BeneluxWandelen.eu

Zondag 4 oktober 2009

Marche au pied du terril te Blegny

Mortier c’est l’Pied

Vandaag weer een wandeling niet zo ver van huis. We zijn aanbeland in België bij de oude steenkolenmijn in Blegny. We starten helaas in de regen zoals we vorig jaar hier ook al hebben gedaan. Een stukje wordt de grote weg gevolgd tot de splitsing met de 7 km en tevens rolstoelafstand. Een weilandje door en weer de verharde weg volgen. We lopen langs Bolland (Herve) en Blegny weer in. Het is jammer dat het flink regent want hierdoor worden er minder foto’s gemaakt. Het bos in waar we wat uit de wind maar niet uit de regen zijn. Door een weiland waar we op een bekende weg uitkomen. In het plaatsje Cerexhe-Heuseux (Soumagne) is de 1ste rust. We lopen door omdat we pas een kleine 5 km hebben afgelegd. We vervolgen de route en gaan een privé grondgebied in. Al slingerend langs de rand van het bos en na een paar minuten een splitsing. Hier komen later nogmaals terug. We vervolgen de route en komen in Retinne (Fleron). De omgeving is ons niet onbekend omdat wij hier al met diverse wandelingen zijn geweest. Bij de volgende rust zo’n 7 km verder rusten wij kort. Lorri en Alfons uit Luxemburg komen nu ook aangelopen. Zij waren hier gisteren ook geweest en vertelden dat men gisteren op deze rust je bijna wegwaaide. Nu regende het wel maar daarvoor was er bijna geen wind. Door bos en weiland en over modderpaden gaat het verder. De regen wordt langzaamaan minder wat prettiger wandelt. In Ayeneux (Soumagne) is onze volgende rust. Hier horen we dat op de 42 km (die alleen op deze rust komt) gisteren 160 wandelaars liepen en vandaag slechts 20! Deze rust was in een domein met uitzicht op het zwembad. We zijn hier wel al eens omheen gelopen maar doorheen nog niet. Na rust vervolgen wij de route door het Domaine Provincial De Wegimont. Van buiten leek dit domein helemaal niet groot maar schijn bedriegt. In het midden staat een enorm kasteel die van onder gezien redelijk lijkt en van dichtbij onmogelijk op één foto past! We vervolgen de route wat even een stukje minder mis omdat we veel langs de verharde weg lopen. Gelukkig gaan we later weer het groen in. Wat stukjes bos en weilanden worden weer aangedaan. Totaal niet verwacht zien we bij de rust nog wandelaars van de 20 km route. We hebben nu nog een kleine 14 km te gaan. Ook nu begin ik wat last te krijgen van mijn rug dus doen we het rustig aan. Dat is het voordeel van België je hebt zeeën van tijd. Bij een huisje was iemand creatief geweest met pompoenen wat een vrolijk mannetje opleverde. Het gaat terug naar Bolland waar we nu wel doorheen lopen. Ook hier zijn we meermaals geweest wat men kan zien aan de foto’s (als je vaker onze foto’s hebt bekeken). We rusten wat bij een school waar geen rust was maar wel bankjes stonden. Ik was even toe aan zitten dus maken we daar even tijd voor. Na de laatste rust waar het, het drukste van vandaag was, gaat het weer de weilanden in. Sommige poortjes hingen in rare standjes maar je kon erdoor. Langs het water wordt het graspad gevolgd met hier en daar een vlonder om geen natte voeten te krijgen. Hierna weer een weiland met paarden en dan de verharde weg op. Opnieuw maken wij een foto van een monument dat wij al meerdere malen op de foto hebben gezet. Ik moet hierbij wel even vermelden dat het een prachtig monument is alleen de aanleiding van dit alles is natuurlijk vreselijk. We gaan nog voor de laatste keer een weiland in en bereiken dan via de achteringang de steenkolenmijn. Eigenlijk moet je hier pijlen volgen tot de finish maar wij zien een hoop vlagen met in het midden een gedenksteen. Deze is geplaatst ter gelegenheid van het 25 jarig bestaan van de steenkolenmijn in gebruik als museum.

http://s412.photobucket.com/albums/pp206/hennietheo2008/0...

Zaterdag 3 oktober 2009

Leidens Ontzet Tocht

WS78 te Leiden

Vandaag weer de 1ste W.S winterserie wandeltocht van het seizoen 2009/2010. Na wat omrijden omdat de A2 een gedeelte afgesloten is komen wij toch ruim voor tijd in Leiden aan. We lopen aan de achterzijde van de school (waar de start is) weg. We volgen het fietspad en gaan het spoor over. Al gauw gaat het een park in maar menig wandelaar even aan de kant stapt om een foto te maken van de molen. Zo ook ik zegt de gek. Theo loopt ondertussen gezellig verder met Sjaak. We komen weer op de verharde weg uit waar we het water over gaan. We lopen weer een park in met de naam; De Bult. Ja zowaar moeten we wat heuveltjes trotseren! We cirkelen heen en weer en komen weer op de asfaltweg uit. Als we weer langs het water lopen zien we opnieuw een molen. Ik vraag nog aan Theo is het niet dezelfde? Nee, zegt Theo want die andere was wit. Als we wat beter zicht op de molen krijgen blijkt het weldegelijk dezelfde molen te zijn! Ook zien we de laatste wandelaars lopen. Het zijn Piet en Co de Jong die ons straks wel voorbij geschoten komen. Na een dik half uur lopen zijn we dus niet ver van de start af. We komen de vriendin van Eric Dikken tegen. Ik vraag haar waarom ze niet gewoon Truus heet omdat dat wat makkelijker te onthouden is dan Isis. We babbelen gezellig tot we bij de soep aankomen. Deze zit vandaag erg vroeg n.l. al op 7,5 km. Na de rust gaat het al gauw een graspad op. De wind gaat flink tekeer wat het lopen af en toe zwaar maakt. Over kiezelpaden gaat het verder tot wel zelfs bij een strandje komen. Hier lopen langs af en volgen weer een kiezelpad. Na geruime tijd moeten we over een bruggetje gevolgd door een overstapje. Het gaat een grasdijk op. Bij de observatiehut die afgesloten is, nogmaals 2 overstapjes en grasdijk vervolgen. Nu begint het wat te regenen. Het is niet veel maar door de harde wind lijkt het een stortbui. We gaan het viaduct van de snelweg over. We gaan nu recht op ons doel af, de rust. Niet dat we er al snel zijn maar de rust is bij SnowWorld en het gebouw hiervan steekt boven alles uit. We treffen Roland die bij een bruggetje bezig is met een geocash (schat zoeken d.m.v. gps) te zoeken. De aanloop naar SnowWorld deed ons denken aan de steenberg bij ons thuis waar ook een SnowWorld staat. Na de rust lopen we met Henk Gorter en wandelmaat samen een stukje op. We komen bij de Zoetermeerse plas waar volop wordt genoten van de aanwezige wind. Menig surfer heeft wel moeite om eerst op de plank te komen. Een paar boomstronken die als afscheiding dienst doen zijn gesierd met mooie grote paddo’s. We verlaten Zoetermeer en gaan over het naaktstrand. Theo past zich meteen aan en zet zijn pet af! Nog een blik op het water waar net de zon opschijnt en dan draaien wij het groen weer in. We gaan over een vlonderpad dat niet op pootjes stond. Dat betekent; met hoogwater staat de boel dus onder water. Aangezien de regen vandaag niets heeft uitgehaald heb ik nog steeds droge voeten in mijn sandalen. Nu wordt het echter kritiek of dat zo blijft want het water stroomt over de vlonders. Met langzame pasjes ga ik te werk en ja hoor ik hou ze droog! Een paar paden vandaag zeiden mij vandaag al iets maar als we de koffiepost naderen weet ik het zeker. We zijn met een andere wandeling van hier uit de buurt al eens geweest. De koffiepost is bij kinderboerderij ’t geertje. Je koffie of thee moest je goed bewaken als hij dan al niet wegwaaide moest je goed opletten dat er geen ongewenste dingen inwaaide zoals bv. stro. Een kip met een flink piepend kuiken liep onrustig tussen de wandelaars door. We verlaten het terrein aan de achterzijde en gaan een grasdijk op. Met de grootste moeite trotseer ik deze dijk en ben zeer blij dat ik hem mag verlaten. Een fietspad en wat asfaltwegen en we bereiken de fruitpost waar we vandaag een appeltje krijgen. Lammie die zojuist op een stoel wilde gaan zitten zakt zo voor onze ogen door de stoel heen. Gelukkig heeft ze zich niet bezeert en kan ze erom lachen. De stoel in kwestie bleek last te hebben van kunststof moeheid. Na de rust lopen we met een boog om de rust heen. Afsnijden was niet mogelijk omdat hier een sloot tussen lag. Over een grasdijk waar we Cees Mol zien klimmen. We moeten over een hekje om weer op de asfaltweg uit te komen. Hier zien we Roland weer die opnieuw een schat heeft gelokaliseerd. Hij gaat rechtsaf om te kijken of hij hem vind. We lopen nu een stuk langs de N11 waar we in de verte een molen zien staan. Henri Floor komt ons voorbij die even stilstaat om een plaatje te schieten. We steken bij de verkeerslichten de weg over waar een auto toeterend de bocht om komt. Het is Willem Ruis maar dus dan kunnen we ook een paar rare gebaren toewerpen. Onder een tunneltje door waar graffiti spuiten is toegestaan. Een paar mooie kunstige plaatjes staan er wel tussen. Het spoor over en parallel aan het spoor en de N11 gaat het naar Leiden. Helaas hebben we hier weer de wind vol van voren. Het worstelen tegen de wind in doet mijn rug geen goed en ik moet het tempo wat laten zakken wil ik niet helemaal erdoor gaan. Onder de viaduct van de snelweg door en een park in. Over een bruggetje gaan we het orchideeënbos in. Uiteraard geen orchidee te bekennen maar wel Roland. Opnieuw heeft hij een schat op de gps staan en gaat hij even gauw kijken. Volgens de routebeschrijving moeten we nu een onduidelijk graspad nemen. Maar buiten de ruimschoots aanwezige pijlen hadden wij het pad toch wel gevonden. Dat is dan weer een voordeel als je wat achterin wandelt, want dan is er een mooi looppad gecreëerd. Denken we nu dat we alles hebben gehad moeten we nog een paar hekjes over. Cees die hier veel moeite mee heeft zoekt zijn eigen route naar de finish terug. Met veel moeite gaat het over de hekjes maar de finish is in zicht. We kruisen de heen route van vanmorgen en bereiken dan rond de klok van half 6 de finish. Ik plof meteen op de 1ste beste stoel om mijn rug wat rust te gunnen. De 1ste van de 10 zit er weer op. Naar ons idee veel verharde weg in deze W.S tocht want we zijn nog helemaal schoon.

