BeneluxWandelen.eu

De eerste van een wintermaandelijkse tochtenserie van o.a. deze club.  Steeds meer clubs ervaren dat in de winter wandelen absoluut "in" is.  Elke maand kiest de club een ander onderkomen als start-finishplaats. "Hermode"; Is snelle bode, uit de griekse oudheid.   Vandaag dus Lierop een van de dorpen behorende tot Someren.  merkwaardig toch, op mijn weg naar de bus , zie ik paardebloemen en kleine witte en rôse bloempjes opkomen uit de gazons, en het is  toch al een paar dagen November, diep herfst richting winter....  Nieuw voor mij is ook dat ik vandaag voor de eerste keer mijn aangevraagde O.V.-chippas zal gaan gebruiken.   In Lierop , is het al levendig druk zo vroeg nog in de ochtend,  in en ver omheen het café, van inschrijvers en parkeerplaats zoekers.    De zon doet haar best en mistflarden drijven laag in de lucht voor de zon langs.  Toch zal de zon later op de morgen haar strijd tegen de mist moeten opgeven en moeten we het de rest van de dag met en grauwe hemel doen.  Het zal zelfs kouder en winderiger worden , en daar had ik me misrekend, met m'n wandeluitrusting.   Start gaat door de Laan ten Boomen, een toepasselijke naam van de groene oude dikkerts die de weg omboorden.  Zijnde de oude weg naar Asten.  Passeren een trits oude en ook gerestaureerde  meest schilderachtige monumentale boerenhoven, hun woonstee nu meest door gegoeden bewoond.  Gaan over beek de Kleine Aa, broer van de grote zelfde naam in de streek.  Marian en Bram zijn tijdelijk mijn metgezellen.  Draaien na asfalt een brede zandweg in , waar de kniegewrichten getest worden.  Het blijft voorlopig landelijk, en de herfstgekleurde beukenhagen rondom eigendommen tekenen hun pracht voortdurend overal.  Bloemen pracht in tuinen als de cosmea rose, trekken onze bewonderende aandacht evenals paddestoelen als de parasolzwam.  Het hinkelt almaar tussen herhaalde groei van lentebloemen door het warmere weer voorbije weken en dagen , en de nakende wintertijd.  De akkers liggen er al voorbewerkt bij.  Zie zogenoemde judaspenningen groeien, net hosties, in grote getale.  We raken de bebouwing van Someren nieuw, net niet, en gaan de Lieropse dijk met fietspad op.  De rustpost blijkt voorzien in een bedrijf haar schuren voor boerderij-voorzieningen , maar hier in het engels vernoemd.  Farm equipment , i.p.v. in het nederlands.  Aan de laan naar de aanloop naar het bedrijf staan koeien , varkens , kippen en ander boerderijvee , in ware grootte in plastic afgebeeld, zou je ze vastleggen op foto, zag je niet beter als echte.  De voorzieningen consumpties zijn prima, maar het aantal stoelen kan de drukte niet aan.  Velen staan , of hangen en zie zelfs dames niet zo piepjong meer op de grond tegen de muur zitten.  Ik herken aan de landelijke straat de hoeve van waaruit we paar weken terug met Olat domicilie hadden. . Na rust, de poort bedrijf weer uit een immens ongeoogst nog maisveld dat er verdord bij staat.  Even landerig gaand, over een sloot en langs camping eindelijk de beschutting van bos , want de snerpende noordenwind doet zich al gevoelen.  Ruilen landelijk vóór de rust, in voor bos en heide meest.  Volgt markering van de Bontven-route , een toeristisch v.v.v. wandelpad waar de streek mee bezaaid ligt.  Een fietspad en zandpaden waar we waden door de knisperende herfstbladeren.  Volgt bosrand met bewerkte wijdse akkers, en groots weideland  met weidevee als paarden , koeien, schapen, in grote getale, lijkt wel lente nog.  Een routesplitsing stuurt me door meest jong bos even met berk vooral wat fel contrastreert, jonge beuk , eik en andere jonge stekken,  met nog groene en altijd groene bomen en andere kleurige herfst achtigen.  Zonder meer prachtig.  Om me heen neerdwarrelend ritselend blad.  Herfst ten top. Kruis een asfaltwegje en weer het groen in , richting Strabrechtse en Lieropse heide en bos als de borden aangeven.  Volgt een fiets fijngrindpad, dat voert een poos meest langsheen een wijds hei en vennenlandschap rand  met bos, en dan even toch door bos en over enkele wildroosters.  Draaien dan toch bos weer in , met graswegjes een en tweesporig, op de grond overgroeid door mossen boomstammen in rotting en paddestoelen , boomzwammen.   Kom door veld met veel rood en bruinbonte koeien, gebiedsbegrazers.   Ontwijk voortdurend de koeienvlaaien her en der op de paden.  Zie o.a. markeringen als van het Pelgrimspad van A'dam naar Visé,  een onderdeel, ván.  Volgen talloze een en tweemanspaadjes gras en mos en dan weer vochtig zand en verhard zand gaande.  Velden tussendoor bos met hoog gele grassen met alom jonge vliegdennen in groen. , en nieuwe jonge en oudere bos aanplantingen Statige sparren en oude den. , langs nog wat verscholen vennen en bijna uitgedroogde. .  