BeneluxWandelen.eu

Bos-en Veen tocht met de FLAL vanuit Gorredijk

Op zaterdag 27 maart 2010 organiseerde de FLAL de Bos- en Veentocht.De start was vanuit De Skâns te Gorredijk.We verlieten om 8 uur de start en over het Kerkepad liepen we langs een oude Begraafplaats.We kwamen uit bij de Com­pag­nons­vaart.

De Opsterlandse Compagnonsvaart is een kanaal tussen de Nieuwe Vaart bij Gorredijk en de Drentse Hoofdvaart bij Smilde en maakt deel uit van de Turfroute. De lengte van het kanaal is 34 kilometer en loopt langs de dorpen Appelscha, Oosterwolde, Donkerbroek, Wijnjeterpverlaat, Hemrikerverlaat, Lippenhuizen, Gorredijk en Terwispel.
De Turfroute is een recreatieve vaarroute door zuidoost Friesland, het westelijk deel van Drenthe en de kop van Overijssel. De vaarroute slingert als een zilveren lint door mooie natuurgebieden en langs authentieke dorpen. Uniek is dat deze vaarroute vier Nationale Parken verbindt: het Drents-Friese Wold, het Dwingelderveld, de Weerribben en de Alde Feanen. Stichting De Nije Kompanjons redde in 1974 de Turfroute door te voorkomen dat de Opsterlandse Compagnonsvaart werd gedempt. Sinds die tijd zetten vrijwilligers zich in voor de instandhouding, de verbetering en de promotie van de Turfroute.

We volgden de Compagnonsvaart zuidoostwaarts Gorredijk uit. De verharde weg ging over in een fietspad.Bij de provincialeweg N392 uitgekomen volgden we deze even.Over een nieuw aangelegde weg liepen we weer terug naar Gorredijk.Daarbij kwamen we langs vier grote en hooggeplaatste zon­ne­col­lec­to­ren. Dit was uiteraard nog niet het einde van de wandeling.

We doorkruisten Gorredijk door een ander deel en na de Stationsweg werd Gorredijk weer verlaten.Na de straat Butewei kwamen we uit op de Sweachsterwei.Een paar maal volgden we nu bospassages parallel aan de SweachsterweiWe staken het Koningsdiep of Ouddiep over.Nu werd al onze aandacht getrokken door talrijke ooievaars die we voornamelijk op of nabij hun nesten hoog in de bomen zagen. Hier werden dan ook talrijke foto’s van gemaakt.Nu werd Beetsterzwaag bereikt.Door een park werd Huize Lindensteyn bereikt.

Beetsterzwaag kenmerkt zich vooral door zijn fraaie bossen. Een van de bekendste gebouwen dat Beetsterzwaag rijk is, is Lyndensteyn. Dit uit 1821 stammende zomerverblijf van de familie Van Lynden is later door de familie ondergebracht in de Corneliastichting. Deze stichting, genoemd naar de jong overleden Cornelia van Lynden, moest een gratis ziekenhuis voor Friese kinderen in stand houden. Nu dient het oude herenhuis als revalidatiecentrum.

Na 10 km gelopen te hebben, waren we niet ver meer af van de eerste grote rust.Voor de 40 en 60 km was dat veel te vroeg.Dat “probleem” werd opgelost door nog een lus van 5 km in te bouwen.Deze lus van 5 km was wel met zorg uitgezet, want deze voerde fraaidoor de bossen van de Cornelia Stichting.Toen we dan na ruim 15 km wandelen bij de grote rust in Het Trefpunt kwamen, was het dan ook niet verwondelijk, dat hier al veel 25 km lopers waren gearriveerd.Normaal zitten we in de ach­ter­hoe­de van de 40 km, of in dit geval de 60 km, en dan ben je zo aan de beurt bij het koffie bestellen.Maar nu moesten we in de rij staan.We zagen hier binnen niemand om ons startnummer door te geven, waarop we besloten verder te lopen.

