BeneluxWandelen.eu

Zaterdag 27 september 2008

wsv De Leren Tram

Jubileumtocht 100 jaar KNBLO te Eijsden

Bij de KNBLO zijn ze er niet uitgeraakt. Was de maximale afstand nu 35 of 40km ? Afhankelijk van de pagina die je raadpleegde op hun website kwam je andere informatie tegen. Het deert ons niet. Deze tocht stond al een aantal jaren op mijn verlanglijstje en vandaag zou het er eindelijk van komen, ongeacht de afstand. Het weer is bijwijlen erg mistig onderweg. Toch bereiken we de startplaats vlotjes over Luik en vervolgens richting Maastricht. Parkeerwachters loodsen ons vakkundig naar een weiland, hier staat ons karretje veilig. De tafels in de startzaal zijn origineel versierd. Spiksplinternieuwe wandelschoenen met prachtige bloemstukken erin, knap gedaan. Onze eerste bekende is meteen een enorme verrassing, WS Henkie overvalt Linda haast. Hij deed er twee uur en een omleiding over om helemaal naar Limburg te komen. Het is uiteraard een leuk weerzien. De maximale afstand blijkt intussen inderdaad 35 km te zijn met oerdegelijke Hollandse etappes tussen de 8 en de 10 km.

Het zonnetje komt al voorzichtig piepen als we langs het lokale gemeentehuis vertrekken. Het is nog behoorlijk fris aan de blote billetjes! We lopen vrij snel door weilanden over verharde en onverharde paden. Vergezichten worden ons enigszins ontnomen door hardnekkige mistbanken. Opvallend veel kruisbeelden langs ons wandelparkoers, her en der ook wel een kapelletje, toch typisch voor deze streek. We stappen rond Oost-Maarland en even verder een heel eind over graspaden randje autobaan. Richting Rijckholt en verderop Gronsveld gaat de reis. Het parkoers blijft tot onze verbazing erg vlak. Kuierend door weilanden en fruitgaarden, afgezoomd met typische meidoorn, wandelen we tussen twee heuvelrijen door. De eerste 10km leggen wij af in exact 90 minuten. Zouden wij nu plots hardlopers geworden zijn ? Door onoplettendheid missen we haast de rustpost maar worden vriendelijk teruggefloten door medewandelaars, waarvoor onze dank.

Afgaand op de parkoerstekening verwacht ik erg veel van de tweede etappe, een lus Gronsveld-Gronsveld. En inderdaad, meteen na het verlaten van de kortere afstanden duiken we het groen binnen van een nauwere vallei. Hier ligt het Savelsbos, ons welbekend van de Heuvelland4daagse. Het is heerlijk stappen zo in de rustgevende groene omgeving. Dwarsen een valleitje en moeten vervolgens het dal uitklimmen, een nogal trapperige bedoening. Trappen doen we zelf ook …op onze adem. Hé,hé dit was pittig! Boven op het duin wandelen we richting Cadier & Keer. De spitse beboste heuvel aan de overkant lijkt mij de Sint-Pietersberg te zijn, aan de overkant zou dus het Belgische Kanne moeten liggen. Vanuit het dorp brengt een holle asfaltweg ons terug een verdieping lager. We mogen daarna genieten van heerlijk slingerende bospaden. Het enige doorkijkje schenkt ons meteen een uniek uitzicht over én de St-Pietersberg én Maastricht, zonovergoten. Wat een prachtige lus! Stilaan bereiken we opnieuw de vallei. Een laantje tussen weilanden met hoogstam fruitbomen brengt ons terug naar Gronsveld, we hebben er 18 km opzitten.

De langste afstand blijft maar even bij zijn kleinere broertjes en gaat er bij De Heeg (wijk van Maastricht) alleen vandoor. Tussen autobaan en woonwijken loopt een fietspad in het groen en dat gaan we volgen. Recht vooruit de economische activiteit van de stad. Na het oversteken van de brug over de autobaan moeten we dwars door een zone van auto-winkels. Hierna volgen wijken en parken. We vergapen ons aan de bomen in felle herfsttooi. Vooral het donkere paarse vinden wij wonderlijk. Bereiken zo ‘het Gouvernement aan de Maas’ (provinciegebouw), een bombastisch, modern kasteel. Er net voorbij begint het natuurgebied De Kleine Weerd. Jammer genoeg mogen wij er niet in maar blijven erlangs lopen over een fietspad. Wandelen zo tussen autobaan en Maas richting jachthaven van de Pietersplas en het kasteel van Hoogenweerth, dat hoog boven de vallei op een rots uittorent. We moeten nog een kleiner industriegebiedje door en dan in gestrekte draf door de velden recht naar Oost-Maarland. Hoeveel kilometer we tijdens deze etappe gewoon rechtdoor gelopen hebben, weten we niet met zekerheid. We houden het bij het weinig zeggende meerdere. Het is intussen aardig warm geworden en we ploffen dan ook op onze stoelen bij de rustpost, als was het een zomers terras.