Staat een rotsblok mooi te wezen , langs het pad maar zie geen plaquette of enige omschrijving waarvan, waarover, waarvoor.  Zomaar misschien,  maar tóch...  Geraak in opener zich van bosgebied, waar je honderden meters doorheen of om je heen kijken kunt.  Mogelijk eertijds uitgedund voor nieuw spontaan bodemgroen.  Ik blijf maar paden door rustig bos in allerlei samenstelling volgen, stil en nu en dan om me heen vogels en ja ook soms nog wandelaars.  Qua vogels wordt het stiller in de natuur, zij zoeken hun voeding en heil  en schuil, in bebouwing steeds meer.  Andere vast , gaan op lange wintervakantie in warmer oorden zuidelijker.  De routeman slooft zich uit om ons aldoor in  uitgestrekte bossen te laten rondslingeren.  Hier zal het bij sneeuw b.v. superbe zijn.  Een veldheidepad met hoog geel gras doorheen.   Ben nu in de Moorselse bossen aanbeland.  Na weer zandwegjes en padenwerk, slagbomen, en onderbrekend akkerveldwerk.  Plots zie ik op afstand jonge tieners die kennelijk wandelaars opwachten en bekijken. Er is inderdaad grote schuren in het nu opener landschap gekomen, en bijhorende bewoning. Bij nadering zingen ze ; "lang zullen ze lopen " , in de wijs van lang zullen ze leven.  Verjaardagslied. Krijg nog een speciale aanmoediging nageroepen bij passage, en ik dank ze voor hun act.   Nog drie kilometer zo roepen ze.   Bosperceel volgt met menshoge bruin gele varens.  Kom nu door gehucht Moorsel, zo te zien een prettige woongemeenschap. Volgt de Moorselseweg, langsheen hondentrainigsveld in ruste nu.  En een nagebouwde tempel , stukkie in het bos verscholen.  Nu volgen bolle akkers, bos uitkomende.  Veldwegjes zand overgaand in asfalt zie ik op afstand wegverkeer Eindhoven-Venlo razen. ook geraas van een motorcrosstreffen in de buurt van Lierop en de omroeper is onderweg al vaak k.m. rs ver hoorbaar geweest , maar nu erg nabij , t.w. overkant snelweg.   Zie nog bij een sloperij een gele flink grote  geelgekleurde helikopter staan , op het oog intact nog.  Gaan nog een bocht door landerigheid, om aan een kruising voorgoed Lierop in te gaan en wat bewoning en tuinen te bewonderen en park. Een extra toegiftlus zo lijkt om de k.m.'rs vol te krijgen.  Een mooie herfsttocht vandaag , geheel in sfeer.  Veel tijd voor een afsluitingsdrankje krijg ik niet, tenzij ik besluit een anderhalf uur te wachten... Gauw een bakje koffie dan en dan stap ik naar de dorpskern tot tegenover de majestueuze  monumentale koepelkerk. Busje komt zo. zo geeft het info-tin aan.  Heb een fijne wandeldag gehad.  Volgende week mogelijk Tilburg op de rol.  Misschien treffen we elkaar dan ook. Blijven wandelen dus.  Houdoe!

Peter Heesakkers

Nog eerder dan voorheen was de deal gesloten met de buschauffeur.  Opnieuw lukt het me , om  aan de toerit-laan naar de scoutingblokhut uit te stappen in plaats van zo'n twee k.m. te lopen vanaf de officiele halteplaats.  Want een wandelaar heeft nu eenmaal een hekel aan te ver lopen{....} Ben ruim voor de tijds-inschrijvingslimiet om voor een redelijke afstand op weg te gaan.   Het gaat de weg terug naar een doorgaande weg waar de toerit-laan uitkomt, om vervolgens de rotonde van de weg Heeze-Asten , Someren over te steken, op Lierop aan.   Langs opkomende graanvelden en ander akkerwerk draai ik een wegje in landelijke taferelen, wat huizen, weiden met ezels,  damherten, pony's, kippen.  Blaffende erfbewakers,  een weg met essen en eikenbomen erlangs , en net als ik me afvraag waar zijn die plagerige eikenprocessierupsen dan toch, zie ik een colonne van die harige kruipers de boomstam opkruipen uit het bermgras komend.  Herken verdergaand stukken van de wintertocht van een Astense club.    Draai over brede sloot over  platte betonplatenbrug, de eerste bossen in.   De tocht heet n.l. "Bossentocht", dus moet z'n naam eer aan doen.    Slinger hierdoor tot aan een vakantiecentrum annex camping, en hier vallen in de bermen het vingerhoedskruid op.   Zal even toeristische bontvenroute belopen zoals wandelroutepalen aan geven.   Kom verderop aan pad bosrand met uitgestrekte weiden en velden en ga een stoffige zandweg wat breder op, auto en later een rijtuigje passeert een stofwolk achterlatende.    Het is droogte wat al vanaf zowat ruim drie maanden in de streek de klok slaat.  Tot mijn enkels moet ik door het stof.   En dat zal vandaag vaker het geval zijn.  Hierna asfalt landwegjes,  de koeien langs, en opnieuw velden met vooral aardbeien.  Opnieuw zandweg koren en maïs bosrand om opnieuw smal te gaan per pad , bos in.  