BeneluxWandelen.eu

Hoe stil de grote stad met kerst 'sochtends vroeg kan zijn. Pas aan het trein-busstation komt er wat meer leven .  Daar tref ik ook Peter v.d.V. Veldhoven en Emmy helemaal in de buurt van Schiphol en een alom bekende Bredanaar.  Die ook al heel wat wandeldecennia op z'n palmares heeft.  De vaste wandelaar maalt niet om vroeger opstaan.  De kerstponden of kilo's er van af willen lopen ook.  Carpe Diem; pluk de dag. Er komt nog een tijd dat we lang genoeg zullen kunnen blijven liggen.  De bus rijdt rap over eigen busbaan de stad uit.  Grote bomen die de weg overgroeien steken grillig met hun bladloze takken af tegen de vroege donkergrijze ochtendhemel.   Juist een zwart-wit tekening... Het miezert.  Na een stilstand onderweg in het zicht van de haven en een krant van de chauffeuse, gaat het naar Dommelen op aan, en worden we bijna recht tegenover de vertrekzaal-clubhuis Dommelstroom gedropt.  Hoewel buiten alles vol auto's staat, de  grote parkeerplaats om de hoek incluis, is het in de zaal erg rustig.  Tref er nog good old Jaap met zijn vrienden en familie uit Arnhem e.o. , aan een opwarmertje.  Hoor dat de nederbelgen { Vanderstukkens} , nog maar net op weg gingen, van 'm,  en na wat handen schudden en begroetingen ga ik in de achtervolging.  Zie wat groepjes voor me gaan.  Duidelijk bij vertrek is al meteen dat men een nieuw parkoers bedacht heeft.  We zigzaggen door wijken en gegoede buurten via tegelpaden en achteroms, klinkerwegen, langs met kerstversierde huizen, tot ik een stuk Dommeldal door mag middels asfaltpad, met natuur in winterkostumeke.   Natuurreservaat die wijken scheidt , weer uit, en verderop opnieuw een wijk in.  Stratenrijk voorlopig, helemaal niet mijn ding, gaat het door Valkenswaard noord.   Kruis bij verkeerlicht weg Eindhoven-Hasselt de weg, zie rood voor groen aan in mijn zienswijze, want erg stil en waarom stilstaan,  en gaan paralelweg  op om na een huizenrij een pad in te gaan met bos ,  speelweiden, wat open en terpen en talloze symetrische sloten die diverse paden scheiden.  Hier mis ik enkele pijlen die weg zijn en moet het papier uitkomst brengen, die overigens absoluut duidelijk is.  Zoekende en discussierende wandelaars alom.  Weet de Bosstraat nog , en opnieuw nu de oostelijke wijken door, weer wél pijlen.  Komen in de zaal van de kerk, waar het een drukte van jewelste is, brillen aanslaan van de vochtige warmte. Na 5.6 k.m.   Het personeel daar raakt horendol over  de meldingen van pijlen weg zijnde affaire.  Ben niet tevreden met dit eerste deel kennende en wetende , dat de omgeving veel meer moois te bieden heeft.  Een hele trits bekenden en wandelvrienden in de drukke zaal , maar toch ik zie ook Hemiksemse Patrick en Linda,  de "nederbelgen", hoe langer zittend hoe schoner volk present meldt.  Fameuze medebloggers als Gonny en Jos komen ook na hun lus door ons nog te nemen , binnenvallen.  Jos toont ons met de camera hoe mooi  de volgende ommegang wordt.  We hebben er weer zin in.    Moeten helaas weer gauw Jos en Gonny tot ziens zeggen, - { zeg wel vaker, een van de mooiste dingen van wandelen is toch ontmoeten en weerzien} .-    Wordt toch nog wat straten en de eertijds roemvolle betaald voetbalklasser  nu sportpark ex-stadion langs om richting Leende te gaan. Jawel; nu lonken de bossen en vijvers en  vennengebied van de Valkenhorst.  Het beeld verandert totaal.  Groenigheid in overvloed en zo willen we het en daarvoor kwamen we. Blijf nog op betonpad terwijl wat beneden ons lopers door de modder en glibberigheid  doen ploeteren.  Daal dan ook maar het talud af bij begaanbaar en voeg me in de wandelende kolonne.  