BeneluxWandelen.eu

Donderdag 1 januari 2009

Nieuwjaars wandeling

Wandel Mee Brueghel te Linde-Peer

Allereerst de beste wensen voor het nieuwe jaar! Hoe zou een wandelaar beter kunnen beginnen dan met een wandeling? Eigenlijk hadden we vandaag in Roosendaal willen gaan wandelen. En dat na een gezellige oudejaarsnacht met wandelvrienden. Maar helaas mijn auto ging kapot en die van Theo begon rare kuren te vertonen. Dus…. Dan maar kort bij huis blijven. Als 1ste bekende wandelaar zien we Evert die ons een goed nieuw jaar toewenst. We gaan op pad voor de lus van 10 km. We zijn benieuwd naar de routes want wij zijn hier vorig jaar natuurlijk ook geweest. Al gauw merken we dat deze route exact hetzelfde is als vorig jaar! Nou ja, helemaal natuurlijk niet want het weer dit jaar is heel anders dan vorig jaar om deze tijd. Het heeft namelijk goed gevroren en de rijp op bomen en struiken, geeft een andere kijk op de omgeving. De route wisselt zich af met veldwegen en dan weer een stukje bos. Zo’n 1,5 km voor het einde komen de andere afstanden er weer bij. We kijken en zien een rode vlek die komt aangestormd. Juist, het is het rode gevaar Willy Timmermans. Terwijl wij ons 1ste lusje hebben gehad is Willy al klaar voor vandaag. Hij heeft alle lusjes gedaan. Dat betekent de 10 km, 7 km en de 5 km. Wij zelf doen er maar 2 n.l. de 10 km en de 7 km. Dit omdat de 5 km gelijk loopt als de 7 km op een paar 100 meter na. En om bijna 5 km dubbel te lopen + nog de laatste 1,5 km 3x in totaal daar passen wij voor. Het moet wel leuk blijven! De 2de lus nemen we zoals gezegd de 7 km. Ook nu is ons de route niet onbekend. Het gaat richting en langs de kerk van Linde. Ook dit jaar staat de kerststal er karig bij. Waarschijnlijk kunnen de herders met schapen en de 3 koningen de kribbe niet vinden. We lopen wat door de bebouwing van Linde wat een beetje anders is dan vorig jaar. Dit moet ook wel want vorig jaar was dit rondje 8 km. Achter de huizen langs bereiken we weer het dubbel stuk waar we Marina en Rene treffen. Nu nog 1,5 km wat trouwens niet zo’n heel vervelend stuk is om te lopen. Toch vinden we het voor vandaag genoeg geweest.

Woensdag 3 Oktober

10de Woensdagtocht

Wandel Mee Brueghel

Linde Peer

We hebben vandaag een dagje vrij dus worden de wandelschoenen gepakt en gaan we er weer op uit. Een beetje sceptisch waren we wel. Wij zijn in het verleden wel eens bij wandel Mee Brueghel geweest en dat waren niet de beste tochten maar deze overtrof onze verwachtingen. In positieve zin!!! Bij inschrijving kregen we een zakje chips aangeboden. Er waren 3 afstanden te wandelen; de 4 km, de 7 km en 10 km. 50 meter na de start kwam de splitsing. Als eerste namen we de 10 km ronde. Deze 10 km ging linksaf de verharde weg (kluisstraat) op met na een kleine 200 meter een kapel aan onze rechterhand. De Donatuskapel; in de 17e eeuw woonde hier bij de kapel een kluizenaar die deze onderhield. De huidige kapel werd ingezegend op 5 dec. 1851. Na een kleine km kwamen we langs een huis waar verschillende plastic zakken met walnoten stonden die je gratis mee kon nemen. Tja en je bent een Hollander of niet hè! Dus nam Theo een zak noten mee. We blijven nog even het asfalt volgen tussen wat maïsvelden door (hadden ze veel hier). Nu werd het parkoers ook afwisselender we gingen een smal bospad in daarna weer een breed pad en later weer diverse veldwegen. We komen nog door een klein berkenbosje om dan weer op de finish, onze rust uit te komen. Bij deze wandelclub komt de inwendige mens ook zeker niets te kort. Zo kon je naast de gebruikelijke drankjes en broodjes ook spek met ei en boerenkoolstamp krijgen tegen wandelvriendelijke prijzen. Ook wij lieten ons het spek met ei smaken. We zaten in de directe omgeving van de inschrijftafel, en hoorde dus ook het volgende: “Mevrouw u krijgt nog wat” die mevrouw antwoord “o” . Meneer zegt “wilt u paprika chips of chips?” Mevrouw vraagt “heeft u ook gezouten?” We gaan dan weer op pad te gaan voor de 7 km. Helaas begon het een beetje te regenen. Dat is iets wat de mens (gelukkig soms) niet in de hand heeft. Nu gingen we rechtsaf op de kluisstraat. Het eerste toegankelijke pad rechts werd meteen aangesproken. Langs een weiland met verschillende ezels (echt waar hoor!!!) en 1 Belgisch palmpaard genaamd Polleke. Helaas kwamen we weer op de kluisstraat uit maar gelukkig maar heel even. Hierna kwam de splitsing met de 4 km. We lopen nog wat verder weg en tippen zelfs eventjes een andere plaats n.l. Helchteren aan. Niet voor lang want ons verste punt van deze ronde hebben nu wel bereikt. Even worden we opgeschrikt door een harde dreun die men niet alleen hoorde maar ook voelde gevolgd door 2 kleinere dreunen. Volgens Theo van het militair oefenterrein in de buurt. Langzaam aan naderde we weer ons eindpunt van deze tocht. Door de 10 km met de 7 km te combineren kon je toch nog 17 km wandelen.