BeneluxWandelen.eu

De zon staat nog laag schijnend in de bus, wat geknipper met de ogen geeft.   Op naar het Belgenland vandaag, naar een club waarmee ik al vele jaren kennis heb.   Overstap in Valkenswaard in een knus taxi-busje acht persoons,  gaat het definitief op de buurman af.   Chauffeur blijkt zelf een nu en dan wandelaar te zijn.  Hij is coulant , om me zo dicht mogelijk op zijn route me zonder officiele halte uit te laten stappen ,  voorbij Achel-statie, waarna mijn 2 k.m. loop naar de start vanuit het Chiroheem aanvangt.  Loop al direct  de pasgestarte lopers tegemoet.  Vind mijn weg naar , zodoende.   Het is prachtig helder zonnig dus , weer,  het landschap enigzins witbevroren en de sloten zijn dichtgevroren.    De kille wind heeft welliswaar vrij spel , maar ik maak er een voorverwarmertje van.     Het chiroheem , waar ik al zo lang niet meer was geweest , heeft een geweldige metamorfose in modernere uitvoering ondergaan sinds.   Bekijk het wandelplan vandaag met lussen -combinaties van 9A en 9B of 5A en /of 5B.   Kies voor eerst de noordelijk en oostelijke variant.  Later zuid en westelijk.   Tref er good-old  Harrie v.d. Brkn.  uit Peer,  en en passant meldt ook Huub uit Weert zich bij me.   Het is een jong pensionado, wekt bewondering alom door zijn tientallen k.m. rs fietstochten bij nacht en ontij , van/naar wandeltochten , en schuwt dan ook de lange wandelafstanden niet... Klakske af hoor.  Huub meldt trots dat hij er al een tweetal lussen op heeft zitten en de volgenden , ook toevoegt.  Na start mijnes,  loop ik vanaf  ex-spoorlijn nu asfaltfietspad tussen wat huizen door jong en oud buurtschap Rodenrijt, langs genietend paard die de taal spreekt met zijn oren, van zoveel onvoorziene belangstelling van passanten vandaag. Steek weg naar Achel over de beverbeekse bossen in, achter de z.g. villawijk in de volksmond "goudkust" door.   Een hercules C120 van basis  Kleine Brogel komend gromt zwaar , zeer laag met een wijdse bocht over dorp Achel .  Denk in veld twee buizerds hun rondjes te zien draaien.  Gaan nu zowat richting klooster , de kluis genoemd op aan . Ligt deels op de rijksgrens. Loop wat bossig nu draai hier draai daar.   Bos uitgaand , weg naar kluis overstekende , kom ik in wegje met straatnaam Weltevree, en dat geloof ik meteen , als ik de grote boerderij met grond en stallen zie.   Uit de veestal komt me een geur waar je tegen de lucht kunt leunen.  Bochtig gaande steek ik weer de weg vlak aan de grensovergang over en ga een brede zandweg in.  Hard zandpad , raak even de denkbeeldige rijksgrenslijn, om haaks zuidelijk terug  de velden in te gaan van kort gras wei , maïs en  ander gewas later bedoeld.  Kom aan Achel-statie achter wat industrie door , m.n. een klimaat, verwarming en ventilatie bedrijf door, als een vorkheftruck vervaarlijk met zijn lading paar meter boven de weg  laveert.   Lange bekistingverpakking boven volle breedte van de weg.   Blijf met wat auto's op veilige afstand, want het schommelt vervaarlijk, en jawel; met donderend geraas valt de lading op het asfalt.   Was ik doorgelopen van , ach......Dan,  laat zich raden.  Truckrijder sakkert de duvels uit de hel.    Even weer ex-spoorpad volgen en vervolgens paralel zandwegje hogerop gelegen in , om een draai landschap in met bosstukjes en houtwallen als afscheiding van akkers en weiden met schuilhuisjes voor het paardvee.  Bos van achelse hei in.   Licht verhoogd langs akkervelden weer wel door bosrand met op en af heuvels , kom ik weer bij de chiro aan.   Ga na pauze hier voor de zuidroute op weg, 9 k.m. zit er op nu,  had eerder gedacht dat deze tocht zonder meer voor de hele westkant zou kiezen.    Het gaat al ras op Neerpelt op aan zowat,  via grote grasweiden en evenzo breed pad.   Gras verliest zijn ijslaagje intussen, stuk gewestweg langsheen waar ze zowat de vouwen in je broek dreigen te rijden,  gaat het al gauw een zijpad in gelukkig.   Zie contouren lintbebouwing Achel op de achtergrond,  nu en dan vooral stukken populierenbos komt voorbij , een snelstromende helder water sloot langsheen  wat lang over asfalt op Grote Heide aan tot zowat de eerste bebouwing wat huizen.   Groensingels tussendoor nu en dan.  