BeneluxWandelen.eu

Dag 1 : De dag van Nuenen.  { "nunen"}

 Oei!  Het wordt oppassen: De wet van Murphy waart rond, in en om het huis.  Het wordt elke dag per fiets v.v. Geldrop; maar{!}; zowat een km. van huis neem ik het zekere voor het onzekere, mijn voorband maakt flapperend geluid en ik keer gauw om.   Neem Annemie's fiets maar uit de schuur, mis,  beide banden staan op de velling. Oppompen dan maar, ze zullen het redden tot Geldrop.  Een zucht dus, en maar gekozen voor de 25 km. afstand want wel wat laat..  Tref een trouwe lezer van mijn artikelen uit het Zeeuwse Veere, ook een Peter, en zo besluiten we na lang niet gezien de tocht aan te vangen.  Gaan de sporthal uit parkeerplaats over en langsheen een sportpark waarop het volstaat met caravans en tenten aller maat van de deelnemers. Wegje wordt fietspad en wat verderop smal pad tussen groensingels en weilanden vooral met plukjes bos en struikachtig geboomte.  Komen aan de oevers van het Eindhovens kanaal, met rijk begroeide boorden weerszijden en de natuur haar gang mag gaan al jaren, nu enkel nog recreatief [roeien en pleziervaart] gebruikt, kanaalbrug over gaat het landgoed Gulbergen in.  Wat grind en zandwegen in tot een toegang tot privéterrein. Noud W. Olats hoffotograaf meldt zich luidruchtig achter ons opkomende met de fiets, hij zal deze dagen trouw als altijd de route en wandelaars op de gevoelige plaatjes vastleggen, voor Olat's wandelalbum.  Het pr. terrein openbaart zich in een geëgaliseerd slingerend op en afgaand pad , maar ook met verzakte kuilige asfaltpaadjes.  Een weldaad en veelheid aan soorten bomen , bloemen en planten, zeg maar gerust lusthof.  Het lijkt oneindig.  Heidestukken onderbreken nu en dan.   Raken hierna in gebied , de Schoutse vennen.  Een route met geel/blauwe koppaaltjes volgt en dat betekent eindeloos geslinger langs ook div. vennen.   De parkoersbrief is exact en geduldig in omschrijving. Op 6.2 k.m. is Olats open lucht rustpost welvoorzien.  Een ruig natuurveld voorbij, gaat het omhoog naar viaduct weg Ehvn.- Helmond.  Stukken knoop-punt-palenroute.  De Papenvoortse heide in.  Zie al veel paddenstoelen [vroeg?!] , en boleten.  Buismanven en Bosven  volgen en wat weilanden en akkers met groenafzettingen, en bomenrijen.  Karrenspoor tussen maïsvelden en aardappel en bieten , asperges en andere veldgewassen gaat het tussendoor tot bijna Gerwen , waar we afdraaien naar noordelijke groenige villawijk van Nuenen.  Gaan weer door park met overwegend erg oude bomen een lust voor het oog die knoeperts.   Maar de paden zijn erg verzakt.  Deze plaats staat volop in het teken als eertijds woonplaats van Vincent van Gogh, en we worden telkens met aanduidingen  en bordjesverhalen eraan herinnert , wat  en waar Vincent leefde en deed.  Monumentale woningen hierover en beeltenissen, het ned. hervormde kerkje waar zijn pa predikte enz.  Gaan langs doorgaande dorpsweg tot Nuenens park alwaar de zaal/caférust voorzien is.  Zowat alle afstanden komen hier weer samen.  Gaan het dorp weer uit eigenlijk een uit de kluiten gewassen satellietstad bij Eindhoven. , en draaien na een tunnel onder doorgaande weg door een meest rijtjeshuizenwijk over achteroms en paden en vijvers langs, of hoe groen kan een wijk zijn.   Moeder Maria staat onder in een oude eikenboom versierd en wel , het huis en tuin tegenover oogt eerder als een allegaartje kermis.  m.n. De sofa in de voortuin...  Gaan door wat enerverende natuurgebiedjes,  Toeristische en recreatieve gemeentelijke uitspanningen langs. , en geraken in Nuenens gehucht Eeneind.   Draai na spoorwegovergang,   een flink ongelijk liggend veel geleden kasseiwegje op, waarlangs een al minstens halve eeuw ex-stationsgebouw. Wanen ons even in de middeleeuwen hier waar geschiedenis tot leven komt. Even bezoek aan gildenkapel op een brinkje om via even zakengebiedje de weg naar de Collse watermolen te gaan die er nog exact bijstaat zoals Vincent hem schilderde.  Hier dient zich de volgende Olat post aan , aan de rand van een schitterend natuur en wildgroeipark. De Collse zegge genaamd.  Hierna volgt de route de Kleine Dommel, door een enorm ruig natuurgebied , een z.g. broek en het is er dan dus ook erg vochtig nu en dan, eenmanspaden door rietkragen en andere ruige planten vaak mensenhoog.  Een absolute parel in de route vandaag.  Een meest moerasgebied.  Noud ziet een paar paddenstoelen of boomzwammen die volgens hem Judas-oren heten en inderdaad ze lijken op oren... Het slingerpad verandert van zand , gras , vochtig naar vochtiger tot modder, aanvankelijk over houtsnipperpaden maar dan verdergaand is het echt opletten waar de onderdanen geplaatst worden en omzichtig stappen.  Maar dit gebied is zonder meer een must om te beleven. Uniek!  Een stijging volgt naar de kanaaldijk van vanmorgen kanaal en nu ligt er een beton-fiets/wandelpad.  Even de modder van de schoenen afstampen, en naar stijging naar kanaalbrug om die over te gaan en af te dalen langsheen een havenkommetje met vissers her en der, over weer een ongemakkelijke oude kasseienwegje.  Wat plezierboten en kanovaarders, mag ik weer de ruige natuur in richting duiker van kleine dommel, bewandel drassig modderig, tot asfaltfietspad wat Peter  Berkvens en mij geleidt naar de finish , de sporthal.   Blijf er nog wat nahangen achter een glaasje, maar ben er tegen gewoonte zowat een uur eerder weg.   We zullen elkaar morgen weer zien.  Ontketen mijn stalen ros om de thuisgang in te zetten.  Oef!  Murphy's law is er weer!  Bemerk opnieuw dat mijn voorband op de velling gaat een eind later..... Trap koppig nog door zover 't kan , maar dan besluit ik maar te gaan lopen, zal zo'n vijf k.m. gaans naar huis worden, tenzij....Ik wandel langs de gewestweg waar zich ook de Daf-complexen bevinden , ja die dus;  Dan zie ik een bedrijfspoort waar bestendig auto's uitrijden , einde werktijd.  Loop hoopvol toch naar de portiersloge, vraag , en verdomd ja, geluk na ongeluk ben ik Murphy weer te vlug af, even toch, en de man heeft een fietspomp.  Pomp me het schompes, en het lijkt te houden.....?  Ik geef pomp gauw weer af en hij begrijpt mijn haast,  en onder dank en ik geef mijn stalen ros de sporen , zover weg raken als kan , vooraleer.  En verdikkeme het lukt, op het randje weer,  dat wel.  Het wordt nog bandplakken voordat ik de rust kan genieten en mijn Annemie kan verhalen.  En de voorbereiding op dag twee.

