BeneluxWandelen.eu

Deze tocht is al de 20e editie.  Een idee in samenwerking met Olat en Milieu 2000, vanaf en vanwege het wegvallen van de E.U. binnengrenzencontrôle.  Met opstaan groet ik de morgen met Goedemorgenmorgen.  Ik ga eerst op weg naar Noud.... Wat is dat?... Weer hoor ik de merels zingen, het is toch winter volgens de kalender?   Dat de natuur degelijk van slag is wordt ik door de berichten van de N.O.S. juist nu bevestigd. Er komen allerlei lente-achtige ondervindingen en verhalen binnen.  In Valkenswaard b.v. meldt men een nest jonge merels.  Ik zie aan het begin van de tocht enorme vluchten ganzen terug noordwaarts trekken.  Er groeit vanalles wat normaliter bij de lentetijd hoort.  Zal vandaag onderweg dan ook molshopen zien, en zegt de weerspreuk; Komen in December de mollen; laat de winter met zich sollen.  Welnu; wat hebben we nu voor winterweer gehad? Op weg naar Luyksgestel om vanuit Nederland de tocht naar Lommel v.v. aan te vangen. Onze belgische wandelgenoten juist andersom.   We kunnen de auto in tegenstelling tot gewoonlijk met pakeergeleiders dichter bij de Camping-kantine stallen.  We horen tongval aller kant vanuit het land.   We gaan vrijwel regelrecht de camping af meteen de kempener bossen in.   Boven ons het ruisen der wind over de bomen.  Hadden we op weg naar hier nog hoop op wat zon , omdat er gaten in de bewolking leken te komen , was toch buiten de waard gerekend.  Het trok en bleef zowat helemaal dicht het zwerk. Grijs , oude lucht hi-hi.   Het lijken wel de donkere dagen NA kerstmis.   Padenrijk al meteen spar en den en oude dennen prevaleren. Gras en modderige karspoorpaden en enkelpads , een bos met groene varens rijkelijk rondgestrooid.  Nog paddenstoelenwerk her en der.  Herfst en lente in de winter.   Heel mooi begin toch, en heel anders dan voorgaande jaren.  Een verhard fietspad , asfaltweg kruisend.   Volgen namen als Piet Hendrikspad en Wim Nentpad, ze zullen wel verdiensten hebben.  Openluchttheater Hunnerbergen langs, volgt openveld en weideland.   Een enorm veld mosterdzaad in gele bloem deels.  Hond Rakker leeft zich uit door soms door het gras te rollen wat mij opmerkt Noud je hond kantelt telkens.  Hij valt zomaar om Noud!  Zie je dat?  Kempenland is meest bos allerlei en zo gaan we de paden op de lanen door.   Een kortgrassige weide lopen we aan de rand ervan door.  Al gauw volgt open heideveld en zijn we op de Bleekerheide ongemerkt de rijksgrens gepasseerd.   Geen grenspaal of grenssteen , die heb je n.l. ook.  We zijn pas zeker , als we ook de overwegend rode bakstenen huizen zien.   We zijn in Vlaanderenland. Betonfietspad brengt ons omhoog  gaand naar de hoge aarden wallen die het kanaal van Bocholt naar Herentals omboorden.  Deze wallen zijn ontstaan door de uitgraving van dit kanaal, dus van de kanaalbodem.  Er liggen ook diverse bunkers.   Stille getuigen, langs dit kanaal waar op 17 sept. 1944 het offensief market garden werd ingezet door de geallieerden.  Er is hier erg fel gevochten, moet de hel zelf geweest zijn. Gaan wal weer af en volgt een brede modderweg even weide, waar een wervelkolom van bladeren opwaait langs ons.   Komen vlak aan Vossemeren , even ommetje voor de regels der verkeer en gaan de kanaalbrug over naar onder weer om haventje De Lossing langs te gaan.  Hoe groen omgeving Lommel is blijkt aldoor.  , en bereiken we  het scoutsheem als eerste post na9 k.m.  Ieders bril slaat aan door de vochtige warmte binnen.  Tref hier Jaap omgeving Arnhem.  Noud hoort hier dat als hij verder wil , hij straks als regel niet met de hond in de touringcar mag, verkort, en besluit van hier terug de route naar Luyksgestel te aanvaarden.  Jaap en ik gaan verder.  Leren meteen hoe sportief en actief Lommel is.   De enorme evenementenhal De Souverein en allerlei sportcomplexen, sportvelden , overdekt zwembad en zo meer, en vlak bij stadion United Lommel tweede klasser prof nationaal.   Over een ruitersportterein , en dan slingeren we de bossen weer in,  den vooral.  Steken  weg naar Centrum over, kanaalbrug over en volgt een hele poos de toppen en op en af kanaalwal oostwaarts gaand.    Eenmanspaden aldoor gaand. op en afdalend , met tussen de bomen telkens het kanaal zichtbaar richting Neerpelt.   Brede betonweg landerig nu. met houtwallen en zijwegjes en paden negerend.   Kale akkers , velden en korte maisstengelsvelden.   Brede landweg in, kom ik met good old Lommelnaar Theo lang niet gezien  even mee in zijn tempo bijpratend.  Laat Jaap me weer inlopen en gaat het langs tuinen met pluimvee, hoenders, en zelfs een kolonie zwanen Zittend onder een spuitende fontein,  in een particuliere vijver.   Ga langs waterloop, komt Roosendaalse/Limburgse origine Martien me achteraan inhalende.  Weer gesprekstof.  Draaien over brugje terug en dan bospad in met verderop mooi open heideveld zakken af benee kanaalweg of pad in, en stijgen dan toch weer naar en dan over kanaalbrug , bereiken we Heideheuvel.    Lommel heeft diverse bijdorpen , zo ook deze.   Goed verpozen in de parochiezaal waar onze buren de belgen hun tocht naar Holland aanvangen.  Oergezellige internationale sfeer hierbinnen en natuurlijk erg veel bekenden.   We hebben  er bijna 17 k.m. op zitten.    Weer buitenkomend  ontmoet ik mede-beneluxer René Smets,  en volgt een kort geanimeerd gesprek.   Dan twee straten links huisjes kijken met tuin-kerstverlichting versieringen, gaan we weer het kanaal-wallenbos in met opnieuw stijg en daalwerk.   Gaan kanaalverkeersbrug onderdoor weer langs De Lossing, met taverne lijkt in ruste.  Komen aan een grafmonument die vertelt dat hier een brits soldaat lag van sept. '44 tot juni '45  en is opgegraven weer.  Vast vanwege de felle gevechten langs dit kanaal toen om over te steken naar nederland.     Ik bedenk; ooit van huis gegaan, nooit meer teruggekomen.... Triest voor familie en anderen achterblijvers en kameraden.  Martien is afgehaakt in Heideheuvel al,  en Jaap en ik gaan onder een imposante slingerende voetgangersbrug door,  hoog boven ons zien we wandelaars terug op weg naar nederlands bodem.    Stijgen met neus op de schoenen een erg steil pad op met clementie van een groep jeugdige bikers, die respect tonen en ons eerst laten gaan.   