BeneluxWandelen.eu

21e Heuvelland4daagse Vilt – Valkenburg

Dag 1 donderdag 7 augustus

Vandaag gaat de route naar België. Zoals de voorgaande jaren is Theo vandaag alleen op pad. Ik moet werken en krijg helaas geen vrij, dat is en blijft een probleem in de vakantie tijd. Dus voor vandaag moeten jullie het doen met de foto’s die Theo onderweg heeft genomen.

Dag 2 vrijdag 8 augustus

Vandaag zit het mee en heb ik vrij kunnen krijgen. Ik loop samen met Theo de 42 km. We lopen via veldwegen van Berg weg. We kunnen een mooie blik terug werpen op de kerk van Berg. Het gaat richting de molen waar we zo’n 200m voor afslaan. Hier staat een wegkruis met de tekst; ‘loop neet zoe mer langs, me blief effe bie mich’. (loop niet zo maar langs, maar blijf even bij mij). We volgen de veldwegen tot in gem. Margraten waar de fruitpost is. Vandaag krijgen we een appeltje aangeboden. Ook in Margraten zelf is onze 1ste rust. We gaan verder door en over diverse veldwegen. Het gaat verder langs fruitbomen, waar de boer een rustpost had gecreëerd en het wandelgezin ons hartelijk begroete. We gaan weer richting bos. We komen uit in Euverem (gem. Gulpen Wittem). Door het dorpje en al gauw op gulpen aan voor onze 2de rust. Na het verlaten van deze rust lopen we Emmy in de armen. Het gaat goed met haar alleen het dalen bezorgt haar nog wat moeite. De 42 km gaat nu naar hun verste punt wat vandaag Epen is. We hebben prachtige vergezichten, o.a. op de kerk van Vijlen. Door de weilanden gaat het snel op Epen aan als Co de Jong ons inhaalt. Zoals gewoonlijk is hij voor de 2de keer met dit rondje bezig. Ook de jongste dochter Sylvia, van het wandelgezin, loopt vlak voor ons. Onder (dit is geen grap) de kerk van Epen door, bereiken wij ons verste punt. Willem zit binnen aan zijn biertje en ook langzame Arie komt aangelopen. Door de veldwegen rond Epen gaat het terug richting Gulpen. Het voor ons welbekende echtpaar uit Bettendorf (Luxemburg) was ook dit jaar van de party. Alleen misten wij opeens de vrouwelijke helft! Zij was in margraten achtergebleven om naar de kapper te gaan! Hij liep een stuk met ons mee en vertelde dat ze vorig jaar hier een flink stuk verkeert waren gelopen. We passeren een boerderij waar het in de hooischuur verkeert is gegaan (zie foto). Dikke wolken pakken zich samen boven ons, het is een kwestie van tijd tot het los barst. Zo’n 1,5 km voor de rust begint het dan toch te gieten. Natuurlijk net als je in het open veld loopt, maar mijn broekspijpen worden niet nat want die had ik al afgeritst. Na de rust is het droog, lopen langs het kasteel van Gulpen waar aardig aan gesleuteld wordt, en gaan weer het bos in. Door de regen is het een aardige modderzooi geworden. Op een holle weg met diverse omgevallen bomen gaat het finaal mis. Terwijl ik mijn linkervoet optil schuift de rechter onder mij uit. Met als gevolg dat ik een gevallen vrouw ben. Theo komt me te hulp om op te staan en vergeet hierdoor gelukkig om er foto’s van te maken. Ik heb mijn regenjasje aan maar dat kan niet verhinderen dat ik eruit zie als een knorretje. Één voordeel heb ik wel mijn pijpen zijn nog schoon! Een stukje verder wordt de route omgeleid omdat, na wat we later hoorde, hier meer mensen onderuit waren gegaan. In Margraten komen we de wederhelft weer tegen die naar de kapper zou gaan. Helaas is het haar niet gelukt omdat de kappers alleen op afspraak wilde werken. We gaan weer verder en naderen Berg al aardig als het om ons heen begint te rommelen. Zo’n klein half uur hebben we nog te gaan als we langs het café (plateau) komen waar Frans samen met Peter en 2 Belgen zit. Hij nodigt ons uit voor een kopje thee. Dat was precies op het juiste moment wat het begon toch te regenen! De straten stonden in een mum van tijd blank. Gezamenlijk met Frans vertrekken wij vanaf het café op weg naar Berg. Het spettert af en toe een beetje. Om 1 minuut voor 6 melden wij ons mooi op tijd af. Het leukste vandaag is nog wel dat wij eigenlijk bij Adje in het ziekenhuis op bezoek wilde gaan. Maar ik was heel slim geweest om mijn pijpen af te ritsen om toch met een schone broek aan te komen. Maar ja dan moet je wel meerekenen dat je ook onderuit kunt gaan. Zo zie je maar weer BLOND hè! Het bezoek stellen we uit te morgen omdat hij nu ook al bezoek heeft.

