BeneluxWandelen.eu

Bos-en Veen tocht met de FLAL vanuit Gorredijk

Op zaterdag 27 maart 2010 organiseerde de FLAL de Bos- en Veentocht.De start was vanuit De Skâns te Gorredijk.We verlieten om 8 uur de start en over het Kerkepad liepen we langs een oude Begraafplaats.We kwamen uit bij de Com­pag­nons­vaart.

De Opsterlandse Compagnonsvaart is een kanaal tussen de Nieuwe Vaart bij Gorredijk en de Drentse Hoofdvaart bij Smilde en maakt deel uit van de Turfroute. De lengte van het kanaal is 34 kilometer en loopt langs de dorpen Appelscha, Oosterwolde, Donkerbroek, Wijnjeterpverlaat, Hemrikerverlaat, Lippenhuizen, Gorredijk en Terwispel.
De Turfroute is een recreatieve vaarroute door zuidoost Friesland, het westelijk deel van Drenthe en de kop van Overijssel. De vaarroute slingert als een zilveren lint door mooie natuurgebieden en langs authentieke dorpen. Uniek is dat deze vaarroute vier Nationale Parken verbindt: het Drents-Friese Wold, het Dwingelderveld, de Weerribben en de Alde Feanen. Stichting De Nije Kompanjons redde in 1974 de Turfroute door te voorkomen dat de Opsterlandse Compagnonsvaart werd gedempt. Sinds die tijd zetten vrijwilligers zich in voor de instandhouding, de verbetering en de promotie van de Turfroute.

We volgden de Compagnonsvaart zuidoostwaarts Gorredijk uit. De verharde weg ging over in een fietspad.Bij de provincialeweg N392 uitgekomen volgden we deze even.Over een nieuw aangelegde weg liepen we weer terug naar Gorredijk.Daarbij kwamen we langs vier grote en hooggeplaatste zon­ne­col­lec­to­ren. Dit was uiteraard nog niet het einde van de wandeling.

We doorkruisten Gorredijk door een ander deel en na de Stationsweg werd Gorredijk weer verlaten.Na de straat Butewei kwamen we uit op de Sweachsterwei.Een paar maal volgden we nu bospassages parallel aan de SweachsterweiWe staken het Koningsdiep of Ouddiep over.Nu werd al onze aandacht getrokken door talrijke ooievaars die we voornamelijk op of nabij hun nesten hoog in de bomen zagen. Hier werden dan ook talrijke foto’s van gemaakt.Nu werd Beetsterzwaag bereikt.Door een park werd Huize Lindensteyn bereikt.

Beetsterzwaag kenmerkt zich vooral door zijn fraaie bossen. Een van de bekendste gebouwen dat Beetsterzwaag rijk is, is Lyndensteyn. Dit uit 1821 stammende zomerverblijf van de familie Van Lynden is later door de familie ondergebracht in de Corneliastichting. Deze stichting, genoemd naar de jong overleden Cornelia van Lynden, moest een gratis ziekenhuis voor Friese kinderen in stand houden. Nu dient het oude herenhuis als revalidatiecentrum.

Na 10 km gelopen te hebben, waren we niet ver meer af van de eerste grote rust.Voor de 40 en 60 km was dat veel te vroeg.Dat “probleem” werd opgelost door nog een lus van 5 km in te bouwen.Deze lus van 5 km was wel met zorg uitgezet, want deze voerde fraaidoor de bossen van de Cornelia Stichting.Toen we dan na ruim 15 km wandelen bij de grote rust in Het Trefpunt kwamen, was het dan ook niet verwondelijk, dat hier al veel 25 km lopers waren gearriveerd.Normaal zitten we in de ach­ter­hoe­de van de 40 km, of in dit geval de 60 km, en dan ben je zo aan de beurt bij het koffie bestellen.Maar nu moesten we in de rij staan.We zagen hier binnen niemand om ons startnummer door te geven, waarop we besloten verder te lopen.

Na de rust vertoonde de route de eerste km's een rommelig verloop.We liepen hier door de Wallebossen.Het begon met een splitsing waarbij het 25 km parkoers afsloeg.Maar later kruisten we hun parkoers een keer en kwamen meerdere keren weer op hun route uit, waardoor we het idee kregen dat we op het verkeerde parkoers liepen.Dit was voornamelijk in bosgebied Lauswolt waarbij we ook langs een golfbaan kwamen.Nabij het witte meer (Wite Mar) werd definitief afscheid genomen van de 25 km lopers.Op het Witte Meer troffen we trouwens wat ijs aan.

