BeneluxWandelen.eu

Zondag 8 maart 2009

wsc Langdorp

Mars der Zuiderkempen te Aarschot

Vandaag gaan we voor het Vlaamse deel van België. Aan de start treffen we de veldlopertjes die vandaag lopen i.p.v. gisteren. Zij hadden er niet zoveel zin in gisteren vanwege het bekendere terrein. Ook hadden ze wel eens zin om een stukje vlak te lopen. We lopen weg, treffen Alfons en Lorri uit Luxemburg en gaan dan een stukje door het park. We moeten nu een keuze maken want er hangt een bordje. Linksaf steil omhoog mogelijk glad of rechtdoor asfaltweg wat geleidelijk omhoog gaat. We gaan uiteraard voor de natuur route en slaan dus linksaf. Het was er niet glad maar wel een aardige kuitenbijtertje. Zo’n steile helling hebben gisteren niet eens gehad! Boven gekomen stond op een infobord dat dit de Leiberg was die in 1790 ook al op de kaart voor kwam. Wat zouden de veldlopertjes er vandaag bedrogen uit komen met hun vlak lopen! In Langdorp is de 1ste rust op 7,8 km. Nu splits de route zich. We weten dat we hier 2x zullen komen toch staat hier alleen 50 km 1ste keer aangeven. Na een 500m is er een nieuwe splitsing. Hier staat wel 50 1ste en 2de keer. We zien in de verte een molen als Jacqueline ons passeert. Het bos in waar een pad voor mijn voeten ging zitten. We lopen op modderpaadjes dan weer eens een stukje asfalt als we in Testelt Scherpenheuvel Zichem komen waar onze volgende rust is. We hebben nu volgens papier 17 km gelopen. Naar mijn idee is het wat langer en ook de GPS van Alfons geeft 17,8 km aan. Vandaag is het weer wat minder dan gisteren en af en toe druppelt het. Het is net teveel om de plu af te laten. We komen langs de H. Joseph kapel die ook nog eens open was. Ook nu moeten we flink bergop wat mooie vergezichten op zou leveren als het niet zo’n somber weer was. Van hieruit heb je een mooi zicht op de Demervalei en het Hageland. Onze route gaat vandaag naar Averbode waar wij ook al meerdere malen zijn geweest. Wij verwachten geen culinaire verrassingen maar krijgen die uiteindelijk wel! We komen bij de abdij waar ook de rust was. De zondagsdienst was net uit dus konden wij de kerk even gaan bekijken. Tja, wij hangen nu eenmaal graag de toerist uit. De 1ste steen voor deze abdijkerk werd gelegd in 1664 en in 1672 werd hij in gebruik genomen. Toch was de kerktoren pas in 1700 klaar. De kerk is het bezoeken waard. Op zondagen is er zelfs een rondleiding voor slechts 2 euro per volwassenen. Helaas waren we daar weer te vroeg voor en moesten we ook nog te veel kilometers daarom keken we zelf maar even rond. Deze kerk is moeilijk te omschrijven maar zoiets moois hebben wij nog nooit gezien! Ik zou zeggen bekijk de foto’s dat zegt meer dan alle woorden. Bij de abdij ben je op de provincie grens van Belgisch Limburg en Vlaams Brabant. We vervolgen onze route weer over redelijk bekend terrein. Dit is niet voor lange duur dan wordt het voor ons ook weer onbekender. Op de rust in Testelt komen we nog een bekende Belg tegen. Hem kennen we van de heuvelland 4 daagse, maken een praatje en horen dat hij met zijn club hier is. Ze hebben er zo’n anderhalf uur erover gereden met de bus. Na de rust gaat het weer verder voor nog zo’n 20 km die we nog moeten afleggen. Af en toe heb je het idee dat je in de polder loopt met de vergezichten die je hier hebt. Het weer heeft zich in ieder geval flink verbetert wat de route ook weer aantrekkelijker maakt. We komen weer in Langdorp uit waar de 42 km afscheidt van ons neemt en wij met de 20 km route verder gaan. Het gaat naar Gijmel waar onze laatste rust is op 45 km. Dat de heen en terug route niet al te ver uit elkaar kan liggen kon je vermoeden omdat je 2 maal een dubbelrust had. Maar dat de heen route zo kort op de terugroute lag konden we zien aan de molen. De molen die ik vanmorgen op een afstandje heb gefotografeerd passeren wij nu. Het is de Heimolen op de Molenheide. Deze molen dateert uit 1662, in 1958 stopte de laatste molennaar en raakte de molen in verval. Gelukkig zijn er dan altijd mensen die zich er iets van aantrekken dat zoiets oud staat te verrotten. Dus de schouders eronder en in 1999 was de molen weer maalvaardig. We lopen nu door hetzelfde bosje als vanmorgen. We naderen nu snel de finish.