Dag 3 zaterdag 9 augustus

Vandaag gaat het eerst bergaf richting Houthem wel te verstaan. Langs de Geulhemer watermolen volgen we de geul tot in Houthem waar net over het spoor de fruitpost was. Het gaat bergop richting het bos en veldwegen. Via Klein Haasdal bereiken we Schimmert waar onze 1ste rust is in bij het gemeenschapshuis. Na een 1ste blik op de watertoren en waterdruppel (een kunstwerk op een rotonde wat ‘s avonds ook nog verlicht is) verlaten we Schimmert gauw weer. Ook vandaag zijn er prachtige vergezichten waarneembaar. Via diverse draaipoortjes lopen we Schietecoven (gem. Meersen) in. Hier zijn we of heel lang geleden eens geweest of dit is voor ons nieuw. We gaan nu niet naar Meersen voor de rust zoals we gewent zijn maar lopen voorbij vliegveld Beek en rusten in een café dat tussen 2 rijstroken van de A2 ligt. Van hieruit gaat de 42 km weer naar hun verste punt en rust in Geulle. Dit is zeer uitzonderlijk want normaal was deze plaats (Geulle) de 2de rust. We laten ons vandaag verrassen. Wel vermoeden we dat we veel door de hellingbossen moeten hobbelen. Niets blijkt waar te zijn. We gaan wel de hellingbossen in maar het blijft relatief rustig met klimmen en dalen. Eigenlijk kunnen we het een makkie noemen. Wel brengen we een bezoekje aan het water. We zijn al in Geulle en lopen als het ware met een boog om de rust heen. De rust was ook in een ander café dan wat we gewent zijn, al waren wij hier in het verleden met andere tochten al eens geweest. Roland, de blinde vink zat binnen met Henk Bartels, en begroete ons erg luidruchtig. Ik werd voorgesteld aan Eric (een Belg) door Sjors, omdat hij veel wist over een wandeling waar wij interesse in hebben. Na een babbel en een heerlijk kopje thee gaat het weer terug richting hellingbos. Ook nu valt het klimmen mee en blijven voornamelijk “bovenover” lopen. We lopen langs het panorama punt waar we vandaag een heel mooi uitzicht hebben. Bij het stukje contra van de heenweg (we moeten over het viaduct A2) komen we de pijlenplukker tegen die nu het “rondje” van de 42 km ophaalt. Bij de “A2” rust is het niet druk meer als wij er komen. We rusten kort en lopen weer verder langs vliegveld Beek waar net een vliegtuig opstijgt. Co loopt net bij ons en zegt geheel gefascineerd; hoe kan zo’n ding toch in de lucht blijven? We lopen grotendeels door de veldwegen terug naar Schimmert voor onze laatste rust. We verlaten Schimmert langs de watertoren en gaan via Groot Haasdal weer de veldwegen op. We passeren het oud joods kerkhof. Op een veldweg staat een boom die vanbinnen geheel hol is. Juist, je voelt hem al aankomen, een foto moment. Als we over een veldweg langs het maïs lopen hebben we al een mooi zicht op de kerk van Berg. We moeten hiervoor nog wel eerst door een dal. We lopen door de weilanden bij château Gerlach, gaan over de geul en komen weer op de verharde weg waar het langzaam aan bergop gaat. Dit is niet te vermijden aangezien boven onze finish ligt. Het wordt een redelijk makkelijke klim omhoog die we morgen nog eens over mogen doen. Aangekomen aan de finish wachten Rinus en Janna al op ons. Ik word nog begroet door een paar gezellige meiden die ik in Apeldoorn heb leren kennen. Ook ons ziek kipje Adje was ontsnapt aan het ziekenhuis (hij mocht een paar uurtjes luchten van de artsen) zodat we vandaag niet op ziekenbezoek hoefden. En ik was vandaag nog wel zo mooi schoon gebleven!