Na een kruising met de Poostweg dwaalden we verder door bosgebied Olterterp-Lauswolt.Op 24,5 km werd de tweede en laatste binnenrust bereikt in Olterterp in het Witte Huis.In de rou­te­be­schrij­ving stond expliciet vermeld, dat hier geen eigen eten en drinken genuttigd mocht worden.Voor ons wandelaars was dat natuurlijk jammer, maar de organisatoren waren in ieder blij dat het Witte Huis zijn deuren voor wandelaars wilde o­pen­stel­len. Zeker als er de volgende 35 km geen binnenrust meer in het parkoers was.

In de eerste week van 2007 komt Beetsterzwaag opeens prominent in het nieuws doordat er formatie-besprekingen voor het nieuwe kabinet plaatsvinden tussen CDA, PvdA en de ChristenUnie. Jan Peter Balkenende, Wouter Bos en André Rouvoet overleggen er achter gesloten deuren op landgoed Lauswolt onder leiding van informateur Wijffels.

Verder dwaalden we door de bosgebieden Olterterp en Heidehuizen.We kwamen uit bij het Koningsdiep dat we vervolgens een eind volgden.Later staken we het riviertje over.Daarna volgden we De Mersken, een verharde weg en waarna tevens een natuurgebied is genoemd (of zou de weg naar het natuurgebied zijn genoemd).We kruisten een drukke 2-baanse autoweg, de N381.Daarna maakten een lus door het natuurgebied Merksen, waarna we even later dezelfde weg terug liepen.We volgden de Mounleane en liepen vervolgens fraai door natuurgebied Koningsdiep.Opnieuw werd de drukke N381 gekruist en even later parallel gevolgd.Over de Nije Heawei en Poasen werd bosgebied Heidehuizen bereikt.Er was een wagenrust op, volgens opgave, 42,5 km.

Deze wagenrust stond niet op de routebeschrijving vermeld.De volgende wagenrust was op 54,5 km, hetgeen betekent een verschil van 12 km.Met ons wandeltempo zouden we daar toch zeker twee uur over doen.Bovendien waren daarin trajecten, waarbij het parkoers zo zwaar was, dat hooguit een gemiddelde van 5 km per uur werd bereikt.We veronderstelden dan ook dat deze wagenrust niet op 42,5 km lag, maar toch zeker op 45 km.

We kwamen weer bij het riviertje Koningsdiep uit en volgden dit een eind.Later staken we het over en liepen verder zuidwaarts over de Zandlaan.Op 54,5 km was langs de Butewei de laatste ver­zor­gings­post.Het was nu half zes en nog 4,5 km te gaan.Dat betekende voor ons dat we de uurbus van 18:21 uur naar Heerenveen nog konden halen.Daarop werd besloten tot een lange sprint.Voor Lippenhuizen kregen we nog uitzicht op de watertoren.

De watertoren in Lippenhuizen werd gebouwd in 1932 door de I.W.G.L. (Intercommunale Wa­ter­lei­ding Gebied Leeuwarden) en de Bredasche Beton Mij. De watertoren heeft een hoogte van 44,25 meter en heeft twee waterreservoirs van elk 300 m3. De inhoud is dezelfde als de inhoud van de watertoren van Harlingen. De toren heeft een tentdak van koper (door corrosie lichtgroen uit­ge­sla­gen) met acht zijden, gelijk aan de watertoren van Harlingen en de watertoren van Bolsward.

Via Lippenhuizen met kerk liepen we weer terug naar Gorredijk.Door een park werd de finish bereikt.De afgelegde afstand bedroeg 59 km.

Wij hadden besloten om al de voorgaande vrijdag naar Gorredijk af te reizen.We overnachtten daarbij op hetzelfde adres als ruim twee jaar te voren bij de KNBLO-NL lustrum tocht vanuit Beetsterzwaag. We hadden toen niet in Beetsterzwaag overnacht omdat daar geen goedkope overnachtingadressen waren.De gastheer en gastvrouw van ons overnachtingadres zijn trouwe FLAL-lers, maar nu liepen ze niet mee.Een kleinzoon van acht jaar was op dezelfde datum jarig.Maar ze gingen nog wel even naar de start om een routebeschrijving op te halen.Ze wilden dan de tocht nog nalopen.