Majestueuze sparrenbomen vooral en ondergroei van varens en bosbes en jonge dennen, en jonge loofboompjes.  Wat draaiwerk brengt me na 10 k.m. aan de bosrustpost.   Na dit punt gaat het de Lieropse heide en bossen officieel in , zo zeggen de borden.   Een zandwegje wordt grindpad, zal lang volgen,  voor vooral fietsers bedoeld.  Wat vennen groot en klein, in uitgestrekt heidegebied.  Blijf aan rand bos heide dit pad langs slingeren.   Een ven met vlassige planten en bies en jammerlijk erg uitgedroogde vennen ook.   De droogte eist zijn tol.  Heide met struikheide, pijpestrootje brengt me langs een rotssteen en vervolgens een toenmalig verborgen onderduikerskamp tijdens wereldoorlog twee.  Een bospad brengt me aan een troosteloze bruine en zwarte vlakte verbrande bomen en gronden zo ver het oog reikt. Driehonderd voetbalvelden groot deed bijna een jaar geleden een natuurbrand dagenlang zijn vernietigend werk.  Tientallen k.m. rs ver in de omtrek te zien toen.  Een weg rul zand zoek ik verharde kanten zo veel als is , op.  Wildroosters over en klaphekken door. Brugje heidebeek de Peelrijt over die bijna droog staat.  Een mededelingsbord van  staatsbosbeheer , met verontschuldigingen vanwege werken aan een wandelweg en fietspad voor de tijdelijke ongemakken, stonden er en was zeker op zijn plaats , en niet voor niks zo bleek doorgaande.  Traditioneel is deze tocht benauwd, hoge vochtigheid, warme lucht.  Felle zon.  Soms eindigend in onweerachtigheid.  Vandaag blijft het bewolkt en aangenaam voor de loper.   Nu en dan een aantrekkende bries.  Ideaal toch.  Graspaden , leiden naar grindpaden, de weg Heeze-Someren over even fietspad , opnieuw de bossen van Someren in en Sterksel.  Ze geleiden me tot op 19 k.m. punt met rustpost aan een bosloods, waar een imkervereniging in huist. Geen bijen te zien, geen imker, wel natuurlijk alles wat bij de hobby hoort aan interieur en wandtekeningen foto's en mededelingen.  Het is er goed toeven en inmiddels draven ook 50 en 42 k.m. gangers op.  Na verpozing gaat het asfaltwegje in en bos en graswegjes  een meent, parkeerplaats voor de dagtoerist, , even betonfietspad om weg Heeze-Someren , opnieuw te kruisen.  Slinger een doorzichtig bos door en langs jonge dennenbossen.  Een hekwerk door waar  vier jonge paarden, merry's,  welhaast blokkeerden,  bij elkaar staande ons gedwee aanstaren en zich laten knuffelen door de wandelaars.   Ene wat schuw nog.  Weer bosrand gaande karrespoor enerzijds vengebied en meest jonge dennen, en wijde heideblik. gaat het over wat eens een groot ven was maar nu meest bodengroei, met een lang knuppelpad over dit gebied heen, wat weer een bos in doet gaan.   Nu en dan klaphekwerk doorgaande.  Overheen beekje Peelrijt, erg droog weer.  Wat routesplitsingen , zes,  tel ik er vandaag op de mijne.  Heidevlakten en bossen wisselen telkens. Onderbroken met wildroosters.  Boswegen , padwerk smal, smaller smalst en veelal hoog gras door.   M.n broekspijpen dicht in mijn sokken want tekengevaar.  Deze zitten vooral in hoog gras en de stengels.   Kom ik aan dezelfde bosrustpost van vanmorgen na 10 k.m.  Een enorme lus gemaakt dus.  Hierna gaat het verder door de Lieropse bossen , maar laten nu de heide achter ons.   Volgt nog een mooi overwegend sparrenbos met weiden onderbroken, om even paralel langs een toeristisch asfalt , boswegje door een sparrengang te gaan.    Langs brede diepliggende sloten en opnieuw de Peelrijt over paadjes , langsheen andere zijde van het vakantiecentrum van eerder vanmorgen.  Een eekhoorn laat zich nog lang waakzaam voor die mens toch , bekijken, en glipt dan toch maar een bosje en vervolgens rap een boom in.  Bos en heiderijk gaat over in landelijkheden, en ik zie herkenbaar landschap van het begin der tocht.   Alleen zal het vanaf nu smal asfaltweggetjes worden, maar toch schilderachtig gebied.   Bomen aller soort omringen me en verrassende doorkijkjes.  Draai beton tweezijdig fietspad van gewestweg Lierop richting Someren op.    De rotonde  wenkt, steek deze over als vanmorgen tegendraads, de oprijlaan naar blokhut op, en zo eindigt een echte bossentocht.   Een schitterend parkoers voor de rustzoeker, en schaduwzoeker. Maar dit laatste  was niet nodig vandaag.    Een natuurtocht om je vingers bij af te likken.   Het oostelijk deel van mijn provincie brabant, biedt de rust en recreatiezoeker absoluut de kans in sterk wisselend natuurgebied , waar welliswaar bos , heide vennen, de overhand hebben, maar in andere schakeringen evenzo.    Een verzorging, bepijling en route die helemaal áf was.    En de prijzen populair en plenty te drinken, deels zelfs gratis.    Dorst hebben was als altijd hier er niet bij.