Dag 4 zondag 10 augustus

Vandaag gaan we weer anders lopen dan anders. Het blijft leuk als de routes wat worden omgegooid. Achter langs Valkenburg gaat het de bossen in waar we aardig op en neer (klimmen en dalen) om dan via een weiland af te zakken tot in Oud Valkenburg. Hier bij een oude hoeve wat inmiddels gemoderniseerd is tot klimparadijs is de rust. Hier we worden begroet door de sokkenkerel. We steken de weg over om de “oprit” van kasteel Sjaloen af te lopen. Hier stond een leuk camperbusje met 3 wielrenners. 1 van de 3 vond dat ik een leuke pet op had dus zei ik; “jullie hebben een leuke camper, zullen we ruilen?” maar daar trapten ze toch niet in! Langs het kasteel richting en over de geul. Bij de 3 beeldjes gaat het de1x naar rechts. Hier zien we iets wat we nog nooit eerder hebben gezien maar wat er wel al langer moet zijn geweest. Een Mariabeeldje in de boom vastgeschroefd, wat gezien hoe de boom gegroeid is toch al wat jaren daar hangt. Het gaat omhoog over het spoor en grotten waar een paar jaar geleden nog de poema heeft “gewoond”. Hier hebben ze aardig aan de paden gewerkt wat nu een grote blubberzooi is. We mogen blij zijn dat er een afrastering staat waar we ons een beetje aan op trekken kunnen. Het gaat op Fromberg (Voerendaal) aan, een klein gehucht waar we doorheen lopen. We bereiken Wijlre en horen wel, maar zien steeds de stoomtrein niet. We nemen plaats op het buiten terras omdat het binnen erg benauwd is. We babbelen gezellig met Emmy die hier ook al zat. Het druppelt een beetje maar dat schrikt ons niet af. Als 1 van de laatste vertrekken wij op de lus van 42 km. Omhoog, het spoor over en dan een modderpad in. Hier heb ik moeite om goed recht te blijven staan maar dankzij mijn stok lukt het aardig. Ook nu hebben we weer mooie vergezichten en dan……… Zie ik dan toch de stoomtrein (de wagonnetjes) staan bij station Eys. We dalen af tot in Eys waar ons keerpunt is. Ff een belletje met Janna dat we op onze oneven rust zijn. Dan gaat het weer verder door een voor ons onbekend stukje. We halen een stel Belgen in die de 7 mijls stappers heten. Zij lopen de 28 km en stoppen onderweg weer ergens omdat ze langs hun slaapplaats komen. Langs wat oude kalkovens bereiken we al gauw het stationnetje van Wijlre. Nu is het nog zo’n 200m tot de rust. Na de rust gaat het naar de kerk (waar wij langs lopen) om via de achterkant van de brand brouwerij de weilanden in te gaan. Vanuit deze weilanden heb je een mooi zicht op de watermolen. We volgen de loop van de geul een stukje tot we weer bergop gaan. Via het bos dalen we weer af naar onze laatste rust van deze 4 daagse (voor mij 3 daagse). We zijn kort voor sluiting van deze rust aangekomen. Ze zijn dan ook al aardig aan het opruimen maar alles is nog voldoende verkrijgbaar. Nu moeten we weer een stukje dubbel lopen tot bij de 3 beeldjes waar we nu links gaan. Het gaat rechtstreeks naar Valkenburg. Langs de oude kerk en een kasteeltje (dat wisten wij ook nog niet) gaat het weer Valkenburg uit. Langs de oude leeuwbier brouwerij met een mooie muurschildering. Het is nu altijd rechtdoor langs de Geul tot in Houthem waar het weer bergop gaat zoals gisteren. Deze 4 daagse zit er ook weer op. Na een gezellige nazit gaat het zonder bezoek huiswaarts.