Ze zijn trouwens wel vaak te zien op de website www.bpol.nl.De webmaster van deze website, die ook wel de hoffotograaf van de FLAL wordt ge­noemd, was ook al aanwezig. Hoewel hij het 25 km parkoers liep, moest hij wel voor acht uur arriveren als je 60 km lopers op de gevoelige plaat wil vastleggen.Hij werd trouwens vergezeld van zijn liefhebbende vrouw.

Nog voor de start kwam een wandelaar naar mij toegelopen en maakte complimenten voor het verslag van de FLAL-tocht vanuit Diever. Hij vond het onvoorstelbaar dat ik dit verslag zo gedetailleerd had beschreven met de namen van de bosgebieden waar we door heen waren gelopen.

Een andere wandelaar informeerde, wat de reacties waren van de WS78 tocht vanuit Maarn, die een week tevoren werd georganiseerd en waarvan ondergetekende de uitzetter was.Omdat ik, samen met mijn vrouw Coos, andere jaren steeds bosparkoersen had uitgezet, viel voor een aantal wandelaars deze tocht tegen.Hijzelf complimenteerde mij met deze WS78 tocht.

Ik vroeg nog aan een wandelaar of hij naar mij de GPS-route wilde opsturen.Ik vertelde dat mijn GPS apparaat onderweg spontaan was aangegaan en daardoor was de batterij al een eind leeg.Hij bood mij spontaan zijn reserve batterijen aan, waarvoor alsnog hartelijk dank.Helaas waren deze batterijen niet sterk genoeg voor mijn GPS.10 km voor het einde van deze tocht bedacht ik dat ik de GPS route aan nog iemand anders kon vragen.De wandelaar had ik 's-ochtends vlak voor de start nog gefotografeerd.Hij heeft de route vrij snel naar mij toegemaild, alsnog hartelijk dank hiervoor.

Bij de start had ik nog de secretaris van de FLAL gemist.Later kwam ik er achter wat daar de reden van was.Tijdens de wandeltocht had ik op een gegeven moment aan het einde van een zandpad twee fietsers met reflektievesten voorbij zien fietsen.Zij keken wel mijn richting op.Omdat ik in de verte niet scherp kan zien, wachtte ik met zwaaien totdat zij zouden zwaaien.Toen ze niet zwaaiden veronderstelde ik dat het geen FLAL-lers waren.Maar later zag ik op www.bpol.nl een paar foto's van twee mensen met reflektievesten op een fiets en één van hen bleek de secretaris te zijn.

Bijna traditiegetrouw worden op de laatste FLAL-tocht van het seizoen op de muren van de fi­nish­lo­ca­tie lijsten opgehangen, waarop de namen van FLAL-leden staan met daarachter hun woonplaats en de afgelegde FLAL kilometers. Bij de start zag ik deze lijsten niet hangen en bij de finish ook niet. Maar toen lette ik er niet op omdat ik nog een uurbus kon halen. Maar de kans was ook groot dat de lijsten al weggehaald waren, want er werd al omgeruimd. Want er hoefde per slot van rekening alleen nog maar een paar 60 km lopers binnen te komen.

Hoewel het deze dag overwegend droog was gebleven, werden we tijdens de tocht zeker driemaal onaangenaam verrast met een lichte regenbui.Daarnaast was het meerdere perioden vochtig tot lichte motregen. Tussen 11 uur en half twee maakte ik zelfs helemaal geen foto's.Er zaten in het parkoers flinke onverharde trajecten waarbij het nat en modderig was, hetgeen de wandelsnelheid niet ten goede kwam.Maar het waren wel mooie trajecten. Er waren 579 deelnemers.42 wandelaars liepen de 60 km.Bij de start werd nog de 100.000e deelnemer gehuldigd. De man kreeg een bos bloemen.We willen de organisatie hartelijk danken voor deze tocht.

Henri Floor

09:55 Gepost door Henri Floor in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Email dit | Tags: henri, flal, gorredijk, friesland |  Facebook |

