BeneluxWandelen.eu

Zondag 17 februari 2008

Les Sans-Soucis Ghlin

30e Marche du Mouligneau

6:20 Ik maak Linda wakker. Ik ben nog te moe zegt ze. Is niks schatje, we schakelen over op plan B,slaap jij maar lekker tot 8:00.

8:30 De geur van verse koffie stijgt de trappen op … Elektra Hemiksem staat al in volle wandelornaat in de startblokken.

9:00 We zijn weg over rustige snelwegen naar het Waalse plaatsje in de buurt van Bergen. Les Sans-Soucis (letterlijk Zonder Zorgen) kennen we van ondermeer magistrale tochten vanuit Baudour. Het is behoorlijk druk in de twee zalen die als start- en aankomstlokaal dienst doen. De parkoerstekening oogt voor 80% groen. We zullen over en weer naar Baudour stappen vandaag.

Bij zonnig maar koud weer mogen we al meteen door een parkje met bevroren vijver lopen. Steken middels een imposante brug een kanaal over en dan is het kasseitjes lopen tot de eerste rust na 2,66 km in café du Mouligneau, net naast een stemmig witgeschilderd kerkje. Stempeltje nemen in de aftandse gelagzaal en doorlopen maar. Er volgt meteen een duidelijk aangegeven splitsing. We mogen het bos in, licht heuvelend, erg jong en verwilderd. Smalle paadjes, of wat er voor doorgaat, gaan geleidelijk over in bredere dreven waar beuk koning is. Bij een golfterrein nemen spar en rododendron de macht over. We worden afgezet bij de Rue de Ghlin, een lange rechte kasseiweg dwars door het bos. Bereiken de eerste woonkern van Erbisouel. Tot onze verbazing verdwijnt de 12 uit de pijlen. Hebben wij een splitsing gemist, lopen we al de lus voorbij de tweede rustpost ? Terwijl we dwars over een open plateau wandelen hebben we er het raden naar. Gelukkig is er niets aan de hand en bereiken we netjes op tijd de Ronde Maison. De rustplaats is inderdaad een rond huis, de buitenkant ervan nogal verloederd, binnen heel netjes. De kamers zijn in feite niet veel meer dan brede gangen, het is echt een bizar gebouw maar wel leuk. Terwijl we onze boterhammetjes oppeuzelen kijken we door de ramen uit op prachtige bosdreven.

Clubmaatjes Mieke en Roland zoeven voorbij, hebben maar net de tijd voor een praatje. De 30km gaat alleen op pad langs één van die prachtige dreven. Het is erg stil in het bos. De zon strooit kwistig met licht door de nog kale bomen. Dit is genieten. Het parkoers wordt even pittig bij La Source de Baudour, waar wij vrijwel letterlijk door het water moeten waden. Gelukkig liggen er een paar kasseien in het beekje zodat de voetjes droog blijven. We komen in een dorp en bij een grijszwarte kerk uit. Plots weet ik waar we zijn. We gaan rusten in het sportpark waar de 50km van Baudour start. Even tijd voor een colaatje. Lokale voetballers dwarrelen één voor één het lokaal binnen en zeggen allemaal vriendelijk goedemiddag, ook dat is Wallonië.

Wij verlaten de woonkern langs het oude kerkhof en stappen opnieuw het Bois de Baudour binnen. Kilometers lang genieten van puur natuur in alle rust. We komen nauwelijks andere wandelaars tegen. Jonge berken staan te glimmen in de zon, hun paarse wintergloed hebben ze al verloren. Even een drassiger strook en La Ronde Maison komt weer in zicht. Het is hier nu erg stil, we zullen nochtans tijdig de aankomst bereiken. De Chemin du Prince leidt ons langs een eenzaam woonhuis in bos, waarschijnlijk een oud stationnetje, naar de spoorbaan en het echte station van Erbisouel. Een straatje verder rust in een manège. Gezien we slechts 2,4 km onderweg zijn, lopen we meteen door. Een zanderig bospad van zo’n twee kilometer lang volgen we nu tot aan ons café du Mouligneau. De baas heeft zijn terras opgesteld en daar maken we dankbaar gebruik van. Het is heerlijk hier zo te kunnen zonnebaden zonder ook maar een zuchtje wind te voelen.

Nog 3,8 km scheiden ons van de aankomst. In een grote omtrekkende beweging lopen we rond een weiland met bruine runderen. Een laatste kasseitje leidt ons onder de spoorbaan door tot aan het kanaal. De brug over en even het water volgen. Een laatste kerkwegel, we zijn netjes voor 17:00 ter aankomst. De Maredsous van ’t vat is op en dus kiezen we voor Chimay Blue als après-marche. Les Sans-Soucis stonden weer eens borg voor een prachtige tocht en perfecte organisatie. Een ideale generale repetitie voor de 60km van Baudour later dit voorjaar. Merci amis de Ghlin pour une fois de plus une superbe marche. Sans aucun doute vous êtes un des meilleurs club de marche de la Wallonie. Nous disons à bientôt …à Baudour.

Linda’s rug heeft stand gehouden maar daarmee is ook alles gezegd. Over erg drukke snelwegen rijden we terug huiswaarts. Moeten op de Brusselse ring zelfs even file rijden aan een slakkengangetje. Moe maar tevreden komen wij rond 20:00 thuis. Volgende week is het nationale wandeldag. Hoe lovenswaardig dit initiatief ook is, hij is niet aan ons besteedt vanwege veel te druk. Alternatieven zijn het pittige Waals-Brabantse Ittre of een bezoekje aan Wim’s zuchtende zusteren in Susteren. Zaterdag lijken Zoetermeer (WS78) en Nalinnes (Challenge) de interessantste tochten te zijn, nu Limal is afgelast. Maar eerst nog een werkweek overleven.