In een woord een absolute goedmaker deze lus die ons tot vlak bij Leende  doet ronddolen over bos en graswegjes door enerverende natuur, en waters , stroompjes en sloten en wat meer.   Achter groot golfterrein door.  Zijn weer helemaal in onze knollentuin hier , heel mooi.  Watervogels te zien als blauwe en zilverreigers eenden zwanen.   Heidestukken en veel geel hoog gras als koper of goud afstekend tussen het groen.   Fabuleus!  Worden bij afrastering attent gemaakt op wilde zwijnen, en onze ogen gaan alert rond , maar geen groot wild..... Stootte er een drietal jaren terug hier inderdaad op een club everzwijnen grote jongens!   De parkoersman,  naam me ontschoten , heeft zich als goedmaker voor de rust hier perfect uitgeleefd.  Een dikke knoest van boomstam noodzaakt ons tot een omweg van het pad af.    Raken even woonwijk en doorgaande wijkweg en gaan opnieuw het wandelgroen walhalla in.  Paden op boslanen door, prachtig.  Een eindweegs verder  sta ik op verkeerd been , denk n.l. rand Aalst-Waalre te zijn , is het toch de oostelijke wijk Valkenswaard.   Stevenen door wat straten weer op de kerkzaal af, die nog druk is.  Personeel der club bedient ons met kerstmutsen of kersttenue aan,  ik plaag sommigen alsdat ze haast gehad moeten hebben met hun slaapmutsen nog op.  Kan lijden , want ken ze zowat stuk voor stuk.... Voorzitter Joop K. ,  kersvers,  informeert bij me over de route, deed hij na die 6 k.m. aanloop al, en beloofde de volgende lus te gaan mooier , en dat was deze dan ook zonder meer.   Hij en zijn consorten werden na het begin murw gemeld over de pijlen die ontbraken, juist in het mooie sloten-bos en park stuk,  ze kregen er een punthoofd van,  en dat werd stante pede opgelost toen.  De uitgegeven snert of erwtensoepbon bij inschrijven bewaar ik nog, want opnieuw wordt een lus terug naar hier ingezet.  Pat Linda en ik gaan weer in de hoeven ervoor.  Stukje wijk weer en dan de J.F. Kennedylaan in met industriezone, en mogen dan de bosrand in.  Heel de dag miezerig en druilerig, maar dit stuk natuur wat volgt belooft zonder meer, weet ik al.  Wordt weer paden en wegskes slingerwerk, steken randweg over, langs scoutinggebouw en brugje over een stroompje en drassig graspad hierlangs en tot weer een brug klinkerwegje leidt ons definitief het Leenderbos in , sparrenrijk, tijdelijk een modderballet , maar deert ons niet al is het op qui vive zijn.  Een reeks modderwegen en paden en toch ook wel gewoon vochtig zand leidt ons door een zonder meer schitterend bos en heideveld.  Prachtig bosgebied in fel contrast met begin route vandaag.  Een goedmaker zonder weerga.   We zijn in bosgebied van het Belgische Hamont-Achel , Leende en V'wrd. die driehoek dus . Leenderbos.  Absolutely fabulous ! Vee en wildroosters, fietspadennetwerken. We zien door de bomen het bos soms niet meer..... Natuur van de bovenste plank en genieten hier dus.   Linda davert  energievol door het grote bos en laat vooral Patrick haar hakken a.h.w. zien , laat hem volgen.  Ne wandelmotor?      Er komt vanalles ter sprake , wandelzaken heden , verleden , politiek en zo meer.  Komen weer aan waterplassen , spaarbekkens of opvang overdadige regenval denkt Patrick.   De nu uitstekende bepijling stuurt ons met papier in de hand feilloos door de natuur.  Langs uitkijktoren dijkjes en paden.  Super hier hoor.   We geraken opnieuw in de zaal die nu veel meer zitruimte biedt en Joop Kennis , ja de voorzitter, en Ad Ph. een erkend parkoersuitzetter van járen ,  wil weer nieuwsgierig weten , of het beviel.   Ja Joop , je had volkomen gelijk , en Joop bereidt ons voor op wat nog komen gaat.  Joopkes oogskes glinsteren weer.  Laat me de kop erwtensoep , want de naam der tocht is toch Snerttocht i.p.v. kersttocht, prima smaken. Patrick en Linda en ik zetten het restant 5.7 als papier zegt , in.  