Na kort verblijf kies ik voor de eindsprint van zo,n twee k.m. naar de bushalte, want een uursdienst op zondag.    Ik kijk uiterst tevreden terug op een geweldig mooie uitgekiende natuurtocht, hier juist in De Peel.    Komend weekeinde heb ik een tweedaagse bedevaartwandeling te gaan, voor mij een jaarlijkse traditie geworden.   Daarna wacht in België de MESA- vierdaagse in de Ardennen.   Mijn verblijf is daar Marche-en -Famenne.   Kijk hier opnieuw erg naar uit en verwacht zeker veel z.g. "Beneluxers",  te ontmoeten.   Wat tussen tochten na thuiskomst wacht de grote Nijmeegse vierdaagse hier te lande.  De eerste en oudste, en meerdaagsetocht ter wereld.   De moeder aller meerdaagsen.  De wereldreceptie van wandelaars uit dik in de zestig landen.  Blijf doorwandelen; treffen we elkaar zeker ook eens ergens te velde.   Houdoe; en tot lezens weer.     Peter Heesakkers

Een bekend gezicht achteraf. Het neemt mijn twijfels weg of…. Een Rotterdammer ruim boven zijn pensioen , of.. , stapt met vragen aan de buschauffeur voor de plaats en halte net na me ook in.  Ik zal ’m de juiste halte vertellen. Chauffeur stopt op m’n verzoek in plaats van halte vlak voor de ingangsweg die leidt naar het jeugdhonk van de “Chiro”, -- voor mijn vlaamse vrienden } .  De grote meute is al op weg, en we kunnen tamelijk snel inschrijven en wat later op weg.  “Rotjeknor”, heeft minder geduld, en zo stap ik er alleen vandoor. Toegangsweg aflopend langs de drukke parkeerplaats,  Langs volkstuinderijen vooral groenten , de hobbyïsten . Rotonde, {rondpunt}, Asten-Someren-Heeze-Lierop, passerend richting laatstgenoemd door fietspad naar eikenwegje asfalt agrarisch gebied in, diverse kerkklokken uit de omgeving beluisterend, gaat het langs schuren boerenbedrijven, velden , weiden aller grootte en wat paarden en schapenvee.  Er staat al enige dagen een felle wind , die rukt aan jonge en oude boomtakken vooral.  Stormachtig.  Wind , vooral storm, is lucht die allemachtig veel haast heeft.  Ontstaat tussen twee luchtdruksystemen , hoge en lage, dicht bij elkaar zodat de isobaren dicht bij elkaar komen te liggen en de luchtverplaatsing bespoedigt.  Boven ons gebied zijn we dus de pisang.  Overal op de grond liggen getuigen van deze storm.  Flinke takken en twijgjes, in aller maat liggen gecapituleerd in de rondte in veelheid.  In een voortuin meldt een digitale thermometer 11 graden. Lenteachtig toch en dat begin februari….. Hanengekraai , wat laat toch vanochtend ?..  Langs maïsstoppelvelden kom ik vanzelf in het Philipsbos met camping voorlangs. Zandweg op de Bontvenroute als het paaltje duidt , op. Spar, lariks , grove den en ander minder aanwezig groen zijn m’n deel, prachtig al meteen… Strabrechtse en Lieropse heide,  zegt een toegangsbord.  Weideveldjes tussen de bossen , hos ik slingerend over oude dennennaalden en oud herfstblad.  Volgend padwerk. Soms open stukken heideveld.   Van zachte bodem naar hard zand , naar grindig zand.  Een diepliggende brede sloot langs met later ik vermoed beekje “Peelrijt”.   Brug betonvlak over en wat verderop klaphek door.  Bospaden zand afwisselend grasbaantjes volgen nu.  Door ovrwegend sparrenbos met ondergrond vliegden opeen geplant.  Byzonder mooi.  Een groot veld jonge dennen langsheen, volgt de palen van de toeristische Witvenroute. Pelgrimspadroutestrepen, waarvan geweten is dat ook veel Santiago de Compostella-gangers die graag volgen.  Dit “pad” loopt van Amsterdam-Den Bosch- naar Visè {B}. en sluit daar aan op de GR5 naar Nice… Later volgt mijn route de Bontvenroute, ja ook deze streek kent veel bos, heide, vennen.  De oostelijke helft van Nrd. Brabant kenmerkt zich vooral hiermee, en is geliefd verblijfsoord voor de natuur en rust freaks.  Weg Someren –Heeze overgaand nog wat P-pad volgend geraak ik aan de rustpost van een Imkervereniging verblijfsruimte, en alles duidt daar dan ook op , ook qua decoraties. Materialen uitrustingen.  Gratis soep en koffie of wat dan ook is mogelijk hier. De ruimte is wat krap - en juist druk nu - , bemeten.  De flinke kop erwtensoep smaakt er niet minder om.  Na verblijf groet ik een clubje met de naam op trainingjacks, De steekmuggen, zo noemt een Haarlemmer , legt men me uit. Nooit geweten… Ik mag nu als langere afstander de z.g. test-cooperbaan op, en u raadt het al; als de afstand vermeerdert, wordt het stiller om je heen.  Deze baan slingert ook weer smal door prachtig meest  zeer oude statige en jongere spar en dennenbos en grondgroei boompjes juist gepiept.  Even brede zandweg in en opnieuw, ja dus… Nu heet het paaltjes-route toer, Allemanspad.  Weer vennen langsheen groot en klein in een bosparadijs. Na dit ge-bos, kom ik aan de bosrand en neemt de wind weer voelbaar en koud toe.  Ik herken de torens van een instituut voor epilepsie-patienten van dorpke Sterksel, vanover de wijdse velden.  Toch gaat het verderop opnieuw dit bos tussen Someren en Heeze in… Nu heet het paaltje- toerist; Keelvenroute.  Ik zie diverse recente sporen van motorcrossers die kennelijk daar een bos voor gebruiken helaas..  Kom ze gelukkig niet meer tegen moeten vroegerikken geweest zijn.  Ik hoor boomstammen knarsen die met hun stammen door de storm tegen elkaar schurken.  Tijdens storm of gewoon wind zijn de bomen vriendelijker , en zwaaien ze ons toe,  zo lijkt.  Het is een geluid van straaljagers die overkomen. Ik zie een termietenhoop verder in ’t bos.  Krijg nog een geveld boomexemplaar te nemen door klimmen en verderop hangt er een zover overgeheld dat het flink bukken wordt.  Ruiterpaden en klaphekken gaat het door.  Een jonge amazone komt me tegenover, paard knikt me toe.  Vriendelijk en opgevoed beest duidelijk.  Bordjes toer Bontven komt regelmatig in beeld.  