Volgt de Lommelse Sahara en fameus natuurgebied, niet te missen.   Lopen een paddijk tussen twee schilderachtige vennen door mooi groenig omringd en watervogelrijk.   Volgen een honderden meters lange latten omheining  langs heerlijke losse en halflosse zandwegjes en paden met schitterende uitzichten over plassengebied, een boeg van een boot steekt lijnrecht omhoog uit het water als een vergaand wrak, wij denken vast zo opgezet toch, maar niettemin.  Spreekt wel aan.  Dalen af naar grote waterplas en volgen de waterlijn als bij het strand langs kabbelende golven wild opgezweept door de wind.   Zien links van ons hellende duinen met oude den meest, het lijkt strand en duinen, maar erachter duidelijk bossen.     Indrukwekkend mooi.  Lang langs waterranden en her en der pad achter bosjeswerk door , rietkragen langs en dan verlaten we plas met mooie uitzichten aller richtingen , om bij een schuilhut weer de beschutting van bos en groen in te gaan.  Bereiken we betonfietspad dat een eindweegs slingert en joggers en bikers laat passeren.  Limburg fietst zegt een beschilderd opschrift op het pad.  Opnieuw draaien we pad af en ruilen beton voor zandpaadjes door altoos groen en m.t.b.-paden netwerken, soms kruisend en we geven elkaar beleefd , begripvol de ruimte.  Ieder zijn gerief en hobby/ sport/ liefhebberij.   Prachtig padenwerk hier weer.   Lommel propageert terecht zich als toeristische en vooral groene gemeente.    Kan niemand tegenspreken.   J. en ik komen dan toch weer veranderlijk in veld en weidegebied terecht.   Ronden weer een waterplas, en een poel en slotenwerk, over platgelopen gras door voorgangers.  Draaien verderop een zandweg in die ons aan het chiroheem brengt van vanmorgen voor de eerste lus gaand.  Jaap en ik gaan naar binnen , nemen nog een afzakkertje en opwarmertje en vinden dan berekenend, dat we de acht k.m. route terug naar nederland vanwege de schemering maar laten voor wat die is, om niet in het duister door het bos te moeten hossen.    Overblijfsel van het Nijnselsyndroom weken terug..... We zijn dik tevreden vandaag met onze 24 kilometers.  Besluiten de touringcar naar nederland op te zoeken die vandaag pendelt voor korterlopenden vooral.  Kopen onze badge daarvoor  en slenteren de laan richting De Soeverein af.    Bus is mudvol en we besluiten met een hele troep andere busgangers te wachten tot de volgende gelegenheid, waren voorgejokt dat die er over 10 min. zou zijn.    Nou; niet dus, zeker een half uur wachten wordt dit.  Als de andere komt,  gaat bus eerst nog naar Heideheuvel terug B. lopers afzetten en nederlandgangers bijladen , terugweg opnieuw langs fameus voetbalstadion draaien we af op het moederland aan volle bak.  Komen vlak aan de ingang camping Luyksgestel aan, sommigen kruipen verstijfd de bus uit, lijkt wel bejaarden en invalidenuitstap.  In de zaal nog wensen en gesprekken rondgaand, wil Noud wel naar huis.   Noud zet op de Olat -site deze week zijn  gefotografeerde indruk op zijn route neer, kijken dus.    Veel vernieuwde route vandaag met lussen van 8 k.m. aaneen te schakelen naar believen.  Bijzonder geslaagd vandaag wat zich vertaalde in beider kampen ruim 1.000 deelnemers die zeker tevreden zullen zijn geweest, meest grijs weer, maar zo goed als droog.   Al heel wat dezer weken.  Ook jullie wens ik een geslaagd , gezond , en schitterend nieuwjaar 2012!   met even geslaagd wandelgenot. Tot lezens of wie weet ergens live!? Tot weer.  Houdoe;  ofwel ; hou je goed.

Peter Heesakkers

Op naar de traditionele kerstwandeltocht van deze club.  Een van de tochten waar ik toch naar uitkijk vanwege de kerstsfeer die de club en leden er  altijd gezellig in weten te brengen.   Eerst naar Noud.  Ik was voorbereid op de kans op plaatselijke gladheid.  Het heeft voorbije nacht veel geregend en gesneeuwd.  Natte sneeuw.  Onze Belgische vrienden noemen het smeltende sneeuw.  Noud weet als vroegere toerclub fietser feilloos de binnendoor weggetjes door de Kempen heen te vinden.  Het is flink krabben op de autoruiten , alvorens de reis aangevangen kan worden.   Rijden eerst over de zuidelijke randweg om via de E34/ A67 na Eersel de Kempenwegjes te kiezen.  Zien in de zuidwestelijke luchten nog een bui zijn last afwerpen.  En aan de startgelegenheid na dorpje Weebosch ligt een dun sneeuwlaagje.  Volgen de lange  dichtbeboste oprijlaan naar de camping met kantine, en worden door verkeersregelaars in fluo-vesten naar onze parkeerplek gedirigeerd.  Dit zie je niet gauw gebeuren bij de doorsnee Nederlandse tochten...  Meteen vallen ons de  zeer vele buurlands nummerborden uit Vlaanderen dus.  De afstand Lommel -Luyksgestel is 7 a 8 k.m.  dus eigenlijk ook niet verwonderlijk.   Lopen na parkeren door de camping in ruste met naast caravans ook nog de stenen vakantieverblijven.  Komen de zaal/ kantine binnen en na de eerste kerstversierselen is nu ook de kantine getooid met grote kerststal en prachtige grote witte lichtjes kerstboom.  Het is de camping die menigeen herkent uit de fameuze Grenzeloze tocht i.s.m. Milieu 200 Lommel en Olat.  Het clubpersoneel is in kerst uitgedost met de bekende rode kerstman mutsen.   Na inschrijving gaan we op pad, letterlijk.  Gaan nog wat çampingstraatjes door met bouwsels en huisjes , caravans aller grootte en vorm.  Een dun laagje sneeuw ligt er nog van de door ons juist gemiste bui.   Spaarzaam zijn de bewoningen nu bezet, maar toch de die-hards , die het hele jaar er blijken te verblijven{?}  Laten ons tamelijk lang door de camping zwalken, en finaal is daar de afzetting van de camping en struinen we de geroemde kempense bossen in.  Dennen , oude den , jonge den ,douglas en fijnspar, spar, lariksen, doen ons al in de sfeer van het seizoen gevoelen.  Het is oppassen want de hemel heeft voorbije week haar opgespaarde natte last , ruimschoots laten vallen om  de regenmeters weer terug op oud peil te brengen en zelfs erover... Bladerdek en naalden van de bomen behoeden ons enigzins van glijpartijen, om grip te houden, en de tocht zal al te vaak noden tot omtrekkende bewegingen op de paden , vanwege waterplassen en modder.   Maar toch Noud en ik zijn helemaal in onze knollentuin , het is al een schitterend begin en we zien paden , nog nooit in al die jaren bewandeld en geweten hebbende.  