BeneluxWandelen.eu

Als je de mooiste wandeling aan de kust van de Duintrappers wilt doen moest je vandaag deelnemen aan de Picontocht. Nu de wintertemperaturen eindelijk zijn verdwenen komen stilaan de krokussen tot bloei. Vandaag kiezen we rond het middaguur voor de afstand van 26km.Vandaag kregen we bovenop de inschrijving een bonnetje(figuur)voor een gratis piconnetje.

Vanuit het kunstenaarsoord wandelen we voorbij een toekomstig bouwproject “t’Zandkasteeltje” om onze eerste duinstrook aan te vatten die ons leid naar de C. Permekelaan. Aan het kapelletje houden we links aan en volgen we de drukke baan om vervolgens aan de achterkant van het sportcomplex de Oosthoekduinen bewandelen via het sleedoornpad en zo onze eerst controle aan het jeugdvakantiecentrum. Vanuit hier maken de verschillende afstanden lussen om telkens hier weer terug te keren. Onze eerste lus leidt ons via het KTA naar de Sint-Pieterskerk en een korte wandeling maken via een woonwijk om vervolgens weer langs de trambaan te wandelen tot de Esplanade waar het monument van Leopold I naar ons toekijkt en zo de dijk te volgen langs Pierre Kloeffe tot aan het einde. Eens de trambaan gedwarst te hebben volgen we nog enkele binnenstraatjes en een grote parkingplaats schuin oversteken en zo weer de controle bereiken. Nadat we afgestempeld hebben vatten we onze tocht aan door de duinen die ons leidt naar het bezoekerscentrum die we doorwandelen en zo tussen het Calmeynbos wandelen en halfweg alleen nog met de 3 grote afstanden rechtdoor wandelen door het bos met enkele pittige klimmetjes de Groene Biezenlaan volgen tot we het strand bereiken en deze volgen naar Frankrijk toe. Het strand verlieten we aan de “La Maison de la Dune, een staancaravanpanking en deze doorwandelen tot aan het einde en bij een plaatselijk cafeetje een rustpost is ingericht. Nu volgen we het Grenspad door het mulle zand van het natuurreservaat “De Westhoek” op de voet gevolgd terug langs het Calmeynbos om aan de watertoren een paadje te volgen die ons leidt naar een drukke baan en zo een ommetje te maken om aan het zebrapad over te steken en zo het bos in te duiken langs de graven van het gemene best en zo weer de controle bereiken voor de derde maal. Voor de laatste 2,7km volgen we het duinwegeltje in de Oosthoeduinen om vervolgens de Nieuwpoortlaan te volgen tot aan het basisschooltje waar nog de 30km een lusje maken en wij door de Kerkepannebos gaan en tot slot de J. Vanlooylaan(genoemd naar een kunstschilder)te volgen tot we aankomen in de Kerkepannezaal.

Birger Coulier

Binnenkort is het wandeljaar 2009 voorbij en sluit dus ook wandelvereniging De Duintrappers hun 22ste wandelserie v/d westhoek af met hun Veurne-Ambachttocht. Nu de eerste vrieskou is aangetreden kiezen we voor de langste afstand nl. 30kilometer die maar werkelijk 28,100km is. Onze eerste stappen leiden ons langs de jachthaven en aan de Nieuwpoortsluis wacht onze eerste splitsing waaruit blijkt dat de kleinste stappers straks nog een ommetje moeten maken. Wij volgen de Calonnegracht waar we merken dat we nog geen 2km hebben afgelegd al 3 splitsingen al achter de rug hebben maar daar trekken we niets van aan en wandelen we verder langs de Bergenvaart waar we een paadje volgen die naast de grote baan is gelegen en zo het dorpje Bulskamp inwandelen waar onze 1ste controle plaatsvindt in de lokale taverne. Na we onze kaart afgestempeld hebben wandelen we een stukje terug van waar we gekomen zijn en na het bruggetje linksaf slaan langs de polders. Als de wandelaars van de 24km Wulveringem bereiken wandelen wij rechtdoor via een veldwegeltje waar we bij wielertoeristen bekende Moersesteenweg in De Moeren volgen en het uiterste punt bereikt hebben en terugwaarts wandelen tot we weer in Hogere sferen(Den Engel is de naam van de taverne)onze kaart tonen en opmerken dat we halfweg zijn. Nu verlaten we het dorpje en volgen de Steengracht waar we de Lovaart oversteken via de Kortewildebrug duidelijk de richting uit van Steenkerke, het dorpje van schrijver, chansonnier en kunstenaar Willem Vermandere. Niet te verwonderen dus dat we dan ook via het gekende Titanenpad met enkele beelden in Bourgondische steen en voorbij de woning van de wereldvermaarde zanger het pittoreske kleine polderdorpje binnenstappen. In het zog van het schattige deels romaans Sint Laurentius kerkje dat zich weerspiegelt in de nabijgelegen Steengracht, treffen we onze laatste rustpost in de plaatselijke basisschool. We vatten de laatste 8km gezwind aan via een stukje spoorweg en het gevaarlijkste kruispunt van de stad oversteken en een groot zonnepanelenpark kunnen bewonderen tot we de wijk Nieuwstad bereiken en aan het einde t.h.v. het kanaal Nieuwpoort-Veurne links houden en via de Nieuwpoortbrug oversteken en binnen enkele stappen onze wandeling erop zit en ons warm maken met een kopje koffie.