http://s412.photobucket.com/albums/pp206/hennietheo2008/0...

Zondag 09 December 2007

W.S.C. Langdorp

Sinterklaastocht in Langdorp en Gijmel

De weersvoorspelling voor zondag oogt ronduit slecht en lijkt op deze van vorige week. Linda houdt het dus bij fitnessen. Om 7:30 neem ik de bus naar ’t stad. Ruim een uur later vertrekt de trein richting Luik vanaf het gloednieuwe perron ‘daartien’ in Antwerpen-Centraal. De roltrap er naartoe doet het nog niet, maar niemand maakt zich daar druk om op deze zondagmorgen. Ben na ruim een halfuur sporen in Aarschot, heb hier voldoende terreinkennis. Meteen richting Begijnhof en vanaf de monumentale kerk rechtsaf de Demer volgen. Zo’n drie kilometer verder ligt Langdorp en één van de twee startplaatsen van deze tocht. Het is mooi weer, lichtbewolkt en fris. Schrijf mij in en geniet van een koffietje.

Vertrekken doen we langs de Demer. De 28km gaat er alleen vandoor richting Aarschot, de andere oever dan deze die ik zonet bewandelde. Een kilometertje verder duiken we het broek in. Het is er, ondanks de hevige regenval van deze nacht, niet te modderig. Een medewandelaar maakt mij attent op zes reetjes die op een rijtje sierlijk door het landschap zweven …op de vlucht voor brutaal jagersgeweld. Oorlog en vrede in het Hageland. We ruilen het beboste broek in voor open velden terwijl we oostwaarts stappen. Bij een Langdorps parkoers horen heuveltjes en de eerste wordt de Wijnberg, een beboste puist waar we ruim kunnen van genieten. Zo bereiken we opnieuw de Demervallei en kruisen de Weerder Laak (ik heb weer iets bijgeleerd). In gestrekte draf en bij intussen echt zonnig weer gaat het terug richting startlokaal. Ik heb er 8,2km opzitten.

Na een korte pauze volg ik nu de Demer stroomopwaarts. Het valt mij op hoe het water er al veel hoger staat dan vanmorgen. Limburg heeft de kranen opengedraaid! We verlaten de rivier en kuieren door de vlakke beemden. Zodra we de steenweg oversteken wordt het heuvelachtig. De Bosberg komt aan de beurt vanaf de Wilgenput. Van op de beboste top heb je een prachtig uitzicht over de Demervallei en de heuvels aan de overkant. We duiken terug naar beneden en gaan rusten …op zo’n 100 meter van de startzaal! Moet je daarvoor 13km stappen?! Ik kom hier heel wat bekenden tegen en dus duurt de rust wat langer. En boterham met ‘kop’, dat smaakt. Beklim opnieuw de Bosberg en nu begint de ‘spielerei’. Vrijwel elk slingerpaadje van deze puist zullen we bewandelen. Het is opletten en linten/snippers in het oog houden want je ziet om de paar meter wandelaars lopen. Toch wel een bijzonder effect. We duiken finaal naar de spoorbaan, steken hem over en lopen verder door de bossen en velden van Molenheide tot de rust (ook startplaats) van Gijmel. Ik kom steeds meer bekenden tegen en clubmaatje Ghislaine trakteert. Dat kan ik natuurlijk niet weigeren!