Dag 2 : De dag van Heeze:

Ik ben er niet gerust op, die fietstoestand dan.  Schuurdeur open en ja; hij houdt lucht!   De buitentemp. voelt klam vochtig windstil aan, de lucht oogt grijs.  Kom vlak voor G.  wandelaars tegen vroeg [er] gestart.  Begroet ze alle. Peter Berkv. van gister ja; is ook weer present en daar gaan we dan.   Komen zwoegers , [applaus], van de 80 en 110 k.m. tegemoet en wij gaan via fietspaden met een ruime draai noord-om Geldrop uit.  Zakengebied door om weg Ehvn.-Geldrop over te gaan even dan nog langsheen om dan een boslaantje in te gaan.  Slinger door bos en roepen ook nog even verkeerdlopers terug.  Pijl hing er toch... Zal zich verderop weer herhalen.   Komen na wat weide en agrarisch uit op monumentaal gehucht Riel, waar nog steeds 80 en 110 voorbij spollen.   Even maar, op hun route. draaien we een veldwegje in en dan gaat het kris/kras door landbouw , veeteelt, akkers en velden in door overwegend ruig gebied met paden meest smal en percelen bos.  Een regelrecht lustgebied dit tussen Geldrop en Ehvn.  Gijzenrooi genaamd en beschermt.  Komen Peter uit Mol {B.} tegen en de drie Peters , trekken met elkaar verder op.  Zal verwarrend gesprek worden welke Peters elkaar aanspreken.  Lopen door grassige en hoog grassige paden tot eerste Olat-post, maar opnieuw over padwerk nooit gelopen... Nu ook een paar graspaden onderlangs talud van de A67 {E34}  en tot aan zuid-west-puntje G.  Opvallend; een in-line skater met nordic stokken kan het niet laten , om telkens heen en weer een helling op/af en omgekeerd zich uit te leven tussen de wandelaars door.   Peter B. ontmoet nog even bekenden hier en als we aanzetten tot verder geraakt P.  even achterop.  Op de splitsing van 35 k.m. gaat Belgische Peter zijns weegs en wacht ik op Veerse Peter.  Die komt er aan.  De route voor ons vervolgt door het Heezeren bos.  Een amechtig mooi eindeloos bos/ heide/ natuur en weide akkers gebied, met groensingels omboord.  Stappen hierna ex-spoor Valkenswaard-België eertijds en nu fietspad over, achter een camping langs en met bocht door ruige velden om later voorlangs de ingang ervan te passeren, middels asfalt, en verstrooide boerderijen.  Een mestmachine  op een land, laat de luchten verspreiden en we zuigen spottend onze longen vol mestlucht.... Je kon tegen die lucht zowat leunen...  Gaan wegje later af, een smal eenmanspad dwars door weerszijden hoge maïs een poos, na een gildemonument.   Gaan later weer opener landwerk en daarna de bebouwing van Heeze in.

Tuin gemeentehuis door , dan rotonde over, richting Someren en Sterksel, maar dan dient de hoofd/zaal café-rust zich aan.  Henri Floor  zet zijn tocht hier verder , na een korte ontmoeting.  Draaien na rust dorpsweg af de kasteeltuinen en kasteelbossen en parken op aan.  Een duiventoren lijkt nu onbewoond...Gaan kasteelpoort door een ongelukkig klinkerwegje waar mogelijk al een eeuw of langer nooit iets van recht gelegd is.  Klinkers ver uit elkaar en diep karrenspoor.  Peter en ik zien om en zien dikke grijze koppen in de lucht verschijnen, zal het weer ons verrassen?  Lopen voor kasteelgracht en wat huisjes langs brug over de Grote Aa en weer een laan af tot doorgaande weg Heeze , om vlak ervoor toch de natuur van de Plaetse in te gaan.  Nog wat mooie huizen, villa's.   Zien erg grote bouwtenten staan waar folkloristische wagens voor a.s. optocht gebouwd worden.  Veld en zandwegjes door komen we in buurschap Rul.  Meest oude boerderijen nu door niet-boeren bewoond.  Wat volkstuintjes voorbij lopende Weg af , privéterrein in bij uitzondering.  Buigen af van witte villa, en volgen even rustige asfaltweg, tot aan hondenclub-rustplek, Olat.  Draaien vanaf rust, om twee halve te gaan rotondes en mogen na buurtschap ,t Hout de velden weer in, in de buurt van de kleine Dommel blijvend door enige draaipoortjes, ook aan ruimte voor corpulente personen is hierbij rekening gehouden.  Slingeren over prachtige verwilderde velden en volgen smalle paden erlangs de rivier op  Geldrop aan. De balsemien is rijkelijk aanwezig hier, en het ziet er schitterend uit en dan de veelheid ervan...! Gaan wat straten nieuw en oud en centrum Geldrop door om de kasteeltuin in te gaan.   Altijd zeker mooi.  Verveelt nooit...  Tuin en park ervan achterlatende steken we ringweg over en nog volgt iets , wat het midden houdt van plantsoen en wild ruig bos. Ook meest nattige paden. Grasveld door en daar is plots de sporthal als finish randje Geldropse bouw gelegen.  Na lang verpozen hoor ik van Frans Stl. dat Patrick Vanderstukken ook gesignaleerd is.  Maar het is juist dat ik op weg naar huis ga.   Mijn fietsband heeft het gehouden tot nu.... Ik duim er voor.  Wacht op overzichtspunt, en daar laat plots Patrick inderdaad het struweel voorgoed achter zich.   Herkennend armengezwaai ziet ie niet.....! Pas vlak voor me heeft ie 't in de gaten.  Even een kort onderonsje en de afspraak voor morgen is gemaakt.  Linda komt morgen vrijwel zeker mee, weet ie.  Ik vervolg mijn weg naar de lampenstad van weleer, en mijn fietsband? Die houdt het!   Dat vertrouwen is er weer... Opmaak , voorbereiding voor de 3e wandeldag, morgen.

Dag  3 : De dag van Mierlo:

Weer op mijn fietske naar Geldrop. Band houdt zich kranig nog.   Murphy zal ergens nog op de loer liggen voor.... We zien wel.     Patrick is er nog niet; denk ik.... Plots staat hij achter me in de gymzaal aan het aanmeldburo. En Linda wijst hij, is ook meegekomen. Zie een zwaaiend schimmige gestalte vanachter glaswand wat café en zaal scheidt.  Pat zegt dat de zon scheen in Heimisse en rondom Antwerpen, terwijl bij ons de lucht oud en grijs er uit ziet... Hoop dat ie de blauwe lucht mee neemt..... Na een bakje koffie en een voorpraatje gaan we op weg.  Peter B. Veere is niet present..... En Peter Mol {B} is al op weg.  Draaien om de sporthal meteen groengebied in langs kl. dommel.  Smal weer.  Om na pad weer een slingerend hoogstaand graspad veld over te steken.  Brug rivier over ringweg. Tegendraads naar G. kasteel en tuinen en park door te gaan . Poort door , weg naar Mierlo over , door de dorpskern en langs immense dure appartementscomplexen G. uit te gaan.  Weverijmuseum langs en almaar weer langs boorden rivier nu overzijde van gisteren bijna einde.  Duurt wat nog voordat we door groenige wijken Geldrop achter ons laten tot we in de Molenheide en bossen raken.  Een mooie uittocht toch wel en nu de rust van bosgeslinger.  Fiets, mountainbike ruiter en andere wandelpaden.  Volkstuintjes ,  knooppunt-palenroutes, en weer even terug  G. . Gaan hier omhoog bos uit viaduct A67-E34 over, om na een bocht op de splitsing 35/25 k.m. te komen. Even nog overwegen , en dan besluit ik langst te gaan, en ga met Patrick en Linda Vanderstukken mee op.  Noud die ons deels dezer dagen met camera in snap-toestand  "achtervolgt", verras ik met mijn lange afstand beslissing ter plekke. Gaan even langs de A-weg om.  Een kruisbeeld in de bocht waakt over ons wandelwelzijn , hopen we.   Een zandweg brengt ons langs grote tuin lama's herten , emoe's en ander sierlijk gedierte.  Zien een enorm struisvogelei liggen...  Gaan het Rulse laarzenpad in een wandelroute op zich bestaand.  En apart gemarkeerd.  Houtwalletjes, groensingeltjes , draaipoortjes bruggen en bielzenbruggen slingeren hoekig door nat gras ons door dit unieke landschap, volgen vertrapt gras van voorgangers onzes.  Wat een weelderig natuurgebied dit; indrukwekkend,  mooi, met ooooh's en aaah's.  Tussen weiden met schapenkuddes, koeien en stierkalveren.  Toch weer op Rul aan van gisteren.  Olatpost dient zich aan.  Even verpozen in midden moeder natuur aan een veldwegje.  Pad vervolgt door meestal graswegjes en door weiden en velden ruigte.  langs bloemen en dahlia's volkstuinen, een weelde aan gekweekte en wilde bloemen en planten , maar ook groenten.  Volgen aldoor op.  Langs wilde bloemenvelden met een weelde naast bloemen ook plantensoorten.  De natuur maakt er een schitterend palet van.  Dan volgt na veel bos eindelijk een grindpad, wel wat lang ,en dwars door de Strabrechtse heidevlakten.   Alleen de wind horen we.  Komen langs heide zandverstuivingen meest kunstmatig aangelegd om amfibieën te lokken, en afgeplagde hei .  Weidse blik rondom ons en overweldigende stilte.  Veldpaden gaand kronkelend en hoekig zien we even in de verte sporen van een catastrofale heidebrand begin Juli vorig jaar.  Heidelopers toeristen passeren ons nu en dan , een geparfumeerde dame laat haar nog veraf ruiken....  We komen op veldpost 1 van de 15 en 25 na onze lange lus.  Hierna gaan we verder de grote stille heide op , karrenspoor en paden smal en breed afwisselend. . Langs groepen bijenkasten zo in het veld , kolonies dus.  Daar heb ik niks mee en gelukkig op veilige afstand....  Het gepadder zet zich door, door bos en hei en MTB-paden. Parkoersman Ad en consorten sturen ons ook nog door een troosteloos heidebrandgebied ruim 300 voetbalvelden groot zo wilden de berichten vorig jaar... in erg trieste aanblik van zwartgeblakerde velden omgevallen en veraste bomen en staken. Een Sahelland-achtig beeld van als droogte, en vernietiging. Toch zien Patrick en Linda en ik al weer herstel doordat er grassen opkomen, en blaadjes groen en planten en bloemen , maar het bomenbos is reddeloos verloren.  Doch; een weifelend herbegin.  Zal met der tijd een verwilderd gebied worden i.p.v. bomenbos...  We gaan hier haast eindeloos doorheen met talloze zijpaden door.   Een aanklacht van onvoorzichtige natuurvandalen.  Mogen de hei weer af over viaduct A67, om in gebied Voortje onder Mierlo te komen op redelijk rustige asfaltweg, wat huizen verspreid. en Mierlo op de einder en zijn dominante communicatietoren. Langs immense velden prei, maïs en uitgeschoten spruitenvelden...  Gaan nog een natuurgebied in ruig en bossig.  Goorloop en Overakkerse loop gebied in met opnieuw ruige velden akkers, hooilanden, beemden, en sloten.   Komen aan weg Lierop /Mierlo en gaan eindelijk op deze plaats aan.  De café-rust herbergt vandaag een fietsclubdag en er hangen sport-wielerkoerstruitjes allerlei langs ons en boven aan het plafond. Gaan hierna de rust dwars door dorp op de bossen en heide van Molenheide aan, en onderlangs zowat t.v./radiotoren. Weer een prachtig gebied in.  Steken na ge-pad-werk weg Mierlo/ Geldrop over de Luchense heide in en het gebied Wolfsven.  Gaan achterdoor vak.-bungalowpark en recreatiegebied verder door  Luchens bos en raken even villawijk Mierlo-west aan.  Vogel-straatnamen.  Padderen door tot laatste Olat-post, ofwel wagenrust genaamd ook.  Parkoers-opperhoofd Ad is er ook en we mogen hem dankzeggen en prijzen voor deze erg mooie dagen.  Ad's neus krult van trots en tevredenheid.  We lijken een der laatste te zijn, en worden extra bedeeld met overtollig gebleken broodjes met beleg.  Opnieuw door bospartijen allerlei gaan we recht zowat op Geldrop aan.  Tot we komen aan de oostelijke villa/bungalowwijk rijkelijk in tuinen en groen dus ook.   Even ontbreekt een pijl en moeten we papier raadplegen om het juiste pad te vinden , maar ik weet hier na jaren de weg , en ziet daar is een vervolgpijl, we gokken goed.  Wat industrie enerzijds bos en tuin anderzijds steken we weg Nuenen -Geldrop over langs een immens sportpark, met grote nu voor wandelaars parkeerterreinen.  Fietspad langs bebouwing en dan is daar plots de sporthal.

Nablijvers bevolken de tent en terras-overkapping. En het is er beregezellig.  Zien nog enige beneluxwandel-medewerkers, en de praat en gezelligheid is compleet.  Patrick, Linda , ik en vast al die anderen , kijken terug op een geslaagd fenomenaal mooi , uitgekiend, zorgvuldig voorbereid wandelparkoers en wandeldagen.  Moeten we nog zeggen dat we als laatste onze woonst op gingen zoeken?.... Een wandeltocht van een natuurrijke schakerende schoonheid.   Hulde aan de Olat-medewerkers en de parkoersbouwers/uitzetters.  Een tocht om in lengte van jaren terug te keren.  Een absolute topper.  Ach Ja; de slogan ; "Echt Olat"!  Niet voor niks de grootste wandelclub des lands; rondom 1.000 leden {!}.    Nu dinsdag uit de serie Grensparkwandeltochten, op naar Luyksgestel die hiervoor aan de beurt is.  Misschien zie ik u daar ook .  Peter Mol zie ik er ook.  Blijven wandelen , dan zien we elkaar zeker ook wel ergens.  Vergeet niet de foto's van de tocht op Olat.nl te bekijken.  Noud Wijn heeft zich het heen en weer gefotografeerd.  Houdoe!    Peter  Heesakkers.