Birger

Zondag 25 Oktober 2009

Duintrappers Westende

De Snuffeltocht te Westende-Bad

Nog maar net uitgestapt uit de tram of je staat al in de startplaats voor de 1ste editie van de “Snuffeltocht” die georganiseerd wordt door De Duintrappers Westende. Vandaag staan de wandelaars niet in de belangstelling maar onze trouwe viervoeters mogen ook een keer in de schijnwerpers staan. Vandaag kunnen we uit 4 afstanden(4km, 6km, 10km&15km)en kiezen we voor de grootste afstand. Net vertrokken zien we dat we hier nog een keer terugkomen om onze tocht te vervolgen maar eerst kijken we goed uit dat we niet te ver wandelen maar een klein steegje nemen naar de woonwijk die we aan het einde afscheid nemen van de kleinste stappers die richting zee wandelen en wij nog eventjes moeten wachten. Even voor bij de camping met de bekende naam Compas (er werd hier ooit een film gemaakt en ook wegens afbraakwerken)moeten we ook afscheid nemen van de andere twee afstanden en wij verder wandelen naar Lombardsijde-Dorp. Vorige week waren wij hier ook voor de Jachthaventocht maar deze keer laten we de controlepost van toen voor wat ze is en wandelen we ook niet door het reservaat De Yzermonding maar wat we vorige week niet deden doen we het vandaag wel, langs het kwartier van Lombardsijde wandelen. Nadat we de grote baan gedwarst hebben en gekeken of er geen tram voorbij kwam wandelden we langs de talrijke campings die aan Lombardsijde rijk is. Samen met de 2 andere afstanden nemen we eerst een klein wegeltje juist op de voet gevolgd door een duinstrook waar we bij de Calidris waar onze controlepost bevindt onze zand uit de schoenen kunnen doen. Eens dit gedaan volgen we onze weg via de campers tot de dijk die we verder wandelen tot aankomstzaal. NEE!!!! We zijn nog niet aan het einde want zo we in het begin gezien hebben moeten we nog verder wandelen dus je kaart vlug afstempelen en met vlotte pas het laatste stukje aanvatten. Langs de achterkant van de startplaats en de appartementsgebouwen gaan we even verder links het wegeltje die ons leidt naar de watertoren die deel uitmaakte van Beaufort 03’ en ‘s avonds bovenaan licht geeft. Bij die watertoren gaan wij niet naar de dijk(wat de 10km-stappers wel moeten doen)maar vervolgen we onze wegeltje tot juist voor dat we Middelkerke inwandelen ook naar de dijk met enkele stripfiguren die hier een standbeeld kregen volgen en noch eventjes een oogje werpen op een grijpmachine uit ijzer die waarschijnlijk ook diende voor het kunstevenement aan zee om vervolgens via het centrum de aankomstplaats bereiken en zit deze tocht met een klein persoonlijk minpuntje; iets meer onverharde wegen misschien.

Zondag 09 Maart 2008

Duintrappers Westende

Picontocht te De Panne

Het weerbericht zou vandaag beslissen of en waar er gewandeld wordt. Blijkt dat de Kuststreek de ‘minst slechte papieren’ heeft. Wij dus op weg over E17 en E40. Hoe dichter we de kust naderen hoe slechter het weer wordt. Tussen Nieuwpoort en Veurne krijgen we een heuse stortvlaag over ons heen. Gelukkig is het al iets minder nat als we, samen met twee bussen Ransuilen, de startzaal bereiken. Het voordeel van het slechte weer is dat je ook op latere uren in de dag dicht bij de zaal kan parkeren. Het hoeft niet allemaal kommer en kwel te zijn! Het parkoers blijkt te bestaan uit drie lussen vanuit de sporthal van het lokale KTA. Na en babbel met familie Shannen beginnen we eraan. De eerste en tevens kortste lus blijkt een stadswandeling te zijn. Straatjes lopen door de Dumontwijk en een fiks eind over de natte Zeedijk. Zeg maar oud en nieuw in De Panne. Na 5250 meter staan we terug in de sportzaal voor een ontmoeting met Voorzitters, Bernard van de STIB en Wilfried van de IJsetrippers, beiden in het gezelschap van hun dametjes.