Na de rust vertoonde de route de eerste km's een rommelig verloop.We liepen hier door de Wallebossen.Het begon met een splitsing waarbij het 25 km parkoers afsloeg.Maar later kruisten we hun parkoers een keer en kwamen meerdere keren weer op hun route uit, waardoor we het idee kregen dat we op het verkeerde parkoers liepen.Dit was voornamelijk in bosgebied Lauswolt waarbij we ook langs een golfbaan kwamen.Nabij het witte meer (Wite Mar) werd definitief afscheid genomen van de 25 km lopers.Op het Witte Meer troffen we trouwens wat ijs aan.

Na een kruising met de Poostweg dwaalden we verder door bosgebied Olterterp-Lauswolt.Op 24,5 km werd de tweede en laatste binnenrust bereikt in Olterterp in het Witte Huis.In de rou­te­be­schrij­ving stond expliciet vermeld, dat hier geen eigen eten en drinken genuttigd mocht worden.Voor ons wandelaars was dat natuurlijk jammer, maar de organisatoren waren in ieder blij dat het Witte Huis zijn deuren voor wandelaars wilde o­pen­stel­len. Zeker als er de volgende 35 km geen binnenrust meer in het parkoers was.

In de eerste week van 2007 komt Beetsterzwaag opeens prominent in het nieuws doordat er formatie-besprekingen voor het nieuwe kabinet plaatsvinden tussen CDA, PvdA en de ChristenUnie. Jan Peter Balkenende, Wouter Bos en André Rouvoet overleggen er achter gesloten deuren op landgoed Lauswolt onder leiding van informateur Wijffels.

Verder dwaalden we door de bosgebieden Olterterp en Heidehuizen.We kwamen uit bij het Koningsdiep dat we vervolgens een eind volgden.Later staken we het riviertje over.Daarna volgden we De Mersken, een verharde weg en waarna tevens een natuurgebied is genoemd (of zou de weg naar het natuurgebied zijn genoemd).We kruisten een drukke 2-baanse autoweg, de N381.Daarna maakten een lus door het natuurgebied Merksen, waarna we even later dezelfde weg terug liepen.We volgden de Mounleane en liepen vervolgens fraai door natuurgebied Koningsdiep.Opnieuw werd de drukke N381 gekruist en even later parallel gevolgd.Over de Nije Heawei en Poasen werd bosgebied Heidehuizen bereikt.Er was een wagenrust op, volgens opgave, 42,5 km.

Deze wagenrust stond niet op de routebeschrijving vermeld.De volgende wagenrust was op 54,5 km, hetgeen betekent een verschil van 12 km.Met ons wandeltempo zouden we daar toch zeker twee uur over doen.Bovendien waren daarin trajecten, waarbij het parkoers zo zwaar was, dat hooguit een gemiddelde van 5 km per uur werd bereikt.We veronderstelden dan ook dat deze wagenrust niet op 42,5 km lag, maar toch zeker op 45 km.

We kwamen weer bij het riviertje Koningsdiep uit en volgden dit een eind.Later staken we het over en liepen verder zuidwaarts over de Zandlaan.Op 54,5 km was langs de Butewei de laatste ver­zor­gings­post.Het was nu half zes en nog 4,5 km te gaan.Dat betekende voor ons dat we de uurbus van 18:21 uur naar Heerenveen nog konden halen.Daarop werd besloten tot een lange sprint.Voor Lippenhuizen kregen we nog uitzicht op de watertoren.

De watertoren in Lippenhuizen werd gebouwd in 1932 door de I.W.G.L. (Intercommunale Wa­ter­lei­ding Gebied Leeuwarden) en de Bredasche Beton Mij. De watertoren heeft een hoogte van 44,25 meter en heeft twee waterreservoirs van elk 300 m3. De inhoud is dezelfde als de inhoud van de watertoren van Harlingen. De toren heeft een tentdak van koper (door corrosie lichtgroen uit­ge­sla­gen) met acht zijden, gelijk aan de watertoren van Harlingen en de watertoren van Bolsward.

Via Lippenhuizen met kerk liepen we weer terug naar Gorredijk.Door een park werd de finish bereikt.De afgelegde afstand bedroeg 59 km.