Voor de zomaar dagjesmensen bedoeld vooral , maar ook nuttig voor de wandelsporter. In een meest berkenbos vooral hangt een naambord Michelslaan met andere pijlrichting als wijzend naar.   Bos uit, blijkt het inderdaad een vooraanduiding van die wegnaam.  Blijf nu aldoor rand meest bos volgen met wat later een enorm ven , het Keelven , zo blijkt, langs.  In putje zomer beredruk, nu straalt het alleen rust uit.   Niemandal… Padenwerk word breed zand en volgend asfaltwegje agrarisch  gebied in.  En nu grijpt Jan de Wind zijn kans om met m’n haren te spelen.  Ach wat eigenlijk; het verlucht, en de eventuele haarbeestjes zoeken ander schuilwerk.  Het is duidelijk afgelopen met de bospret en het wandelen uit de wind in de beschutting.  Verspreide huizen en boerenhoven of hoeven,  in meest open gebied zijn wandelaars deel nu.  Zie Aaste { Asten} , en Someren-torens in de verte.  Kerktorens ; altijd weer een baken voor de dwalers gelijk ons.  Ook de enorme schuren  met hele comlexen als stallen voor vee of welke teelt dan ook beheersen het landschap.  Enorme regenwatervangers, realiseer ik me.  Doch lijkt nergens voor drogere tijden opgevangen te worden op het oog… Veel asfalt nu en wat langere wegen smal toch.  De wind  neemt me hardhandig te pakken.  Rits mijn jack hoger dicht en mijn sjaal goed op zijn plaats stoei ik met de elementen.  Het is huisje , tuintje, boerderijen kijken werk.  Camping De Kuilen langs , in ruste lijkt.  In een tuin verrast me drie jonge boompjes in lentebloei.  Gelig, meerpunterige stekels zeg maar bloesem zo lijkt, hazelaars had ik ook vandaag menigmaal zien bloeien, zou de lente dan toch vroeger komen?....Ik heb de andere afstandlopers nu ook vaak ingehaald die ergens op mijn route moeten zijn beland.  De wind dondert soms door de boomtoppen.  Peelbanen met vaak eiken omzoomd.  Komt een z.g. stellingmolen in zicht , gebouwd op een kleine heuvel maar de langwerpige molentoren, hout , vierhoekig, steunt op een piramide-achtig onderstel. . Ga onderlangs de helling van die terp, langs slagboom als park-ingang , een grasmat om wat later toch weer een bosperceel in te gaan.  Blijkt de finale-afsluiting.  Nog vlonder sloot over, kronkelend bos door.  De Houtbroekroute-palen –bordjes langsheen, en nog een natuurtheater in ruste nu.  En dan lonkt vanachter een wat opener bos het jeugdhonk weer.  Einde van een enerverende , prachtige natuurroute, met een flinke pluim voor de route-uitzetter-- [ers]. Mijn byzondere dank en waardering voor jullie inspanningen , jullie hebben alle kansen die jullie gemeente en ommelanden bieden voluit benut. Een pracht van een natuurtocht. Met jullie Pinkstertocht ben ik er zeker weer.  En beveel ik graag aan. Tot ziens. Houdoe !  En jullie lezers dezes ; blijven lopen, dan zien we elkaar vast wel eens ergens te lande of streek. Wandelgroet van :     Peter Heesakkers

Hoe een wandelplan op het laatste moment kan veranderen , net als het weer.   Ik draai me nog een uur extra om .  Trek na ontwaken mijn wandelschoenen  aan op moment dat anderen de stoute schoenen uit zullen trekken .  En het voor- vertrek ritueel  zet zich in gang .  Kijk bij ontbijt uit het achterraam de tuin en buurt in en zie het grauwe en mistige weer.  De wereld lijkt een stuk kleiner. Toch zijn zeker de mezen in het vogelhuisje om te eten al de eersten present.  De neerslagradar toont niet ver van huis een buiencomplex en de rest van het land is ook nattig.  Dit hoor ik later onderweg van streek tot streek verschillend .  Door een ontwakende stad op weg naar een meer levendig busstation.  Zie maar één wandelaar , de anderen zullen een bus later volgen zo zou blijken .  Rap is de bus de stad uit en het landschap van de routes van de Kempense Driedaagse  glijden in afwisseling en flarden van voorbij . De mist trekt langzaam op naar grauwe lucht en eenmaal in Lierop onder aan de majestueuze koepelkerk  uitstappend begint het te miezeren .  Opvallend veel rood/witte nummerborden , en dat zo vroeg.  Vlaanderen ontdekt Lierop dus.  Ik tref ook al wandelende groepjes en eenlingen die al vanaf de start hun eigen route gaan.  In het café van inschrijving ontmoetingen met leden en wandelaars van de halfjaarlijkse vergadering van de wandelbond voor de regio NWB ,  gisteren .  Willy de provinciale bestuurder meldt zich ook met trouwe viervoeter, aangelijnd.  Willy zal  mijn wandelnaaste zijn tot de helft der tocht vandaag.   Het dorp zijn we bij buitengaan van de cafédeur al direct uit .  Weer een grote parkeerplaats langs die vertelt hoeveel bezoekers er van de zuiderbuur de weg hierheen hebben gevonden.  Zie je wel ; wandel-[sport] verbroedert.  Gaan onder viaduct van autoweg E34 /A67 door , om meteen langsheen het talud der weg een draai te maken. Razend verkeer en een eindweegs de andere kant op staan in het weideland honderden caravans en tientallen tenten en hallententen met het gezoem als van bijenkorf , de motoren van kennelijk een motorcross of meeting met schallende luidsprekers in de vroege morgen . Een bijbehoren circuit , welke ook nog deels door het bos gaat.  Ik vind dit vloeken met de natuur , en daar mag elkeen anders over redeneren.   De parkoersman had er aan gedacht echter , zo lijkt het althans , en houdt ons verre van machinegeknetter.  We gaan na asfaltwegje het Herseltbos in , in majesteitelijk mooie herfstkleuren .  Een museumbord noodt ons met "Kiekus " { kijk eens } dus .  Nou nee , onze plannen zijn de buiten vandaag.   En we stiefelen verder.  Schapen blaten verstoord in een weide om te protesteren tegen het motorgeluid dat ver weg draagt.  We zijn in het gebied tussen zowat Peel en Kempen .  De zoemende bijen raken almaar verder op de achtergrond nu,  kennelijk werken bossen toch geluids-isolerend.  We gaan over drassige zand , slijk en graspaden , tussen op  delen van akkers weidegebied met verbaasde paarden vooral die de oren laten spitsen , en er hun lichaamstaal mee doen.  