Kempische Wandeldagen

vrijdag 6 augustus 2010
zaterdag 7 augustus 2010
zondag 8 augustus 2010
fotoreportage 2010 (264)

Kempische Wandeldagen

OLAT te Geldrop

Vrijdag 7 augustus

Vandaag een dagje vrij om te wandelen, heerlijk toch? Toch doe we het dit jaar anders dan anders. Als jullie verder lezen komen jullie er vanzelf achter wat ik daar mee bedoel. Vandaag gaat de route naar Nuenen. Bij de start zien we rendier die zijn 3 kusjes komt innen. Die krijgt hij maar eens per jaar en wel als hij jarig is (of in dit geval pas is geweest). Ook Lia met 2 van de 4 honden loopt net weg. We lopen langs de parkeerplaats langs het sportveld waar wij later nog aangaan. Na een paar 100m gaat het al de 1ste zandpad op. Daar staat Olat ook wel bekend om dat ze veel onverhard wegdek kiezen. Dit vinden wij helemaal niet erg want daar houden wij wel van. We lopen naar ons idee tegengesteld van vorig jaar. Het nadeel dat we hier al meerdere keren zijn geweest merk je aan het foto’s maken. Als we een tijdje lopen en het spoor over gaan weten we eigenlijk wel zeker dat we tegengesteld van vorig jaar lopen. We komen n.l. op de plaats uit waar vorig jaar de tuinbeurs Bloem en Tuin werd gehouden. We lopen nu over het terrein van deze eerder genoemde beurs. Aan wat restanten stro, dat als wandelpad diende, en een toiletgebouw zie je nog dat hier geen week geleden die tuinbeurs was. We verlaten aan de achterkant het terrein en komen bij de rust aan waar we Roland en Rudolf treffen. Roland verteld enthousiast over schat zoeken met de GPS. Na ons bakkie vertrekken we samen met hen terwijl we verder worden ingelicht wat dat schatzoeken nu precies inhoudt. We krijgen de splitsing met de 15 km waar we vorig jaar onze laatste wagenrust hadden. Door het bos gaat het verder richting en over de heide. Het valt ons op dat er af en toe zeer onlogisch wordt gepijld. Gelukkig let 1 van ons 4 goed op anders hadden we ons verlopen. We komen uit bij de splitsing van de 25/35 km. Hier slaan verschillende wandelaars af, de 25 km op, waaronder Rolf Cranen. We volgen diverse bospaden en maken een paar mooie foto’s van verschillende paddenstoelen. O.a. een geschubde stekelzwam (als ik het goed heb). De 2de rust nadert al gauw waar we weer een bakkie doen. Jans komt bij ons zitten en maakt een babbeltje. Als wij gaan komen Cees en Inge ook aanlopen. Rudolf en Roland volgen al gauw en gezamenlijk gaat het verder. We komen op een klinkerweg uit bij een sluis. We lopen naar een wandelpad dat afgesloten is d.m.v. van een slagboom. Hier halen we even herinneringen op aan 2007. Toen liepen we hier ook met hun en Corné en Miranda. We hadden op dit pad destijds een kapmes nodig om er te kunnen lopen. tegenwoordig is het volledig vrij gemaakt. Rudolf gaat in slow motion over de slagboom wat leuke foto’s oplevert, we hadden er toch nog niet veel! Als Roland een schat heeft getraceerd blijven ze achter. Laat de kinders maar lekker zoeken wij gaan stilaan verder. We komen vlak voor Nuenen uit bij de molen. Hier stond een nieuw infobord over de molen en van Gogh. Deze molen, de Roosdonck, duikt op meerdere schilderijen van die goeie man op. Even nog door het park waar ze al jaren last hebben van blauwalg, dit jaar extreem veel want het water was erg vies, gaat het naar het centrum van Nuenen. Bij de plaatselijke friettent gaan we even zitten. Hier is het lekker rustig en de wandelaars komen op nog geen meter van je langs. Rudolf en Roland hebben hun schat gevonden en komen eraan. Ze vertellen ons even wat het was en hoe het verstopt was en gaan dan door. Jans en Margriet komen ook gezellig bij ons zitten. Het was geen gek idee dat we hier zaten zei Jans. Want zo kun je op je gemak wat eten en hoef ik nog niet te “drinken” was haar reactie. Bij het café gaan we toch even aan voor een rondje begroeten. Buiten Frans zit ook Peer, Ellie en ook Theo met het hoedje daar. We lopen een stukje door de plaats en als we die bijna verlaten komt Jan Reesink ons tegemoet. Hij loopt een stukje van de 15 km en tegengesteld naar het café. Hij is dan ook pas om 11.45u gestart. We komen nu al gauw samen met de 15 km. We slaan net voor het gehucht Eeneind af maar lopen dat niet veel verder toch in. We zien een bankje en aangezien het wat aan de warme kant is besluiten we een extra rust te maken. Hier konden we wel een videocamera gebruiken. Hier stond de pijl n.l. rechtsaf over het gras en een paar meter verder weer linksaf. Zoals de wandelaars beginnen te twijfelen en kijken van wat is dit nou? Zo komt ook Jaap met zijn eeuwige sigaar voorbij. Jaap je loopt verkeerd zeggen wij maar en stoomt gewoon door. Maar achter hem komt Tilly aan die hem roept; hè Jaap we moeten hieraf. Dan ziet ze dat ze weer links moet en als het ware weer rechtdoor komt te lopen. Ze komt naar ons toe en zegt; dat hebben jullie zeker zo gedaan hé boeven! Maar wij wassen onze handen in onschuld maar het is wel zeer vermakelijk! Bij het kapelletje vinden we Rudolf en Roland weer terug die weer een schat gevonden hadden wat ze aan ons lieten zien. Dikkie Dick met zijn vrouwtje Ria zaten hier op een bankje. Kon het dus niet laten om er even een plaatje van te schieten. We lopen samen met hen weg en krijg zo weer nieuwtjes en oudjes te weten. Dick loopt nu weer 25 km wat hij lange tijd niet (goed) heeft kunnen doen. Maar met een nieuwe knie ziet de wereld er weer anders uit. Bij de Colse watermolen is de volgende wagenrust. De route hierheen is wel wat veranderd. De rust staat nu echt bij de molen. Hier lopen we echter door want het wordt tijd dat we er een eind aan gaan breien. De laatste kleine 5 km gaat door het park gebied. Eerst rond de molenplas en dan het “oerwoud” in. Als we in het park van Geldrop aan komen is een pijl weg maar we weten van andere jaren hoe we moeten lopen dus komen we goed uit. We melden ons af en gaan gauw terug naar de camping om te douchen en te slapen.