Wij hadden besloten om al de voorgaande vrijdag naar Gorredijk af te reizen.We overnachtten daarbij op hetzelfde adres als ruim twee jaar te voren bij de KNBLO-NL lustrum tocht vanuit Beetsterzwaag. We hadden toen niet in Beetsterzwaag overnacht omdat daar geen goedkope overnachtingadressen waren.De gastheer en gastvrouw van ons overnachtingadres zijn trouwe FLAL-lers, maar nu liepen ze niet mee.Een kleinzoon van acht jaar was op dezelfde datum jarig.Maar ze gingen nog wel even naar de start om een routebeschrijving op te halen.Ze wilden dan de tocht nog nalopen.

Ze zijn trouwens wel vaak te zien op de website www.bpol.nl.De webmaster van deze website, die ook wel de hoffotograaf van de FLAL wordt ge­noemd, was ook al aanwezig. Hoewel hij het 25 km parkoers liep, moest hij wel voor acht uur arriveren als je 60 km lopers op de gevoelige plaat wil vastleggen.Hij werd trouwens vergezeld van zijn liefhebbende vrouw.

Nog voor de start kwam een wandelaar naar mij toegelopen en maakte complimenten voor het verslag van de FLAL-tocht vanuit Diever. Hij vond het onvoorstelbaar dat ik dit verslag zo gedetailleerd had beschreven met de namen van de bosgebieden waar we door heen waren gelopen.

Een andere wandelaar informeerde, wat de reacties waren van de WS78 tocht vanuit Maarn, die een week tevoren werd georganiseerd en waarvan ondergetekende de uitzetter was.Omdat ik, samen met mijn vrouw Coos, andere jaren steeds bosparkoersen had uitgezet, viel voor een aantal wandelaars deze tocht tegen.Hijzelf complimenteerde mij met deze WS78 tocht.

Ik vroeg nog aan een wandelaar of hij naar mij de GPS-route wilde opsturen.Ik vertelde dat mijn GPS apparaat onderweg spontaan was aangegaan en daardoor was de batterij al een eind leeg.Hij bood mij spontaan zijn reserve batterijen aan, waarvoor alsnog hartelijk dank.Helaas waren deze batterijen niet sterk genoeg voor mijn GPS.10 km voor het einde van deze tocht bedacht ik dat ik de GPS route aan nog iemand anders kon vragen.De wandelaar had ik 's-ochtends vlak voor de start nog gefotografeerd.Hij heeft de route vrij snel naar mij toegemaild, alsnog hartelijk dank hiervoor.

Bij de start had ik nog de secretaris van de FLAL gemist.Later kwam ik er achter wat daar de reden van was.Tijdens de wandeltocht had ik op een gegeven moment aan het einde van een zandpad twee fietsers met reflektievesten voorbij zien fietsen.Zij keken wel mijn richting op.Omdat ik in de verte niet scherp kan zien, wachtte ik met zwaaien totdat zij zouden zwaaien.Toen ze niet zwaaiden veronderstelde ik dat het geen FLAL-lers waren.Maar later zag ik op www.bpol.nl een paar foto's van twee mensen met reflektievesten op een fiets en één van hen bleek de secretaris te zijn.

Bijna traditiegetrouw worden op de laatste FLAL-tocht van het seizoen op de muren van de fi­nish­lo­ca­tie lijsten opgehangen, waarop de namen van FLAL-leden staan met daarachter hun woonplaats en de afgelegde FLAL kilometers. Bij de start zag ik deze lijsten niet hangen en bij de finish ook niet. Maar toen lette ik er niet op omdat ik nog een uurbus kon halen. Maar de kans was ook groot dat de lijsten al weggehaald waren, want er werd al omgeruimd. Want er hoefde per slot van rekening alleen nog maar een paar 60 km lopers binnen te komen.

Hoewel het deze dag overwegend droog was gebleven, werden we tijdens de tocht zeker driemaal onaangenaam verrast met een lichte regenbui.Daarnaast was het meerdere perioden vochtig tot lichte motregen. Tussen 11 uur en half twee maakte ik zelfs helemaal geen foto's.Er zaten in het parkoers flinke onverharde trajecten waarbij het nat en modderig was, hetgeen de wandelsnelheid niet ten goede kwam.Maar het waren wel mooie trajecten. Er waren 579 deelnemers.42 wandelaars liepen de 60 km.Bij de start werd nog de 100.000e deelnemer gehuldigd. De man kreeg een bos bloemen.We willen de organisatie hartelijk danken voor deze tocht.