Koude voeten hebben ze ook want ze stampen nu en dan.  Het is echt herfst , druilerig , donker en fris, maar ook kleurig.  De natuur verliest snel haar blad en wordt aldoor meer doorkijknatuur. . Een wegje gaat omhoog en dan zijn er de clubjes mtb-ers regelmatig . Gaan het viaduct A 67 over en gaan weer opnieuw nederwaarts de Lieropse heide en bossen , zo laat een  natuurpuntbord weten.  Wat verder tussen de bomen zien we restanten van een begin Juli natuurbrand-ramp van een oppervlakte van ruim 300 voetbalvelden ….. .  Ver-ast , Doch het moet gezegd , de parkoersuitzetter bespaart ons de trieste aanblik van menselijke onverschilligheid , en stuurt ons knap door het herfstig bos .  Dennen en sparrengroen vermengt met gele en bruine jonge boompjes , en de ook kleurende lariksen en ook andere loofbomen .  We volgen even de Onderduikersroute , wandelpaden , maar krijgen het onderduikerskamp net niet te zien , een knap verborgen kamp , van hen die de bezetter van de vorige eeuw wilden ontlopen.  Gaan zig-zag padenwerk en paaltjes routes met pad-routesymbolen langs . Volgt het Starven , een erg grote plas met heide omringd zo ver als kijken mogelijk is.  De vogels lijken gevlogen of verbergen zich , anderen zijn op winterreis naar warmer oorden  ver zuidelijker.   Mountainbikerspaden volgend en soms kruisend gaat het bosplezier door.  We zijn in perfecte symbiose met ze en gaan begrijpend aan de kant als ze komen.  Zo kan het ook en we groeten ze telkens en dat schept wederzijds begrip.   Er moeten ook de nodige wildroosters genomen worden.  Komen  aan een sloot met maïsvelden bruin en oogsten zal niet nuttig meer zijn.  Dor als het erbij staat..  Gaan dan de omsloten natuur uit om bij een particulier in een garage annex schuur en werkschuur achterom te mogen vertoeven . Vooral de klappekes vlaams vallen me meteen op . Het is er een jolige boel .  Ik probeer uit te vinden aan de tongval en dialect vanwaar ze komen.   Hoor Limburgs maar ook Hagelands en Aantwaarps , zo lijkt….Dan : Een kreet van herkenning . Ziedaor doar hedde d'n Péter ! Diejen Ollander , wittewel !   Hoe klein kan de wereld zijn !   Ziedet ná . Er blijkt een erg grote groep van club Horizon -Donk o.a. aanwezig , en veel ken ik van de MESA,  de Ardense vierdaagse.  Maar ook mijn Vlaanderenwandelingen van weleer.  Ik ken hun streek ,  en helemaal te zot wordt het als ik  "Rummeneers " tref , die mijn penvriendin van begin zestiger jaren ook goed kennen.  Dorpsgenoten dus.   De  'klappekes' die dan volgen  verbeteren mijn rustrecord , in een weergaloze gezellige ambiance ,  maar wat geeft het.   Ook daar is wandelen voor , zei ik al eerder , zit vol verrassende ontmoetingen .  Kom die stoel uit ga naar buiten en ontmoet.  Een deel van de club houdt hier vanwege korter lopen op , en gaat met vervoer terug Lierop-waarts.   Ik ga weer de benen in , wat stram , maar dat had dus met het lange oponthoud te maken.   Willy toont alle begrip en zet zijn schoenen allenig in werking , ik blijf nahangen en tetteren .  Paraplu weer op , want de lucht lekt weer.   En vanonder mijn paddenstoel [scherm] lijkt het nóg donkerder , heb je met die donkere overkapping.    Een asfaltweg vervolgt een poos wat draaiend door landbouw en veeteelt , dikke eiken vooral en het blad op de wegen . Steek weg Lierop-Someren over verder landelijk in en tot aan een bosgroep , voorlangs , en dan verderop toch dóór.   Tot aan een sloot en die langsheen door ziepend gras onder de schoenen.  Smal en soms verraderlijk modderig/ glibberig , soms wat vogelwerk gadeslaand.  Routepaaltjes met Vlerkenroute en Houtbrakenroute  volgend.  Aan een wegje komend een herinnerings-monument dat er ter plekke in de donkere oorlogsjaren een  zware viermotorige Engelse bommenwerper hier neerkwam en zeven bemanningsleden het leven kostte; voor ons ….  Zien Asten en nog wat kanaalsilo's op afstand in het landschap uittorenen , maar buigen af richting Lierop  via landelijk , verstrooide huisjes , villaatjes en boerderijen oude en nieuwe stijl . Bochtige wegjes door open landschap.  Kerkweg , heet een  zo'n wegje , maar de kerk is nogal ver weg onzichtbaar trouwens , maar laten we het houden op een verre omweg naar welke kerk dan ook , voor degenen die z.g. naar de kerk gingen , maar deze ontweken misschien.  Naar de kroeg b.v. de kelk gingen legen , offeren aan Bachus dus…..  Dan volgt een buurtschap met huisjes , boerderijtjes met tuinen omheen en kleurige herfst meest beukenheggen afzettingen gronden.  Ik maak onderweg korte gesprekken met nieuwkomers die ik bekend maak met wandelbonden en aanverwante zaken, beetje promotie ván zeg maar.  Een veldweg met dikke modder en passerende terreinwagens doet ons opzij springen, voor het opspatten .  Dan komt de kom van Lierop aan de einder in zicht en de onvermijdelijke koepelkerk.  Mogen toch de kortste weg door dorpje behorende tot Someren . Langs een sportpark , waar de ballen volop rondstuiteren en het schoppend geluid te horen is. Men speelt in op de aankomende match. . Een robot- grasmaaimachine staat in ruste in een grote voortuin .  Langs de kerk en zijn plein gaat het op finish ,  Het Jagershuis af .  Verloop juist mijn bus , en dat is wachten 'n uur langer. Met Mierlose Jan met onafscheidelijk wollig krulharig hondje is het toeven in de serre van het voorterras met nog een { Halens }-  Belgisch echtpaar en het onvermijdelijk Holland-België volgt.  Als gezegd , er waren er veel hier vandaag , o.a. met een langweekend verblijf in de buurt en met de club op tour .  Arie uit Breukelen boven Utrecht , weet met me nog juist de volgende bus te halen.   Resumerend de tocht zelf ; die mocht er helemaal zijn . Is ook niet moeilijk in deze streek op de grens van Peel en Kempen .