We dachten deze gebieden al door de jaren heen te kennen. Not, dus.  Rakker besnuffelt voor ons en verkent het parkoers vooraf als verkenner vooruit.  Een Jack Russel .  Een speurneus dus.   We hossen door de bossen; rijmt{!}   Heuveltjes op en natuurlijk af.   Bos onderbroken met veldjes en kale akkers.  Steken de lange oprijlaan van vanmorgen over, om weer vort met de geit te gaan.  Hier en daar nog een tulelaag van de voorbije sneeuwval .   Hel en verdoemenis voorspelden de weermensen ons voor vandaag. We laten ons niet in twijfel brengen , hoeveel , waar of wat.   Hier en daar buien maar altijd daar,  of zoiets dan toch.  Komen aan een  bosrand en zien aan de einder de oude windmolen, lage stompe kerktoren, en communicatiemast priemen.  Een klein fijn dorp met twee oude windmolens.... Uniek , misschien.  Volgen weer wisselend toeristisch geduide routewandelpaden.   Op sommige paden vooral de smalle spelen boomwortels en lage groeisels als o.a doornstruiken  pootje haken met ons.   Ook zijn de boomwortels glad door het vele vocht , en bemost, en vraagt onze aandacht om op de been te blijven.   Een enorme vlucht ganzen in V-vorm snatert over ons heen.   Mogelijk niet op vakantie gegaan naar het warmere zuiden.   Noud denkt dat ze van Scandinavië of Rusland komen en hier al tevreden zullen zijn.   We stiefelen op en af oude stuifduinen nu bebost.   En gaan het Venakkerbos in na wat landelijk even.   Een landwegje zand breed brengt ons naar een kerststal van een buurtschap, met deels levende have voorzien.   Een echte aandachtstrekker.  Erg mooi en sfeervol ingericht, met ook beelden en versieringen.   Gaan een zijwegje dan schuinweg in.  Boscheind.   Een fietspad met bosweg, even een klimminkje om op de top ervan in een scoutinggebouw onze rustplaats te weten.    Rakker ziet z'n kans schoon , en maakt gebruik van de voorziene hondenbar.   Ik ga de deur in en mijn glaswerk slaat aan en even over de bril kijken.   Bij frater Venantius sloeg ook de bril aan als ie succes had.    De ruimten in dit gebouwtje zijn ruim voorzien van kerstkleden op tafels en kerststukjes, en bomen versiert,  en het bedienend personeel met kerstmutsen.  De kerstman in vol ornaat , -prachtig gekleed {!} . Verwent ons met een zak vol snoep, langs de tafels gaande.    Ik dol wat rond met 'm met kinderlijke vragen als waar staat uw arreslee nu, en waar zijn de elanden of herten voorgespannen,  Waar staan die geparkeerd om te rusten of te eten?   En wanneer ie weer naar de noordpool terugkeert, en of ie en passant me een kaartje van de noordpool wil sturen, want dat zou pas uniek zijn , want ik heb van daar nog nooit een kaartje gehad, en meer van die gein.    Hij moet nadenkend mijn vragenvuur beantwoorden, hi-hi.    Ik ken 'm , maar .... Huhm; mondje dicht en hou je van de domme. Ontmoet ook nog diverse bekenden hier o.a. MESA-maatjes Wim, Martien, Ton.

Gezien de drukte blijft het bij snelle gesprekjes.  Ook Arendonkse Rudy en het klupke, die mijn grote vraag , van hoe verging het hun in de  duisternis en dichte mist van paar weken geleden bij  Olat-Nijsel.   Ik hoor hier en onderweg veel vlaams,  vloms , "klappe".  Nu en dan een kort praatje met onze zuiderburen.  We beginnen aan een lus zuidgaand de richting van Mol en Lommel op aan. Velden weiden , akkers , wisselen af en een goed gevuld ven omheen.  Bos aller soort , maar den en spar overheersen toch.  Graswegjes , zandpaden , modderpaadjes en plassen omzeilend , en toch; het summum van natuur.   Het Zwartven , schelpenpaadjes.  Een groot veld mosterdzaad.   Distelsterren groeisels liggen her en der als enorme sneeuwvlokken onder microscoop, kerstsfeer ten top toch.   Langs onze paden.   Nog schapenkuddes in de weiden, waar zijn de herders nu?... Kerst!!  Stuiten op een intermezzo van weidelanden. Zien op afstand de oude grenspost van Lommel richting stadion United.  ATB paden op en kruisende bossen we voort.  Ruiterpaden, fietspaden.  Een houten bord met splitsing Bladel en Lommel duidend.  Voor de fietsers, want we belopen soms ook even verharde fietspaden.  Zijn vandaag opvallend afwezig alsook de ruiters....  Picknicktafels nu en dan, maar te nattig om te verpozen.  Dan na alle bos , weer wijdse kale akkers en weiden en een kaalbomige en hoge struiken houtwal langs of tussendoor, stuurt men ons over de Bos-en-Weyerloop [beek]  weer terug de beschutting in.  Herkennen wat veldjes, een fietspad op, en wat later een klim met hoge tredentrap , naar top van de heuvel om de tweede maal het scoutinghuis in te gaan, nu wat rustiger.  Laten ons de binnen kerstsfeer welgevallen, achter een lekker bakske troost.   Geen kerstman nu, zal het ook druk hebben net als Sint..... Lopen na de rust om gebouw heen wat verder stijgend om verderop de heuvel af te rollen.   Korte beentjestrap is wat onhendig... Om het op z'n kempens te zeggen.  Steken fiets en zandpad over,  helling weer op, bos in.    Slingeren op en af door nu en dan donker boswerk.   Veel afwisseling.  Komen op een open heideveld en waar in niet ver verleden ook veel boskap plaatsvond en tevens waterwingebied.  Vertellen borden en putdeksels.   De route-omschrijving is erg veel werk geweest en is elk pad en wegje en omschrijving overduidelijk.  Prima gedaan!   Route mensen deden a hell of a job.   Vast vele maanden lang....  Het is een fantastische route!   Route is even gewijzigd, mogelijk onbegaanbaar door de vele regen voorbije dagen/week.    We zien aan takken nog volop de gele trilzwam prijken , maar ook andere paddestoelen vielen ons onderweg op.   Herfst en winter in elkaar verstrengeld.   m.n. Het gras en sommige planten/bloemen willen van geen verscheiden weten.   Een stuk verder kloppen pijlnummers en beschrijving weer.   Na alle padenwerk piepen daar terstond de contouren van de camping weer tussen de bomen.   Struinen weer door wat 'campingstraatjes'.  Na een poos óm die camping, poort/ingang/ receptie voorbij.  Langs een huisje van Eftelingachtig Holle-bolle-gijs, afvalvrager. en langs supermarkt camping, de kantine weer in.   We zijn er!  Voldaan gevoel,   kunnen de leden achter de tafel onze complimenten voor de route en sfeer vandaag overbrengen.  En na  de tas koffie als naverwarmer de auto weer opzoeken.