02-09-08

Kennedymars Driesum/Wouterswoude 2008

Kennedymars Driesum/Wouterswoude 2008

Van vrijdag 29 op zaterdag 30 augustus 2008 werd de tweede kennedymars Driesum/Wouterswoude georganiseerd. De start was vanuit dorpshuis De Nije Warf te Wouterswoude. Na een goede treinreis op vrijdag 29 augustus waren we rond kwart voor zes in Veenwouden gearriveerd. Toen om 3 minuten voor zes er nog geen busje stond, dat door de organisatie was toegezegd, zeiden we tegen de andere wandelaar, dat we het busje toch wel al verwacht hadden. We hadden dit nog maar net gezegd of het busje kwam aangereden. Deze bleef tot kwart over zes wachten alvorens naar Wouterswoude te vertrekken.
Bij aankomst troffen we het dorpshuis en een grote feesttent en het was niet meteen duidelijk waar ingeschreven moest worden. Wij behoorden tot de groep inschrijvers die na-inschrijven. We stelden voor ons persoonlijke wensen op, waar aan voldaan moest worden, alvorens in te schrijven. Zo moest het, in ieder geval in de nacht, droog zijn en moest het ook weer niet te heet worden. Op maandag 25 augustus, de laatste dag van de voorinschrijving, gaf buienradar.nl aan dat het tijdens de Kennedymars op zaterdag 30 graden zou worden. En dat vonden we te warm om te lopen. Maar vanaf woensdag 27 augustus zakte de temperatuur steeds meer tot uiteindelijk ongeveer 24 graden.
Bij aankomst deelden twee lieftallige jonge dames de 2e Friese Kennedymars-krant uit. Op de middenpagina van deze krant was over de volle breedte de ingetekende route in kleurendruk afgebeeld. Zoiets moois hadden we met een wandeling nog niet eerder meegemaakt. En we wandelen toch al bijna 30 jaar. Wat betreft deze ingetekende route een zeer grote pluim voor de organisatie.
Deze kennedymars voerde achtereenvolgens over de grondgebieden van de plaatsen Wouterswoude, Damwoude, Dokkum, Damwoude, Wouterswoude, De Valom, Broeksterwoude, grens met Veenwouden, Roodkerk, Molenend, Rijperkerk, Hardegarijp, Veenwoudsterwal (Hardegarijp), Veenwouden, grens met Noordbergum, Kuikhorne, Zwaagwesteinde, Twijzelerheide, Jistrum, Kootstertille, Opperkooten (Twijzel), Twijzel , Buitenpost, Veenklooster, Zandbulten (Kollumerzwaag), Kollumerzwaag, Zwagerbosch, Zwaagwesteinde, Kollumerzwaag, Triemen, Oudwoude, Westergeest, Kettingwier, Driesum en Wouterswoude.
Door het vroege tijdstip van aankomst hadden we de tijd om wat rond te kijken. Dat zult u ook wel gezien hebben als u eerst de fotoreportage hebt bekeken. Zo maakten we verschillende foto’s in Wouterswoude en de kerk van Driesum. Want na afloop van de wandeltocht heb je daar geen zin meer in.
Rond half 10 gingen de eerste wandelaars al in de rij staan om te kunnen starten. In de feesttent werd de tijd groot geprojekteerd. Omdat wij niet van die felle lampen houden besloten wij buiten de tent te blijven zitten tot 10 uur. We vonden het vreemd dat we door de feesttent moesten lopen, want er was geen startknip of –scan en we voelden ons net als apen in een circus die aangegaapt worden. Omdat wij met twee wandelstokken liepen besloten we achterin te starten. Na een paar honderd meter kwamen we er achter dat de jas wel uit kon. Bovendien waren twee wandelstokken op dat moment nog niet nodig. We besloten de jas in de rugzak te stoppen en één stok op de rugzak. Achter de laatste wandelaars reed een motoragent met achter hem een rij auto’s. Door één van de omstanders werd de motoragent op ons geattendeerd, waarop de motoragent stopte en wachtte totdat wij onze route vervolgden. We waren nu dus allerlaatst. Na een slinger, verlicht met grote fakkels, kwamen we in een niet verlichte straat uit en moesten we meteen onze zaklamp te voorschijn halen.
Spoedig waren we warm gedraaid en meteen daarna haalden we tientallen wandelaars in. Dat was natuurlijk meteen goed voor het moraal. Opvallend was het dat op elke splitsing politie of verkeersregelaars de wandelaars veilig begeleiden. We kwamen in Dokkum en kregen daar mooi uitzicht op de verlichte molen. En natuurlijk al de andere verlichting.
Op 8,5 km was de eerste controlepost in Dokkum, waar onze wandelpasjes werden gescand. Er was hier een file ontstaan doordat de wandelaars nog niet voldoende verspreid over het parkoers liepen. Is het een idee om deze controlepost in de toekomst te annuleren? Over het lange Damwaldsterreedtsje verlieten we Dokkum weer. Opeens sloeg de schrik om ons hart. Onze zaklamp deed het niet meer. En omdat we toch al minder dan gemiddeld zien schrokken we hier van. Maar aan opgeven dachten we niet. Daar hadden we niet de lange reis vanuit het midden van het land voor gemaakt om vroegstondig uit te vallen.
We besloten zoveel mogelijk achter andere wandelaars te lopen, het liefst wandelaars die ook met een zaklamp aan liepen. Het laatste stuk naar Wouterswoude voerde over het Meerikkerpad waar alleen maar verlichte lampions op iets minder dan twee meter hoogte hingen. We moesten oppassen dat we er niet met ons hoofd tegen aan liepen. Daarna moesten we voor de tweede keer door de feesttent lopen. We kregen hier pas ons eerste bekertje water te drinken. Dat was wel aan de late konden vonden we. Verder liepen we in de feesttent pal langs de luidsprekers die keihard aanstonden. Met onze, inmiddels weer twee, wandelstokken was het niet zo makkelijk om onze beide oren dicht te stoppen met onze vingers. We besloten hier even te rusten, want we hadden inmiddels 14 km afgelegd. We waren blij dat we twee flesjes limonade bij ons hadden, want we waren al aardig dorstig geworden.
Het verdere verloop van deze tocht in de nacht stond met name in het teken om achter andere wandelaars aan te lopen. We waren verbaasd dat er zoveel publiek was. Overal waar we langs huizen kwamen, stond publiek buiten en juichten als er één of meerdere wandelaars voorbij liepen. Soms kregen we nog een tomaat, komkommer of chips aangeboden. Heel bijzonder was de stop in buurtschap Valom. Hier kwam een dame naar ons toegelopen. Op haar borst prijkte een bordje met de tekst EHBO. Zij vroeg aan ons of ze even bij ons mocht snuffelen. Ze zei dat op een heel aparte toon en we hadden moeite om niet in lachen uit te barsten. Toen we zeiden dat we geen problemen haalden, drong ze toch aan om bij ons te snuffelen, want er kon toch ongemerkt iets met ond aan de hand zijn. Ze wees ook naar haar assistente, die haar hielp. Kwa leeftijd kon dat haar dochter zijn. Deze verzorgingspost in De Valom werd georganiseerd door de eigenaar van de boerderij. We hoorden van hem dat De Valom toch nog 280 inwoners had.