Volgend weekend staan Grave of Tilburg op de agenda , de week erna zal het zeker Olat in Budel , vlak aan de grens met de zuiderbuur zijn.  Ik kijk ernaar uit.   Houdoe ! Tot ziens en anders lezens hier op de site.

Peter Heesakkers.

Ook deze tocht is mijn jaarlijkse traditie geworden . Al vanaf haar eerste bestaan ben ik er al vaste wandelklant en het zegt toch al veel als ik er jaarlijks graag terugkom . Een der oudste clubs van wandelen in onze provincie . Opnieuw een wolkeloze hemel vandaag en dus het belooft , net als gisteren warm te worden . "Bossentocht " : Behoeft het nog uitleg ?.... In De Peel gelegen , zoiets als in Vlaanderen Waasland of Pajottenland b.v. heet . Ik posteer me vooraan schuinachter in het zicht van de buschauffeur , wetende dat ik daar vorig jaar succes mee had , toen was het een chauffeuse die ik recht in d'r oogskes keek ; waren trouwens mooie ! , en me in plaats van in the middle of nowhere , een halte ver buiten Someren en dik kwartier gaans ; liet uitstappen aan de oprijlaan naar de blokhut . Ik probeer dit trucje nu weer uit . Chauffeur vindt het praatje aangenaam , en het gaat al gauw over mijn doel en ik beklaag me dat een wandelaar verder moet lopen dan gepland , en vraag voorzichtig als ik de bewuste halte nader of hij me daar uit wil laten stappen . Ik bespeel het naar mijn dunken prima . Uiteraard zwijgend over mijn vorig jaar succes . Hij doet het! Opnieuw werkt mijn truckendoos dus . We zien prompt wandelaars in het landschap van o.a. andere afstanden , ik vertel hem ; Oh mijn god ik kom te laat voor mijn afstand . Gelukskont als ik ben mag ik ook nu onder dankzegging de eigenlijke halte overslaan en weer aan de oprijlaan uitstappen …… Wan goei volk toch ! De parkeerterreinen staan vol en routewijzers staan te wenken naar binnenkomend verkeer op zoek naar een plaats in de grote weide want al het andere is volzet . In de blokhut is het al merkwaardig stil met de sporen van drukte voorbij , de 40 en 50 k.m. categorieën zijn al sinds halt acht en acht tot negenen op weg , blijft over de 30 voor mij . Het personeel is me tevens van bondswege al jarenlang bekend , en ook zie ik club-oude -getrouwen . Ook een der oudste clubs hier vandaag . De tijdspanne dringt , dus fluks in de hoeven ga ik . Oprijlaan aflopend en dan weg richting Lierop om vervolgens Hoyse hoeve gebied in te gaan . Een opwarmertje vooraf om de spieren te stalen , en op tempo te geraken gaat het als inloop eerst over landelijk gebied asfaltweggetjes , met de gebruikelijke passende taferelen . Stalluchten en andere landbouw en veeteelt -parfummie … Bermen met veel planten en bloemensoorten . Vlinders koolwitje en citroen en bruinige soorten te zien . Het vee roept Boeoe naar me , zouden dit onsportieve bedoelingen zijn ? Voetbalvee in opleiding ? En schapen hebben wat te mekkeren , en geiten te bleiten . Vooruit ; hun natuurlijk gedrag . Een digithermo wijst al 23 grdn . Dit wordt puffen vandaag vermoed ik nu al zo vroeg . Volgt een betonnen vloerbrugje over brede sloot en mag een smal slingerend houtsnipperpad in . Het begin van het bos en heidefeest vandaag . En welkome schaduw . Wordt Philipsbossen en Beuven , de route voor zomaar wandelaars op Bontvenroute genaamd , en gemarkeerd . gestuurd . Vandaag zal ik veel aan elkaar geknoopte toeristische routes gaan , aan elkaar geknoopt vernuftig door parkoersbouwer . Moet jaarwerk zijn geweest om dit uit te puzzelen . Bos uit nu , langs bosrand rulle zandweg en even asfalt verderop draaien en weer om en dan weer het pad op . "Strabrechtse en Lieropse heide ", zegt een bord aan ingang bospad . Elk bosgebied heeft vandaag zijn eigen vogelkoor , een lust voor het oor . Het lijkt wel een zangwedstrijd onderling . Werkelijk schitterend ! Mijn parkoersbrief is A4 drie kolommen lang paden op lanen in . Moet ik nog uitleggen ? Ook hier had de persoon schrijverskramp vast . Pad of veldweg gaat tussen weiden en hooilanden door omfloerst met struiken bomen groot en klein esdoorn , eik , berken , enz. . Rijtuigjes met bespanning passeren me geregeld n.b. door het rulle zand . Een pony met jong zo klein is vertederend om te zien in een wei . De bossen onderweg met jong en oude bomen aller soort en hoogte , is een lust voor 't oog , en vaak van een beschermende dichtheid . Grassen en bloemen en planten boorden het geheel af . Een zaligheid om te zien . De rustpost in bosplaats is voorzien op 10 k.m. Bekende gezichten weer en Jan & Diny melden ietwat verlegen dat ze begin deze maand hun 50 jarig huwelijk herdachten . Een wandelhuwelijk want zo ontmoetten ze elkaar . Voorwaar geen filmsterrenhuwelijk dus . Duurt vaak dagen weken