BeneluxWandelen.eu

Zaterdag 6 september 2008

Grote VVRS Toer Marathon

Boskabouters Opglabbeek

Ook vandaag kiezen we voor dichtbij huis. Na een dik half uur rijden komen we in Opglabbeek aan. Rob en Aartje lopen net bij de start weg. 50 m na de start is al een splitsing, de 20 en 42 km buigen af. Het gaat richting Willem Tell, een recreatie oord. We lopen langs een Lourdes grot waar ik even een kaarsje aanmaak. De route wisselt zich af en ondanks dat we in Opglabbeek en omgeving vaker zijn geweest, is het redelijk onbekend. We gaan het bos in waar ook de andere afstanden zich samenvoegen. Een Belgische heer voegt zich bij ons en vraagt welke afstand wij lopen want hij moet zich ergens verlopen hebben. Het blijkt dat we links en direct weer rechts moeten. Hier verliepen meerdere mensen zich wat wij niet begrepen aangezien er 2 pijlen en een lintje hingen. Het lijkt wel al herfst met de vele paddenstoelen die we onderweg zien. Uiteraard hebben we er een paar op de gevoelige plaat vast gelegd. We lopen op onze 1ste rust aan die zich wel weer op bekend terrein begeeft. We lopen een kort stukje langs de jeneverbessen en heide en bereiken op 8,5 km de rust in As. Ook hier horen we weer meerdere wandelaars vertellen dat ze verkeerd waren gegaan. Hierbij was ook de bekende Belg van vorige week! We lopen nu een ronde van 6,5 km tot deze rust terug. Voornamelijk door het bos en richting terril (afvalberg van de mijnen) wat ons draaipunt is. Na de rust gaat het verder weer richting het bos. Ook vandaag gaat het niet zo goed als gehoopt maar ik moet weer een paar nieuwe schoenen inlopen, en ze zitten nog niet echt lekker. Door het bos en over diverse halfverharde wegen komen we op een rustplaats. Hier komen ook kortere afstanden die vanuit hier nog 6 km moeten. Het is rond de klok van 12 en normaal gesproken topdrukte van korte afstanden maar het is naar onze menig erg rustig. Wij gaan verder, eventjes bebouwde kom en dan weer het bos in. Hier blijven we rond hobbelen tot we weer de bebouwing ingaan voor de rust. Die ligt in Opglabbeek, het blijkt maar weer dat we niet ver uit de buurt gaan. Hier treffen we Aartje en Rob weer die 1 ronde op ons voorliggen. Ook de veldlopertjes zijn hier aan het rusten. We gaan vol goede moed de ronde op en zijn zo goed als de laatste. Ook nu lopen we veelal door het bos waar we langzaam aan wel genoeg van krijgen. We lopen langs een zandheuvel en later gaat het van een zandheuveltje omlaag. Vlak voor de samenkomst met de heenweg (1x) zit er een vlinder stil op een grashalm. Even een foto van maken en thuis op zoeken wat het precies voor eentje is geweest. Een klein geaderd witje, vrouwtje. Na de laatste rust moeten we nog 6 km. We volgen wat verkeersarme wegen en treffen nog een bekende. Het is de Duitser Ralph die laat op de route is. Ook hij verwachte geen bekende meer te zien. Hij babbelt eventjes en is er dan weer gauw vandoor. Om even voor 17u zijn we aan de finish en ben ik blij dat ik mijn schoenen uit kan trekken.