7 tot 10 augustus 2009

Heuvelland4Daagse Vilt

Voorzitter Stichting wandelvierdaagse Vilt, Jo Eijkenboom heet tijdens de openingsdag, op woensdagavond 6 augustus, iedereen welkom bij de waterput, een trefpunt uit een ver verleden. Deze vierdaagse start dit jaar vanaf de nieuwe startlocatie bij Café-zaal ’t Voske, bij de nieuwe replica van de waterput. Ook burgemeester Eurlings, van Valkenburg aan de Geul, waartoe Berg en Terblijt samen met Vilt toe behoren, wenst iedereen veel succes tijdens de 4Daagse, van het naar eigen zeggen 5 sterren gebied in het Zuid-Limburgse Heuvelland. Dit is absoluut niets overdreven.

De officiële opening wordt gegeven met behulp van een knallend kanon dat een rookpluim uitspuugt samen met duizenden zilversnippers die over de toeschouwers neerdwarrelen. Als slot krijgt iedereen nog een gratis drankje aangeboden om te klinken op het succes van de 21ste Heuvelland4Daagse. Nadat de Harmonie Amiciata uit Vilt en Harmonie Concordia uit Berg zijn uitgespeeld, nadat ze tussen ieder intermezzo het feestterrein met hun muzikale klanken hebben opgebeurd is het nu de beurt aan de DJ die meteen de feesttent in lichte laaie zet. Het Limburgse feest is begonnen. Na een korte deelname aan het feestgedruis besluit ik terug huiswaarts te keren want morgen is het vroeg dag en er staat toch 4 maal een 42 km op het wandelmenu.

DAG 1 – DE MERGELROUTE

Vanaf de start gaat het voor deze eerste dag naar Cadier en Keer, om verder te gaan tot St.Geertruid voor de 28 km, voor de 42 km volgt nog een ommetje naar het Belgische ‘s Gravenvoeren en terug. Iedere dag zullen enkel de 28 en 42 km dezelfde route volgen, voor de 14 en 21 km wordt de route bewandeld die we morgen afleggen. Op het einde van de 4 dagen zullen alle afstanden dezelfde omlopen volbracht hebben. Het is een goede keuze die vooral de te drukke wegbezetting tegengaat.

Iets over 06.00uur kom ik toe in Berg en Terblijt, er zitten reeds een aantal op de banken buiten of in de tent te genieten van een verse kop koffie. Een voorbeeld dat ik volg. Ga de bekende groeten en werp een blik op het omloopbord, dat beloofd, voor de 1ste dag staan meteen 44km geprogrammeerd door weidse landschappen en de sterk heuvelende Voerstreek. Vanaf 07.00uur worden onze startkaarten gescand en is de 21ste Heuvelland4Daagse een feit en zijn we vertrokken voor 4 dagen intens genot.

Door enkele rustige heuvelpaadjes die afwisselend lopen over verhard en onverhard komen we al vlug, met de onderweg gekregen banaan in de hand, aan in Cadier en Keer voor de 1ste controle/rust. De vele vergezichten worden nu regelmatig afgewisseld met bossen tot we het donkere Savelbos opzoeken met zijn veel smalle kronkelende, huppelende paadjes volgen tot de volgende rust in St.Geertruid. Hier krijgen we naast de gebruikelijke kaartknip, bij wijze van proef ook nog eens een scancontrole, met het oog op de editie van 2009.