of zoals gossips ons graag kond van doen . Wordt er onder felicitaties zelf erg beduusd van . De routesplitsing was op de post niet zo evident en effe zuuke en op papier zien . Grindfietspaden , bospaden , graswegeltjes , volgen snel op nu en bos -randen en heide randen met zicht op nogal wat vennen . Kikkergekwaak , meeuwengekrijs , merelszang en ander piep en kraak en snaterwerk is hoorbaar . Een hagedis schiet m'n pad over . Een lange zwarte tor zoekt zijn oversteek en smeert 'm . Zunne grote voet schrikt af toch . Maar ook veel insecten laten zich zien vandaag onderweg . Libelle's b.v. Loop pad van onderduikersroute , hier verborgen onder de grond en tussen rijk lover vonden in de tweede wereldoorlog onderduikers hun schuilplaats om aan de bezetter te ontkomen , midden in de natuur en ver van de bewoonde wereld . ! .. Ik bos voort , het blijft stil met lopers om me heen en nu en dan dagtoeristen en fietsers achteropkomend en tegemoetkomend . Wildroosters zijn er ook telkens weer . Een lange los zandweg volgt rand heideveld , bosrand . Dan grindwegje draait het de weidsheid van de heide op , verhard zand en fietsers . In de open hemelzon . Vennen diverse grootten . Ziet ; Ook nu komen de eerste wolken en kan mijn petje soms af . Kikkers kwaken dat het een lust heeft en spelen verstoppertje met de wandelaar . Duiken ook onder ; maar nu onder water dan …. Ik volg markeringen door bos en hei van het pelgrimspad A'dam - Den Bosch - Visé , 'n LAW-route. En Verder Allemanspad , en kom op grindfietspaden en grasweggetjes wat aanmerkelijker koeler wandelt . Steek weg Someren -Heeze over , en na wat mooi bos is de tweede rustpost voorzien aan "bosloods " . Een " imkershome " , maar gelukkig nu vrij van bijen toch . Hierna vervolgt het padenwerk vaak bedekt met oud blad , sprokkelhout en dennenaalden . Even later weer voornoemde weg overstekend , gaat het op Beuven aan , een lang knuppelbruggenpad , niks voor dunne zolen , ongemakkelijk liggend dus voorzichtig lopende . Carboleumlucht die door de warmte geactiveerd wordt . De brug loopt over een steeds verder uitdrogend moeras en groot ven . Door grondwaterwinning en droogte . Weer volgt hei en paden met struikheide overgroeid , gortdroog … Als hier de fik in gaat ; heb je een natuurramp !. Van klaphek naar klaphek gaat het door bos met struikelhout . Brugje over langs smalle vaarten of sloten breed eerder , vol met waterlelies en riet en oeverbegroeiïng , kortom een rijkdom aan waterplanten . Een prachtige slootcultuur . Tot drie keer vlak achter elkaar vind ik een hoopje vogelveren . Een roofvogel of meerderen hebben hier hun prooi verorberd . Een sloot verder heet die de Peelrijt . Weer door heideveld wijds en nu tekenen zich als mooi decor in landschap stapelwolken af . Een pracht schilderij !... Met jawel ; weer vennen . Opnieuw de bontvenroute brengt me naar de volgende en laatste openlucht-rustpost . Niets komen we tekort vandaag aan drinken en eten . Het is met de natuur gewoonweg super geregeld . Alle drinken is "gratis ", voor een paar Euro inschrijving tezaam , alleen alcohol is te betalen . Na wat heen en weer gepraat deze en gene gaat de eindspurt erin . Weer langs sloten en paden om in landelijk uit te komen en dan weet ik einde bospret . Een pauw roept nog trots met veren gespreid om aandacht ; ja anders werkt het plan niet en je gaat niet voor Jan Doedel , met je veren pronkend staan . Dus maar even geroepen dat ik het o zo mooi vond , al is het mijn mode niet ; maar ach gun het beest ook wat ; niet ? … Haal telkens wandelaars in waaronder Mierlose Jan .d.Z. met onafscheidelijk wollig hondje Flappie die straks in de fietstas weer mee naar huis mag . Genoeg gelopen met die korte pootjes toch . Tweezijdig betonfietspad draai ik op regelrecht op de finish af van de blokhut . Ik ruik mijn stal dus op een draf erop af . In de weiden nog maar enkele auto's te zien . En de parking zo goed als leeg … Tref met verbazing toch nog wat verre wandelvrienden , ook in de zaal en na begroetingen en praatje , ga ik even bij mijn MESA-makkers die voor het grote werk kozen vandaag , zitten . De bus komt nu later en ik plan mijn looptijd naar de beoogde halte . Ruim kwartier gaans . Stevig doorstappen . Ik kijk terug op een werkelijk schitterend fenomenaal wandeldagenweekend waar streek van Peel en Kempen zich helemaal succesvol voor leent . Met nederige dank aan al die vrijwilligers die ook vandaag weer voor ons klaarstonden , extra vroeg uit bed moesten , om ons hardgrondig te verwennen als op de rust-verzorgingsposten . Ik blijf lopen . U ook ? Dan tref ik u vast ook wel ergens . Houdoe ! Tot ziens .

Peter Heesakkers