Er rest mij zo’n 8 km tot de aankomst. Na een vlak intermezzo kiest onze parkoersbouwer voor rond, op en over de Gijmelberg. Van hieruit heb je een prachtig uitzicht over Aarschot. Een massa aan linten (van een gekende Vlaamse bank) bakenen de wandelroute af. Een holle weg brengt ons naar wat straatjes en de spoorbaan. Hierna mogen we terug een beboste puist verkennen. De slingerpaadjes liggen er vol klimop, het is er overigens net niet vettig. Ik zal netjes binnenkomen vandaag. Van het voorspelde barre weer is overigens niets te merken, het blijft een mooie dag. Een laatste heuveltje moet beklommen worden, randje maïsveld. Op de top ervan kan je de kerkhaan van Langdorp recht in de ogen kijken. We rollen met z’n allen zowat de heuvel af …de aankomst en de trappist wenkt! Mijn ontvangstcomité bestaat uit Wilfried & Nathalie, Linda & Dirk. Kan ik lekker bijkletsen. Om 16:30 moet ik er vandoor, de trein wacht niet. Ondanks lichte regen weiger ik gedecideerd elk vervoersaanbod. Dit levert mij bij Ghislaine de naam van ‘koppigaard’ op. Niks aan te doen meiske, als iets in mijn koppeke zit …

Zal finaal toch redelijk droog de trein halen en zelfs thuis geraken. Gelukkig geen herhaling van het Vollezeels avontuur dus. Was deze tocht voor mij natuurlijk heel voorspelbaar, ik heb er toch van genoten. Oude liefde roest niet. Volgend weekend bestaat plan A uit Sclayn op zaterdag en Waalwijk op zondag. Hebben we weer twee mooie tochten om naartoe te leven. De verslagen ervan zullen wat later tot stand komen dan gewoonlijk. Moet van maandag tot woensdag met het werk op ‘kick-off meeting’ in Landgraaf bij Heerlen. Echt iets voor een Nederbelg!

Zaterdag 20 Oktober 2007

W.S.C. Langdorp

Tienbundertocht in Rillaar

Voor vandaag hadden we Plan A (Spijkenisse) en Plan B (Schendelbeke). Voor wat kiezen wij – op de valreep vrijdagavond voor Plan C (Rillaar)!! Is het bij ons in Hemiksem al een redelijk frisse morgen, in Oost-Brabant is het behoorlijk koud. We begroeten in de startzaal al meteen de onvermijdelijke Jef en autochtoon Steven Dielens. Een blik op het parkoers leert mij dat er bovenop de marathon een extraatje inzit. We zullen al maar meteen onze wandelboekjes laten afstempelen! Nog geen IJsetrippersborden, wel, wel Wilfried is er toch niet.

Het is nog vrieskoud als we vertrekken, slierten mist versieren de weilanden en toch tekent het zonnetje al present. Wat stille tarmacjes, een lusje door het riet …de eerste heuvel wenkt, de Konijntjesberg. Deze wordt gezwind overwonnen en we mogen een eindje over een graspad wandelen als was het een groene duin. Kunnen aldus genieten van het fraaie Hagelandse landschap. Komen op het punt waar de 42km terugdraait naar het startlokaal maar de 8km nog even doorloopt. We kunnen er niet aan weerstaan! Robert geeft ons gelijk. We krijgen een prachtig stukje langs de mistige Demeroever er gratis bovenop. Stappen langs Rommelaar randje de konijntjes van daarstraks terug, begroeten een ezeltje dat stilletjes staat voor zich uit te staren, daar is de startzaal weer. Tijdens het koffietje begroeten we een aantal Schaffenaren en gaan weer op pad.