Vanaf nu volgt het zwaarste gedeelte van vandaag, terwijl de 28 km de terugweg aanvat. Door enkele weilanden en maïsvelden dalen we via losliggende keienwegeltjes richting Belgische grens. Ongemerkt steken we de landsgrens over om door smalle bospaden en stevige klimmetjes en dito afdalingen we het verste punt in ‘sGravenvoeren bereiken om een rust te nemen in salle Fourion. Neem een korte rust en ga terug richting St.Geertruid. Het blijft steeds maar dalen en klimmen, het ene pad al wat pittiger dan het andere. Het wordt druk onderweg als we ons terug vervoegen met de 28 km stappers.

In Cadier en Keer laat ik mijn kaart voorzien van het nodige gaatje en ga meteen verder. Het wordt even nog drukker als we ook samen met de 14 en 21km komen, maar ben dan slechts een paar tellen van de startlocatie vandaan. Ga me afmelden, praat nog even met medewandelaars met een biertje in de hand en keer vlug huiswaarts alvorens de drukte op de verkeerswegen door Maastricht begint.

Dag 2 – DE HEUVELLANDROUTE

Vandaag gaat de route van 28 en 42 km van Margraten en Reijmerstok naare Gulpen en de 42 km gaat zelfstandig verder naar Epen. We krijgen eerst een rustige aanloop door veldwegen en karrensporen aangeboden samen met een appel. Met de energie van dit fruit bereik ik al vlug de rust in Margraten. Een gewiekste zakenman verkoopt langs de weg energiedrankjes, welke kracht moeten geven om de hoge heuvels en de diepe dalen door de weilanden van Gulpen te overwinnen. Waar we in het sportcomplex bij het zwembad van Gulpen de 2de rust krijgen met dubbele controle, je weet wel een knip en scan.

Meteen na de rust worden we een lang steil pad opgestuurd. Even opletten want een grote slak tracht haar huisje veilig naar de andere kant van de weg te verhuizen. Als dat maar goed komt. Ik leg dit tafereel even vast op beeld en stap[ stevig voort. In de verte en diepte zie ik Evita en Joep, mijn metgezellen tot aan de rust, in de bossen verdwijnen. Als ook ik in de donkere bossen van het Gulpdal verdwijn wordt ik getrakteerd op prachtige doorkijkjes en kom op adem in café-hotel Peerboom in Epen.

Na een kop koffie en een stuk Limburgse vlaai mag ik hemelwaarts Epen verlaten. Bij het Pannenkoekenhuis verlaat ik de harde weg en krijg even gezelschap van Willy Timmermans. Even bijpraten en Willy is alweer verdwenen. De paden worden steeds smaller en blijven op en neer gaan. Zie in de verte de sliert wandelaars die door de weilanden afdalen naar de rust in Epen. Voor mij wordt het opnieuw stijgen tot bij het gebied ‘’Koning van Spanje’’, deze naam is nog een overblijfsel van de 80-jarige oorlog van 1568 tot 1648, zonder dat hiervoor harde bewijzen zijn gevonden. Wat wel bewezen is, is dat er op deze hoogte prachtige vergezichten zijn waar te nemen en schiet dan ook enkele foto’s van het panorama. Na te hebben genoten van het uitzicht stort ik me terug de diepte in en kom terug bij de rust in Gulpen.

Daarstraks nog rustig, maar nu zo druk dat er amper een zitplaatsje te bespeuren valt. Dan maar vlug mijn knip ophalen en verder naar Margraten. Stap eerst nog langs de Pannenkoekenmolen en het park in het centrum van Gulpen. Op de grote vijver spuit enkel de meters hoge waterfontein, de kleine boogfonteintjes hebben een snipperdag gekregen. De kerktoren van Gulpen weerspiegelt zich in het wateroppervlak. Door een brede onverharde laan, afgezoomd met oude beukenbomen kom ik voorbij het kasteel van Gulpen en volg deels de omloop van de Korenwolftocht jaarlijks ingericht door wandelvereniging De Veldlopers Gulpen, ook een aanrader.