http://s412.photobucket.com/albums/pp206/hennietheo2008/0...

Tocht om de Noord

Zaterdag 26 september

Zoutkamp - Warffum

We zijn in het noorden van het land beland. Gisteren hebben wij onze inpakhut opgeslagen in Uitwierde (Delfzijl). We moeten voor vandaag dan toch nog zo’n dik half uur rijden voor wij aan de start zijn. We parkeren als het ware aan het eindpunt van onze wandeling van vandaag. Ik hoor je al denken hoe werkt dat? We melden ons vanmorgen in Warffum om van hieruit met de bus vervoert te worden naar Zoutkamp. Voor de 1ste bus vertrekt krijgen we allerlei informatie van de organisatie. Dan komt nog een bobo van de tweede kamer een toespraak houden en verklaard de wandeling voor geopend. Met het Gronings volkslied gaat het dan echt van start, hierna wachten wij geduldig tot onze bus vertrekt. Het is allemaal goed geregeld en het gaat vrij snel. Nog geen half uur later zijn wij terplekke in de gemeente De Marne en na het halen van onze startstempel voor in ons Raaisbewies (Gronings paspoort) gaat deze culturele wandeling van start. Voor de stempel moeten we door een gebouwtje lopen, waar aan de achterzijde de route begint. We lopen door wat smalle straatjes van Zoutkamp komen dan bijna weer bij de ‘stempel’ uit en gaan dan het fietspad op langs een N-weg. We verlaten de plaats volgen de grote weg tot de 1ste afslag. We lopen nu op een fietspad verder richting het volgende dorp. We zien een ophaalbruggetje met nog een streepje van de opkomende zon op de achtergrond. Net voor we het dorp binnen lopen worden we verwelkomd door een dorpsomroeper. Het thema van dit jaar is dan ook “door de eeuwen van Groningen”. Het dorp Ulrum staat volledig in het teken van dominee Cock en zijn tegenstander Steenstra. Langs de kerk (±1225) die bezichtigd kan worden. Zoals normaal hangen wij de toerist uit wat bij deze wandeling de bedoeling is. Normaal gesproken zij we bijna altijd alleen als we een kerk/kapel inlopen, maar nu was het nog drukker in de kerk dan met een hoog mis. We lopen verder, komen nog diverse borden tegen met het verhaal van de strijdende lieden. Ook komen ons mensen in kledderdracht tegemoet gelopen. We gaan een parkje in waar een ouderwets gekleed echtpaar op een tekening werd vastgelegd. Weer een stukje verder lijkt de tijd opnieuw te hebben stilgestaan. Een paar meisjes gehuld in kledderdracht met klompen op ouderwetse stelten. We lopen langzaam aan het dorp weer uit en gaan op weg naar de volgende plaats. We lopen Leens binnen en moeten meteen linksaf slaan. We lopen een erf op en een tuin in. Via de stal lopen we de binnentuin in waar eventueel gerust kan worden. Door de achterdeur van Villa Oosterhouw naar binnen en weer via de voordeur naar buiten! Door de voortuin en op nog geen 10 meter van de heenweg verder de route op. Het dorp in en langs de kerk en over het oude kerkhof vervolgen wij onze weg. Op zo’n kleine 10 km lassen wij een pauze in. We lopen hierna de plaats weer uit en gaan naar de insectenwereld. Dit is een soort dierentuin(tje) waar wij via de achterkant binnen komen. Langs de kooi met een mooie fotogenieke oehoe, en langs de (nooit eerder gezien) neusbeertjes. Via de voorkant verlaten wij weer deze insectenwereld. Nu komen we op een twijfelachtig punt. We zien in de verte wandelaars lopen maar toch hebben wij het idee dat dit niet goed is. En zo klopt het ook. Iemand van uit deze omgeving weet dat we de weg nog een stuk moeten volgen om aan onze volgende stempelpost te komen. Bij deze stempelpost treffen we Martha de Heus met haar zus Toos. We lopen een stukje met hen samen verder tot bij Borg Verhildersum. Hier mag je een kijkje binnen in het huis nemen. De route vervolgt door de tuin en dan weer het wandelpad waar we net vanaf kwamen. Hier komen ons wandelaars tegemoet gelopen die vanaf de insectenwereld verkeerd zijn gegaan. Zij lopen hier omdat ze hun stempel voor in het Raaisbewies nog moeten halen. Hierbij lopen ook paar bekende zoals Quirinus en Henny. We vervolgen onze route gaan d.m.v. een tunneltje onder de N-weg door en komen tot de ontdekking dat we ruim een half uur al weg zijn van de Borg en nu weer op dezelfde hoogte zijn! Hoezo we slingeren een beetje heen en weer? Net voor het volgende plaatsje slaan we af om bij een boerderij een garnalensnackje te krijgen. We lopen hierna dan toch Wehe Den Hoorn in. Over een fietspad tot aan de verharde weg. We gaan nu richting de achterkant van een gebouw waar we in de boot worden genomen. Hier werden de wandelaars een stuk van ongeveer 500m met een marenboot vervoert. Na het verlaten van de boot gaan we het dorp weer uit. Op een bankje langs de kant zitten Margriet en Tineke waar we even een praatje mee maken. Langs het gemaal Abelstok en Mensingeweer in. Hier zijn wij al 2 maal eerder geweest. Niet dat wij dat zo goed kunnen herinneren maar het Pieterpad kruist hier het Wadden en Wierdenpad dat wij in een grijsverleden al eens hebben gelopen. Over een fietspad met een mooi zicht op de molen. Langs en over het water tot de molen. Hier kon weer gerust, maar ook de molen bekeken worden. Dit deden wij uiteraard! Na ons bezoek gaat het snel weer het dorp uit en Eenrum in. We gaan een park in waar allerlei verschillende soorten bomen staan. We hebben nu 20 km gehad en nemen in het midden van het park plaats op een picknickbank. Het is somber weer maar niet koud dus ideaal om nog buiten te rusten. Het is de bedoeling in dit park om een rondje te lopen want je verlaat het park weer op dezelfde plek. Het is dan ook een heel leuk gezicht als opeens van 2 kanten wandelaars aan komen lopen. Na ons parkavontuur gaan we over verschillende schelpenpaadjes verder. We gaan richting de molen (stempelpost) waar een santi koor de wandelaars toe zingt. Ook deze molen is te bekijken maar dit doen wij niet. NIET? Nee, we gaan ernaast naar het mosterdmuseum. Een stukje contra en dan door een aardewerkplaats (De Volharding) en via de winkel weer naar buiten. We lopen nu een andere gemeente in n.l. Winsum. Hier slaan we af terwijl dit niet op de beschrijving staat. We lopen een boerenerf op en mogen uit een grote kist een appel pakken. Via de appel- en perenbomen gaat het weer terug naar de verharde weg van eerder. We lopen opnieuw een dorp binnen. Dat is nu Saaxumhuizen waar het Warffums mannenkoor bij de kerk (gebouwd in de 13de eeuw) de wandelaars verwelkomd. Ook bij deze kerk nemen wij even een kijkje binnen. Het valt ons op dat bijna alle kerken hier hun oorspronkelijke functie hebben verloren. We verlaten het dorp en gaan richting het maïsdoolhof. Tussen de maïsvelden door waar allerlei kreten uit kwamen van de mensen die in het doolhof zaten. Over een boerenerf en een voorrangsweg oversteken. We lopen nu Den Andel in waar weer van alles te beleven valt. Bij het kerkje komen we Martha en Toos weer tegen. net voor de molen ploffen we ff neer want van al dat kijken, slenteren en wandelen wordt je toch wel moe. En als we dit dorp weer hebben verlaten komen we langs een bekend huisje. Nou, ja, bekend, eigenlijk alleen bij de mensen die wel eens Brinta hebben gegeten. We passeren n.l. het huisje dat vroeger afgebeeld stond op de Brinta verpakking. We lopen nu met Margriet en Tineke. Wie is er niet groot mee geworden zegt Theo nog. Tineke kan ons wat meer over dit alles vertellen omdat haar man vroeger bij de Brinta heeft gewerkt. De grote weg over en weer een andere gemeente in, Eemsmond. We lopen Breede binnen en lopen richting de kerk. We krijgen een stukje worst aangeboden en komen in het land van Marten Toonder de geestelijk vader van Heer Bommel. In de kerk hingen schilderijen van div. kunstenaars, zo mooi gemaakt dat het net foto’s leken. We lopen over het fietspad parallel aan de N-weg tot in Warffum. Hier werden we opnieuw aangeroepen door een dorpsomroeper. Nu nog 2 km door het dorp, waar we door de garage van de pastorie lopen en de tuin doorkruisen. Hierna nog even door het openluchtmuseum waar je mocht rondkijken. Nog een paar straten en we komen uit op de finish in Op Roakeldaishal. Hier stempelen we ons Raaisbewies dat we morgen weer nodig hebben. We gaan vervolgens in de rij staan voor onze kop erwtensoep. Deze wandeldag van 36 km is ons uitermate goed bevallen. Veel gezien en cultuur opgesnoven. We praten nog wat na met Tineke, margriet, Quirinus en Henny en wandelmaten.