Er resten ons 7 km tot de finish. We zijn zo het dorp uit en stappen het groen in van de Eijsder Beemden, zonder twijfel het hoogtepunt van deze tocht. Beginnen met een ommetje langs een immens meer dat ons aan Overmere in België doet denken. Hierna volgen slingerpaadjes langs kleinere en ook groenere plassen. Op de achtergrond steeds die prachtige beboste heuvels. Bereiken zo de Maas en zullen de stroom een paar kilometer volgend, kuierend over een graspad. Heerlijk is dit. Er wordt ook een aardig mondje Frans gepraat door de wandelaars rondom ons en plots bemerken we een grenspaal. Zijn dus nog eens Nederbelgen vandaag! Vrij grazende runderen en paarden gunnen ons geen blik waardig en wij stappen vrolijk door. De zon glinstert over het Maaswater, watervogels houden feest op de plassen, dit is een schitterend stuk natuur. Verlaten deze pracht om nog even door Eijsden te kuieren tot de aankomst. Het stukje straat voor de startzaal is verkeersvrij gemaakt en wij kunnen terrassen bij een lekkere Belgische trappist. Na vader Henk komt nu zoon Erik te voorschijn, uiteraard samen met Iris. Lang geleden dat we hen nog ontmoet hadden, dus kan er en korte babbel af. Uiteraard geven we rendez-vous voor de WS opener volgende week in Rhenen.

Nog even een babbel met autochtoon Jac en dan is het tijd om huiswaarts te keren. Het wordt trouwens te fris om verder te terrassen. Was deze tocht te ongelijk om van een topper te spreken toch hebben wij ons geamuseerd. De Leren Tram was ons al meerdere keren aanbevolen, wij vonden de uitstap zeker de moeite waard.

De Leren Tram

Na-zomerwandeling

Eijsden NL

Het is bijna 11 uur als wij in Eijsden aankomen. Hier is het droog en minder bewolkt! Voor de deur van het inschrijfbureau treffen wij de “sokken kerel” die zijn wandelsokken aan de wandellaars probeert te slijten. Overigens goeie sokken (wij spreken uit ervaring) Wij schrijven ons in voor de 26 km. Theo neemt nog een bakje koffie (€ 1,-). Om ongeveer 11.15u gaan we dan op pad. Al vlug verlaten wij de bebouwde kom en beschrijven we een rondje om Eijsden. Jammer genoeg ook een stukje langs de autosnelweg (A2). De jas gaat uit want het is hier beduidend warmer dan in Nuth vanmorgen. We lopen door Mariadorp (Eijsden) wel zeker 50 meter en verlaten het dan alweer. Onder de A2 door om richting Rijckholt (Eijsden) te gaan. Vanuit de verte zien we een kapelletje staan. Dat leek ons wel leuk voor op de site. Maar laat dat kapelletje toch zijn dicht gemetseld! Dan toch maar niet op de foto. In Rijckholt aangekomen lopen we langs het klooster van de orde ”Zusters onder de Bogen”. 500 meter verder was onze 1ste rust (7,9 km) Van hieruit liepen we 6,6 km om dan weer op dezelfde rust terug te keren. Eerst een beetje stijgend het Savelsbos in. Om dan over redelijk vlak terrein tussen appelgaarden door verder te gaan. Tot aan St. Geertruid (Margraten) ons draaipunt. Weer door het bos langs een oude, pas vrijgemaakte groeve. Wat zelfs voor ons nieuw was. Via een veldweg vol met bloeiend onkruid “dalen” wij weer af richting Rijckholt. Na de 2de rust worden wij weer het Savelsbos in gestuurd. Het Savelsbos is een helling bos, dus….klimmen. Waar we zomaar weer werden getrakteerd op een groeve. We draaien nu richting Gronsveld (Eijsden). Waar we wel een heel bijzonder wegkruis zagen. Die was n.l. bewerkt met oude tegeltjes. Voor onze 3de rust in Oost-Maarland begint het wat te regenen. Het is nu nog 5,3 km tot aan de finish. Door de woonwijk, veld en een stukje grote weg komen we bij een natuurgebied aan, genaamd Eijsder Beemden. Dat was een echte verrassing die we niet meer verwachten. Hier was nog een splitsing met de kortere afstanden. De 18, 22 en 26 km gingen nog tot aan de grens met België. Nog even een stukje langs de maas en wij voegen ons weer bij de andere afstanden. Nog door de oude stadskern van Eijsden en onze 26 km zit er weer op.

Uniek voor ons een plaats in Limburg waar wij nog niet waren gestart. Dus dit speldje is weer binnen!