Een goederentrein dendert enkelspoors op "Pelt" aan.   Ga vervolgens pad of weg langs de rails waar groengebieden uitgedund zijn,  stapels takkenbossen en stammen.  Buurtschap Hayenhoek even aanraken.   Langs jonge bos en wildaanplant, kerkje Heide dorp piept tussen kale bomen door. Toch ..... Er zit op afstand te zien een glans op bomen als populieren die duiden op het op punt staan uitbarsten van de bladknoppen.  Ga twee vlak na elkaar  gelegen spoortunnels onderdoor met een slinger , toeristische fietspadennet op en onderlangsheen, die hier ook in naam en nummer-route splitsen.  Ik loop alleen nu en mijn schaduw vergezelt me, zie door de zonnestand dat mijn schaduw korter wordt, de zon klimt dezer weken almaar hoger n.l. aan het hemelse.  De dagen lengen , de winters strengen.   Ga langs ruig , en verwaarloosde landschapsdelen onderlangs spoordijk,  steek een wegje naar Grote heide dorp over,  een grasland doorheen om weer op en door smal bospad het bos te betreden.   Dennenbos vooral.  Raak verderop rand villawijk aan met wat woonpaleizen, van vast vooral Ned. emigranten die een dikke bankrekening moeten hebben , een asielplaats , voor Hollandse vluchtelingen zeg maar..... Ga van wijk wegkerende sloot over met brugske, weer de Grote heide bossen in,  vast met weiland en akkers onderbroken soms.  Hos op en benee zandruggen,  tot de Warmbeek, en zie dan wat verderin auto's geparkeerd staan in de bospaden en hellingen, gebrek aan parkeerruimte doet zich kennelijk gevoelen...  Ben weer aan de chiro dus. na wat gedraai door dit bos met uitzicht op.   Ga aangrenzende kapel even binnen, waar een plaquette verhaalt ter ere van , een Stirling bommenwerper en gevechtsvliegtuig die hier 500 mtr. vandaan neerstortte na een luchtgevecht met een duits jachtvliegtuig op 22 Juni 1943 , de twee bemanningsleden kwamen om.  Gruwelijk ! Van huis gegaan op missie , en nooit meer weergekeerd.  Familie wacht tevergeefs.  Steek kabbelende beek over platte niet-leuning-brug , en stap het heem binnen voor een bakske.   Kijk op de klok en beslis direct er nog een route variant 5 k.m. A,   aan vast te koppelen.  Houdt toch in deels hetzelfde weideparkoers als daarstraks te volgen tot splitsing afstanden.  Loop weer en nu veel langer over de gewestweg waar de snelheidsbegrenzende wet met voeten of pedalen liever getreden wordt.    Ik voel me er niks op mijn gemak.   Een auto met nummerbord beginnende met TVG {is Train grand vitesse};-- hoge snelheidstrein--  { nota bene }! --, doet zijn  letters eer aan , en zoek ik veiligheidshalve de zachte berm op.    Ben blij als een pijl me eindelijk het bos instuurt met slangenpad , heerlijk en mooi en rustig is het hier.  Vochtige paadjes en een flink ven schuift mijn voeten voorbij.    Een stel wat oudere dames , ziet me aan komen draven,  en gaan kuierende even van het pad af.   Met vriendelijke groet wederzijds.   Kom opnieuw aan randje vluchtelingenwijk met woonpaleizen , en vanaf hier is de route hetzelfde en me nu bekend dus.  Haal nog wat langzame en ouderencluppies in,  de beek komt weer in zicht.   Nog een droge sloot met wat lijkt op een tankval erbij doorgaande steven ik op kapel en vervolgens het chiroheem af.    Na een opwarmertje binnen , ga ik op weg naar het centrum  dorp op eigen kompas , en de zon en haar stand en de kerktoren in het landschap is mijn leidraad, trouwens later geholpen ook door de bordjes 'centrum' en 'VVV, .  Busje zal zo komen.  Ik kijk terug op een erg afwisselende toch zeker wel mooie tocht.  De streek en gemeentegrond ,  leent zich er ook prima voor.  O toeval ; ook de andere chauffeur is uit het wandelhout gesneden zo blijkt.   Doe je mond open over als dit , en je hebt nogal eens wat gemeenschappelijk met elkaar.  De tabel in het heem gaf aan dat 540 liefhebbers vandaag op pad gingen , gesteunt door een stralende zon.  Komend weekeinde onzeker of.... Week erna temidden van het Carnavalsgebeuren , niet aan mij besteed , zal het vast Waalwijk bij Tilburg worden. Dat weekend is het wandelprogramma magertjes, vooral benden de grote rivieren.  Wie weet... treffen we elkaar daar.   Blijven wandelen dus.  Houdoe!.... Peter Heesakkers