Zondag 27 september

Warffum – Delfzijl

Vandaag moeten we naar Delfzijl om met de bus naar Warffum te worden vervoert. Vandaag hebben we een langer traject dan gisteren n.l. 44 km. Een stukje contra van gisteren om dan de route te verlaten. Het spoor over en een stuk erlangs. We volgen een fietspad richting Usquert waar we uiteindelijk niet zullen komen. Langs de afvalberg en het fietspad blijven volgen. Het is mistig en vrij koud maar zoals de zon erdoor probeert te komen levert dat natuurlijk weer mooie plaatjes op. We lopen Rottum in waar nog haastig een spandoek wordt neer gezet. Door het dorphuis heen en langs de kerk, die we even aandoen. We vervolgen de route en komen in Kantens waar we door de molen heen moeten lopen. Uiteraard is deze weer te bekijken. Nou vooruit snel dan even naar boven. Vanaf boven gezien had je een mooi zicht op de kerk. Het pad langs het water volgen waar de schandpaal staat. In het dorpshuis gaan we wat opwarmen. Hier zingt een dameskoor Groningse liedjes wat erg veel op Limburgs lijkt. Verder over verschillende wandelpaden en al gauw het volgende dorp in, Toornwerd wat bij de gem. Loppersum hoort. Bij Borg Ewsum is de stempelpost. Als we weglopen zien we aan de andere kant van de bomenrij waar wij lopen ook wandelaars lopen. We lopen alweer het volgende plaatsje in dat is nu Middelstum. Hier staat een enorm verzorgingshuis, wat mij natuurlijk opvalt aangezien ik zelf ook in een verzorgingshuis (dat ook in een dorp ligt) werk. Zouden hier alle oudere uit de omgeving naartoe trekken denk je dan. Een (gemaakt) oud mannetje komt ons zwaaiend met zijn stok tegemoet. We passeren de bomenrij van Borg Ewsum (waar wij eerder de wandelaars zagen) We komen nu Huizinge binnen waar we een smal kerkpad ingaan. De kerk zou pas om 11u open zijn maar bleek al eerder open te zijn dus je raad het al, naar binnen. Een paar straten en we zijn het dorp alweer uit en gaan op weg voor het volgende naambord. We komen na zo’n 3 km Westeremden binnen. Hier stond bij iemand in de voortuin oud Hollands snoepgoed voor de wandelaars klaar. Over het kerkhof van de Andreaskerk gaat de route verder. Wij echter gingen bij het picknickbankje op het kerkhof even rusten. Het was geen eeuwige rust want we lagen er niet bij. Na het verlaten van het kerkhof gaat het naar een theeschenkerij. Hier moeten we door de tuin en over een steigerbruggetje speciaal voor de wandelaars gemaakt. Het gaat stilaan naar Loppersum. Ook nu weer een omroeper, alleen deze is stil omdat hij aan het eten is. Omdat Theo een hand bij zijn oor houdt en doet alsof hij slecht hoort begint de omroeper zijn betoog. We wachten tot hij is uitgesproken en gaan dan naar de molen waar we doorheen moeten lopen. Het gaat richting de kerk waar wij opnieuw doorheen lopen. In de kerk moeten we zelfs pijlen volgen! Ook hangt hier een haarvlecht met een mysterieus achtergrondje. Er gaan 3 verhalen rond. 1; het zou zijn van een vrouw uit de middeleeuwen genaamd Teta die na het overlijden van haar man en zoontje het klooster inging. 2; het zou gaan om een vrouw met een enorme haardos die haar vlecht geschonken heeft om als reliek in de kerk te hangen. 3; dat het een haarlok is van de heilige Catharina aan wie de aan de noordzijde van de kerk een altaar was gewijd. Dus zoek maar uit en dat allemaal voor een haarvlecht. Buiten gekomen is dan weer een stempelpost. We komen Carola 1985 tegen die we vanmorgen bij het vertrek al even zagen. Even omlopen om het naambord van Loppersum op de foto te zetten en dan de route weer vervolgen. We lopen Eenum binnen, een klein dorpje met 130 inwoners. Ook nu wordt het kerkje dat overigens erg sober van binnen was aangedaan. Eventjes een sanitaire stop in de kerk, jawel een kerk met toilet! Buiten ziet Theo net wat op een grafsteen staan wat wel een beetje toepasselijk is bij de wandeling. Er staat n.l. “sta, wandelaar en lees; wiens overschot hier zij, en denk er aan dit lot: treft ook vroeg of laat ook mij” We verlaten Eenum en komen op de hoogste Wierde van Groningen. Dat is op, let op, 5,30 boven NAP. Het gaat weer naar het volgende dorp Leermens waar opnieuw de route door de kerk gaat. Hierna lopen we het dorp uit en langs de gaswinning. We lopen verder over verkeersarme wegen naar het gehucht Arwerd wat bij de gemeente Delfzijl hoort. Een paar 100m verder lopen we Krewerd in waar bij het dorpshuis nog een stempelpost is. Nu nog zo’n kleine 10 km te gaan. Over een smal fietspad gaat het verder tot de verharde weg. Hier lopen we de gemeente Appingedam binnen. Bij een boerderij krijgen we van een boerenjongetje een magneetmemo aangeboden. Hierna gaat het over een pontonboot naar de andere kant van kanaal. Op de volgende boerderij krijgen we een pakje drinken aangeboden. Ook kun je hier wat rond kijken. In de stal hing een bordje, ach kijk maar naar de foto’s dan weet je meteen wat erop stond! (hihi) We vervolgen de weg weer en gaan onder een tunneltje van een N-weg door. We komen nu in de gemeente Delfzijl terug en lopen Marsum in. Het is druk bij het kerkje waar zojuist een concert is afgelopen. Even kijken maar het is niet echt de moeite waard. Het is de minst mooie kerk die we deze dagen hebben gezien. We vervolgen de weg en krijgen nogmaals een stukje worst aangeboden door een paar dames gehuld in monnikenpij. Dan vervolgen wij de weg over een betonpad tot aan de verharde weg die ons tot Uitwierde voert. Ja je raadt het al we komen langs onze inpakhut die mooi staat te drogen in het zonnetje. We lopen Delfzijl in en gaan onder de verbindingsweg door. Langs de zeedijk wordt voor ons over de zeedijk. Als we dan al van zover komen willen we ook even de zee zien. Eigenlijk moeten we nog door het zeeaquarium maar omdat we daarvoor weer van de dijk moeten en wij het al laat vinden slaan we dat over en gokken op een ander jaar omdat te doen. We hebben tenslotte al veel gezien deze 2 dagen. Met een boog rond de finish en dan zijn we er. Bij binnenkomst kreeg men nog een borreltje (met of zonder alcohol). We melden ons af en krijgen een handdoek van de provincie Groningen aangeboden. Dan wordt ons pronkjewail (medaille) omgehangen en gaan we richting het buffet. Er kon gekozen worden uit hutspot, zuurkool en boerenkool met of zonder worst/jus. Na lekker gegeten te hebben gaat het terug naar Uitwierde om onze inpakhut in te laden en aan onze lange terugreis te beginnen. Een geweldige ervaring zeker leuk om nogmaals te doen alleen blijven we dan toch maar een nachtje langer!