11e Kempenlandtocht 80 km

Vrijdag & Zaterdag 07-08 Augustus

Ja, ja, na een korte tussenstop en slaapje zijn we om 22.30u weer in Geldrop. We gaan vannacht weer wat stappen. We begroeten bij de start wat bekenden o.a. Willy een Belg die ook met Schlewig Viborg meeliep. Hij komt alleen de wandelaars uitzwaaien. Bij vertrek wordt ons nog succes gewenst door Frans (belofte maakt schuld) en Jan Reesink. Deze nachttocht gaat voornamelijk over verharde fietspaden. Een reflectievest is verplicht en een zaklamp absoluut niet overbodig. Want ook al gaat het over fietspaden deze liggen wel vaak in het bos! Helaas druppelt het wat bij ons vertrek maar het is nog niet de moeite om de plu uit te halen. De weersvoorspellingen zijn niet al te goed maar we wachten maar af wat het ons gaat brengen. We lopen al gauw over de donkere fietspaden en na zo’n dikke 3 km krijgen we de splitsing met de 110 km die eerder op de avond zijn gestart. We gaan richting Heeze en Leende en niet omdat we dat zien of herkennen in het donker maar het staat op de routebeschrijving die we hebben meegekregen. De route zelf is gepijld met grote pijlen op de grond met een O aan het einde. Soms werden deze nog ondersteund door krijtpijlen die er later bij waren gezet. Ons vermoeden was dat er iemand met een krijtje meeliep. Na een dikke 10 km hebben we de 1ste rust. Hier kon je van alles krijgen. Zoals koffie, thee, fris, soep en wat te eten. Ook was hier opnieuw een splitsing met de 110 km. We vertrekken op deze rust als allerlaatste want alle 80 km. lopers waren gepasseerd. We komen langs een N-weg te lopen richting Valkenswaard. We lopen het industrie terrein op. Hier valt ons een bewakingsauto op die ons er waarschijnlijk verdacht vind uitzien. Hij rijdt n.l. meerdere malen langs ons af en bekijkt ons daarbij aandachtig. Inbrekers dragen normaal volgens ons geen veiligheidsvestjes maar ja, je weet het tegenwoordig maar nooit! Bij de volgende wagenrust komt de 110 km er weer bij. Hier zien we ook Esther die ons mag verzorgen. Eerst natuurlijk een knuffeltje bij haar halen, dat is standaard als we haar zien. Hier zien we ook Ger die de 110 km loopt. Even een babbeltje met hem en dan gaat hij er weer vandoor. Dat je in de nacht niet veel foto’s maakt moge duidelijk zijn. toch kun je af en toe nog een plaatje schieten zoals van de St. Valentiuskapel. Of wat vind je van een thermometer. Hier kun je mooi zien dat het vannacht om 3.02u nog maar liefst 19° is. We komen weer bij de volgende wagenrust uit op 24,2 km. Hier kregen we een broodje worst. Waarop mijn commentaar was; goh, het wordt dadelijk nog leuk om die 80 km te lopen! En natuurlijk is het ook leuk anders was ik er niet aan begonnen. De route tot nu toe valt ons ook mee en het gaat nog lekker dus….. na een lekkere rust gaat het weer verder. Op onze volgende rust staat de soep al te wachten. Herman die ook de 110 km loopt trekt nu een stuk met ons op. Ook Coby en Henk Vink (ook beide op de 110 km) komen erbij lopen. Een paar fietsers die terug kwamen vanuit de kroeg wensen ons succes en wij hen op onze beurt welterusten. Het loopt tegen 4.30u als we afdraaien richting Riethoven. Nog even een foto van de kapel en dan naar de rust. Hier krijgen we een flinke kop tomatensoep met stokbrood en kruidenboter. We hebben dus niets te klagen over deze super verzorging. Het gaat verder langs de kerk en het dorp weer uit. We denken onderweg nog eens aan Marcella die op de plek waar wij juist langs lopen het leven liet. We lopen over het fietspad bij de volmolen waar het eerder dit jaar gebeurde. We komen op een zandpad te lopen maar het word al langzaam aan licht dus is dat niet erg. We komen in het bos op een vijfsprong bij de volgende wagenrust. Hier maakt Ben van de Velden zich breed. Hij neemt één volledige bank in beslag met zijn namenlijsten van de deelnemers. Esther daarin tegen is helemaal niet te zien zij ligt namelijk in de auto te slapen. Mooi is dat! Dat noemt zich nou onze verzorging! Het gaat verder en na een half uurtje lopen hebben we de 1ste helft van deze Kempenlandtocht gehad. Het loopt allemaal voorspoedig. Het is inmiddels licht geworden wat toch weer wat makkelijker loopt. Op een fietspad langs de bouwput van de A2 komen Coby en Henk weer bij ons lopen. Voor ons loopt Herman die helemaal niet lekker loopt en steeds achterom kijkt. Onder een viaduct van de A2 hebben we de rust. Hier worden we weer goed verzorgt en kijk ik even naar een voet. Ik heb een beetje last van een oude blaar. Hier is gisteren na het douchen een stukje vel vanaf gegaan. Het blijkt een nieuwe blaar te zijn geworden dat moet dan maar wachten tot de volgende rust want dan kan ik gelijk even schone sokken aandoen. We lopen achter Mirjam Kies die op de volgende rust de brui eraan gaat geven want ze is helemaal op. Ik krijg veel last en besluit om de blaar meteen te prikken. Daad bij woord voegend word de blaar leeg geprikt. Dat loopt een stuk prettiger. We krijgen een belletje van Roland dat hij net op de 35 km is gestart en dat we hem later misschien nog zien. Door de rand van Eindhoven en richting Geldrop terug. We kruisen nu een stukje route waar we later vandaag nog zullen komen. Door het park en richting finish. Maar nu gaat het eerst naar het sportveld waar de start was. Hier laat ik mijn blaar even afplakken, voor de zekerheid, en krijgen we macaroni met een gebakken ei. Als je op deze 80 km (of 110 km) honger lijdt dan ligt dat echt aan jezelf! We vervolgen onze route over het parkoers van de 25 km (voor de 110 km de route van de 35 km) van de Kempische Wandeldagen. Het gaat naar de kasteeltuin en een stukje door de bebouwing van Geldrop. Maar zodra de mogelijkheid is om onverhard te gaan wordt dat meteen gebruikt. Dit voelt anders aan onder de voetjes maar dat vind ik wel lekker. We krijgen een kleine wijziging tegenover andere jaren maar wel leuk. Ook dit jaar was er weer op het hondenterrein iets te doen. Wat ik minder vond was dat we dwars over het veld gingen van dit hondenterrein. Gelukkig voor mij en andere bangeriken lagen alle honden aan de lijn. We bereiken al gauw de wagenrust. We zijn nu over de 60 km heen dus het schiet al aardig op. Een paar honderd meter voorbij de rust is de splitsing hier gaan wij dus met de 25 km mee. Dit is voor ons een nieuw stuk omdat wij normaal gesproken altijd de 35 km van de 3 daagse lopen. Een mooi stukje over een vlonder en we komen al weer snel samen met de andere afstanden. We hebben nu nog een extra rust voor de 80/110 km. Hier is Willem weer flink op dreef en zwaait wat met een komkommer in de rondte. Ja, ook voor de verzorgingsploeg is zo’n nachttocht zeer vermoeiend en dan ga je wel eens gekke dingen doen. Na een gezellige rust, Jans kwam ook nog even kijken hoe het met ons ging, gaan we naar Heeze. Bij het café groeten we even maar lopen verder want we hebben tenslotte net gerust. Bovendien hebben we over een niet al te lange tijd weer een rust. We volgen wat zandwegen en komen samen met Sandra en Bertus telopen. We komen bij een splitsing wat ons eigenlijk verbaast. Op de beschrijving staat wel met pen bijgeschreven dat er een splitsing is maar niet wat we dan moeten volgen. De 80 en 110 km gaan er even af om een rust aan te doen. Hier was iemand van de verzorging de worstjes van vannacht aan de hond, tegenover de rust, aan het voeren. Nou zegt Theo als die hond op zijn rug gaat weten we dat het aan die worstjes ligt. Even later zegt Theo; daar heb je het al moet je kijken, hij is al gekrompen. Laat er een kleine hond aan het hek komen staan. Kijk zegt Theo hij zakt ook al door zijn pootjes (hij ging zitten). Er wordt flink gelachen en de beiden honden komen dichterbij het hek zitten om nog om een worstje te bedelen. We krijgen nu nog een pittig stukje route. Normaal vind ik dat niet maar als je al ruim 70 km in de benen hebt en je moet dan nog over een boom klimmen dan kan ik je verzekeren dat dit niet meer zo soepel gaat. Als we dan op de volgende rust aan komen ben ik ook aardig moe. Jan, Peer, Ellie en Ger komen er ook aan. Met Ger gaat het ook niet zo goed hij is helemaal opgebrand. Het is nu nog zo’n 5 km. Deze gaan niet meer zo snel maar toch nog redelijk soepel, ondanks de vermoeidheid. Om even voor 17 uur bereiken we net na Ger de finish. We stempelen ons boekje en gaan dan gauw terug naar de camping.