Zondag 07 September 2008

Boskabouters Opglabbeek

Braambierentocht

Volgens het weerbericht hebben we de keuze tussen 85 en 90% kans op regen, voorwaar een heel verschil! Wij kiezen voor het bronsgroen eikenhout zodat we toch enigszins beschut zijn tegen de hemelse boosaardigheid. Pas zaterdagavond merk ik dat de startplaats van de Opglabbeekse tocht gewijzigd is, net op tijd dus. De routeplanner stuurt ons feilloos over Lummen, Genk-Oost en As tot bij het Forellenhof. Parkeerwachters loodsen ons naar een veilig plekje. De startzaal is ruim en sober, modern, meer moet dat niet zijn. Na het koffietje steken we van wal. Het weer is winderig en fris maar gelukkig nog droog. De 20 en 42km gaan meteen hun eigen weg. Een eerste strook bos zet ons af bij recreatieoord Wilhelm Tell. Bij dit pokkenweer is het er erg stil. We lopen een tarmacje rond weiland en duiken opnieuw de Limburgse bossen in. Een slingerpad leidt ons hoog op een heuvel, randje ander weiland. Inktzwammen, bramen en scherp stekende hulst vormen de ondergroei voor naald- en loofbomen. Eén keer moeten we naar pijlen zoeken, verder is alles perfect gemarkeerd. We verlaten even de bossen bij de Moorsberg, grondgebied As. Geenstraat, noemt het tarmacje, er staat niet bij vermeld wat het dan wel is! Het parkoers blijft een afwisseling van onverharde bospaden en tarmacjes langs wat huizen, weilanden of maïsvelden. Na 8,5 km rusten we een eerste keer bij schuttersgilde St-Sebastiaan in As. Waaslander Lucien vraagt gemaakt schamper ‘of wij ook niks beters te doen hadden’. Die moet ook nooit naar zijn woorden zoeken! Zij hebben één lus voorsprong op ons en we zullen ze verder niet meer ontmoeten vandaag.

De lokale lus van ruim 7 km is anders wel echt de moeite waard. Meteen weer de bossen in na een uitzicht op mijnterrils van vermoedelijk Zwartberg. Alhoewel de 20km nog steeds met ons mee stapt, zijn we hier moederziel alleen. Hoge, ranke sparren domineren het geheel. De soms kiezelige graspaden zijn veelal begroeit met hoge nog groene grassen, die kuiten en knieën strelen. De stilte doet ons deugd, zo wandelen we graag. Bij de rustpost is het vrij druk. Markstappers Herne zijn ruim vertegenwoordigd, is één van hun busuitstappen dit jaar. Het circus net achter de rustpost geeft een voormiddag voorstelling. Ik tel geen tien auto’s, een erg magere toeloop dus. We verlaten nu As doch de omgeving verandert nauwelijks. Lange rechte bospaden, veelal in naaldbos, zowel spar als den. De 20km verlaat ons en de 12km komt in de plaats. We wandelen een korte poos door de Opglabbeekse industriezone en zoeken vervolgens de welbekende rust van Schutterij St-Amandus, De Kemp, op.

Bij gedruppel stapten we de zaal binnen, met een fikse regenvlaag vertrekken we opnieuw. Zijn de enigen die nog voor de lange afstand kiezen. Zijn wat blij opnieuw de bossen te kunnen induiken al zijn de paar regenvlagen van korte duur. Wandelen over brede zandpaden achterlangs bij het verkeersterrein en het speelplein, startplaats van de vorige jaren. Aan de overkant van de steenweg eerst een strook verdorrend maïs en vervolgens het Gruitroderbos, zowaar zonovergoten! Bossen en weilanden wisselen voortdurend af, geen heidestrook te bespeuren. Of toch …tussen de bomen maar we gaan er niet doorheen dit jaar. Langs een wijk in aanbouw stappen we Louwel binnen. Een koppeltje wandelaars roept van ver. Blijken Gerda en Mon te zijn, zonder Anneke en Rudi. Ann is wat op de sukkel met de gezondheid. Langs deze weg wensen we je een spoedig herstel meisje. We rusten samen in de verlaten Loweta zaal. Vragen aan de helpers of wij de lus van 7km nog kunnen stappen. Doe maar, wij wachten wel, zeggen de vriendelijke helpers. Limburgse gastvrijheid is hier geen ijdel woord.

Onze Meerhoutse kompanen wandelen naar de aankomst, wij hebben nog een extraatje te goed. Richting Opoeteren en De Oudsberg gaat het nu. Het parkoers wordt een ietsje golvender, maar het blijft al bos wat de klok slaat. Naar het einde toe een strook weiland, de wijk in aanbouw en onze laatste rust. Hartelijk dank aan de helpers in Loweta voor hun engelengeduld. De laatste zes kilometer beginnen met een fietspad dat zich tussen weilanden slingert. Het gaat over in grintpaden. Nog even huisjes kijken en we bereiken de aankomst rond 17:45. Het ontvangstcomité bestaat nog enkel uit René Smets. Een korte babbel, Marina moet in Geulle opgehaald worden. Opvallend hoe onze Diepenbeker er na een weekendje van 100km wandelen nog heel fris uit ziet. Niet te doen die kerel! In de feestzaal zijn wij de allerlaatste klanten. De Boskabouters gunnen ons ruim de tijd om van ons wandelaarsdrankje te genieten. We vertrekken toch maar gauw, deze mensen hebben er een erg lange werkdag opzitten.