 http://s412.photobucket.com/albums/pp206/hennietheo2008/2...

Zondag 20 september 2009

13de Scherpgemetentocht

Bavotstappers Zittaart-Meerhout

Vandaag weer eens een tochtje in België bij de Bavostappers. We zijn hier eerder geweest omdat deze wandeling ook bij de serie K7 hoort. (7 tochten bij verschillende clubs, alle gelopen ongeacht afstand krijgt men T-shirt) Ongeacht welk jaargetijde in België kan vaak vroeg gestart worden. Het is even voor 7 uur als wij van start gaan. Een beetje door de woonwijk maar dan al gauw een strookje bos in waar de 1ste splitsing is. We lopen het bos weer uit en komen over een smal pad tussen afrastering te lopen. Van rechts komt er een reetje aangelopen. Eerst denk ik nog deze boer houd reeën. Maar al gauw kom ik tot de ontdekking dat er verder geen enkel ree te zien is. Hij gaat op het voer af en na het maken van de foto slaat hij op de vlucht. Het is inderdaad een wild exemplaar die bij de boerderij komt eten. Hij schiet onder de afrastering door en weg is ie! Het is een beetje mistig wat niet uitmaakt want dan valt het niet zo op dat de wegen hier vrij lang zijn. Er klinkt een bekend stemmetje achter ons. Het is Rene die eventjes bij ons blijft lopen voor bij te kletsen. We gaan het Fabiola bos in dat aangeplant is op 17 maart 1991. Het is geen groot bos maar meer een strookje. We komen samen met de overige afstanden maar splitsen even later weer. Nu gaat de 7 km met de 42/50 km verder. Dit is maar van korte duur want ze gaan al gauw weer af. We hebben het idee dat we helemaal niet ver van de start af zijn. We krijgen nu onze 1ste rust op 10 km dat voor Belgische begrippen ver weg zat. We vervolgen onze route en splitsen opnieuw. Hier vind ik een paar mooie echt grote dennenkegels. Bij het eerst volgende bankje nemen we rust en kan ik een zakje opduikelen waar de kegels ingaan, dat draagt wat makkelijker. We lopen door het bos verder. Als we een verharde weg oversteken zie ik het plaatsnaambord Centrum (Meerhout). We gaan weer verder het bos in over een zandvlakte en komen weer samen met de kortere afstanden. We draaien wat en lopen dan het plaatsje Centrum in. Hier is weer een rust waar wij wegens de drukte door lopen. De bankjes liggen vandaag niet voor het oprapen dus er is wel een risico dat we 8 km verder moeten lopen voor de volgende rust. Weer het bos in waar ik nog een paar mooie grote kegels meeneem. Mijn zakje is natuurlijk veel te klein en bij gebrek aan beter stop ik alles dan maar tussen mijn jas in. Op en neer over een bergkammetje in het bos langs een kapelletje voor onze lieve vrouw van de stilte (nooit van gehoord) gemaakt in het jaar 1942. Een rare tijd om hier in het bos zoiets neer te zetten maar gezien de omstandigheden toen kun je wel begrijpen dat de mensen een plek nodig hadden om naar toe te gaan. De volgende rust is midden in het bos. We lopen het bos even uit langs plaatsnaambord Geel af en de plaats Mol in. Hierna gaat het echter weer terug het bos in. Een half uur nadat wij de rust hebben verlaten passeren we hem op nog geen 100 meter! We crossen nog wat door het bos en zijn inmiddels opgehouden om de splitsingen te tellen want er blijven maar afstanden bij elkaar komen en weer eraf gaan. We komen weer in Centrum uit waar we de weg oversteken en langs de oude watermolen (nu ook in gebruik als café) lopen. We naderen weer een rust die we bereiken door achter langs de tuinen door te lopen. Hier had de gemeente leuke borden geplaatst om hondenbezitters op de str…. van hun dier te wijzen. In een school is de rust ondergebracht. Vanaf deze rust loopt de 25/33 en 50 km een lus van 8 km. Het dorp weer uit en richting, jawel, een molen! De staat van de molen is beslist ooit beter geweest maar het is toch een mooi plaatje. Ook de watertoren in de buurt wordt op de gevoelige plaat vastgelegd. De route op zich is niet bijster bijzonder maar ik werd toch weer afgeleid door een vlinder. Deze bleef braaf zitten tot ik klaar was en zelfs op de struik ernaast bleef de distelvlinder ook nog even poseren. Dat was dan 2 vlinders in 1 klap. Een stukje verder ligt een gewonde vlinder (dagpauwoog) die wij een laatste rustplaats geven in de struiken zodat die niet gruwelijk geplet wordt door een stappende wandelaar. We komen in Hulsen (Balen) en gaan dan weer het bos in. Hier was de scouting flink actief bezig. Een pijler op de fiets komt ons tegemoet en vraagt of we alles goed hebben kunnen vinden. Er waren blijkbaar wandelaars die gebeld hadden dat ze het niet konden vinden en dat ze rondjes liepen. Er waren hier en daar pijlen weg zodat ze rond gestuurd werden. Wij hadden echter nergens last van en vervolgen wel wat opmerkzamer de weg. Wat kleine hoogte verschillen in het bos trotseren tot we weer bij de rust uitkomen. Nu nog 7,6 km die we moeten afleggen. Er zal nog een afsplitsing moeten komen omdat ook nu weer kortere afstanden meelopen. En zo gebeurt het ook, de splitsing is tevens een samenkomst. Niet dat we daar terugkwamen maar de 4 km kwam onze afstand vergezellen. We zijn het bos nu wel langzaam beu. We komen het bos uit en steken de verharde weg over. En wat zien we? Een molen! Niet dezelfde van eerder op de dag. Deze lag in dezelfde straat als waar de finish was.

