BeneluxWandelen.eu

Zondag 14 September 2008

vzw De Spuiters

Antwerpse wandeldag

De zuidelijke Antwerpse rand beginnen we zo stilaan goed te kennen. Wandelclub De Spuiters zijn ons onbekend. Wij zijn benieuwd of zij ons vandaag nog kunnen verrassen. Bij een erg fris maar zonnig weertje rijden we naar Fort V en krijgen er een parkeerplaatsje aangeboden net voor de startzaal. Jeugdclub Nootuitgang blijkt te beschikken over een koud aanvoelende vierkante ruimte, hangar 27. Tot onze verbazing is Max (alias Frans) hier ook. Hij blijkt de officiële vertegenwoordiger te zijn van de Voskes. Eerst wandelen en dan naar de receptie, weet hij te melden. Terwijl wij ontbijten en van een koffietje genieten komen de Westhoekstappers uit het verre Vlamertinge toe, zij maken van het Antwerpse een clubuitstap.

We vertrekken door stille straten rond het Fort en stappen richting Mortsel. Dra mogen we er de groene dijken op, zoals wij stilletjes hoopten. Het zijn opvallend groene stroken natuur midden het geraas van koning auto. We verlaten de natuur bij het station van Oude-God en wandelen langs de spoorbaan richting Mortsel centrum. Dwars door de winkelstraten en langs een fantastische bakkerij gaat het richting Fort V. We mogen er uitgebreid genieten van slingerpaadjes in het groen. Na erg ruim gemeten 6,740 km staan we terug in de startzaal. Tot onze verbazing komt Max na ons binnen, alhoewel hij voor ons vertrokken was. Fout gelopen zegt hij, zoals zo velen. Ook IJsetripper Jakke deelt in het verloren lopen leed. Wij hebben geen enkel probleem gehad al moeten we toegeven dat het ‘uit de doppen kijken’ was. De pijlen waren soms nogal onoordeelkundig opgehangen maar ze waren er wel.

Na een babbeltje met Hoogstratense Annie vertrekken we in het gezelschap van Franske. Het is een eeuwigheid geleden dat wij nog samen optrokken en dus dient er heel wat bijgepraat. De korte etappe (4,130 km) naar een school in het Edegemse centrum is niet veel soeps, straten lopen eigenlijk met als enige afwisseling de Edegemse Volkstuintjes. Even wat drinken, een groet aan Lucien en zijn Marie-Louise en we gaan terug op pad. Naast de Edegemse basiliek brengen we een bezoek aan het park met kruisweg in rotsblokken uitgebouwd. Daarna lijken we het groen in te duiken maar het is slechts schijn. Het wordt villaatjes kijken. De reden hiervoor dient gezocht te worden in de Romeinse Put. Op zich wel een leuk domeintje maar zo ruim omgeven door woonwijken dat je er als wandelaar nauwelijks iets aan hebt. Door weer andere straten wandelen we keuvelend verder tot centrum Kontich en rusten er onder de kerktoren in café De Eendracht. We permitteren er ons een terrasje.

Stappen verder richting St-Rita en dan volgt het hoogtepunt van deze tocht. Achterlangs de expresweg en randje E19 ligt een pracht van een woest natuurgebied. Het betreft hier gronden, die men heeft laten verwilderen, ontstaat uit de bouw van de autoweg. We mogen uitgebreid slingeren door deze brousse en dat zint ons echt wel. Nauwelijks vier kilometer verder ligt de rust van sporthal Kattenbroek, misschien wel de beste 4 km van deze tocht. Helaas wordt het daarna terug straten lopen richting UZA ofte Universitair Ziekenhuis Antwerpen. Franske neemt afscheid van ons, de receptie roept. Door Campus Drie Eiken wandelen wij verder richting Fort VI. Elk Fort biedt een stukje groen langs het water en is voor ons een verademing vandaag. We pauzeren een laatste keer in rusthuis Bloemenveld. De oudjes kunnen in dit domein zowaar gebruik maken van een fit-o-meter op hun maat. Er is zelfs een parkoers voor rolstoelen voorzien! Toch wel knap werk van het Antwerpse OCMW.

Eens temeer worden we door straten gestuurd. Komen voor het eerst in de problemen vanwege geen pijlen meer. Een oudere heer weet te vertellen waar het kleinood vanochtend hing en we stappen het Steytelinckpark binnen ons welbekend van de Sinjorentocht. Een laantje door een oud en verweerd kerkhof zet ons af bij de fabriek van sigarettenpapier Rizla. We volgen vanaf daar opnieuw de groene rand van de E19. Moeten onder de snelweg door en vervolgens door een villawijk tot aan Fort V. Ik vermoed dat we de start voorbij moeten wandelen en een lus maken rond de vijvers van het Fort. Gezien we echter al ruim 8 uur onderweg zijn voor 35km en de klok het sluitingsuur van 17:00 nadert, beslissen we het hierbij te laten.

Ook Annie komt net binnen en we blijven samen een paar pintjes drinken. Ook zij vertelt het verhaal van erg lange kilometers en verloren lopers. Het eerste kunnen wij beamen, van het tweede hebben wij de ganse dag geen hinder ondervonden. Annie neemt de bus naar huis, wij zoeken ons trouwe karretje op. Zijn eigenlijk een beetje ontgoocheld over deze tocht. De waarheid gebied ons te zeggen dat de andere burenclubs het er in dezelfde omgeving beter vanaf brachten dan De Spuiters. Niet getreurd echter, we hebben onze kilometers weer in de benen, een gezellige babbel met de Max als premie er bovenop.

Voor volgend weekend plannen we op zaterdag de 45km van de Marche de l’Empereur(Napoleon) in Ophain, altijd een voltreffer. Zondag nemen we vanwege de autoloze zondag tram 24 naar Deurne en de Stroboeren. Deze tocht staat voor het eerst geprogrammeerd. Vorig jaar werd ze uitgeprobeerd als midweek en ze was zo schitterend en groen dat we er absoluut opnieuw willen bijzijn. Tot dan …