Joopke vertelde nog dat het een zuidelijk ommetje zou worden.  Groeten nog wat personeel en andere lopers en zetten er de benen weer in.  Wat straten nog weer,  en dan  landerigheid en gehuchtachtige plekken langs.  Zeelberg en Zandberg langsdoor, dorpsachtig gebied wijk dwars heen.  Volgen een halfverhard zandwegje langs een grote vijver met aller gevogelte, en boomaanplant recent.  Gras en weide paden een laagje geelzand  modderpad.   Wat bosgeslinger en tot weg naar Achel , deze oversteken en rotonde houdt ons een fietsweg stad uit.   Routeman heeft een verrassing in petto een plagerijtje , geintje, hij laat ons na een beukenheg de berm in gaan .   Een diepe droge sloot afdalen, wat voorzichtig afdalen en klimmen terug wal vraagt en P. L. en ik elkaar via een laagliggende pallet safe and sound met handreikingen veilig naar boventrekkend overzet.  Dwarsen een veld gras en akkers, denken nog even voorbij de Venbergse watermolen te gaan , maar laat men ons bij Deelshurk eerder afdraaien naar rotonde in weg Eindhoven-Hasselt gaan , en weer het buitengebied in.  Met verspreide bewoning.   Een verhard zand/ grindpad loodst ons door dit agrarisch gebied begin V.wrd.  in en volgen in de wijk weer zo kort mogelijk naar Dommelen via nog een watermolen en de mooie kerststal aan de dorpskerk, een must om te zien daar.  Daartegenover ligt de zaal/ finish.  Weer zit o.a. "Arnhem" e.o. binnen.  Rustige zaal. Trouwe bezoekers in het brabants/limburgse en dus ook hier.   Ik overweeg het allemaal kort te houden vanwege de bus zondagsdienst.  En helaas, de tijd dringt, tenzij weer een uur langer wachten.   Patrick ik en Linda nemen er nog een ten afscheid.  Nemen hartelijk afscheid van elkaar en voeg me aan de halte tegenover etablissement, bij Limburgers die ook mee gaan. Vooral de eerste, tweede en derde lus waren zonder meer mooi, veel zoekwerk van de parkoersuitzetters.  Het zou echt winter moeten zijn, maar bij thuiskomst hoor ik in de schemer merels in de wijk fluiten of zingen...... wat is er toch met die natuur aan de hand!?.... Kijk nu toch uit naar 2012 eind Januari, want zo Joop uitlegde een heel andere kant op en vanwaar ik weet, kennende, dat het smullen zal worden. Genoteerd!  Nu een dagje rust,  en dan volgt de traditionele oergezellige Grenzeloze tocht tussen Lommel en Luyksgestel samenwerking met Milieu 2000 en Olat.  Kijk er zeker naar uit. Unieke sfeer.  U lezer(s), medewandelaars wens ik graag allen een voortreffelijk gezond en voorspoedig  succesvol (wandel), - jaar toe. En misschien treffen we elkaar ook wel eens ergens langs wegen en paden.  Houdoe!        Peter Heesakkers

Frans is na lange afwezigheid ook weer op het busperron paraat, en nog wat losse wandelaars.  De bus halteert vlak voor het caféterras, van de startzaal.  Mooier kan niet.   De zaal is bijna leeg , anderen zijn al onderweg.  Inschrijving gaat vlot.  En hup met de geit in gezwinde pas achter de voorgangers aan.   De Dommel met watermolen wordt per brug gepasseerd en eerst gaat het op Valkenswaard aan.   Draai aan de rand van de kom dorp uit de agrarische vlakte in, langsaf uitvindersbuurt en bord Kringloopwinkel.  Klinkt gerelateerd aan wandelen , maar laat ons van kringlopen bespaard blijven.    Een brede zandweg tussen  landbouw en veeteelt loodst de wandelaar de rustieke landerijen in .   Fijn grindig en rul zand  en ook droge akkers toont dat regen welkom is.   Het is al vanaf  Februari gortdroog.   Terug een klinkerwegje op en veldweg in tot een slagboom die laag aan de grond ligt overstappend een karrespoorpad grassig.  Naar smal zandpaadje waar de zaadbollen en paardebloemen weelderig bloeien.  En weilanden een gele gloed tonen.  