Henri Floor

09:55 Gepost door Henri Floor in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Email dit | Tags: henri, flal, gorredijk, friesland |  Facebook |

25-03-10

Gratis taalcursus Dreints (Drentsch) bij de FLAL

Op zaterdag 13 maart organiseerde de FLAL de Dingspilloop-wandeltocht,Er kon gekozen worden uit de afstanden van 25, 40 en 60 km,Wij kozen het 60 km parkoers.Om 8 uur was de start van de 60 km.We vertrokken met lichte regen.We volgden de eerste kilometer over een zelfde traject als met de vierdaagse.Daarbij kwamen we langs de Nederlands Hervormde Kerk.

Bij een standbeeld vingen we een glimp op van het voormalige stadhuis van Diever.Langs de Hoofdstraat stond een oude Jacquar, sportmodel, langs de kant van de weg.Aan het einde van de Hoofdstraat werd Diever verlaten.Even volgden we nu de Ten Darperweg/N855 in de richting van Wapse.Spoedig verlieten we de weg weer over de Noordes.

In een bocht van de weg doken we de bossen in van Landgoed BerkenheuvelDaarna dwaalden we fraai door het Drents Friese Wold en het Wapserveld.Een paar maal volgden we echte sluippaden, paden waar je goed naar moest kijken dat het een pad was. We kregen uitzicht op de Meeuwenplas.Het landschap was hier schitterend.We konden echter niet blijven staan om van de pracht te blijven genieten.Gelukkig hadden we ons fototoestel bij ons, zodat we dat toch nog konden vastleggen.

Over de Doldersumerweg liepen we naar het riviertje de Vledder AA. Op de brug grensden de plaatsen Doldersum, Wapse en Diever.Omdat we nu in een andere plaats liepen, Doldersum, ging de straatnaam over in de Dieverseweg.Net voorbij de Brink te Doldersum was café restaurant Jachtlust.Hier was op 9 km de eerste binnenrust.Het was wat aan de vroege kant, maar de volgende rust was op 23 km en dat vonden we aan de late kant.Derhalve besloten we hier te rustenWe lieten ons de koffie goed smaken.

We verlieten Doldersum over de Huenderweg Hoewel langs deze verkeersweg een vrijliggend fietspad liep, waarover wij wandelden, hadden we hier een panorama-vergezicht.Aan onze rechterhand lag bosgebied Boschoord van de Maatschappij van Weldadigheid.Bosarbeiders zaagden op de weg een boom in mootjes. Automobilisten die hier reden, keerden bij het zien van de bomen en takken op de weg om.We kwamen nu in het buitengebied van de plaats Vledder.We dwaalden door de Vledderhof overgaand in Werkhorst.In een weiland bij een werkschuur van het Drents Landschap graasden paarden.

We volgden een traject van een wandelpad, waarlangs bordjes stonden dat we in drie km Dreints (Drentsch) konden leren.De bordjes stonden laag bij de grond en het lettertype was aan de kleine kant.Je moest echt voor zo’n bordje stil staan om te kunnen lezen wat er op stond.Ons Dreints is derhalve nu even goed (of slecht) gebleven als het was.

We kwamen uit op het Turfpad.Aan einde van het Turfpad, een zandweg, kwamen we opnieuw op een zandweg uit, een T-splitsing dus. Vreemd was hier het bord met de waarschuwing “Let op, verkeerssituatie gewijzigd”.Opnieuw liepen we over landgoed Boschoord.We kregen hier voor de eerste keer zicht op vennetje dat nog met ijs bedekt was.

We kwamen uit op de Schoollaan.Later op de wandelroute kwamen we opnieuw op de Schoollaan, want daar stond een verzorgingswagen.Later volgden we de Jongkindt Conincklaanen opnieuw kwamen we op landgoed Boschoord.Er stond hier een niet geheel onbekend persoon bij zijn auto.Hij had voor zijn liefhebbende vrouw een privé verzorgingspost ingericht, maar stond nu op het punt om te vertrekken.

Bij punt 65 van de routebschrijving moesten we linksaf op een ongelijke viersprong. We vroegen ons af hoe een gelijke viersprong er eigenlijk uitziet.