We werden ingehaald door een wandelaar die al meer dan 100 maal een kennedymars had gelopen. Op een gegeven moment zeiden we, dat zijn tempo te hoog was en dat hij maar alleen verder moest lopen. Oh, zei hij. Ik houd wel in, want ik vind het wel leuk op met een mede webmaster van gedachte te wisselen. Hij heeft het plan om op zijn website een overzicht te maken van alle kennedymarsen, waarbij o.a wordt vermeld hoe elke tocht is.Dus de vermelding van o.a.

• de starttijd,
• of de tocht van vrijdag op zaterdag, van zaterdag op zondag of alleen op zaterdag is,
• wat de maximale tijdsduur is,
• of er alleen op asfalt wordt gelopen of ook wel onverharde trajekten,
• of er voldoende verzorgingsposten en/of rusten zijn.

We zijn benieuwd naar zijn overzicht.
Het Ottema Wiersma Reservaat, waardoor de tocht voerde, was mogelijk het mooiste traject van de hele Kennedymars. Maar omdat we er bij nacht doorheen liepen, hebben we dit niet op zijn waarde kunnen schatten. Het eerste pad in dit reservaat was een lang recht pad, waarlangs brandende waxinelichtjes waren geplaatst. Verderop kronkelde het pad en werd het parkoers met groene breeklampjes gemarkeerd. We hadden onze stokken hier heel hard nodig. Door het al eerder genoemde gemis van een zaklamp en het smalle kronkelige pad, was het hier moeilijk lopen. Dit ondanks dat we achter andere wandelaars liepen.
We kregen een lange inzinking. We hadden moeite om onze ogen open te houden. Lange tijd hadden we geen zin om op rustposten te kijken waar we op het parkoers zaten. Pas rond kwart over zeven in de morgen namen we de eerste foto. We bevonden ons toen in Opperkooten, gemeente Achtkarspelen en nabij het iets minder onbekende plaatsje Twijzel. We hadden inmiddels de grote rust op 41,8 km te Jistrum gahad.
In Zwaagwesteinde besloten we de korte broek aan te doen. Bij een kruispunt stond een bankje waar we de lange trainingsbroek konden uittrekken. Hier pal naast stond een standbeeld van de Westereender Keapman

Zwaagwesteinde is bekend om het standbeeld van de Westereender Keapman. Met dit beeld eren de inwoners van Zwaagwesteinde hun voorouders, die met koopwaar langs de deuren gingen. Het bronzen beeld staat op een bakstenen sokkel met een goudkleurig metalen plaatje met de tekst:
Oanbean troich de
Westereender keaplju
8-7-1989
Dit beeld is gemaakt door wijlen kunstenaar Suzanna C. (Suze) Boschma-Berkhout.