Velden met erg jonge bomen dicht opeen , boomkwekerij dus doorheen.  Weg naar Hasselt oversteken en fietspad beton, gaat het een smeedijzeren poort door privéterrein in , met sympatie en permissie van de grondeigenaar een esdoornlaan in .  Niet voor erg lang toch , want verderop gaat het alweer de uitnodigende poort uit, asfaltweggetje op naar de watermolen bekend als De Venbergse { water},  molen.  De Dommel laat in deze streek de recreant/wandelaar niet los en ontpopt zich telkens weer.  Een kano-exploitant doet goede zaken al vroeg.  Trippelen langs rietboorden en even asfaltfietspad op om dit verkeer ietwat later te ruilen voor schaduw en Malpiebossen , paden op en afgaand en over een tapijt van denneappels.  De Antwerpenaar zegt mastetoppen.   Haal oude getrouwen wandelaars van zowat het eerste uur , {een ouder echtpaar},  in die al sedert vijftiger jaren vorige eeuw trouw hun stapkes zetten nog.   Routeman laat ons struinen over rijkbedeeld bospadenwerk langs vennen  aller grootten.  Met een even zo rijke oever en waterplantengroei alsook waterlelies.  De schaduwplekken zijn al erg welkom en de zonnepet en donkere bril gaan op.   Want het dooit al erg hard de voorbije weken....Zo ook vandaag zal het naar 27grden gaan.  Even verwarring bij een routesplitsing , maar blijken kruisende kortere routes te zijn.   Gaan heideveld van het natuurgebied malpie in , deels over toeristische fietspaden , gelukkig rustig nog , men zit nog kennelijk massaal aan het Paasontbijt.  Kronkelend padwerk door.  Een houtwerkkunstenaar heeft zijn talent gebotviert in de vorm van een reusachtige uil  uit een afgeknapte boomstam .  Mogen van heidevlakte alweer het jonge blaadjesgroene bos in  om weer baan naar Hasselt over te steken op weg naar scoutinghut van de eerste rustpost.   Kaarsen op tafel en wat paasversiering om in de sferen van de dagen te blijven , goed bedacht toch van de club.   En een ei hoort erbij voor een appel en een ei te  verkrijgen.  Noodt tot een langere zit en veel streekgenoten tekenen present.   Verlaat het wijdse blokhutterrein, even oriënteren op de bepijling  van diverse splitsingsafstanden, en op de beschrijving in mijn hand nalezen.  Temidden bos dus , en op de Luikerweg aan , blijven van brede tweezijdige fietspad in het verborgene van het rijke jonge groen lopen.  Zie trouwens diverse kleuren groen in deze lentetooi.   Moeten wat verder toch deze drukke weg heelhuids zien te kruisen want hoewel 80 k.m. weg en niet toegestaan passeren wordt dit door menige autorakker aan de laars gelapt.  Geduld is toch een schone zaak}}.   Volgt een bord "stiltegebied malpie" , en opent de routeman zijn mogelijkheden en perspectieven van hoekig en slingerend padwerk over meest graspaden wat in deze warmte koeler loopt....  De rust wordt wat verstoort  door motorgeronk en geknetter ver weg op het z.g. Eurocircuit  waar het jaarlijkse treffen met crossers plaatsvindt, maar gaat toch steeds verder van ons af , mede door de dichte bebossing wat geluidsisolerend werkt.   Het bos rijkgevarieerd geplant, komen we aan een erg grote akker waar een snoodaard met 4 maal 4 wagen lak heeft aan ons en probeert midden door de bossen te rijden en een enorme stofwolk achterlaat zodat de zakdoek een poos voor de mond het verstikkende stof moet bestrijden.      De wind staat gunstig gelukkig en het stuifzand waait al snel bij een open plek de andere gunstige kant op.  Terug na open land weer bos in en veel later aan uitgebreid weidevelden, de contouren van dorp Borkel.  Zien een hoop activiteitententen en horen een fanfare en  zien een grote groep kinderen , wat vermoedt de opening van een paasei-zoektocht voor de hummeltjes.   