Ondertussen heeft het kort en hevig geregend en krijg ik waar ik zo van hou. De smalle paadjes tussen en door de weilanden zijn door het vele voetgetrappel spoedig omgetoverd tot modderpoelen, dit tot jolijt voor sommigen of tot ergernis voor anderen. Ook de rust in Margraten is volzet en ga meteen verder na de plichtplegingen. Langs de kerk en het schuttersbeeld verlaat ik Margraten. Afwisselend gaat het door holle wegen en agrarisch gebied. Zie de kerktoren van Berg reeds dichterbij komen, maar de parkoerbouwer heeft dit anders gezien en laat ons nog een ommetje maken langs prachtige knotwilgen en heuvelrugjes vol losliggende keien.

Na afmelding geniet ik nog even van het amusement in de tent en de muziek die keihard loeit uit de speakersboxen van de discobar. We zijn reeds halverwege. Net als ik huiswaarts moet keren komt er een plotse hevige stortbui, ik krijg bijna medelijden met de vele wandelaars die nog onderweg zijn. Zie velen binnenkomen als half verzopen ratten, maar men wordt er niet chagrijnig van. Heb de regenbui doorgespoeld met wat gerstenat en kan nu op weg naar huis.

Dag 3 – DE GROEVEROUTE

De groeveroute brengt de 28 km van Schimmert naar Kasen, waar de 42 km verder gaat naar Geulle en het Bunderbos. Mogen meteen een smal pad naar beneden en kom in Houthem vanaf waar we tamelijk veel verharde weg onder de schoenen geschoven krijgen. Op dit vroege uur geeft de nevel boven de weilanden een prachtig beeld met de weerkaatsing van het lichtspel dat de zonnestralen ons brengt. Wat erop wijst dat ook vandaag een prachtige wandeldag wordt. In Klein-Haasdaal, gemeente Nuth, volg ik een stukje van de pelgrimstocht naar Santiago de Compostela in Spanje. Vele kapelletjes staan dan ook langs deze bedevaartsroute. Het gemeenschapshuis in Schimmert is de eerste rust van de dag. Hier ontmoet ik vier clubgenoten van wandelclub De Schoverik Diepenbeek, die 30 minuten voor me zijn vertrokken voor de marathon. Zij genieten van een kopje koffie met een koekje, terwijl ik meteen mijn weg vervolg.

De veldwegen tussen de boomgaarden in Ulestraten vertonen nog grote plassen regenwater van de plensbuien gisteren. Volg even de glasafsluiting langs de autostrade, dewelke de geluidshinder tot een minimum herleid. Laag vliegende vliegtuigen laten me vermoeden dat ik in de buurt van de luchthaven kom. In Schietecoven, hoe bedenken ze die dorpsnamen, trekt een speciale fiets mijn aandacht, grapjes worden gemaakt als zijnde dit de racefiets van de Nederlandse wielergrootheden zou geweest zijn. Voorbij de lichttoortsen van de landingsbaan voor de vliegtuigen neem ik even rust in café Bergrust te Kasen.

Maak een half ommetje omheen de luchthaven om de drukke grote weg en vervolgens de autostrade over te steken naar Bunde en het Bunderbos. Vele stevige kuitenbijters volgen elkaar in snel tempo op, vooraleer toe te komen in Geulle in ’t Hemelke. Het bestaat dus echt ‘’een hemel op aarde’’ en zeker als ze er heerlijk koel gerstenat serveren uit het vat. Wandelclub Te Voot heeft hier een groot reclamepaneel neergepoot voor hun jaarlijkse tocht door het Bunderbos op 24 augustus e.k. Ik zal er zeker zijn. Weet uit het verleden dat dit telkens goed verzorgde tochten zijn. Opnieuw stevig klimwerk om de net opgeslagen energie aan te spreken. Het blijft klimmen en klimmen, ik kom steeds dichter bij de hemel. Boven op de top met zijn stenen reliekentafel ‘’De Tup’’ geniet ik van het uitzicht en het panorama dat je laat uitzien over de maasvallei en België tussen het groen.

Na het zware werk kom ik opnieuw in Kasen bij enkele beschilderde huizen en zie dat in Bergrust weinig rust te bespeuren valt door de grote drukte die er heerst. Ook nu weer alles volzet. Opnieuw langs het vliegveld en het dwarse van de drukke weg terug de open vlakte in. Via smalle kerkwegeltjes kom ik een tweede maal in Schimmert voor de laatste controle/rust van de dag.