Kunnen nog voor valavond thuis geraken.   Opnieuw een welgemeend bedankt voor deze traditietocht.  Tweede kerstdag zet ik mijn kerstgevoel door vanuit Dommelen Valkenswaard.   Om op 28 Dec. mijn wandeljaar af te sluiten met de even traditioneel wandeltocht Luyksgestel-Lommel v.v.  Wie weet tref ik U daar ook.   Blijven wandelen dus. Fijne kerstdagen!  Houdoe!   Tot weer.  Peter Heesakkers

 Voorbije nacht ontwaakte ik enige malen door geluid van zware regenbuien. Oei !   Dat belooft voor morgen.  Echter; de sombere voorspellingen lijken bij het opstaan anders te gaan worden.   Hier en daar regen maar dan daar meer dan hier.  Het ziet er okidoki uit alsnog.  De bus heeft nog maar weinig te vervoeren, vakantietijd nog immers.   Ik laat het bekende landschap aan me voorbijglijden.   Kom in Luyksgestel al heel wat starters tegemoet.  De inschrijving  gaat vlot.    Joop, de eminence grise en startmotor van de club de oprichter, ja dus;  verwerkt de inschrijvingen weer keurig op zijn deelnemersbord.   Peter B. uit Mol zie ik nu ook, als afgesproken.   We zien elkaar nu op de kop af , in een week elkaar  vier keer op wandeltochten.  Merkwaardig toch in zo'n kort tijdsbestek.   Van bijna onder de stoere oude kerktoren met zijn piramideachtige top, gaat het  richting doorgaande dorpsstraat.   Plantsoentje met het beeldje van de koperteut, was vroeger een doorreizende marktkoopman die met zijn handelswaar vanuit  vlaanderen richting denemarken trok , dwars door holland.   Nog een pleintje met muziekkiosk.    Maar nu krijg ik argwaan.   Zuidwaarts het dorp uitgaand herinner ik me meteen de route van eertijds.   Zeg het tegen Peter B. , en opnieuw als vorige week in Weebosch , leest P. dat de route van 2010...... is..      Neem een draai brede zandweg in met eik en berk weerszijden tussen de velden door.   Lopen een bui mis gode zij dank, steken een wegje over een sluippadje in langs appelgaard, appelplantage zegt P.   Steken weg Lommel- Luyksgestel over en zandweg vervolgt.  Een bomige dreef tussen boerenland en bossen natuurlijk weer maïs, gaat het bij een drooggevallen ven bos in en worden we verblijdt met grassige paden en een en tweesporige soms zand en zien we hoe oud en jong bos zich vermengen met nu na de regenperiode extra opkomend jonge ondergroei tegen oude dennen en sparren.    Het groen ruikt heerlijk na de voorbije regennacht.  Soms gaat het nog juist langs modderpoelen op het pad en dus ontwijkende bewegingen.   We zijn in het Venakker bos.   Kriskras bospaden wisselen met dreven en soms halfverharde paden voor fietsers.    Komen op het hoogste punt van  brabant [44m.]   En dan is er de grenspaal met de buurman, no. 191.  Een kegel met denneknop op de top.  130 m. hoog en weegt 372 kilo.  Gaan  kort evenwijdig met buurmans grond een paar honderd meter, om na vroegere boskap te zien hoe snel er weer wat groeien kan in de plaats.   Een dicht beboomd donker bospad in  draaien wij om een erg grote grasweide in L vorm wijds zicht ,  naar fietspaden die nu erg rustig zijn , derhalve voor ons even wat verhard onder onze zolen.  Volgt wat later de Cadi-wagen, afkorting voor cantine-dienstwagen, zelf bijeengespaard en van alle gemakken voorzien door de club zelf.   De z.g. wagenrustplaatsen hebben een eigen cultuur ingenomen in het brabantse op de wandeltochten en een erg gezellige eigen open sfeer.   Veel bekenden ook hier weer.  Jos en Gonny tekenen kort hierna ook present, ook medewerkers van Bnlx-wand.   Blij weerzien want zo vaak tref ik ze niet.   Post is geplaatst aan een ydilisch ven.   Met doorkijkgroen.  Gaan na pauze, terug om dan weer even bos te nemen en vervolgens wat veldwerk, ruwe natuur en verwilderde groentevelden en groensingels.  Van zoals bordduidingen aangeven , gaan we van Kempener bos naar natuurgebied Stevensbergen in.  Gaan een byzondere vierstam-boom voorbij.   En krijgen een oud zandverstuivingsgebied te gaan.  Komen in een kapgebied van langer geleden en zien al weer allerlei nieuw groen en boompjes en struiken spontaan opkomen.   Mooi om het resultaat nu te zien.  Struinen omhoog en omlaag in korte stukken en bochtig door het nieuwe groengebied.   Duinenwerk soms erg steil gaand.   Het is ook een waterwingebied, zo zeggen de borden.  Best pittig gebied te gaan.   Er volgen schelpenpaden.   Na boswerk gaan we even de velden door, bijkomend van de zandheuvels en de inspanningen.   Voor ons ontwaren we Gonny en Jos , die er toch stevig de pas in hebben.  Komen na deze extra lus weer aan de cadi-wagen terug.   Peter en ik prijzen ons gelukkig dat de buien die we telkenmale om ons heen zien  zijn ontlopen.   Geloven vast dat die andere ons ook met rust laat.   Worden dan juist onder de luifel staand van de verzorgingskeuken met uitschuifbaar naar buiten , buffet, - wagen dan toch verrast met een korte felle plensbui.   Gaan na pauze om een prachtig ven heen om van een smal schelpenpad naar tweesporig pad te gaan en vervolgen een hoog gras begroeid boswegje door.  Komen dan  aan een maisveld; [ wat mis ik de golvende korenvelden van vroeger] ,  en veldgewassen als wortelen en bieten , en bebloemde aardappelvelden.  Komen dan de bossen uit van het Venakkerbos, en herken de velden van de Grenzeloze tocht Lommel-Luyksgestel in Kersttijd traditioneel.  De Bosserdijk.  Het verrassingselement is weg.   Wat dan altoos een kerststal is onder rieten dak, staat nu een pick-nick tuinset.....  