Gaan rechttoe  Borkel op aan  even maar door zo klein als het is, lijkt een hechte gemeenschap toch, om weer weidegebied in te gaan , plankenbrug Dommel over, een pad onderlangs dorp in je hand middels golvende weiden en akkerland rand groengebied met veel ruigtestukken , en sloten. Steken bij Schaft, de doorgaande dorpsweg  weer over , het ruime land in , enerzijds wijde blik, linkerzijds afwisselend verscholen weiden en akkerlanden en moerassige ruimten.  Volg veldweg tot aan ontmoeting van weer Dommel om vlak langs de oevers , waar ik een bankje wist , maar nu languit door een dame benut wordt, kan ik vergeten dus.    Brug met stuw en val steekt over  door weer biezenvelden , broekgebied in.    Klappoort door, opnieuw malpiebos in met open stukken weidegronden.  Aha ! Toch een benkske , schuif aan bij een ouder stel wandelaars , bekenden van her, en wat gekeuvel volgt , met brood en wijwater in de hand.  Wijwater  is goed tegen dorst...... Waters en beek  en natte gronden in de buurt zorgt ervoor dat insecten allerlei kennis komen maken.   Voort gaat het weer , en inmiddels ben ik zoveel tijd verloren dat ik besluit niet meer voor het hoogste te gaan in k.m. rs.  Padenwerk soms 40 c.m. smal volgen op door het bosgebied.  Zie nog everzwijnsporen als omwoelde grond, en inderdaad nooit eerder geweten ze zitten hier wel dus.  Na gebos, komt de Luikerweg weer in beeld de weg naar Hasselt overigens, eeuwen terug de baan van 's- Hertogenbosch naar Luik inderdaad, toen alles nog te voet , per paard en of koets bereisd werd.  Draaiende windmolentjes als bermpalen erlangs nu reflecterend in autolichten tegen plots overstekend groot en klein wild, gaat het opnieuw de schaduw in door donker en licht bos naar de scoutinghut terug de extra lus voltooiende.  Hier hangt nu de mededeling dat de traditionele Koninginnedagtocht van die scouts niet doorgaat op 30 April, vanwege recentelijk triest ongeval tijdens een avonddropping met fatale afloop als doden en gewonden , wat de streek in rep en roer bracht.    Na een natje hierbinnen en korte ontmoetingen alom binnen en buiten, gaat het weer het terrein af andere kant op richting Dommelen nu.             De crossherrie komt weer opzetten met luidsprekers en motorgeknetter en gebrul.    We zullen er recht op aan gaan zelfs....   Krijgen een donker dichtbeplant paar meter hoge dennenpad te gaan en wandelaar lijkt.... respijt te krijgen, voor de crosspauze.    Komen inderdaad recht op in/uitgangspoort uit de omslotenheid van moeder natuur om langsheen terrein erg groot een brede grindweg te volgen. Ga langsheen een enorm parkeerterrein met verderop campeerwagens en tenten groot en klein, om gelukkig weer de rust op te mogen gaan zoeken.  Slinger door afwissend landerijen en groenstrook afscheidingen om weer een privéterrein in te mogen door uitnodigende openstaande poort.   Weidjes met vee  apart op eigen percelen, volkstuinen middels erg smal beloopbaar , komen Dick en ik die o.a. in het Vlaamse een bekend hoofd heeft gekregen door wandelactiviteiten daar merendeels, in opener landelijke sferen.  De nieuwe routeman bespaart ons wijklopen , en stuurt ons kundig en rap Dommelen in , waar de finish snel in zicht komt.  Dick ; die ook de Mesa vereert, en verknocht is aan het Belgische sowieso, en aangesloten is bij "Lommel",  biedt aan me niet op de bus te wachten , maar een paar k.m. verderop op de Valkenswaardse Markt te droppen, waar meer busverbindingen vertrekken per uur, en dat aanbod laat ik niet liggen.  Een tocht waar duidelijk andere routebouwers zich uitgeleeft hadden, maar ze hebben dan ook de mogelijkheden van de omgeving ruimschoots mee.  Morgen staat Asten, randje Peel-streek op de rol.  Een al jarenlange traditie van me.