Voorbij de watertoren en tal van kapelletjes zie ik een beeld dat ‘’haasje over’’ speelt bij een hoevetje. Even een praatje met mevrouw Floor, Henri loopt de 42 km, die gepaard gaan met prachtig beeldmateriaal, terwijl vrouwlief de 28 km volbrengt. Nog enkele moeilijke paden en vele vergezichten door het natuurgebied Ingendael en langs het kasteel met beeldenpark gaat het verder naar de Brakke Berg, met enkele moeilijke trappen die de kuiten nog een laatste keer op de proef stellen. De kerk van Berg komt in zicht en het einde van een warme derde wandeldag kent zijn einde.

Enkele frisse pilsjes brengen verfrissing samen met de muzikale noten en gezang van de one-man-show Kesketoe. Enkele flitsen van zijn optredens en cd’s zijn te beluisteren op www.kesketoe.nl

Dag 4 – DE PANORAMAROUTE

Na drie dagen van tamelijk tot goede weersomstandigheden is het vandaag al regen dat de morgenklok slaat. Deel aan enkele wandelaars een uitnodiging uit voor de 100km in Beerse, waar ze om verzocht hebben en die ik hopelijk samen met hun zal stappen op 26 september. Om 07.00uur wordt de laatste start gegeven van de 21ste Heuvelland4Daagse voor bijna 44 km naar Schin op Geul, Wijlre en Eys.

Met de regencape trotseer ik de windvlagen en de regenbuien. Ondanks het gure weer blijft iedereen opgewekt en zijn grapjes nooit ver weg. De vergezichten hullen zich in een mantal van nevel. Na tal van weilanden en maïs- of graanvelden te passeren komen we op de rust in een grote oude hoeve in Oud-Valkenburg, waar center ASPadventure is gehuisvest.

Bewonder het prachtige kasteel Oud-Valkenburg met slotgracht en vang een glimp op van de kasteeltuin, die enkel toegang verleent na betaling. Dan maar de helling op met een overzicht over Genhoes. Een wit bruggetje over de Geul, bij een groot kruisbeeld geflankeerd door 2 kapelletjes opgetrokken met de plaatselijk mergelblokken kom ik in het park Ingendael. Ook gisteren bezochten we een ander deel van dit grote natuurdomein. Helemaal boven voorbij de mergelgroeve ontplooid zich een wonderbaarlijk landschap. Gelukkig is het minder gaan regenen en kan er volop genoten worden van dit schouwspel.

Via Fromberg kom ik op de tweede rust in het Wielderhoes te Wijlre. Hier zie ik Jan en Frans van de Veldlopers de zaal reeds voor de tweede maal verlaten, hebben hun 42 km er bijna opzitten. Opnieuw begint het te regenen, blijf boven op het plateau en in een bocht via een zeer smalle trap verscholen tussen hoge brandnetels naar beneden. Hier hebben vele de afslag gemist en volgen de lange rijbaan. Gelukkig heb ik de goede afslag tijdig gezien en ook genomen. Dankzij de regen krijg ik mijn geliefkoosde omloop. Smalle modderige paadjes tussen laag overhangende begroeiing, soms moet ik gewoon dwars door de grote water- of modderplassen heen. Heen en weer huppelend over het soms diep uitgeregende padloop ik dan weer naar boven en dan weer omlaag om met behulp van ongelijke trappen het dal te verlaten in Elkenrade.

In Eyserheide loop ik opnieuw samen met degene die al of niet opzettelijk een andere weg hebben gekozen. Holle wegen, trappen en moeilijke paden brengen me bij de Mariagrot uitgehouwen in de mergelrotsen en verscholen diep in het bos. Verlaten de bossen en komen in café Sport te Eys, gelegen in de schaduw van de kerktoren. Gespreksonderwerp, bij een biertje of koffie, is natuurlijk het gemiste pad. Onder dreigende wolken, die het vanaf nu gelukkig alleen bij dreigen houden, ga ik terug de natuur in waar beekjes diepe geulen graven in de weilanden. In de verte zie ik de berg Koning van Spanje liggen, welke we op dag 2 hebben bezocht. Terug bij het Wielerhoes is nu de fontein in actie geschoten, heeft zeker genoeg hemelvocht ontvangen om er lustig op los te spuiten.