Onze conclusies bij deze tocht zijn dat het parkoers minder geslaagd was dan vorig jaar vanwege zijn eenzijdige bossen. Hadden op wat stroken heide gerekend om deze eentonigheid te breken. Aangenaam wandelen is het overigens wel in dit bosrijk gebied. Nogmaals ook een extra woord van dank aan de helpers voor hun klant- en wandelaar vriendelijke ingesteldheid. Daarom alleen al kom je met plezier bij deze club wandelen. Volgend weekend zijn er nauwelijks tochten van respectabele afstand. Voorlopig omvat ons plan Wanze op zaterdag en Edegem op zondag, beiden dertigers waar wij misschien een extraatje kunnen aanbreien. Tot dan …

Zondag 9 september

Vvrs toer-marathon en

Braambierentocht - Golden Cup

Verrassingstocht 25 jarig bestaan

Boskabouters Opglabbeek

Vandaag gaat de reis naar Opglabbeek. Bij de start was meteen de splitsing met de 6 en 12 km. Waarbij de andere afstanden de grote weg overstaken om na ongeveer 200 meter weer te splitsen maar dan met de 4 km (rolstoelroute). Na de begraafplaats te hebben gepasseerd draait men het bos in. Nog ff een stuk omgekapt bos doorlopen. Dit gebied heet de Oudsberg en is Vlaams natuurreservaat. De parcoursbouwers laten de mooi bloeiende heide links liggen. Maar niet al te lang, want na een paar honderd meter gaat de route toch de hei op. En wel dwars eroverheen. Hier konden de wandelaars nog in de verwarring raken omdat er nog wat lintjes verspreid hingen, ook buiten de gepijlde route. Waarschijnlijk van de plaatselijk kamperende scouting. Dan weer bos in en later weer het bos uit om in Optoeteren ter hoogte van de watermolen genoemd Slagmolen via de verharde weg uit te komen bij de 1ste rust. Deze was gelegen bij grot Dorne, op 9,5 km. Dit was een nagemaakte Lourdes grot, bestaande vanaf 1954. Via de achterkant verlieten alle afstanden de rust weer om dan weer op 50 meter verder te splitsen. Nu ging de 42 km alleen verder. Na bos- en veldwegen kwam het in Optoeteren (ja alweer) weer samen. Inmiddels 15 km gewandeld en toch weer terug in Opglabbeek waar een toertocht van oude auto’s aan de gang was. Alleen wat deed die nieuwe Ferrari daar tussen? Rust in zaal Vona in Opglabbeek 19 km afgelegd en nog niet veel verder! Al babbelend weggelopen met Mom’s palm clubje. Altijd even leuk en gezellig om dan later weer alleen te zijn. Want ook hier was het absoluut niet druk vandaag. Ten minste op 30 en 42 km. Voor de rust in As werden de wandelaars nog verrast op een groot veld met jeneverbes struiken. Deze grillige jeneverbes is één met uitsterven bedreigde soort en krijgt in dit gebied bijzondere aandacht. Dit gebied hete het Heiderbos. Nu nog 9,7 km tot de laatste rust. Door de bossen, 2 keer splitsen met de 30 km en een stuk industrie terrein (das wat minder, maar ja) werd het schutterij gebouwtje bereikt. Hier zat slechts ééntje aan de palm van het palm clubje. Op de laatste km nog door het Ophovenderheide gebied en terug naar de finish. Over het algemeen een geslaagde wandeling met veel bos en afwisseling en heel veel eikels (dingen wat uit de boom vallen ja!). Ook veel verschillende paddenstoelen gezien van groot tot klein (kleiner als mijn duim!) dus de herfst komt eraan.