De tweede lus brengt ons eerst rond en dan dwars door de Oosthoek duinen, lekker baggeren door het mulle zand. Gelukkig staan de hemelsluizen intussen maar op een kiertje meer. De stop in de J-club na 2500 meter slaan we over. Stappen opnieuw de duinen in die we snel ruilen voor bos. Rechtover de watertoren draaien we het Artiestenpad op, wandelen tussen duinen en polder. Vanaf het uitzichtpunt liggen de torens van Veurne in de verte te schitteren. We mogen opnieuw dwars door de duinen naar de J-club, dit is een stevige lus. De boterhammetjes worden aangesproken en dan … een laatste maal Oosthoek tot aan museum De Nachtegaal en door het jonge bos naar de watertoren.Een hups dametje, die wij in deze streek altijd ontmoeten, vliegt ons voorbij. Wij kennen haar naam niet en noemen ze daarom al een paar jaar ‘Miss Speedy’, een eerbetoon aan haar stevig wandeltempo. Voorbij de watertoren mogen we een eerste keer genieten van het Calmeynbos. Vlak is het ook hier weer echt niet, eerder ligt golvend. Eén straat scheidt ons van de rust. Deze tweede mooie lus was ruim 10 kilometer lang.

Wij weten dat het beste nog moet komen. Vertrekken langs de Sint-Pieterskerk om een tijdje villa’s te kijken in het achterland. Onder een stevige regenbui worden we naar het strand geleid. Bij hoog water gaat het nu met stevige pas over de betonnen rand richting het Franse Bray-Dunes. Drie gekken wandelen hier nog samen, twee uit Hemiksem en …inderdaad ‘Speedy’. De twee fijne dametjes houden er hetzelfde tempo op na, strak en vloeiend. Lange Wapper loopt tussen hen in, her en der een fotootje makend. Bij een camping draaien we de duinen in. De asfaltweg heeft iets bergachtigs, de camping lijkt ons netjes opgeruimd vergeleken bij de vorige jaren. Rusten doen we in café Val d’Or, waar de Picon rijkelijk vloeit, maar nog niet voor ons.

Dit jaar hebben de Duintrappers de masterpiece voor het einde gehouden : Natuurdomein Westhoek en de Sahara. Over het Grenslandpad lopen we de duinen in. Volgen de houten paaltjes met gele kop. De begroeiing verminderd zienderogen tot we over een pittig zandboulevard lopen met langs weerzijden wuivend gelig helmgras. We zijn hier opnieuw maar met z’n drieën en genieten mateloos van rust en schoonheid. Scherprechts nu en de palen met groen kop volgen. Ook het biotoop wordt groen. Graspaden bezaaid met wat ezels teveel hadden, afgezoomd met stekelige planten en struiken. Uniek is het hier te mogen wandelen. Onze Westvlaamse stelt voor een foto van ons beiden te maken, waarvoor onze oprechte dank. We pikken samen de 20km op en zetten koers naar de Krakeelduinen en het Calmeynbos. De lucht wordt inktzwart, dreigend. We worden getrakteerd op een fikse hagelbui. De beschutting van het bos remt de gesel wat af. Hoe ruiger de omstandigheden, hoe liever ik het heb. Mijn tempo gaat met een ruk de hoogte in, de dametjes proberen zich vast te bijten in mijn slipstream. Den ouwe zot heeft weer zijn kuren! Het ergste is voorbij als we door het laatste straatje naar de aankomst lopen. Wilfried en Nathalie zitten er van een Piconske te genieten …eh ja, wij hebben de keet gesloten!

Alhoewel wij deze tocht dus heel goed kennen blijft het toch telkens weer een parel. Jammer van de lage opkomst door het barre weer. Maar niet getreurd Duintrappers, na regen komt zonneschijn en …het was weer eens super, alhoewel zeer gewaagd met die drie lussen vanuit de start. Deze omgeving is echter zo gevarieerd en mooi dat hier kan wat elders al snel saai wordt.

Volgende zaterdag staan wij voor een onmogelijke opdracht. Onze Nederlandse vereniging organiseert haar finale tocht. De Iristocht van WS78 in Nijmegen. Tevens is het clubfeest van onze Belgische Vereniging de IJsetrippers. In tijdsbesteding onmogelijk beiden te combineren. De weerman zal denkelijk voor ons kiezen, droog weer wordt Nijmegen, bar weer wordt Overijse. Het leven van een wandelaar kan hard zijn. Zondag kiezen we dan denkelijk voor De Paardenvissers in Oostduinkerke of de Olat finale in Nijnsel. Maar eerst drie dagjes Rome, een internationale conferentie voor het werk.