Het gehucht Boscheind volgt een 80 k.m. baantje.  We lopen nog wat zandwegjes langs vee en privégronden en mais wat oneindig lijkt.  Een kapel met begraafplaats, en daar Lopen we Jos en Gonny Hollanders weer in , die de plek bezocht hadden.   Lopen gevieren naar einde tocht langs bakkerijmuseum en een van de twee windkorenmolens die het kleine dorp telt, vast een unicum{?}   Komt de haast stompe oude dorpskerktoren in zicht, waaronder het dorpscentrum Den Eykholt de start en finish zich bevindt.   Daar hebben Jos Gonny en Peter B.  Mol en ik nog een gezellige napraat, en druppelen andere bekenden en echte wekelijkse waar dan ook wandelaars binnen met korte gesprekjes.    Ik zeg niets over de organisatie , want die is bij  De Grenslopers altijd helemaal tof.    Maar wat jammer voor zulk een rijk wijd verspreid natuurgebied als De Kempen is, zijn de mogelijkheden plenty.   Nu liepen we helaas eenzelfde parkoers van vorig jaar...... Als eerder hiervoor al geschreven; het verrassingselement viel weg..... Peter vond het wel mooi ,  en dat is ie ook, {.....} ,maar het was dan ook zijn eerste kennismaking hier.  Ik kon de route dan ook vlot herkennen , terugroepen.  Wil men de "klanten/ gasten" vasthouden , moet er fluks iets anders gevonden worden.  Het zou intens jammer zijn als men in korte jaren opgebouwd, de wandelaar elders zijn heil zou gaan zoeken.

De complete organisatie en parkoersen zijn normaliter zonder meer klasse,  geweldige inzet.  Dat trekt anderen maar mij ook telkens naar hier.  Gezelligheid is hier ook altijd troef.  Maar vernieuwing is noodzakelijk, voor elke organisatie trouwens.   Ik kijk erg nieuwsgierig uit naar de fotoreportage van J.& G. van deze tocht die ze maakten mede voor Beneluxwandelen.  Jos heeft een alziend cameraoog een zoekt de details graag.  Klasse!  Trof ook ex-medewerker Miel uit Mol hier nog even.  Heb andere medewerkers niet kunnen ontdekken. Wie weet treffen we elkaar ook eens ergens. Blijven wandelen dus.  Tot volgend geschrift.  Houdoe!      Peter Heesakkers

Het is twijfel tot op het allerlaatste moment, aan het station welke van de drie opties vandaag te gaan wandelen.   De vroege lichte regen , de voorbode van wat er nog komt is er mede debet aan.    Ik besluit de etappetocht dwars door de kempen te kiezen.   Aan een standje  als inschrijfpost onder de overkapping van het station registreer ik me.  Steek het stationsplein en stuk weg ervan over, ga langs een groot jeugdcentrum om wat  verderop het groen van een buurtpark in te gaan , en jawel de Dommel zal weer voor een heel deel de leidraad worden het eerste deel van deze tocht.  Eindhoven wordt doormidden gespleten in oost en west door deze rivier uit de omgeving van Peer ontspringend, middels aangelegde en  ruige natuurparken.   Ik kom een rolstoeler tegen die hier naar gevoel op dit vroege uur mogelijk  en gezien houding in de problemen is geraakt, ziet er niet goed uit vind ik,  en informeer even voorzichtig.   Alles o.k. zegt ie en ik vervolg.  Het gaat langs de oevers en randje binnenstad en een stukje van het uitgaansgebied, waar  enorme rommel nog ligt op straat een kroegenstraat. met tientallen etablissementen.   Loop door park achter het gemeentehuis en zijn burgemeesterskamer door, trap op , weg over en een pad zeer laag en smal op de waterlijn achter chique appartementcomplex.  Het blijft parklopen door de groene long  stad-uitwaarts.  Wat verderop na kunstwerken voorbij , hoor ik aan de overkant van de rivier een geratel plots , en een bonkgeluid , wat blijkt een oude afgescheurende boomtak.  Mazzel daar liepen we niet.  Zien weer struiken  in witte webben ingepakt door de spinselmot, gaat het verder door natuurlijk park . Steken later door tunnel onder ringweg door, om langsheen pré-historisch openluchtmuseum te gaan.  Even wat gedruppel wat kort daarop overgaat in een korte stevige plensbui, zoek mijn schuil plaats onder een dikke eikenboom.  Het zal de enige worden vandaag. Draai achterdoor museum met nu en dan inkijken oude huizen en hutten enz. , om door landelijk gebied de z.g. Genneper parken te gaan.  In dit  unieke buitengebiedgebied worden elk weekeinde gegidste rondleidingen gehouden.  Kloosterpark doorgaand waar de bepijling op twee plaatsen weg was en dus papier uitkomst biedt.  Oude watermolen langsaf,  en een loop langs de dommel , een ander aansluitend park in met sluis wat moeilijk te beklimmen brug erover.   Hoor fazanthanen, zie watervogels en zwemmers met hun kuiken families en er lopen er voor mijn voeten.   Geraak eindelijk buiten de stad en gaan met wijde boog onder de zuid en zuidwestrand  van de stad, door groengebieden waar de flora in al haar glorie en variatie haar gang gaat. Over paden en over bruggen en sluizen en langs wijdse vijvers.    Even een villawijk door eindelijk laten we Eindhoven achter ons.   Een geweldig imposant mooi deel der route achter ons latende.   Onder aan een talud is de rustpost voorzien en een weldaad aan consumpties en lafenissen.   Hier volgt een heel andere route dan wat voorgaande jaren.   Even asfaltwegje onderlangs autoweg, om met een draai een zandweg onder het enorme knooppunt van wegen boven ons in overlappende  banen boven elkaar.   De Hogt genaamd.  