http://s412.photobucket.com/albums/pp206/hennietheo2008/2...

Zaterdag 19 september 2009

NWB jubileumwandeltocht

wsv Volharding Doet Zegevieren Veenendaal

Ja, ja, na de vakantiestop (niet van ons!) is het vandaag weer zover de 7de jubileumtocht wordt vandaag georganiseerd. Wij zijn het terrein nog niet opgelopen of we krijgen al commentaar van een paar Gondeliers. We lopen Frans hobby (www.franshobby.nl) in de armen die ons meteen een folder in de handen duwt met de woorden; Echt iets voor jullie en hij valt tussen de W.S in. We schrijven ons in en begroeten div. bekenden. Ook Tommmm die we bij de 1ste tocht in Breskens hebben gezien is weer van de partij. Hij heeft 1 van de tochten moeten missen maar voor de rest heeft hij ze allemaal gehad. We vertrekken met een bijzondere route beschrijving. Want alleen het 1ste en laatste deel van de tocht is beschreven. We lopen wat door de wijk heen en komen al gauw aan de grote weg uit. Hier worden we geholpen bij het oversteken. Hier waren wel verkeerslichten maar geen voetgangers oversteekplaats. We gaan een landgoed in en krijgen al gauw de splitsing met de 5 km. Hierna volgt ook al gauw de 10/15 km. De langste afstand (25 km) gaat dan alleen verder. In het bos is prima gepijld. Het is weer duidelijk te merken dat de herfst weer begint want ondanks dat het redelijk droog is in het bos rijzen de paddo’s weer uit de grond. Een mooie sponszwam die al wat slechter aan het worden was, is hier een mooi voorbeeld van. De officiële naam is Sparassis Crispa en volgens mijn paddoboek in de categorie zeer zeldzaam ingedeeld. Maar dat weten wij eigenlijk zelf ook wel want dit is pas het 2de exemplaar dat ik in mijn leven ben tegengekomen. Op een kruising komt een andere afstand van links en slaan linksaf. Wij daarin tegen draaien rechtsaf dus we komen niet samen! We hobbelen verder en komen op een bekend stuk te lopen. Althans dat komt Theo bekend voor. En ja als we de rust naderen blijkt dat we hier met een W.S ’78 wandeling zijn geweest. Bij de beruchte trap van toen (4-10-08) met rond de 170 treden is de rust. Hier hangt een bordje op met toilet trap af ± 5 min. lopen! We babbelen wat met de 4 Gondeliertjes die vandaag maar 10 km lopen omdat ze vanmiddag nog zo nodig moeten gaan zingen. De heren zijn n.l. bij een Santi koor en omdat ze tot nu toe alle jubi wandelingen hebben gehad, nemen ze de moeite om hierheen te komen. Als we onze route vervolgen ziet mijn oog weer een paar aparte paddo’s. Het zijn vermiljoenhout zwammetjes. We lopen door het bos verder tot we een bankje tegenkomen dat net vrij komt. De rust was veel te druk en ook geen mogelijkheid tot zitten vandaar dat we uitkeken naar een bankje. En dat deze rust ons weer een mooi plaatje oplevert hadden wij ook niet kunnen denken. We horen links van ons wat geluiden en als we op kijken komen er een paar reeën te voorschijn. Zij lopen recht voor ons langs. Gauw het fototoestel pakken en op goed geluk een plaatje schieten. En het resultaat liegt er niet om 7 van de 8 staan erop! Een paar wandelaars komen aangelopen en vragen; hebben jullie die reeën ook gezien? En ook op de foto kunnen zetten? Zij waren net te ver weg om de foto’s te schieten. Als we onze weg vervolgen komen we langs een pilaar met tekst. Eventjes lezen en wat blijkt hier is een grafheuvel. Wat verder zien we verschillende Amanita Muscaria’s. voor degene die geen idee hebben wat dat mag wezen zijn het gewoon vliegenzwammen. Of te wel de paddenstoel (rood met witte stippen) van kabouter spillebeen. We worden bij het verlaten van het natuurgebied geholpen. Een paar medewerkers drukken de draad, wat schrikdraad is, omlaag zodat de wandelaars erover kunnen stappen. We gaan verder door het bos en moeten dan weer een drukkere verkeersweg oversteken. Nu passeren we opnieuw een grafheuvel. Dan zien we nog een kleurige paddo langs het fietspad staan. Een stuk verder zien we dan van veraf al een grote parasolzwam staan. Het was er eentje die wel erg hoog op zijn pootje stond. Verschillende wandelaars bleven even staan om hem te bekijken. Van links komt er dan een andere afstand bij en naderen we blijkbaar de rust alweer. We krijgen nog een mooi vergezicht op de plaats Veenendaal en komen dan inderdaad bij de rust aan. Hier treffen we opnieuw een groepje Gondeliers. We hoorde nu dat het nog zo’n 3,5 km was tot de finish. We lopen verder en opnieuw ben ik weer eens achter een vlinder aan het gaan. Als ik wil afdrukken vliegt ie weg en geef ik de Gondeliers die aan komen lopen de schuld dat ze de vlinder hebben laten schrikken. Er wordt flink gelachen en commentaar geleverd. Als we het bos uitlopen zien we links van ons mensen tussen de struiken staan. Nieuwsgierig als ik ben ga ik eropaf en wat schept onze verbazing? Geheel tussen het groen verborgen van de weg af, een gedenksteen van WO2! Natuurlijk even bij stilstaan en een foto. Als wij ons weer bij de wandelaars voegen komt er net een bobo van de bond aanlopen. Ach nee hè? Hebben jullie weer iets anders? We wijzen hem op het monument wat hij ook niet kende. Bij de bushalte gaan we even op het muurtje zitten bij gebrek aan bankje. We komen weer uit bij het drukke kruispunt van vanmorgen. Nu waren de helpers niet meer zo fanatiek. We steken over en lopen linksaf zoals de pijl aangeeft. Voor ons loopt nog een wandelaar die ook twijfelt of het goed is. Maar omdat we door de helpers niet worden terug geroepen en de beschrijving overeen kwam met wat we daar deden dachten wij dat we goed liepen. Dit bleek echter niet goed te zijn en het laatste stukje lopen we dan op gevoel en ongeveer parallel aan de route. Een mooie maar volgens ons gevoel korte 25 km. We gaan meteen weg om op de terugweg even bij Theo Gijzen aan te gaan.

http://s412.photobucket.com/albums/pp206/hennietheo2008/1...