Langs de route stonden talrijke spreuken op spandoeken. De wandelaars die de website www.bestgenog.nl verzorgen, hadden met de eerste Friese Kennedymars meegedaan en daarop hadden we al verschillende spreuken zien staan. Daarop besloten we alle uitspraken te fotograferen. Eén spanplaat met tekst had het begeven en hier kon door ons geen foto meer van gemaakt worden. Elders op internet vonden we de gemiste uitspraak. Het bleek dat een wandelaar hierop leunde, en zodoende de spreuk in elkaar had gedrukt. De twintig uitspraken bij elkaar waren:

• 80 km is nog steeds prachtig
• als je je gehaast voelt, maak dan een omweg
• als je maar blijft bewegen kom je er vanzelf
• als je niet in beweging bent, loop je nergens tegenaan
• de enige plaats waar de finish voor wandelen komt, is het woordenboek
• de weg naar de finish is niet altijd geasfalteerd
• elk bereikt doel is weer het begin van een nieuwe tocht
• emotie is een voorwaarde voor prestatie
• er is gene weg zo effen of ge struikelt er wel op
• je kan alleen iets bereiken als je er zelf in geloofd
• morgen is vandaag nog toekomst
• niemand keert van een kennedymars terug zoals hij vertrokken is
• niemand verdwaalt ooit op een rechte weg
• probeer van elke dag een dag te maken, waar je graag aan terugdenkt
• sta eens een keertje stil en kijk eens om je heen
• tijd heelt alle blaren
• vandaag is morgen verleden tijd
• voor wie in een dal zit, leidt elke weg omhoog
• wie de lat voor zichzelf hoog legt, hoeft niet te bukken
• zelfs de kleinste ster schittert in’t donker

We kwamen in Veenklooster en herkenden hier trajekten van de FLAL tocht vanuit Kollum met de De Satellieten wandeltocht op 17 november 2007.
Een paar maal troffen we bij rustposten spelende draaiorgels. Ook verschillende keren troffen we mannenkoren.
Na 17 uur en 11 minuten werd de finish bereikt. De snelste mannelijke wandelaar liep de tocht in 9:57 en de snelste vrouwelijke deelnemer in 11:39. We werden door wandelaars met hun auto naar station Veenwouden gebracht, zodat we de trein van 16:08 naar Leeuwarden ruimschoots konden halen. Even na zeven uur kwamen we thuis. De laatste wandelaar arriveerde na 19:10. Ik kwam als 354e deelnemer binnen. Bij de mannen stond ik op de 263e plaats. Ik liep de tocht met een gemiddelde snelheid van 4,65 km. Van de 504 ingeschreven en betalende deelnemers zijn 485 wandelaars gestart. Er waren 30 uitvallers. We kregen een certificaat op naam met daarop de vermelding van de doorkomsttijden bij de controleposten, een stikker voor ons wandelboekje en een fraaie medaille. Het lint van de medaille had de kleuren van de Friese vlag. Over de Friese vlag gesproken, deze was opvallend niet aanwezig bij de feesttent.
Coos, mijn vrouw, had met een vriendin een traject van Marskramerpad 3 (Breukelen-Hollandse Rading) gelopen. Zij had daarmee, met dit ontbrekende deel, Marskramerpad 3 voltooid. Toen Coos goed en wel thuis was, belde ik Coos op om mij van het station te komen afhalen.
Door met de muis op de in dit verslag geplaatste wapens te gaan staan is het mogelijk om te zien tot welke plaatsen deze wapens behoren !
Klik HIER om te kijken naar de routebeschrijving die ik vooraf heb samengesteld aan de hand van de informatie op www.kennedymarsdriesumwouterswoude.nl

Henri Floor

Klik HIER om naar de fotoreportage te gaan.Er zijn 102 foto's geplaatst.