Wijde ruimte door met later zicht op wegennetwerk, doemt industrie van Veldhoven op , en de E34 weg erlangs met bedrijven als beroemde chipfabrikant en enorm streekziekenhuis. Pelgrims onderweg naar Meerveldhoven voor Mariamaand uit de ganse streek stappen anderwaarts.  Volgen oversteek en asfalt gaat over in zandweg nu minder stoffig door recente regenval.  Voor zwembad en camping weer velden in , om links door klappoort de weiden door te gaan.   Dan toch weer de dommel langsheen door een steeds meer op  door rimboe gelijkend padenwerk.   Een natuurgids met groep staat uitleg te geven over dit gebied.    Een juweeltje dat wel hier.   Een hindernissenpad brengt ons langs luierende kudde koeien.   Klaphekken en kruip door sluip door paden  volgen op door dichte natuur.  Moeten een tijd langs het vlasrootven.   Kwakende kikkervolken.  Vijvers met vissers die geduldig wachten op vangst.   Draai om de vijvers met graswegjes.  Paadjes volgen op vierhoekig gaande om akkers met schrale oogst en groei , want de droogte doet zich nu echt gelden.  Komt vrij direct Camping en resto De Volmolen, lang verwijl ik niet.  Stuk door camping nog  weer rivier duikt op , en ruige en rimboe-achtige paden , deels met planken , op de paden , maar deze staan nu zo goed als droog.  Prachtig deel. Veel riet en waterplantenwerk.  Een zandweg stuurt ons tussen eik en beuken rijen op landwerk door om na een tankgracht langsheen tussen velden maís, bieten,  aardappelen en ander akkergroei te sturen de Riethovense bossen in.   Lupinesgroepen vallen telkens op en een muur van alle kleuren rododendrons, slinger ik door dit grote bos, koekoek , specht en wat meer gevolgelte zingen en roepen hun hoogste lied.  Het is tot nu fantastisch!....  Stukken bos door met nu en dan velden en akkers ertussen wisselen af en dat gaat vandaag trouwens erg vaak gebeuren , zomaar een intermezzo van de natuur.   Knooppuntpalen en koppalenroutes zijn erin verwerkt.  Bos uit nu en velden door met wat ruimere blik komt dorp Riethoven in zicht.  Beukenheggenpaden tussen door.   De rustplaats dit maal in tegenstelling tot gewoon, in een gemeenschapshuis.  Moet meteen gezegd , wandelvriendelijke prijzen en sfeer dan toe dan voorheen  resto  immer in het dorp.   Een echt klein dorp nog en gaan via dorpsplein op walik buurtschap ergens verloren in de kempen opaan.  Een waterstation tovert helder water als een glasplaat door zijn tuinen in zijn vallen.  Gaan weer velden en bossen in en kanten en veldflora groeit welig.   Smalle paden door bospercelen , het is een uitgekiende route.   Langs boomkwekerijveldwerk stappend vaak over boomstammen, en telkens weer die ruimere zichten op bossen  en randen ervan door weiden , heide en akkers onderbroken.   Fenomenaal gevonden en schitterend om te zien.    Deze tocht is ook rijkbeschaduwd.  De kempen in al haar schoonheid en variatie.   Ik geniet intens.  Steek gewestwegrotonde van Valkenswaard -Eersel en Bergeyk over , verkeer is wandelvriendelijk en stopt geduldig en groetend voor overstekers.  Waar tref je dit nog in deze gehaaste wereld?  Nu volgt betonfietspad en fietsers groeten ons eveneens en ik kies voor pad ernaast waar kan.   De hele tocht vandaag wisselt af met open stukken in bos en natuur aller aard en doel , en vaak draaien we padsgewijs eromheen.  Graspaden , karresporen en zandpaden al of niet bedekt met oud bladwerk en naaldbomenafval.  Ik ga u niet vermoeien met alle wandelroutes en paden toeristisch geduid en genaamd in haar veelvoud, waarvan de parkoersmensen gebruik maken , het is in een woord fantastisch , geweldig, genieten en de kempenstreek ten voeten uit. We gaan dwars door deze kempen richting Luyksgestel , niet ver van het belgische Lommel.  Vanuit hartje Eindhoven.  Gaan noordelijk om Bergeyk heen , zien vrijwel niks van het dorp.   En slingerpaden bedekt met aller takwerk en afgestorven naalden  onder de voeten het is paradijslijk mooi.    Kom dan aan de clubrustplaats met kantinewagen en terras op open bosplek. Schuildaken van tentdoek.   Van alles is verkrijgbaar voor een paar euro extra inschrijfgeld....... Drank en etenswaar in overvloed.   Deze rust is op ruim 32 k.m.   Opnieuw na rust gaat het 't bos weer in.   Tikken toch nog even na landelijke taferelen een nieuwe wijk aan ,  Langs paardenclub , een akker smal pad omheen prikkeldraad vermijdende, volgen bos en andere paden opeen en asfaltwegjes.   Raken wat meer in den buiten zandweg met fietspad en langs sportpark van Bergeyk-Loo , morrende voetbalwedstrijd bijwoners, een man komt al boos de poort uit en gaat nors op weg naar huis.  Speeltuintje langs, wijk klein door.   Volgt hoofdweg Lommel -Bergeyk -Valkenswaard met vele bochten en jakkerend motorwerk en auto's , maar mogen wat verderop dit achterlaten middels het o zo veelste karrespoor graspad vandaag, de wijdse ruimte van akkers , weiden en velden doorheen.  Het is al enige tijd flink aan het waaien en ik houd mijn oksels maar weer eens open. Zalig die hollandse wind.  , en die hadden we gelukkig ook in de opener delen en was erg welkom om wat te luchten.    Karrespoor wordt asfaltweg en het is duwen in de wind.   De lage kerktoren van Luyksgestel komt eindelijk in zicht in het opener  agrarisch landschap.  Even nog bochtige weg volgen dorpskom ingaand de weg die recht op de finish af gaat, naar dorps-gemeenschapscentrum.   Waar de finish is.  Afmelding leert dat of het laatste drankje , of een uur langer/later de bus pas, doet me besluiten toch maar voor de bus nu te gaan.   