Zondag 13 september 2009

Twentse Ros wandeling

Hengelose Wandel Unie te Delden

De start vandaag is midden op de camping Mooi Delden. We verlaten het terrein via de achterkant en komen bij het kanaal uit. Over het kanaal en aan de andere kant een stuk volgend. We gaan het bos in en het belooft een leuke route te worden. We lopen in het gebied van De Twickel. We komen uit in een open gebied met een oude watermolen. Tot 1900 stonden hier maar liefst 2 watermolens tegenover elkaar. De molen die er nu nog staat dateert uit 1690! Als we de N346 oversteken is op 4,8 km gelegenheid tot rusten. Hierna volgt een heel lange weg waar geen eind aan lijkt te komen. Maar wat ons nog het meeste opvalt zijn de soort hutjes die er staan met verboden toegang op de deuren. Bij meerdere weilanden stonden er gemiddeld 3 van deze hutjes. Hierna komen we eerst over een landgoed en dan in het opener gebied te lopen. Het gaat richting een plaats waar de 20 km afscheid neemt van de 30 km. De 30 km loopt de plaats Boekelo (gem. Enschede) in. Als we bij een spoorwegovergang komen staat er een jonge conductor in een ouderwets pak op het perron te kijken waar de trein blijft. Ja, ja, een stoomtrein komt er in de verte aan dus blijven even staan om wat foto’s te nemen. Geheel ouderwets moeten de slagbomen omlaag gedraaid worden. We lopen een beetje door Boekelo en dan het buiten gebied in. Nu wordt de wandeling beduidend minder. We volgen voornamelijk fietspaden terwijl er volgens ons ook wat wandelpaden zijn. Hier nemen we dan ook bijna geen foto’s tot we weer op een zandpad lopen. De stoomtrein komt nu langs gereden wat weer een mooi plaatje oplevert. Over verschillende fietspaden waar ik opnieuw achter wat vlinders aanloop te rennen. En ook nu heeft het zich weer geloond. Eentje was bereid om te poseren. We lopen nog wat over lange fiets/veldpaden en komen dan weer in het gebied van De Twickel terecht. Dit is weer een mooi stukje maar van korte duur. We bereiken de grote weg en lopen Beckum (gem. Hengelo) binnen. We moeten een paadje in na een parochiehuis maar daar schieten wij voorbij. Gelukkig komen we er al gauw achter dat we verkeerd gaan. Het is nu nog ongeveer 5 km en dat gaat recht toe recht aan naar de finish. Over een smal paadje tussen weilanden door en dan weer een strookje bos. We krijgen zelfs een klein stukje heide waar we langs lopen. Dan vervolgen we onze weg over een breed zandpad door het bos. We komen op de verharde weg uit waar net een zooi landrovers voorbij komen. De meeste waren overjarige modellen dus het zal wel een toertocht zijn geweest voor liefhebbers van dit soort auto’s. Dan nogmaals over een breed zandpad door het bos langs een oude joodse begraafplaats tot aan het kanaal. Hier gaan we de brug over een lopen het laatste stukje contra van vanmorgen. Men heeft hier nog meer dan een uur de tijd om te finishen en toch hadden ze de stempel opgeruimd. Na aandringen werd hij weer uitgehaald omdat wij ons niet lieten afschepen met alleen een inlegvel waar in het mini de clubstempel op stond.

Zaterdag 12 september 2009

19e Bellingwoldertocht

wsv D.B.W. te Bellingwolde

Voor dit weekend hebben wij onze inpakhut weer in de auto gegooid en zijn richting Groningen gereden. Bij het verlaten van de tent ’s morgens moeten we even opletten dat we niet over de campinghond Caesar struikelen. Hij ligt sinds gisteravond voor onze tent te waken. We kunnen onze auto voor de deur van het buurthuis parkeren. We verwachten in deze contreien geen 1000 wandelaars dus…. We worden vriendelijk begroet door een paar medewerkers van de wandelclub De Blije Wandelaars die deze wandeling organiseren. Het was de bedoeling dat de wandelaars werden losgelaten door maar liefst 2 burgemeesters. Maar die waren waarschijnlijk nog niet boven water van de feestavond van gisteren. Ja want hier was het groot feest vanwege het 30 jarige vriendschap met de buurplaats Rhede, wat Duitsland is. Bij het vertrek komt ons een W.S wandelaar tegemoet die meteen vraagt of we vakantie hebben of zo. De start ligt aan het kanaal die we meteen oversteken. Dan lopen langs het kanaal, volgen dit een kleine 1,5 km door het gehucht Rhederbrug. We volgen hierna een fietspad tot aan het einde. Ja kleine en korte wegen hebben we hier niet maar dat hadden we uiteraard ook niet verwacht. We komen op een betonweg uit wat we ongeveer 3 km gaan volgen. Toch is het geen vervelende weg om te lopen. Het groen wat langs deze weg staat is zo gevarieerd dat het helemaal geen 3 km lijkt! We lopen de gemeente Bellingwedde uit, langs het gehucht Hebrecht en door het gehucht Rhederveld. Na zo’n 7,5 km staat er iemand van De Blije Wandelaars foto’s te maken voor hun eigen website. Weer wordt een fietspad ruim 2 km gevolgd. Als we de grens met Duitsland overlopen komt de W.S wandelaar bij ons lopen. We vertellen dat we met onze inpakhut gewoon een weekend weg zijn en hij begrijpt nu waarom hij ons vorige week ook al in Hoogersmilde had gezien. Tja soms wil je gewoon ff wat anders. Als we een onverhard pad opgaan maken wij gebruik van de plaatselijke picknickbank. De organisatie komt langs en vraagt of alles oké is en rijdt dan weer verder. We hebben zo’n 11,5 km gelopen en hebben zin in een bakkie. Een wat oudere vrouw die 25 km liep vroeg of ze erbij mocht komen zitten waarop ik antwoord dat we niet bijten. Nou, zegt ze, laatst kreeg ik het antwoord; NEE, want wij zijn in gesprek en stellen geen prijs op uw bijzijn. Dan valt je toch niets meer in of wel? We zitten hier op de grens met Nederland want het natuurgebied wat op nog geen meter afstand ligt is weer Nederland. We volgen de rand van de grens tot we bij een oude grensovergang komen. Deze is in 1993 opgeheven. We lopen Neurhede (Landkreis Emsland) in waar bij een Gaststätte gerust kon worden. Hier is tevens de splitsing met de 25 km. We lopen verder en komen weer op een stukje onverharde route terecht. Hier staat een uitkijktoren en je voelt hem uiteraard weer aankomen. We hangen de toerist weer uit en beginnen de korte beklimming. En kort was het want boven gekomen bleek dat we de 42 treden eigenlijk voor niks hadden genomen want we konden amper boven de toppen van de bomen kijken. We gaan verder en zien op een steen staan dat we uit het gebied Heeder Moor zijn gekomen. We gaan over de E31 heen en vervolgen onze route. Een paar lange wegen waar ik weer eens achter de vlinders aanloop om ze op de foto te zetten. Omdat 1 vlinder een beetje gehandicapt was kon ik hem op de gevoelige plaat vastleggen. Het was een dagpauwoog met een lam vleugeltje, die na het maken van de foto gewoon wegvloog alsof er niets mis was. We slaan af op een klinkerweg en zien ons een paar wandelaars tegemoet komen. We lopen een stukje door het bos om dan in Borsum (gemeinde Rhede) binnen te lopen. Hier zien we bij de rust nog ongeveer 8 andere wandelaars. Langs de kerk en met een boogje om het bos van wat eerder terug naar de plaats waar ons de wandelaars tegemoet kwamen. Ook komt een stukje verder de organisatie ons weer tegemoet gereden. Even een praatje en weer verder. Om de plaats Rhede (Landskreis Emsland) heen en weer onder de E31 door. Na 32,5 km lassen we nog een drinkpauze in. Over een paar zandpaden en dan wat een verrassing een wagenrust! Hier kregen we een bekertje fris aangeboden. Er stonden 2 bekertjes klaar wat erop wees dat we de laatste 2 zouden zijn. We moeten nu nog 6 km en hebben nog een uur de tijd. Een paar klinkerwegen en dan over een fietspad langs een N-weg. Het fietspad draait bij de grens met Nederland van de N-weg af. Via de rechtstreekse weg gaat het terug naar het kanaal. Over de brug van vanmorgen en naar de finish waar we precies om 17u aankomen. Een afwisselende wandeling in een niet zo afwisselende omgeving.