Zondag 9 augustus

Ja, ja fanatiek als we zijn staan wij vanmorgen weer aan de start. Als eerste ga ik even bij de E.H.B.O omdat ik van gisteren een bloedblaar heb over gehouden. We vertrekken even voor 8 uur voor de 25 km want dat vind ik voor vandaag genoeg. Ik voel me wel fit genoeg voor de 35 km maar wil mijn voetjes ook niet tot het uiterste drijven. Vandaag zal de route vrij nieuw zijn. We lopen weg via een industrie terrein wat minder is. Eric komt samen met een jonge dame die wij van gezicht wel kennen bij ons lopen. Het blijkt dat Eric fris verliefd is. Henk (pa van Eric) loopt er achteraan. Ze vertellen hoe het verlopen is en dat ze al een paar keer samen meerdaagse wandelingen hebben gemaakt. Zo verteld zij dat ze ook al met haar “schoonouders” mee kamperen is geweest. Henk haar ‘s morgens thee bezorgde. Ja, hij mag blijven waren haar woorden. Dat is natuurlijk weer olie op het vuur voor mij waarop ik zei; Ja hij is zo blij dat Eric eindelijk aan de vrouw is dat hij daar veel voor wilt doen. Na een heerlijk lachbui van ons alle stappen hun weer door. Daarna gaat het een weiland in dat we een tijdje volgen als we weer op de verharde weg komen lopen we een stukje over een industrieterrein. We lopen een klein stukje over de route van de 1ste dag en krijgen dan de 1ste wagenrust. Hier babbelen we wat met Martin over de Juliana 3 daagse (Tsjechië). We verlaten de rust en komen langs de ingang van Dierenrijk, een dierentuin met alleen dieren uit europa. Wat fietspaden en dan weer langs het kanaal. Ook nu komen we door een stukje industrieterrein te lopen. Het zou nog vervelend gaan worden al dat industrie gebeuren. We komen in Mierlo waar de caférust is. Hier schuiven we bij Frans aan. Na een aangename rust vertrekken we samen met Jan. Wat door Mierlo en gauw het bos weer in. Jan liep ook de 25 km dus bij de splitsing hoefde we geen afscheid te nemen. Vele oude en nieuwe verhalen komen boven en ongemerkt komen we steeds verder. Toch lopen we Mierlo opnieuw in. Het komt me bekent voor en het duurt ook niet lang of we komen langs onze camping. We lopen de camping op gaan gezellig met z’n drieën even bij de tent zitten. Dat even werd al gauw 45 minuten! Tja, gezelligheid kent geen tijd maar we zullen toch verder moeten. Als we de samenkomst met de 35 km net hebben gehad komen Rinda, Eric met zijn vriendin ons voorbij en ook nu loopt Henk erachter aan. We komen al gauw bij de laatste wagenrust van dit weekend. Hier zien we Rudolf zitten. Eerst twijfelen we nog of het hem wel is want hij zit stil en heeft zijn jas aan terwijl het toch echt niet koud is. Ik ga naar hem toe en vraag wat er met hem is. Hij baalt als een stekker want hij heeft de splitsing gemist en zit nu op de 25 i.p.v. 35 km. De laatste kilometers vliegen zo voorbij. Voor we het weten komen we bij de parkeerplaats van deze 3 daagse en lopen we het fietspad af tot aan de finish. We gaan meteen weg want we moeten de tent nog gaan afbreken.

 http://s412.photobucket.com/albums/pp206/hennietheo2008/7...

25E Kempische wandeldagen Geldrop

Vrijdag 1 Augustus wandeldag 1

Bij aankomst aan de startlocatie troffen we uiteraard Frans Staal die met Willy (wandelmaatje Stephan) aan de koffie zat. Emmy en Arie zitten ook aan een bakkie als Henk Vink voorbij slentert. Ook komt Theo met het hoedje uit zijn tentje gevallen. Ja, want bij deze 3 daagse heb je de mogelijkheid om aan de start in de sporthal te slapen of een kleine 200 meter verder bij de voetbalclub je tentje of caravan te instaleren. Hier wordt uiteraard een vergoeding voor gevraagd want voor niets gaat de zon op. Om iets voor 8 uur starten wij voor de 35 km. De andere afstanden wat er hier te lopen valt zijn 15 en 25 km, of vanavond 80 en 110 km. We lopen anders weg dan andere jaren dus dat belooft al wat. Via de achterkant van een woonwijk lopen we het plaatselijke park in. Opeens valt me in of we het dak van auto wel hebben dicht gedaan? Nou ik loop echt niet meer terug hij zal wel dicht zijn, toch? Hier staat een kunstwerk van een fiat 5 met een dame op een stoel die op het dak staat. Over de kleine Dommel, die ons helemaal niet klein lijkt, gaat het onder een viaduct door met het fietspad in het water? We komen nu weer op bekend terrein en moeten een talud op, eigenlijk via een omweg maar wij nemen de oude route en snijden hierdoor 200 meter af. We komen tegelijk met Arie en Emmy over het viaduct (over A67). Meteen erna gaan we een smal pad naar beneden wat Emmy niet zo leuk vond omdat zij hier nog wat moeite mee heeft na het breken van haar knie. Dus helpen we en gezamenlijk en zonder brokken komen we onder in het bosje aan. Aangekomen op de rust doen we een bakkie alvorens we de Strabrechtse heide onveilig gaan maken. Theo met het hoedje is geheel in het geel en goed te herkennen in het landschap dus weten we waarheen de route gaat. Hier scheid onze weg met de 25 km die links en via een kortere route naar Mierlo gaan. De 35 km gaat nog wat meer de heide op, die hier en daar nog moeilijk te herkennen is. We gaan een poortje door en over knuppelbruggetjes naar de overkant van wat eens een heel nat gebied was. Het lijkt erop dat het hier afgelopen nacht niet heeft geregend terwijl het bij ons thuis met bakken eruit kwam. In een bosje van Mierlo stoten wij op een gedenkplaats waar een paar jaar geleden een vermoord meisje werd gevonden. Het idee is niet echt prettig, maar misschien is het maar goed dat het niet zomaar vergeten wordt. Aan de rand van Mierlo lopen we langs het maïsveld dat ons door de wind aanviel. Vlak voor het dorp was er nog een heel veld vol met afrikanen, en daar bedoel ik de bloempjes mee. Op het terras zat uiteraard Frans met Peter, Peer met zijn Ellie, Jan Rees-eend en een zooi crescendo leden. Na een ruime rust vertrekken we samen met Marleen, Jan en Theo met hoedje. Bij het kapelletje raken we de 1ste 2 al kwijt. Deze kapel werd in 1951 gesticht door de vereniging gerepatrieerde militairen die dankbaar waren voor een ongeschonden thuiskomst. Het ging om uitzending tussen 1946 en 1950 naar Indonesië. Deze kapel is een herinnering aan 2 krijgsgevangenen (uit Mierlo) die in 1942/43 zijn omgekomen bij de aanleg van de Birma spoorweg. Langs het kanaal gaat het verder. Co de Jong is ons ook voorbij gekomen. Hij liep eerst 15 km daarna 35 km en vanavond start hij weer op de 110 km. Er zijn van die mensen die krijgen nooit genoeg! Onder een brug bij Helmond hangen nog wat oude wapens (gemeente?). We komen bij de laatste wagenrust aan waar Loeki Zwennes ons uitbundig begroete. Nu is het nog 4 km tot de finish, voor de 25 nog 2,7 km maar over hetzelfde parkoers!?! De terug route gaat een stukje langs het kanaal en langs akkervelden tot in een luxe woonwijk waar we weer de “oude” route oppikken. Het was vandaag een heerlijke wandeling wat het weer betrof en een verademing dat er eens gewijzigde routes waren! We wensen de grote afstand wandelaars succes en gaan weer huiswaarts en zeggen tot morgen. We komen tot de conclusie dat het dak van de auto toch open stond. Gelukkig hebben we geen regen gehad!