Aan de halte de meute die er ook zo over dacht, en die bus doet vanaf beginpunt al direct goede klandizie en dat op zondag...  Het zit n.l. zo: Of je hebt een touringcar naar Eindhoven om daar de etappe te beginnen , en zet de auto in Luyksgestel.  Of je laat  de auto in Eindhoven achter en volgt de etappe naar Luyksgestel om per lijnbus terug te reizen naar Eindhoven.  Ook kon je de route op twee andere punten aanvangen, voor in plaats van de 40 ,  vanaf de twee hoofdrusten aan te vangen , zijne 22 of 12 k.m.  Daarnaast waren er nog twee eigen rustposten van de club  plus een in gemeenschapshuis voorzien.  Een verzorging die absoluut geweldig was.   Moet ik het nog zeggen?   Een fenomenale fantastische absolute natuurtocht en  natuurklassieker.  Ik heb enorm genoten!   Door de onvolprezen Kempenstreek.  Het zou te ver voeren in de finesses van deze tocht te treden.  Hulde aan de parkoersuitzetters en overig clubpersoneel en verzorgingsteam.  Die hebben bergen werk verzet, vast al hele jaar voorafgaande en voorbereidend.  Mogelijk mogen we elkaar ook nog eens ergens treffen of kennismaken ergens langs een wandelparkoers.  Blijven wandelen dus.    Houdoe!     Peter Heesakkers

Lang hoef ik hier niet bij na te denken . Club en organisatie plus de omgeving staan garant voor een geslaagde wandeltocht.   Halte en startburo zijn voor mij blindelings te vinden.  Rondom  de startlokatie vallen mij vooral de rood-witte nummerborden van onze zuiderburen op die zo te zien in grote getalen aanwezig zijn.  Limburg en Antwerpen vooral maar zelfs van veel verder zo vertellen me de  dealerstrips onder deze nummerplaten.  Overigens Luyksgestel behorende tot  Bergeyk ligt luttele k.m. rs van de grens en boven Lommel.  Nestor oprichter Joop is natuurlijk vaste medewerker aan het startburo en slooft zich uit in het bijhalen en vooraf nummerstempelen van de inschrijfkaarten.  Immers de opkomst overvalt de inrichtende club.  Ik waarschuw Joop nog voor het evtl. krijgen van het  "stempelitis ". Ik kom hier maar niet weg , want dorp en streek en bekende gezichten , komen aldoor binnen vallen.  Onder een opklarende hemel , ga ik de hoeven in.  Neem een sluipweg via pad van een plantsoen met het beeld van de Koperteut ,  steek Dorpsstraat over langs pleintje met muziekkiosk , nog wat huizen weerszijden en meteen geraak ik in het buitengebied.  Asfaltweg op tussen akkers en weiden . Niet veel verder volgt een afslag brede veldweg op  omzoomd met eik en berk , en struikgewas , vooral braamstruiken ,  en begroet de kudde koeien  en bezie de wijdsheid rondom. Wat verderop komt me een rijtuigje tegemoet en de koeienkudde davert mee de span paarden achterna tot de weideafzetting ze afremt.  En vervolgens weer terugwandelend met de passanten op apostelvoeten . Leuk toch zoveel bezoek aan de wei vandaag.   Einde voorstelling voor ze en hebben het nakijken. Gelukkig geen stof opwaaiend , want gister schijnt het 'savonds nog wat geregend te hebben , broodnodig  , dat wel. Krijg een smalle doorsteek en raak de weg naar Lommel aan en steek deze over.   Een jongetje  aan een hoekhuis daar had de voorhoede van lopers opgemerkt en had vervolgens een tafel met kannen en bekers geposteerd , om spontaan water aan te bieden , en ja hoor de dorstigen storten zich op het natuurlijke nat.   Het kind gelukkig als barmhartige samaritaan.  De dorstigen laven. Een van de zeven werken van barmhartigheid.   Een smalle boomgaard appelen  verbergt nog de velden achterliggend . We gaan een bosweg in pal richting Lommel  met landelijkheid links bos rechts en voorbij een drooggevallen ven een smal donker bos-graspad in .  De routeomschrijving is vandaag wars van waar kan straatvermelding , en het woord pad , overheerst volop.

Vermeldt zowat elke regel . Dit spreekt.  Zandweg , bospad , paadje enz. hoeveelste afslag is vermeld.   Bospercelen met spar , fijnspar , oude en jonge den en divers loofwerk gaan aan mijn voeten voorbij , enkelsporig en dubbel of karresporig  zijn lopers deel plus de perfecte bepijling en splitsings vermeldingen.  Luyksgestel staat voor natuur en schaduw  en het is genieten volop.  Hoor achter me gezwoeg en stevig gestap  met poles , als ik al dacht even alleen op de wereld te zijn en daar komt Marlies van de organiserende club me achteraan. "Och ; bende gij da "?! Zou ik er vanachter veranderd zijn sinds…..?  Tot op post een na acht k.m. loopt ze met me op en we wisselen wandelverhalen uit , vergaderen op weg dus.  We lopen recht op een grenspaal kegelvorm af om precies op buurmans lijn nog op Ned. territorium  een eindweegs paralel te lopen enige tientallen meters.  De bepijler blijkt een pijl rechtop de top van een termietenhoop geplaatst te hebben.   Het gepadder vervolgt aldoor  , een fietspad nog , even wijde blik met vooral bietenveld en niet lang hierna is de rustpost.  Wandelen is ook ontmoeten  zeg ik vaker en zo gebeurt het dat ik zelfs oude basisschoolmakkers {!} tegen het lijf loop en van die tijd ook heb ik een fotografisch geheugen in naam en of gezichten onthouden.   Plus nog een oud-collega die de stoute wandelschoenen als 'buurtbewoner ' , met eega aangetrokken had.   Gesprekstof genoeg dus weer en de bekende oude koeien uit de sloot halen . Marlies blijft hier om nog wat parkoersoverleg te doen met medewerkers , en heeft voor korter gekozen , waar voor mij de lus wacht.