Wie weet zien we elkaar daar ook, blijven [door-]lopen dus:  Houdoe!     Peter Heesakkers

De bus is dit maal opvallend goed gevuld met wandelaars . En we worden in Dommelen voor de deur van de startlocatie afgezet . Het parkeerterrein laat opvallend veel Belgische nummerborden zien . Meest of enkel Vlamingen neem ik aan . Na inschrijving ontvang ik een drie kanten parkoersuitleg en het ziet er veelbelovend uit . Het wordt weer echt Olat en natuurtocht , waar zich de omgeving overigens ruim voor leent . . Bij de start zie ik Olat,s "hoffotograaf " Noud Wijn zijn eerste reportageplaatjes van deze dag schieten . { Voor deze foto's : Ga naar Olat.nl voor album en ook www.picasaweb.google.nl./tongelre4 } . Opnieuw zal de Dommelrivier die door de regio slingert weer diverse malen te zien zijn , en overgestoken moeten worden . Direct na de start aan de weg naar Valkenswaard , die we voor een deel volgen steken we de rivier al over aan een van de watermolens die de oostelijke streek der provincie rijk is . De vaandels van carnaval zijn ze kennelijk vergeten te strijken in "Brouwersgat " want de plaats kent een brouwerij . Rand de stad draaien we de kom uit , een erg wisselend landschap in met houtwallen , akkers , weiden met paarden en pony's aller ras . Het is opletten , want de grond was voorbije nacht opgevroren en we gaan over een verhard brede zandweg , met nogal geaccidenteerd , kuilig en modder en ook ijsvliezen nog . Ik ben mede door mijn rugblessure extra op mijn qui vive { v. Waalwijk vorige week } . We gaan nog langs wat tuinderijen , en mogen zelfs door een traliepoort privé-terrein op . Dan slagboom met graspad door oude maisvelden en boom en plantenkwekerijen Gaan even verder weg Hasselt-Lommel over , fietspad op , en opnieuw door een hek privé op . Ad parkoers en bestuursman heeft duidelijk een goed woordje voor ons bij de grondeigenaren gedaan . Landgoed Venbergen , komen we dan ook later langs de uitspanning met weer gelijknamige watermolen . Veel bikers komen ons tegemoet , in een goede symbiose met ons , maar ook kanoërs staan groepsgewijs klaar om de Dommel te gaan bevaren , en groten ons en wensen ons "veel sterkte " . Ieder zijn ding toch . Een rijpaard in de wei draait in stoere draf en sierlijk zijn rondjes . We volgen wat wandelknooppuntpalen om bos in te gaan met blad en naalden van dennen -paden over oude zandverstuivingen , en langs diverse vennen , klein tot groot , met veel gagel en riet en wilgenstruiken en bomen . Nóg ligt er ijs op de wateren . Het is hier het walhalla voor de wandelaar . We zijn in natuurgebied De Malpie aanbeland , bos en heidevlakten , met jawel ook weer de vennen kwistig rondgestrooit . We gaan langs een stuk staande boomstam , waar een houtkunstenaar een enorme uil uitgebeiteld heeft , een blikvanger bij het wandelvolkje , Kronkelen verder over het heideveld met latten en balkenbrugjes over de nattigheid , knuppelbruggen en wat bospaadjes , ruiterpaden , om bij de rustpost aan te komen . Als altijd weer een gezellige ontmoetingsplaats , en hoor vlaams met nederlands gemengd . Na bos opnieuw nu heideveld op en weer bos in tot aan grote weide smal pad langs . Zien telkens markeringen van law Valkenswaard- Lanaken en en Bos en Vennenpad route . Via klaphek gaat het een ruigte en broekland in het Dommeldal genaamd slinger een manspad op naar brug over stroom trapje op en af en splitst 30 en 40 k.m. Beemden door paden met rietkragen omzoomd op Schaft af , graswegje maar ook modder . Talloze molshopen en dus de grond gemold … . Akker en wei door en weg naar Achelse kluis-Schaft over , wordt het een modderbad van jewelste , en voorzichtig ingehouden {rug} , stap ik waar mogelijk naar gras en drogere delen . Een eindweegs verder voegen 30 en 40 zich bij ons , na een wandelavontuur bij onze zuiderburen Achel en Neerpelt . Langs sloten met wilgen en populierenbosjes , riet en moeraspalm en