Zaterdag 2 Augustus wandeldag 2

Vandaag zijn Rob en Aartje ook afgereisd naar Geldrop. Ook vandaag gaan wij rond een uurtje of 8 op pad. We gaan het park in, dat vlak bij de start ligt, als ons verschillende wandelaars tegemoet komen. Dit zijn de lange (80 of 110 km) afstand lopers die op weg zijn voor hun rust. Langs de kleine Dommel volgen we een graspad. Na een klein 1200 meter hebben we al de 1ste splitsing met de 25/80 km. Zij liepen een blokje van 1,3 km meer tot aan de wagenrust dan de overige afstanden. bij het kanaal is alweer de samenkomst. We volgen weer de kleine Dommel. Tussen het riet door bereiken we het einde (normaal het begin), van het wandelpad, bij de Collse watermolen. Ook nu hebben we weer een ander parkoers dan andere jaren. Aan de rechterkant passeert men een Maria kapel uit 1954 die goed onderhouden wordt door de plaatselijke bevolking. Het gaat stilaan op de 1ste wagenrust aan die voor ons op 6,7 km is. Rob en Aartje zitten ons op de hielen, maar dat zal wel aan hun broeken liggen want die zijn op het oorlogspad. Nu krijgen we een kleine 12 km tot de volgende wagenrust. Door het bos vervolgen we de route. We zijn nu in Eindhoven uitgekomen en lopen door een park met groot landhuis. Hier zijn we toch echt niet eerder geweest! 300 meter vóór de splitsing met 25/80 km is er nog een extra verzorgingspost voor de 80/110 km lopers. Hier staat Esther achter de tafel net bezig met de worst te snijden. Eventjes een knuffel halen, nadat ze het mes heeft neergelegd (is wel zo prettig) en weer verder. We komen weer zo’n oude wegwijzer tegen met diverse plaatsen behalve waar wij uiteindelijk heen moeten. Het gaat door naar Nederwetten (gem. Nuenen c.a. = cum annexis) waar we in het verleden wel eens zijn geweest. Het gaat weer de natuur in en bij een mooie picknickbank met info bord zien we Arie en Emmy die eventjes wat uitrusten. Het duurt nu nog ongeveer 20 minuten tot de wagenrust. Daar aangekomen komt Ria en Helma bij ons zitten. Ties en Co de Jong (110 km lopers) zijn niet kapot te krijgen. Het ene grapje naar het andere maken ze om de stemming erin te houden. Ja zegt Co; “hoe langer de afstand hoe gekker dat je wordt!” Daarom ben ik op tijd gestopt! zei Theo. Lachend gaan ze er weer vandoor al keken sommige wandelaars daar wel van op. Zij hadden niet echt waardering voor de lange afstanden die er gelopen werden. Nu is het een kleine 8 km tot Nuenen waar bij een café de rust is. Het gaat nu een dorpje in waar we andere jaren altijd de postbode tegen kwamen. Dit was nu eens niet het geval wat er mee te maken kan hebben is dat we hier normaal gesproken op vrijdag komen. Er volgen lange wegen langs akkers, wat ik niet zo erg vind want er staan veel bramen langs de kant die rijp, en erg lekker zijn. Aan de rand van Nuenen bij de molen, komen we het dorp binnen gelopen. We rusten bijna een uur vóór de officiële rust wat in ieder geval een stuk rustiger is. Nuenen is een plaatsje met veel geschiedenis. We breken alweer de laatste 10 km aan. Een stuk door de woonwijk om dan gauw weer het bos in te gaan. We komen langs de ingang van het tuinevenement Bloem en Tuin dat tot morgen gehouden wordt. Op de laatste 5,5 km krijgen we nog een stukje privé terrein voorgeschoteld. Ik vraag me wel af hoe groot die tuin nu eigenlijk zou zijn. De wandelaars mogen in ieder geval een langere tijd op hun terrein verblijven. Weer lopen we een stukje langs het kanaal om dan weer via het park van vanmorgen de finish te bereiken. Hier waren een paar enthousiaste wandelaars een lied over de Kempische wandeldagen aan het zingen. Wij melden ons af en zeggen weer tot morgen voor alweer de laatste wandeldag van deze 3 daagse.

Zondag 3 Augustus wandeldag 3

Het is alweer de laatste dag van deze 3 daagse. Zo zie je maar weer hoe snel het kan gaan. Ook vandaag vertrekken we rond de klok van 8 uur. We verlaten Geldrop via de andere zijde van het dorp en worden al gauw achtervolgt door Frans en Rob. Eerst over wat zandpaden en later de heide op. Hier is het voor de pijlers af en toe moeilijk om een pijltje aan te brengen. Maar een bosje heide doet het ook wel. Over een viaduct die d.m.v. boomstammen is afgesloten voor “groot” verkeer. Deze boomstammen waren zelfs met immens grote schroeven aan het asfalt bevestigd. De wagenrust is op 6,9 km hier staat Frans eventjes (zo goed Frans?) met Emmy te praten terwijl Rob een bakkie wegwerkt. Hier is ook direct de splitsing met de 15 km en 100 meter verder ook met de 25 km. Op de 35 km route is het vandaag zelfs erg rustig naar onze mening. Of het komt omdat de mensen vandaag weer huiswaarts keren of ze hebben de splitsing gemist. Onze 2de wagenrust is op 23 km? Nee dit is duidelijk een typefoutje en moet 13 km zijn. Het ligt praktisch aan de A2 die op een kleine 100m afstand van ons is. We krijgen nog een stuk door het hoge gras te verduren. Hierna voeren we een standaard controle op teken uit want je weet maar nooit. We gaan door een heel mooi stukje natuur waar je eigenlijk met geen enkele andere wandeling doorheen komt. Hier liggen diverse kleine vennetjes tussen de heide verborgen. Door een klaphekje verlaten wij het gebied weer om ons langzaamaan bij de 25 km lopers te voegen. We moeten het viaduct over en dan over(!) de vangrail heen (staat echt in de routebeschrijving) hier volgt een stijl paadje naar beneden waar we samen komen met de 25 km. Langzame Arie volgt ons waardoor ik hem in actie op de foto kan zetten. Theo zei nog dat we blij mochten zijn dat het maar een enkele vangrail was. Het gaat naar de caférust die vandaag aan de rand van Leende ligt. Hier zijn we met de winterserie van Olat vaker gestart. We moeten onze route 1200m vervolgen over het fietspad als het wat begint te druppen. We volgen nu wat open zandwegen en zijn toch blij dat we ons jasje tevoorschijn hebben gehaald want er komt een aardig buitje omlaag. Gelukkig is dit van niet al te lange duur en kunnen we al gauw ons vel uittrekken. We komen weer in het bos terecht waar ik me weer eens te buiten ga aan de bramen. Op de laatste rust van vandaag gaan we bij Ria zitten die ook het idee had dat het op de 35 km rustig was. We hebben nu 30,6 km afgelegd en moeten nog een goede 4,5 km afleggen. Het spoor over en dóór de bramenstruiken waar ik mijn voetjes af en toe goed moet op tillen. Ook ligt hier langs het spoor één soort hobbytuin met verschillende zonnebloemen en dahlia’s. We naderen de bebouwing van Geldrop maar dat wil niet zeggen dat via woonwijken terug naar de finish lopen. Nee we komen door het park waar we de 1ste dag ook door zijn gelopen. Alleen nu aan de andere kant van het water. Een stukje door het centrum ontkom je dan niet aan maar dan kun je nog gauw een foto schieten van de kerk van Geldrop. Dan gaat het nog de kasteeltuin van kasteel Geldrop in om dan via de andere in/uitgang de tuin weer te verlaten. Deze tuin is alleen open van zonsopkomst (en niet voor 8u) tot zonsondergang. Dan nog een klein stukje park en we zijn weer aan de finish. Voor de verandering blijven we dit jaar niet op de laatste dag “hangen” maar gaan we meteen naar huis. Helaas ging de terugreis niet zoals gepland. Nog geen 25 km voor ons doel krijg ik een klapband en beland op de vluchtstrook. Gauw de band verwisselen om weer verder te kunnen zat er ook niet in. Wat we ook deden de band ging er niet meer op. Dan toch maar de wegenwacht bellen die ons moet komen helpen. Dus toch over de dubbele vangrail (bedankt Theo had maar niets gezegd) en wachten. Deze had de band er snel opgelegd (is blijkbaar een trucje bij) alleen het lange wachten (dat we hebben gedood met een kleine picknick) was de oorzaak dat het toch nog laat is geworden.