Na de rust kom ik voorbij de kerk van Wijlre en de bierbrouwerij Brand, waar zowel Brand als Amstel de fles op gaan. Zit er in die Amstelflesjes ook een woonboot? De brouwerij doet me denken aan de Dodentocht in Bornem waar twee brouwerijen als rustpost fungeren zowel bij de Duvel als Palm. Dit doet me hardop mijmeren waarom ook niet eens de brouwerij vragen als rustpost en het gratis proeven van die lekkernij. Genoeg gemijmerd, zal straks bij aankomst de schade wel inhalen en enkele biertjes van eigenaar laten veranderen.

Loop nog een eind langs de Geul en door bossen. Neem ruimschoots de tijd om gesprekken aan te knopen met vele 28 km stappers en wisselen ervaringen en kaartjes uit. Trekken samen door het Gerendal met vele weilanden, holle wegen en golvende veldwegeltjes.

Terug in Oud-Valkenburg neem ik dan mijn biertje, waar ik reeds van droomde en blijf her en der wat keuvelen. Sla een praatje met onze Duitse bekende Dieter, die hier zijn wandelkledij heeft uitgestald en tracht aan de man te brengen. De dreigende wolken zijn verdreven en warme zonnestralen strelen mijn nekvel. Bij het kruisbeeld met de 2 kapelletjes sla ik nu links af en gaan we met z’n allen het Schaelsbergerbos in. Opnieuw wordt de loop van de Geul gevolgd. In Valkenburg op een bruggetje leg ik een naakte vrouw vast op beeld, zij is weliswaar van steen en een bruggetje verder staat een mooi beeld van een bedelaar, deze lijkt wel te bedelen om de dame in kwestie enige kledingstukken te kunnen schenken.

Even verder verlaten we Valkenburg via het kasteel ‘’den Halder’’ met hoektoren oorspronkelijk uit de 13de en 14de eeuw. Het woongedeelte dateert uit 1635. De bewoners vroeger waren blijkbaar oude bokken, volgens het beeld in de tuin. Een oude katholieke kerk is omgetoverd tot een Mediterraans Specialiteiten Restaurant met de toepasselijke naam ‘’Kilisse’’.

Krijgen de laatste kilometers dezelfde onder de schoenzolen als gisteren, met dit verschil dat we nu muzikaal onthaald worden. Eerst speelt Harmonie Amicitia uit Vilt marsmuziek, een orgelman laat even verder de leukste melodietjes uit zijn draaiorgel horen. Bij de triomfboog speelt een DJ de modernste en ook oudere popnummers. Onder deze triomfboog krijg ik dan van 2 charmante dames een rode roos aangeboden terwijl de DJ ‘’Roët zén die Rösen, van Maastrichtenaar Benny Neyman’’ uit zijn luidsprekers laat galmen.

Ga me afmelden, ontvang mijn medaille nr3, samen met de oorkonde en sticker. Neem deel aan de feestvreugde, wordt gefeliciteerd en ga ook veel bekende proficiat wensen. Zie even later mijn vrienden Jac en Mia onder de triomfboog verschijnen, zij hebben 4 dagen 14 km volbracht. Voor de gelegenheid hebben deze Nederlandse vrienden zich gehuld in een outfit van Belgische bieren, waar ik dan ook een foto van maak.

Het waren 4 prachtige wandeldagen, ook al waren de weergoden niet altijd mee. Kregen mooie omlopen, perfecte verzorging, vriendelijke bediening, een Limburgse gastvrijheid en vooral aangenaam wandelgezelschap. Stichting Heuvelland Vilt bedankt voor deze mooie dagen, ze waren weeral veel te kort en te snel voorbij gevlogen. Tot volgend jaar van 13 tot en met 16 augustus 2009 voor de 22ste Heuvelland4Daagse.