ondergelopen gebied worden we nog extra op de proef gesteld , maar ik overleef het . Weer plankenbrug en hoor geschreeuw achter me , mijn naam . MESA-maatjes Martien en Wim melden zich van de grote lus komend en we kouten met laatste nieuws Borkel in . Aan het knusse nog dorpse kerkplein hebben we de rust in grote zaal . Helmondese Marianne , en Leidse Serveé melden ook present . Dorp uit zijn we alras weer in de Malpie-bossen , en na al gedraai gaan we de baan naar Lommel- Hasselt weer over recht op een britse militaire begraafplaats . Langs deze weg begon de bevrijding van zuid-nederland Sept. 1944 . Serveé en ik gaan toch even de plaats om onze helden te gedenken en te danken . Onze beschrijving meldt nu voortdurend bospaden zus of zo en boslaantjes en steegjes met donkere sparren bomen . .. Na al dit natuurgenot komt opnieuw de rustpost in zicht , en natuurlijk is het ook weer ontmoetings en contactpunt , wat noodt tot langer bijpraten en verblijf . Willem Schoonhen hoofd verzorging van de Olat-posten is met hoofd gehuld in een rood-wit geblokte arabisch hoofddoek , ogen nog zichtbaar en deels gelaat . Elke tocht wordt n.l. soep van de dag of tocht beter , geserveerd , onder een of andere verzonnen naam . Vandaag stond volgens Willems bewering , "kamelensoep " , op het menu . Ik kon er overeenkomsten met onze groentesoep uit opmaken , maar tja …… . Ad wil ons maar niet uit het onmetelijke bos laten geraken , maar het is ook genieten van een variabele natuuraanplant en bossingeltjes . Ik haal Valkenswaardse Joop en Coby in , die het wandelen ook al weer de nodige jaren onder de schoenen hebben , en eraan verslingert geraakt zijn , sinds . Ook weer laatste nieuwsuitwisselingen wandelzaken aangaande . We geraken eindelijk ….. aan de bosrand en gaan weer akkerbouw en weiland langs en door . Paardenstal waar paarden nieuwsgierig of belangstellend staan te kijken naar het voetvolk . Ze schudden het hoofd alsof ze zeggen willen , wat een arme sukkels . Medeleven toch misschien . Opnieuw mogen we een poort door over landgoed privé- terrein . De vierde vandaag . Wat asfalt nog hierna en zandweg en dan belanden we in de kom van Dommelen weer . Echt Olat ging weer helemaal op vandaag . In de zaal is het nog erg druk met nablijvers en Frans , tekent ook present met wat donker spul in zijn kelk . Is zelfs nog vanaf Eindhoven komen aanlopen …. Noud heeft zijn camera alweer opgeborgen voorlopig dan . Voor die mij op de foto's zoekt : Die met bril en groene jack is em . Het is nog gezellig napraten , en ik kuier nog als cooling down op Valkenswaard Markt aan en neem daar de bus . .. Thuis vertel ik mijn Annemie het wandelverhaal en speel besmuikt dat ik vandaag , toch nog al eens privé ben geweest . Niet gejokt misschien want ja Ad stuurde ons erdoor , toch ? Had ik toch opnieuw wat uit te leggen , maar ja dat liep goed af . Reden genoeg voor de opmerking . Nu dinsdag ga ik bij onze zuiderbuur over de grens . Hamont-Achel ; in het noordelijkste puntje van Belgisch Limburg . Heb n.l. jarenlang verzaakt aan een even jarenlange traditie daar . En de omgeving kennende kan het alleen maar een succes zijn . Kijk er dan ook naar uit . Misschien tref ik u er dan ook . Blijven lopen dus . Houdoe of tot ziens dan .

PETER HEESAKKERS

Zondag 23 Maart 2008

vwc Voetje voor Voetje

Paastocht te Dommelen

Zoals gezegd wandelen wij op deze Paasdag in Brabant. Echter, we doen noch Vlaams noch Waals Brabant aan maar wel Noord-Brabant. Een zekere P.H. had ons helpen herinneren dat de tocht in Dommelen al een paar jaar op ons verlanglijstje stond. Het weer is zonnig en koud als we ons naar het oosten spoeden, binnen de spelregels van Vadertje Staat. We vinden nog net een plaatsje op het dorsplein bij de kerk en startcafé. Binnen is het opvallend rustig. Bij een koffietje bekijken we de routebeschrijving. Naar goede Nederlandse gewoonte zijn er lange etappes bij.