Kempische Wandeldagen, zondag 3 augustus 2008, route richting Heeze

Op zaterdag 3 augustus volgden we de route richting Heeze. We verwachten dan ook kasteel Heeze te zien en in het centrum van Heeze een grote rust te hebben. Niets van dit alles. De grote rust was in Leende. We zijn weliswaar in Heeze geweest, maar dan echt in het buitengebied. En de tochtnaam moest voor alle drie de afstanden gelden. En de 15 kilometer kwam niet in Leende.
Na de start staken we de Kleine Dommel over. Door industriegebied nabij buurtschap Hulst werd de verkeersweg van Geldrop naar Einhoven bereikt en even gevolgd. Verder liepen we door Zes Gehuchten en westelijk langs Gijzenrooi naar de A67 snelweg. We staken de snelweg over via een brug die tevens een ecoduct was. De voorgaande dagen hadden we al meerdere keren zo iets dergelijks gezien. Naast een brug over een verkeersweg was ruimte ingeruimd om de brug tevens als ecoduct te laten fungeren.
Op 7 kilometer was de eerste wagenrust nabij het Klein Huisven. Het was rustig op deze post. Zeker 75 wandelaars waren ons al voorgegaan en die waren hier niet blijven plakken. Hier was de splitsing met de 15 km en 175 meter verderop was de splitsing met de 25 kilometer.
We staken de A2 snelweg over en liepen nu in de richting van Aalst. We staken de Hutdijk over. De Hutdijk loopt van Aalst naar de Aalsterhut. Nu dwaalden we lange tijd door bosgebied van de gemeente Waalre. We kwamen nog langs het Meeuwven. Later liepen we op korte afstand parallel aan de A2 snelweg. We hoorden de auto’s hier amper. Dit kwam mede doordat het zondagochtend was en dan is het nog niet zo druk.
Verderop liepen we langs het grote Greveschutven. Na het Eierven en Brilvenkwamen we door natuurgebied Valkenhorst. Met een uitzicht op een groot heideveld hadden we een rust op een bank. We verkozen een rust op een rustig plekje boven een grote rust waar veel en luid gepraat wordt.

Valkenhorst is een landgoed te Heeze en Leende dat beheerd wordt door het Brabants Landschap. Het is één van de landgoederen die tezamen een wigvormig natuurgebied vormen van 798 ha, dat ligt in de gemeenten Valkenswaard en Heeze-Leende. Het wordt begrensd door de autosnelweg A2 en de weg tussen Valkenswaard en Leende.

We staken de A2-snelweg opnieuw over en kwamen nu weer op het 25 kilometer parkoers uit. Langs de noordkant van buurtschap Boschhoven en door de Groote Speel werd in buurtschap Oosterik behorend tot Leende de grote rust bereikt.
Deze verlieten we weer lopend langs de Kleine Speel, Steenakkers en langs de N634 (Heeze-Leende).Door buurtschap Ven liepen we naar buurtschap Kerkhof. Hier bezochten we debegraafplaats alwaar de tocht vlak langs liep. Er waren hier een paar bankjes, waar we op één erven een rust hielden. We maakten hier nog een paar foto's van begraafplaats van jonge kinderen. Op een kruising sloegen we rechtsaf waar links een 4 meter hoge klokkenstoel stond.

Een vier meter hoge klokkenstoel, vervaardigd door de firma Eysbouts uit Asten, met gepotdekselde overkapping en een klokje, het zogeheten Sint-Jobsklokje, is op de vermoedelijke locatie van de oude kapel (op kruispunt, nabij Ven 25) geplaatst in het gehucht Ven tussen Leende en Heeze op 10 mei 1972 in opdracht van de gemeente. Passanten mogen het klokje naar believen luiden.

We waren er niet van op de hoogte dat we deze klok mochten luiden, anders hadden we dit beslist gedaaan. Verder liepen we westelijk door buurtschap Heezerenbosch. Over de dijk van een oude voormalige spoorlijn werd alras de laatste wagenrust nabij de spoorlijn even ten zuiden van Geldrop-Hout nabij afrit 34 van de A67 snelweg bereikt.
We herkenden dit punt en de verdere route van één van de voorgaande jaren. Maar het is ook bijna overal mooi rondom Geldrop en de mooie trajecten moet je natuurlijk in de parkoersen laten zitten. Na passage van de A67 snelweg liepen we nog een eind langs de Kleine Dommel. Daarop werd kasteel Geldrop bereikt met de omringende kasteeltuin. Het bleek dat het kasteel op zondag geopend was. Omdat we nog veel tijd over hadden, brachten we een bezoek aan het kasteel.

Het kasteel is in 1616 gebouwd en is gelegen in een prachtig park in het centrum van Geldrop. In het kasteel bevinden zich onder anderen: een expositieruimte en een oudheidkamer. In de oudheidkamer zijn historische voorwerpen, gevonden in de Geldropse grond, zoals gebruiksvoorwerpen en ambachtswerktuigen van de vroegere nijverheid en een groot aantal documenten en foto's van geschiedkundige en heemkundige betekenis samengebracht. In het kasteel zijn verder ondergebracht: de heemkundekring, de gilden en een permanente collectie schilderijen van Teun Gijsen.

Rond half vier werd de finish bereikt. We werden muzikaal begroet door een draaiorgel, waaruit vrolijke Nederlandse liedjes ten gehore werden gebracht.Het IVV-nummer was 11903.
Het was weer een heel geslaagde driedaagse geworden. We willen de organisatoren en alle vrijwilligers dan ook heel hartelijk danken voor hun inzet en hoeplijk tot volgend jaar.

Henri Floor