Het terrein is nu echt vlak. Hoog boven ons voortdurend vliegtuigen die de landing naar Zaventem inzetten. Waar de velden wat golvender worden (de Tienbunder) krijgen we gezelschap van Jakke IJsetrippers. Gezellig keuvelend stappen we samen tot de tweede rust in Bergvijver na 11,7km. We kunnen het ons zowaar permitteren onze koffie buiten gezeten op te drinken. Het is beter weer dan deze zomer!

De Jakke gaat er in een sneltreinvaart vandoor, wij houden het bij een gezapiger tempo, de dag is nog lang. Het parkoers blijft opvallend vlak, zou Robert tot inkeer gekomen zijn (ha,ha)? Asfalt en graspaden wisselen elkaar af met al eens een holle wegel ertussen. We bereiken randje Aarschot en stappen richting ring. Hier komen we op meer bekend terrein, de ’s Hertogenheide. Lekker slingeren door een bosrijk gebied, heerlijk bij dit prachtige herfstweer. Voorbij het dierenkerkhof terug in open veld. Op de voorgrond het stemmige kerkje van Gelrode en even verder de Moedermeule. Het decor wordt begrensd door de onwaarschijnlijke kleurenpracht van de volgende beboste duin, de Eikelenberg. Ronduit schitterend is dit. We rusten in het intussen klassieke zaaltje van Gelrode na 19,9km. Tijd voor een boterham.

Net voor de Gelrodense kerk ligt de splitsing voor de lus van de 42km. We krijgen er meteen de Bergstraat aangeboden en de klim van de Eikelenberg. Opnieuw houdt Robert het echter rustig en wandelen we de volledige duin af tot aan de Mariagrot, een vlak stukje bos dus. Lopen vervolgens richting spoorbaan en het volgende bosduintje. Een korte klim, een steilere duik en langs het spoor richting Wezemaal.Tussen de villa’s in is het opnieuw klimmen en dalen en voorbij de eerste fruitbomen volgt de makkelijke kant van de Wijngaardberg, hier een breed half verhard pad. Vlakke en golvende stukken wisselen elkaar voordurend af terwijl we door het groen langs de A2 lopen. Het mooiste stukje houdt Robert voor het laatst : een schitterende, donkere holle weg …de Donkerstraat. De bekroning van een leuke lus, ruim 8km lang.

Donker kijken wij ook als we de Gelrodense rustpost een tweede keer bereiken. Het is 14:45 en het ding is potdicht. De laatste helpers vluchten van ons weg zonder ook maar één woord te zeggen. Neen, dit vinden we niet leuk, toch wel een minpunt om al zo vroeg te sluiten. Maar het is mooi weer, het parkoers is leuk dus …vort met de geit, de bok volgt wel. Vanaf Schaapsvijver gaan we terug stoeien in de bossen. Een ruime open plek is volgroeit met heide, een prachtig zicht. Komen Nathalie en Wilfried daar plots vanuit het struikgewas! Die zijn ook niet bepaald vroeg vertrokken. Zij lopen de 20km en we zullen samen de laatste loodjes afleggen. Hebben uiteraard heel wat te bepraten.

De laatste rustpost in Bergvijver is gelukkig nog wel open. Wij hebben er ruim 16km opzitten zonder pauze en Linda’s voetjes hebben stand gehouden, een hele prestatie. De laatste kilometers vliegen al pratend zo voorbij. Ik herinner mij alleen nog het stukje op de Leiberg, hoog boven Aarschot, nog voor Bergvijver. Ook dat er nog opvallend veel fruit aan sommige bomen hing, overproductie ? De finale is er anders ook eentje om van te snoepen. We staan op een heuvel met een immens vergezicht, vermoedelijk tot diep in Limburg. De voorgrond wordt gedomineerd door de prachtige Rillaarse kerk, een schitterend uitzicht het Hageland badend in het zachte avondlijke zonlicht. Helpers beginnen stilaan de startzaal op te ruimen. Na één trappist treden we dan ook terug. De auto’s worden opgezocht en afscheid genomen van W & N met een ‘tot morgen in Oudergem’.