We staken de grens met Friesland over.Dit punt werd gemarkeerd met een wit/zwart gekleurd paaltje.Later zouden we meerdere keren deze paaltjes zien, ten teken dat we meerdere keren de grens met Friesland vanuit Drenthe overstaken of omgekeerd.Na een lange schoorsteen van een oud fabriekgebouw werd de Elsloseweg bereikt.Langs deze weg troffen we even later een Hervormde kerk met Klokkestoel aan.

Op 23 km werd in restaurant ’t Anker te Elsloo de tweede binnenrust bereikt.We troffen hier een echtpaar, dat ook nauw betrokken is met de organisatie van de Heuvellandvierdaagse. We kregen van hen zelfs een kopje koffie aangeboden. Maar we hadden ook al 21 maal aan de heuvellandvierdaagse meegedaan.

Na een kwartier vervolgden we ons pad. Want we waren per slot van rekening nog niet halverwege.We volgden de straat De Riete overgaand in Boekelterweg.Verderop volgden we de Rijsberkamperweg en de Boijlerweg.We liepen op korte afstand langs Boijl.We zagen een hoop grote stenen liggen en meenden daarop dat dit een Fries hunebed moest zijn.Bij een Melkveebedrijf lagen hele grote keien naast de inrit.De boerderij heette dan ook De Dikste Kei Verderop kwamen we langs boerderij Immer Moed.

Na de Doldersumsestraat, de Alteveersweg en de Boschoofdweg volgde een vreemde passage. We volgden hier de Oostvierdeparten aan de westkant langs een sloot om ongeveer 3 km later de weg langs de oostkant van de sloot in tegengestelde richting te vervolgen.Deze 3 km had zeker van de totale route afgehaald kunnen worden, omdat de officiële route 63 km lang was.Net als eerder in de route kwamen we over de Werkhorstlaan om tenslotte bij het verlengde van de Schoollaan uit te komen.Hier was een verzorgingspost waar ons wat te drinken werd aangeboden.We hadden hier zicht op het schoolgebouw waarnaar de Schoollaan genoemd was.

We volgden nu ruim 3 km de grens met Friesland aan de Drentse zijde.Er werd nu koers gezet naar Zorgvlied.Even voor Zorgvlied stonden stoplichten bij een uitrit van een boerderij.De stoplichten waren niet ingeschakeld.Bij Zorgvlied konden we nog net het bord van de bebouwde kom zien, maar meer ook niet.Voor de 25 km lopers lag dat anders.Zij hadden hier een grote rust.

Opnieuw liepen we naar Elsloo waar op 42 km de 3e binnenrust was bij restaurant ’t Anker.Over de Hoofdweg overgaand in de Peperstraat verlieten we Elsloo.We liepem hier over het noordelijkste traject van de wandelroute.Nu dwaalde we door boswachterij Appelscha.In de plaats Appelscha was de FLAL dit seizoen al eerder geweest. Met die tocht hadden we tweemaal een rust in Diever.

Het werd nu wat regenachtig en daardoor ook somber door door het gevorderde uur.Opnieuw kwamen we langs Zorgvlied, maar nu aan de ooskant.Over de Broekweg werd Wateren bereikt.Voor camping De Blauwe Lantaarn sloegen we af.Daarop volgden we de Keukelaan overgaand in Landarbeid en opnieuw volgde een traject van de Huenderweg.

We staken opnieuw de Vledder AA over.We volgden nu een verhard fietspad.Bij Wateren, bij punt 5 op de ingetekende route (zie het einde van de fotoreportage) werd om 17:45 uur bereikt.Hier besloten we de wandelroute te verlaten.Als een van de eerste opmerkingen op de routebeschrijving staat vermeld, dat je voor eigen rekening en risico loopt.En omdat we het onverantwoord vinden om in het donker in het bos te lopen, besloten we op dit punt het fietspad naar Diever te volgen.Volgens ons is het ook verboden om na zonsondergang in het bos te lopen.

Bij restaurant Hoeve aan de weg was de laatste binnenrust.Wij besloten echter door te lopen.We wisten niet hoever het nog naar de finish was en we hadden nog stille hoop de bus van 19:01 richting Meppel te kunnen halen.

