu onze 1ste rust op 10 km dat voor Belgische begrippen ver weg zat. We vervolgen onze route en splitsen opnieuw. Hier vind ik een paar mooie echt grote dennenkegels. Bij het eerst volgende bankje nemen we rust en kan ik een zakje opduikelen waar de kegels ingaan, dat draagt wat makkelijker. We lopen door het bos verder. Als we een verharde weg oversteken zie ik het plaatsnaambord Centrum (Meerhout). We gaan weer verder het bos in over een zandvlakte en komen weer samen met de kortere afstanden. We draaien wat en lopen dan het plaatsje Centrum in. Hier is weer een rust waar wij wegens de drukte door lopen. De bankjes liggen vandaag niet voor het oprapen dus er is wel een risico dat we 8 km verder moeten lopen voor de volgende rust. Weer het bos in waar ik nog een paar mooie grote kegels meeneem. Mijn zakje is natuurlijk veel te klein en bij gebrek aan beter stop ik alles dan maar tussen mijn jas in. Op en neer over een bergkammetje in het bos langs een kapelletje voor onze lieve vrouw van de stilte (nooit van gehoord) gemaakt in het jaar 1942. Een rare tijd om hier in het bos zoiets neer te zetten maar gezien de omstandigheden toen kun je wel begrijpen dat de mensen een plek nodig hadden om naar toe te gaan. De volgende rust is midden in het bos. We lopen het bos even uit langs plaatsnaambord Geel af en de plaats Mol in. Hierna gaat het echter weer terug het bos in. Een half uur nadat wij de rust hebben verlaten passeren we hem op nog geen 100 meter! We crossen nog wat door het bos en zijn inmiddels opgehouden om de splitsingen te tellen want er blijven maar afstanden bij elkaar komen en weer eraf gaan. We komen weer in Centrum uit waar we de weg oversteken en langs de oude watermolen (nu ook in gebruik als café) lopen. We naderen weer een rust die we bereiken door achter langs de tuinen door te lopen. Hier had de gemeente leuke borden geplaatst om hondenbezitters op de str…. van hun dier te wijzen. In een school is de rust ondergebracht. Vanaf deze rust loopt de 25/33 en 50 km een lus van 8 km. Het dorp weer uit en richting, jawel, een molen! De staat van de molen is beslist ooit beter geweest maar het is toch een mooi plaatje. Ook de watertoren in de buurt wordt op de gevoelige plaat vastgelegd. De route op zich is niet bijster bijzonder maar ik werd toch weer afgeleid door een vlinder. Deze bleef braaf zitten tot ik klaar was en zelfs op de struik ernaast bleef de distelvlinder ook nog even poseren. Dat was dan 2 vlinders in 1 klap. Een stukje verder ligt een gewonde vlinder (dagpauwoog) die wij een laatste rustplaats geven in de struiken zodat die niet gruwelijk geplet wordt door een stappende wandelaar. We komen in Hulsen (Balen) en gaan dan weer het bos in. Hier was de scouting flink actief bezig. Een pijler op de fiets komt ons tegemoet en vraagt of we alles goed hebben kunnen vinden. Er waren blijkbaar wandelaars die gebeld hadden dat ze het niet konden vinden en dat ze rondjes liepen. Er waren hier en daar pijlen weg zodat ze rond gestuurd werden. Wij hadden echter nergens last van en vervolgen wel wat opmerkzamer de weg. Wat kleine hoogte verschillen in het bos trotseren tot we weer bij de rust uitkomen. Nu nog 7,6 km die we moeten afleggen. Er zal nog een afsplitsing moeten komen omdat ook nu weer kortere afstanden meelopen. En zo gebeurt het ook, de splitsing is tevens een samenkomst. Niet dat we daar terugkwamen maar de 4 km kwam onze afstand vergezellen. We zijn het bos nu wel langzaam beu. We komen het bos uit en steken de verharde weg over. En wat zien we? Een molen! Niet dezelfde van eerder op de dag. Deze lag in dezelfde straat als waar de finish was.

http://s412.photobucket.com/albums/pp206/hennietheo2008/2...