Zondag 6 september 2009

wv Olst

Landgoederentocht

Vandaag zijn we in Olst in Overijssel terecht gekomen voor een wandeling van 30 km. Bij inschrijving zien we een paar bekenden van de W.S. Het is wel even schrikken als we op de route kijken en ook vandaag onze 1ste (en enige!) rust op 14,7 km is. Het is maar goed dat wij tegenwoordig vaker wat meenemen! Met een grote boog gaat het richting en langs kasteel Boxbergen. Eerst een beetje landelijk dan wat bos. Het is weer echt herfst want de paddo’s staan er weer gekleurd op. Als we het bos uitkomen is de splitsing met de 10 km. Niet veel later volgt ook de 15 km. We lopen nu over een boerenerf waar een klein keffertje de wandelaars fel blaffend het terrein over begeleid. Langs een groenstrook en het water over waar ook de splitsing met de 20 km was. We lopen nu wat lange wegen en passeren het gehucht Middel (gem. Olst-Wijhe). In de verte zien we Olst city liggen maar meer als dat krijgen we er ook niet van te zien. We volgen nog wat lange wegen en steken weer een weg over. Hier komen ons wandelaars tegen. We zien een bankje en gaan even lekker rusten. We hebben zo’n 2 uur gelopen dus we zijn er wel aan toe. Hier zien we dat de wandelaars een rondje lopen van plus minus 15 min. Het bromt wat achter ons op de weg die wij wat eerder hebben overgestoken. Er rijden wat oude brommers voorbij. Ik heb de gewoonte om als het veel geluid maakt om te kijken en te tellen. Misschien heb ik er nog een paar gemist maar onder begeleiding van een paar motors waren het er meer dan 200! We lopen weer verder en nemen onze afval mee omdat er geen vuilnisbak stond. We gaan het rondje op en komen langs een blikvanger. Ik gooi mijn afval er mooi in maar Theo mikt ondanks het grote gat er toch naast. Uitgerekend komt er net een trimmer voorbij die dat ziet en hij zegt nog lachend dat was een kunst! We komen op een fietspad dat we 1,5 km volgen tot aan de finish. Ik hoor jullie al denken, huh? De rust was n.l. ondergebracht op de finish. We lopen door want we hadden niet zolang geleden gezeten. We lopen nu de andere richting op en volgen de lange dijk. Hierna weer een bos in wat bij een landgoed hoort. Bij de splitsing van de 5 en 10 km stond men met een appeltje. We komen een beetje in het buitengebied te lopen langs mooie optrekjes. Net voor de volgende plaats, Diepenveen (gem. Deventer) slaan we af. We volgen de weg over het spoor tot aan een y splitsing. Hier moeten we rechtsaf maar wij houden links aan. Op nog geen 100m ligt onze camping waar we wat gaan rusten. Na onze rust gaat het richting kasteel Haere. We lopen bijna helemaal rond het kasteel en komen op het IJsselliniepad uit. Nu kunnen we weer de toerist uithangen want op dit pad is er van alles te zien en lezen. Zo komen we langs een inlaatsluis die gebouwd is omdat men vreesde voor een derde wereld oorlog. Zo passeren we nog wat bunkers waar we een kijkje van dichtbij nemen. Door het bos en weer een beetje landelijk parkoers. We komen nog door een natuurgebied, Het Neijendal. En met door noem ik ook door. Ik kon bijna op 1 hand de passen tellen dat we in het gebied zijn. We lopen n.l. door een klaphek het gebied in en steken dat over naar het volgende klaphek. We gaan nu naar boerderij De Zoogenbrink van Staatsbosbeheer. Het duurt nu niet lang meer voor we weer op de lange dijk uitkomen en de finish bereiken. We hebben nog bijna een uur de tijd om binnen te komen maar toch is alles al opgeruimd. De stempel en een plaatje voor in ons wandelboekje moet dan ook nog eerst even gezocht worden. Hier in deze contreien is het normaal dat de wandelboekjes ingeleverd worden. De vereniging doet dan het boekje stempelen en het plaatje inplakken. Het was voor deze vereniging dus onwennig dat er ook wandelaars van buiten de omgeving komen wandelen. Het was een mooie wandeling al hebben wij wel de indruk dat de route elk jaar hetzelfde is.

http://s412.photobucket.com/albums/pp206/hennietheo2008/0...