Vlak voor de VVV van Diever stopte een auto.Het raampje ging openen en een stem zei: Henri Floor? Ja, antwoorde ik.Het bleek een bestuurslid van de FLAL te zijn.Hij zei verder: We waren je kwijt. We waren naar je opzoek. Wil je meerijden?Ik sloeg het aanbod van meerijden af.We waren nu bijna bij de finish en waren ook niet de laatste.Om 19.10 uur werd de finish bereikt.Er moesten nog 7 wandelaars achter ons binnenkomen. De laatste wandelaar kwam om half acht binnen.

Omdat onze eerstvolgende bus om 20:01 uur vertrok besloten we nog een patatje te eten.Al was het alleen maar vanwege zouttekort.Het was over het algemeen, ondanks een aantal taaie stukken, toch best een aardige tocht geworden.We willen de organisatie hartelijk danken voor de organisatie van deze tocht.

Het is ons opgevallen, dat de FLAL een manier heeft gevonden om het aantal bezoekers van hun website te verhogen. Leest u eerst een de volgende tekst, die bijna twee weken onderaan de informatie van deze wandeltocht op hun website stond:“De route die gelopen gaat worden is op dit moment nog in ontwikkeling. De Kaleduinen, waar de route eerst langs voerde, zijn n.l. afgesloten voor publiek in verband met de Q-koorts. Het definitieve parcours zal dus ook anders zijn dan oorspronkelijk de bedoeling was, en waarschijnlijk zal er iets meer verhard pad tussen zitten. We houden u op de hoogte van de laatste ontwikkelingen.”En dan gaat het vooral om het laatste zinnetje.Omdat wij het plan hadden om deze tocht te lopen, keken we elke dag op www.flal.nl naar de laatste ontwikkelingen. Maar die laatste ontwikkelingen werden maar niet vermeld.Zelfs toen wij op zaterdagavond, na afloop van de tocht op www.flal.nl keken, stond daar nog steeds diezelfde tekst.

Er stond geen eindafstand vermeld.Mijn ervaring is, dat de meeste wandelaars naar de tussenafstanden kijken, waar rustposten zijn en wat de totale afstand is.Het lijkt mij een goed idee om dit bovenaan de routebeschrijving te vermelden.En zeker ook de eindafstand indien deze afwijkt van de opgegeven loopafstand.

We willen de organisatie hartelijk danken voor de organisatie van deze tocht.

Op 2 maart 2010 was de jaarvergadering van de FLAL.In het jaarverslag van de FLAL van 2009 stonden een paar opmerkelijke punten genoemd.

• de meeste FLAL-tochten hebben een deelname van twee maal zoveel leden als niet leden. Bij de tocht uit Midwoud, op 3 januari 2009 deden meer niet-leden als leden mee.
• op 31 december 2009 telde de FLAL 1395 leden.
• de gemiddelde leeftijd van de leden bedroeg in 2009 58,1 jaar. Als de stijgende trend zich doorzet, dan bedraagt de gemiddelde leeftijd in 2019 65 jaar.
• ruim 40% van de leden neemt per seizoen aan maximaal 3 tochtem deel,
• 158 leden hebben nog nooit aan een FLAL tocht deelgenomen. Met deze slapende leden is de penningmeester natuurlijk heel blij.
• ondergetekende vertegenwoordigt 20% van de leden die in de provincie Utrecht woonachtig zijn

Henri Floor

15:22 Gepost door Henri Floor in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Email dit | Tags: drenthe, henri, flal, diever |  Facebook |

25-12-09

Warmbeekdal-tocht

Warmbeekdal-tocht

Op donderdag 10 december 2009 hadden we eigenlijk het plan om een wandeltocht van 20 km te lopen vanuit Heusden-Zolder (België).Vanuit ons o­ver­nach­ting­a­dres te Westerhoven was het toch zeker 50 km met de auto. Er was regenachtig weer voorspeld. Omdat we dinsdag 8 december ook al een mooie tocht in België hadden gelopen, besloten we uiteindelijk de tocht in Heusden-Zolder vanwege de regen niet aan een bezoek te vereren.Het regende 's-ochtends ook flink en dan is het niet prettig rijden in onbekend gebied.Toen het rond half twaalf begon op te klaren en de zon zelfs doorbrak besloten we een eigen tocht vanuit Hamont-Achel te lopen. De start- en finish was vanuit de Achelse Kluis.