We gaan op pad richting woonwijken van Valkenswaard. Lopen langs de bizarre watermolen op de Dommel, geprangd tussen twee hoeves. Vrij snel ruilen we de huizen voor brede paden door de weilanden. Het mooiste stukje is een dijk tussen dicht met riet volgroeid moeras enerzijds en de weilanden anderzijds. Vanaf watermolen De Malpie lopen we slingerpaadjes door de bossen, in den beginne nog even een glimp van de breed meanderende rivier opvangend. Rusten doen we na zo’n kleine zeven kilometer in de gebouwen van Scouting St-Maarten. Een medewandelaar komt mij vertellen dat hij onze stukjes bij Wandelmee mist. Ik wijs hem de weg naar Beneluxwandelen. Zouden we hem intussen al kunnen verwelkomen vraag ik mij nu af ?

Wij zetten onze weg verder door zonovergoten sparrenbossen. Bosbouwers hebben hier lelijk huis gehouden. Ook de wandelpaden zijn danig beschadigd. Gelukkig blijven ze toch goed begaanbaar. Wij ruilen de bossen voor een schitterend stuk duinen, begroeit met heide en gele grassen. Naaldbomen nemen de grilligste vormen aan. Hebben rond Eindhoven al dikwijls zulke stukken bewandeld maar het blijft een uniek schouwspel. De zon weerspiegelt zich in kleine vennetjes. Dit is genieten. We worden terug de bossen van De Malpie ingestuurd. Er zijn niet veel wandelaars meer rondom ons en wij kunnen dus genieten van peis en vree. Die rust, daar is het ons om te doen. Even later weerklinkt in de verte fanfare muziek en het gejoel van kinderen. We naderen terug de bewoonde wereld. Aan de rand van het bos is een ‘zoek de paaseieren’ actie aan de gang. Het kleine grut loopt zich te pletter. De meesten gewapend met plastic tas om de gevonden schatten in op te bergen. Wij lopen een dorp binnen, dat later Borkel zal blijken te zijn. Interpreteren een pijl fout en stappen dus het stille dorpsplein heen en weer. Een paar straatjes verder ligt de echte rust.

De 30km maakt hier een extra lus van ruim 10 km. We vertrekken langs de Dommel. Kiezen al gauw voor een slingerend asfaltbaantje. Even verder een gedenksteen en bloemen ter herinnering aan een onfortuinlijke fietser. Het maakt ons even stil. Verhard wordt snel opnieuw onverhard en we volgen nu kristalheldere beekjes dwars door de nog kale velden. Algen wuiven in slierten over de bodem al was het groen koren. Een bosstrook verder worden we afgezet bij de N69. Deze zullen we een eindje volgen over een goed afgescheiden fietspad. Opvallend veel auto’s met Belgische nummerplaat rijden ons voorbij. We verlaten de drukke baan voor nog meer veldwegen en bospaden. Er zit heel wat afwisseling in het parkoers en dat zint ons wel. Na het opnieuw oversteken van de N69 worden de boswegen even een BMX parkoers. Zo krijgen alle spiertjes wat extra training. Bij een boerderij zitten drie pauwen hoog in de bomen. Hoe geraken ze daar zonder hun lange staart te beschadigen, vraag ik mij af. Nog een paar straten en we kunnen terug rusten. Hebben vandaag nog geen bekenden gezien tot …Anneke en Rudy binnenvallen. Zij zijn dicht bij huis gebleven na een nachtje …stappen, in de andere betekenis van het woord dan toch.

Even een babbel en we beginnen aan de laatste loodjes. Het overgrote gedeelte van deze etappe lopen we in sparrenbossen over zanderige paden. Meestal vlakke wegen behalve enkele tientallen meter BMX. Lopen voorbij wat ik vermoed het motorcross circuit van Valkenswaard te zijn en dan komt de Dommelsche brouwerij in zicht. Nog enkele straten scheiden ons van de aankomst. Net bij de kerk staan twee beroemde heerschappen op de bus te wachten : Frans S. en Peter H.. Meer tijd dan voor een korte babbel is er niet meer. Wij gaan onze dagstempel halen en genieten van goede bruine van ’t vat. Samen met Anneke en Rudy zoeken we een uurtje later ons karretje op. Zijn zeer tevreden over onze keuze van vandaag. Dit was een aangename tocht met aardig wat variatie in de landschappen en een uitstekende verzorging. We hebben er weer een speldje bij, zou Hennie zeggen.