Zaterdag 5 september 2009

wsv TIGO Steenwijk

Zomertocht te Hoogesmilde

Wij zijn weer met ons uitvouwbare huis (tent) onderweg en zijn in Drenthe uitgekomen. Na het verlaten van de camping waar de start was is meteen de splitsing, de 5 km en 40 km slaan af. We werpen een blik op een zendmast met dreigende lucht erachter. Dan lopen we Hoogersmilde ( gem. Midden Drenthe) zelf in en draaien aan de andere kant de plaats weer uit. Hier stond aan de rand van een recreatieterrein een oude hooimijt die omgetoverd was tot huisje. We splitsen met de 5 km en komen weer samen met de overige afstanden om niet veel later weer te splitsen. We gaan het bos van boswachterij Smilde in en dan … Helaas begint het nu toch uit die dreigende wolken te regenen. We lopen dan wel in het bos maar toch is enige bescherming geen overbodige luxe, dus worden de jasjes uitgehaald. De 10 km loopt nu met ons mee en die gaat in het bos eraf. We komen niet veel later weer samen met de 15 km en 25 km. We volgen een betonfietspad zo’n 2 km lang. Als we dat hebben afgelegd zijn we ongeveer 8 km op de weg. Onze 1ste rust is maar liefst op 14,3 km dus we hebben nog wat te gaan. We lopen door het gebied van het Drenth Friese Wold. Hier zijn wij in het verleden wel eens geweest met de wandel 4 daagse vanuit Diever (gem. Westerveld). We zijn nu in een ander jaargetijde hier dus lijkt het ons (nog) niet bekend. Als we het bos uitkomen en een plaats naderen staat langs de kant van de weg een kunstwerk. Het moest iets voorstellen wat betrekking had op iets van een paar eeuwen (dus heel lang) geleden maar zelfs de tekst die Theo oplas sloeg nergens op in onze ogen. We naderen de bebouwde kom langzaam maar zeker. Goh, Theo ik zou bijna zeggen we komen in Diever uit. En ja, dat was ook zo! Op eens is de route bekend! In het centrum is bij een café de rust. Na rust verlaten wij Diever city al weer snel. Langs de plaatselijk v.v.v. en een oorlogsmonument waar 11 mensen werden gefusilleerd (eentje overleefde het omdat hij zich dood hield!) gaat het weer richting bos. We gaan de heide op waar wij al eerder hebben gelopen. Dit is weer een heel mooi stukje route. We halen een vrouwtje in wat op zich bijzonder is omdat er bijna geen wandelaar te bekennen is. We lopen langs het plaatsje Oude Willem (gem. Westerveld) en gaan richting het bos. Hierna wordt de asfaltweg overgestoken en komen we opnieuw in een klein plaatsje terecht. Het is het gehucht Wateren (gem. Westerveld). De volgende rust is maar liefst 17,3 km verder. Ja, je leest het goed! Op 31,6 km zit de 2de en laatste rust. We lopen boswachterij Appelscha in. Bij een openplek met picknick bankjes lassen we een rust in want 17 km vinden wij toch echt te ver. Hier komt een motor uit 1938 aanrijden dat zie je ook niet elke dag. Het vrouwtje van eerder blijkt ook de 40 km te lopen want ze komt ons nu voorbij en hier komt alleen de 40 km. We gaan een natuurgebiedje in met erg schuwe schapen. We lopen nog ruim 50 meter van ze af en ze beginnen al te rennen. (ik wist niet dat ik zo lelijk was?). Het begint weer te regenen wat ons niet verwonderde met zo’n donkere lucht. Er komen 2 amazones aangereden en vroegen of er een foto van hun gemaakt kon worden. Dus ik er heen voor het toestel aan te pakken. Ondertussen vermeld ik dan maar even aan het paard dat ik wel in een plastic zakje zit maar geen boterham ben. We bevinden ons nu bij een soort grenspaal. Hier wordt de grens aangegeven van Drenthe en Friesland. We lopen dan ook weer in het Drenth Friese Wold. De 25 km is er nu ook weer bij. We blijven in het bos tot aan de rust. Na deze rust gaat het fout. We zien iemand in de verte met een routebeschrijving in de hand terug komen. Ook zijn wij pijltjes aan het zoeken want we moesten ergens rechtsaf. Het blijkt hetzelfde vrouwtje te zijn die aangeeft dat verderop geen pijlen meer hangen. Theo ziet opeens een stukje rood papier en ja hoor daar hangt er dan nog een. We kijken naar het nummer en zien op de beschrijving waar we zijn. we lopen nu even verder volgens beschrijving en vinden hier en daar afgetrokken pijlen liggen. Bij het fietspad aangekomen was de pijl geheel verdwenen. We kunnen de route redelijk goed vinden. We stuiten weer op pijlen maar even verder zijn ze weer weg. gelukkig wisten we waar we ons op de route bevonden dus konden de weg vinden. We komen uiteindelijk het bos weer uit en op een asfaltweg uit. Op nog geen 100m waren wij vandaag al, n.l. toen we langs het plaatsje Oude Willem liepen! We lopen nu langs een huis dat De Friese Grens hete. Een paar meter verder passeren we dan ook weer zo’n provincie grenspaal. Door een groenstrook en weer het fietspad op. Goh, dat komt me bekent voor! Ja hier hebben we vanmorgen ook gelopen maar dan de andere kant op. Aan het einde van het fietspad slaan we rechtsaf en wat schept onze verbazing hier zijn we vandaan al 2 keer eerder geweest zonder dat het ons was opgevallen. We lopen nu bijna rechtstreeks naar de finish. Toch moeten we nog een stukje door een groenstrook waar opnieuw pijlen weg waren. Om 17.45u bereiken we samen met het vrouwtje de finish. Het bleek dat er nog 1 persoon moest komen.

 http://s412.photobucket.com/albums/pp206/hennietheo2008/0...

Zondag 30 augustus 2009

Nazomerwandeling

wv Voerendaal

Eigenlijk start de wandeling niet in Voerendaal maar in Kunrade. Maar als je dat op de folder zet weet waarschijnlijk bijna niemand waar dat is. We hebben geen zin om vandaag ver te rijden en dat hoeft dus ook niet. Voerendaal ligt praktisch aan Heerlen dus is het bijna een thuiswedstrijd. We lopen bij de start weg om iets voor 7.30u door Kunrade richting snelweg. Als je hier niet bekent bent denk je; wat nu moeten we de snelweg op? Tja bij de oprit van de snelweg ligt nog een veldweg verborgen waar de 14 en 21 km naar toe gaan. De 8 km gaat de Kunderberg omhoog. We lopen een stuk langs de A79 waar in het veld een zooitje ganzen bij elkaar zitten. Wij vragen ons af of dat de ganzen zijn die elke morgen en avond bij ons overkomen. We hebben blik op de skyline van Heerlen of te wel Atrium ziekenhuis. We lopen door een holle weg waar wij al heel lang niet meer zijn geweest. Als we bijna in Ubachsberg zijn slaan we af en komen samen met de 8 & 14 km. We komen aan de rand van Ubachsberg langs het kapelletje en gaan naar Colmont (Voerendaal). Hadden wij gedacht dat bij de camping de rust was kwamen wij bedrogen uit. In het dorpje zelf bij een hoeve was de rust ondergebracht. Wij lopen verder na het halen van het stempeltje want we zoeken later een mooi plekje op voor te rusten. Mooie vergezichten is de rode draad van deze wandeling. We gaan naar Elkenrade (gem. Gulpen-Wittem) waar we een paar weken terug ook zijn geweest met de heuvelland 4 daagse. Toch lopen wij niet veel van deze route. Het gaat naar Fromberg (Voerendaal). We ploffen op een bankje neer met een prachtig uitzicht. Het weer is nu nog heerlijk en voor je het weet zoek je weer een plekje voor te schuilen. Bij een boerderij is de volgende rust. Hier hebben we in een grijs verleden ook wel eens gerust. De 21 km maakt nog een lusje naar Ransdaal (Voerendaal). Op weg richting Ransdaal komt een boer en sluit het grindpad af d.m.v. hekken want de koeien moesten een oversteek van weiland naar weiland maken. Hij ziet dat wij vlakbij zijn maar sluit toch de boel af. Wij gaan er dan maar tussen door. Aan de ene kant hekje open en hekje dicht, tussen de koeien door en weer hekje open en dicht maken om onze weg te kunnen vervolgen. Vlak bij de rust komen we weer samen dit had dus flink korter gekund maar ja dan hadden we niet voor de 21 km gekozen. Het gaat nog één keer door een gehucht, en wel Winthagen (Voerendaal). We lopen nu niet recht toe recht aan naar Voerendaal maar gaan nog een keer bergop. Langs de druivenranken waar later wijn van zal worden gemaakt. Over een akkerland en naar de grote weg Voerendaal – Ubachsberg. Nu is het rechtdoor naar de finish. Hier staat de sokkenkerel waar we een praatje meemaken en dan gaan we verder naar…

Friedheimtocht

Landelijke Wandelvrienden Opgrimbie

Aangezien deze plaats net over de grens ligt en wij ook nog goedkoper willen tanken pikken we hem lekker mee. Hier valt 20 km te lopen en je kunt er starten tot 15u. Of de omgeving ons kan boeien is natuurlijk een ander verhaal we laten ons maar verrassen. We lopen een stukje over het asfalt maar zodra de mogelijk is verdwijnen we het bos in. Dit wordt afgewisseld met veldwegen langs maïsvelden. Hier en daar is het in het bos vrij vochtig zodat we over vlondertjes moeten lopen. Dat is altijd weer een leuke afwisseling. Een stukje over de heide en dan weer het bos in. Hier is het bos afwisselend zowel met de bomen en struiken als wel met wat hoogte verschil. We lopen midden in het bos als er een bordje hangt met 100m controle. In het bos ligt een gebouwtje wat bij een soort internaat of jeugdherberg behoort. Hier loopt de 20 km een rondje om na zo’n 8 km terug te komen. Zo afwisselend als het 1ste stuk door het bos was zo saai is deze ronde. We hadden eerder niet gerust omdat we het te gauw vonden maar een bankje ligt hier ook niet zo voor het oprapen. En hebben we er eindelijk 1 gevonden is er geen vuilnisbak bij. Dat is geen ramp nemen we toch onze afval mee! We lopen niet helemaal terug tot aan de rust maar slaan er vlak voor af en nemen de terugroute. We krijgen nog een stuk over vlonders te lopen. Hierna gaat het een stukje over de heide. Al met al een redelijk wandeling. Maar wij zijn er nu wel achter waarom België zoveel te kampen heeft met zwerfafval. Er is namelijk geen prullenbak te vinden!

http://s412.photobucket.com/albums/pp206/hennietheo2008/3...