We staken de Warmbeek over via de Sint Lugardis brug uit 1954 en volgden daarna de Warmbeek.Het pad was zo te zien recentelijk schoongemaakt. Het riet langs de oever was aan de kant van het wandelpad geschoeid. Bij een brug over de Warmbeek verlieten we het riviertje.Nu dwaalden we een tijd door bosgebied Binnenheide, waarbij we meerdere keren uitzicht op weilanden hadden.Ter hoogte van Achel Station sloegen we af en zetten koers naar Domein De Bever. In het gelijknamige restaurant dronken wij ieder een warme kop chocolade.

Na deze rust staken we de Warmbeek over en dwaalden nu door bosgebied Rozendaal.De totale afstand bedroeg 7 km.Op veel wegen en paden lagen grote plassen.Tijdens de wandeling was het voor 95% droog, maar wel overwegend zwaar bewolkt

Oude beek en Warmbeek
Vroeger werd de Warmbeek omgelegd om de stroomopwaarts gelegen watermolen het Mulke te kunnen bedienen. De hiernaast gelegen Oude beek is de vroegere Warmbeek.Een honderdtal meter stroomopwaarts vloeien de Oude Beek en de Warmbeek weer samen.De Warmbeek is één van de meest ecologisch waardevolle wa­ter­lo­pen in Vlaan­de­ren.In haar brongebied (in Peer) is de Warmbeek rechtgetrokken en uitgegraven. Verder stroom­af­waarts is de beek vrij natuurlijk.Dat zie je aan de natuurlijke meandering (bochten door uitspoeling van stromend water) en een rijke beekflora- en fauna.De kwaliteit van het water van de Warmbeek is goed. Het water voldoet aan de normen van viswaterkwaliteit. Tijdens de visbestand-opname in 1998 werden 15 vissoorten, waarvan enkele beschermd zijn, in de Warmbeek aangetroffen. Dat waren paling, Giebel, Karper, Riviergrondel, Bittervoorn (beschermd), Blankvoorn, Rietvoorn, Bermpje (beschermd, bruine Amerikaanse Dwergmeerval, snoek, Amerikaanse hondvis, beekforel, driedoornige stekelbaars, Tiendoornige stekelbaars en de baars.

De geschiedenis van de Achelse Kluis
Het gebied rond de Achelse Kluis kent een lange religieuze traditie. Al in 1656 werd in de omgeving, op een perceel heidegrond tussen Zwartven en Kerkeven, een grenskapel gebouwd. Het was de natijd van de gods­dienst­oor­lo­gen. Katholieken uit het naburige protestantse Nederland konden er hun erediensten houden.
In 1686 stichtte Petrus van Eijnatten uit Eindhoven hier een gemeenschap van kluizenaars. Sinds die tijd is de ‘Achelse Kluis’ een centrum van gebed, be­schou­wing en christelijke cultuur. Na een onderbreking als gevolg van de Franse Revolutie, namen de trap­pis­ten­mon­ni­ken van Westmalle de religieuze draad weer op en stichtten in 1846 op deze plek de Sint-Be­ne­dic­tus­ab­dij. De monniken leefden in de geest van de cisterciënzerorde, volgens de regel van Benedictus. De nieuwe gemeenschap groeide gestaag en stichtte op haar beurt dochterhuizen in Echt en Diepenveen (Nederland), in Rochefort (België) en in Kasanza (Democratische Republiek Congo).
Na de Tweede Wereldoorlog werd gestart met de bouw van een nieuwe abdij. Slechts twee van de vier geplande vleugels werden gerealiseerd. De gemeenschap telde toen om en bij de honderd monniken. Ze speelden jarenlang een voortrekkersrol op het gebied van landbouw en veeteelt en oefenden allerlei ambachtelijke activiteiten uit. In 1989 werd het grootste deel van de landbouwgronden als natuur- en recreatiegebied verkocht aan het Nederlandse Staatsbosbeheer en het Vlaamse Gewest. De kleine monnikengemeenschap die vandaag is overgebleven, is nu voor haar inkomsten voornamelijk aangewezen op handelsactiviteiten, waaronder de verkoop van zelf gebrouwen Achels trappistenbier

Henri Floor