MESA-maten Wim , Ton , en Martien tekenen ook present , en zo kom ik nauwelijks nog weg hier en worden rustrecords verbroken . We gaan gevieren verder.  Ik ben extra op mijn hoede na de zware val hier vorig jaar kort na post en verdorie de plek waar het gebeurde dient zich weer aan.  Landpaden omzoomd met tuinbouwgewassen vooral worteltjes in overvloed zijn ons deel , weer bos in met oude den en een machine zien we aan het werk met hele stammen uit de grond te trekken ! Om meer daglicht aan de grond te krijgen. De harslucht komt de neuzen in.  We doorkruisen een duinengebied en gerooid bos later , en smalle slingerpaden pijnigen de gewrichten . Stevensbergen heet het hier. Want aldoor gaat het als op een crossparkoers snel achtereen op en af en zien we nieuwe grondgroei ontstaan  , daar waar eens overwegend dennenbos stond.  Wat schelpenzandpadwerk  ik raak even achter en het drietal raakt uit zicht en prompt sla ik een verkeerd pad in.    Weer wat open land door met een welkome bries die de benauwdheid even verdrijft.  Over graswegjes en immense aardappelvelden. En bieten.  Wolkenhemel verandert telkens en geeft het geheel extra decor.  Veldwerk , akkers en vooral maïs wisselen snel af.  Zandweg zus en zo en zoveelste pad af daar en daar meldt papier geduldig. De typist van de route moet pijn in de vingertoppen gekregen hebben. . De lus is gerond en we zijn weer op dezelfde post aanbeland . Die lus was superbe . Opnieuw  een lust van ontmoetingen hier ter plekke in een sfeer van natuur rondom als in de middle of nowhere.  Ik maak er vandaag een dag uit van , en waarom ook niet , wandelen moet ontspannen zijn.  Ik verleng mijn rusttijd.  Jeanneke uit Herentals  roept me al van verre en is ook nog steeds bij de doorzetters van leeftijd met haar groepke.  Sappig vlaams Antwaarps , komt over haar tong.  En zoals altijd op wandelingen zijn de doorsnee ontmoetingen vluchtig en informatief.  Jeanneke kijkt al vooruit naar haar vakantie "verlof " : naar Italië.  Haar lievelingsland toch.  Na de gezelligheid op post raak ik Wim ., Ton en Martien uit het oog  na alle aanhoudingen van bekenden , en gesprekken . Het restant der tocht wacht.  Halfdroog ven naast of voorbij post volgt via een smal paadje en gras en ander padwerk volgt.  Ik herken bewoning gehucht Boscheind  uit het bos en aan de bosrand komende, van o.a. de Grenzeloze Olat/ Milieu 2000 tocht kort na Kerst.  Ga waterwinnig en zuiverings station langs  en krijgen een sluippad achter gehucht door te lopen.  Maïs vooral en worteltjes genoeg en ander veldgroeiwerk en tuinbouwgewassen. Honger zal er niet zijn.  Dacht ik nog naar een bekend fietspad op Luyksgestel gestuurd te worden als finale, dacht parkoersman er anders over en steven ik recht op dorp aan waar een van de twee oude windmolens me al van ver toezwaait met haar wieken . Langs kapel/kerkje met altaar in wijds grasveld voor openluchtmissen , en aangrenzend kerkhof loop ik recht het dorp in nog even de bak en rooklucht van de bakoven aan de molen opsnuivend.  Kom ik weer C.R. De Eykholt binnen , nou ja eerst buiten dan want opnieuw wordt ik opgehouden  door oude en andere bekenden, op het geïmproviseerd terras.  Het was vandaag echt een dag van ontspanning en ontmoetingen .  Door een schitterende natuur waar Luyksgestel altijd garant voor staat.   Ik kijk ook terug op een heerlijke fantastische dag, en een prima organisatie en inzet van de leden der club.  En ja ook onze Belgenburen wisten dit al want de bekende trom gaat daar ook rond zo blijkt, en zo is de opkomst van daar uit overweldigend .  Nu komend  weekeinde zal ik Geldrop , { bijna een thuismatch } bezoeken de Kempische wandeldriedaagse van Olat , en het weekeinde daarna ook dicht bij huis Veldhoven/ Oerle , en daarna Roermond.

Wie weet treffen we elkaar daar ook want wandelen en wandelaars zitten vol met toevalligheden . Blijven wandelen dus. Houdoe ; tot ziens .

Peter  Heesakkers

Je maakt het zelden of nooit mee , het inschrijf en startburo aan het Centraal station en bovendien maar een 10 minuten gaans van huis . Een echte etappe-mars van/naar dus . Dwars door De Kempen . De zon doet zijn best , dit in tegenstelling tot vorig jaar , toen er deels in de gietende regen gewandeld moest worden . En we ternauwernood een onweersbui konden ontwijken . De inschrijving dus aan de zuidkant van het station , bijna niets wijst erop waar het buro gepositioneerd is . Er was zo vroeg ook niks te drinken voorhanden , en dus kan meteen na inschrijving de tocht aangevangen worden . Oost en west Eindhoven wordt langs de Dommelrivier van noord naar zuid doorsneden door deze , middels ruige groengebieden en parken , waaraan de stad overigens sowieso rijk is . Ook wel de groene long genaamd . Na 200 mtr. ben ik al het park van een paar k.m. lang binnengestapt gaande in zuidelijke richting . Dommel en Tongelreep zullen mijn routeleiddraad voorlopig zijn . De parken tonen zich nu op haar mooist door volgroeid groen en bloeidende bloemen en plantenstruiken als de rododendron . De binnenstad rakelings langsgaande en nauwelijks zicht of merkbaar ,. Toch vanwege bouwwerken nog een stukje uitgaansstraat een omlegging , en zie ik hoe de veegwagen nog niet langs is geweest sinds voorbije nacht . Een regelrechte bende . Ga weer het park achter het stadhuis door met diverse kunstwerken , en achter de burgemeesterkamer , vervolgt het door nu en dan een weg over te steken alsmaar park door . Ook hier telkens kunstwerken . De ring wordt bereikt na door ruig en onbewerkt natuurgebied als park , en ga langs het pre-historisch openluchtmuseum waarvan van buiten af wat bouwsels zichtbaar zijn . Een mooi landschappelijk gebied volgt . Maken een paar U -draaiïngen en gaan achter zusterklooster houten bruggen over tot een eeuwenoude watermolen met even verder een waterval sluisbrug over en verder weer langs de Dommel almaar parkgebied door . Ga weg kruisen en vervolg park langs enorm High-tech complex op afstand en beland dan eindelijk in stads buitengebied de zuid-west zijde over zand en graspadennetwerk . Eindelijk laat ik de contouren van de vijfde grootste stad des lands voorgoed achter me , na dik anderhalf uur parken en natuur lijk en ruigtegebied . Zeer kundig door de parkoersuitzetter gevonden ingenieus haast en al het summum van natuur . De rustpost dient zich aan in de open lucht , en de wandelaar mag nemen zoveel hij wil ook voor evtl . onderweg , fruit , koek , warms , fris you name it het was er , en dit alles was vooraf in de inschrijfprijs verdisconteert . Je komt letterlijk niks te kort . Verder gaat het weer in de zon een dreef door industriezone vanaf de randweg . Linksaf , en over de weg naar Antwerpen E34 . Lopen wandelaars tegemoet . Blijken pelgrims te zijn op weg naar Maria-oord Meerveldhoven . Een Meimaandtraditie . Een passerende motorrijder wenkt me , kan hem door uitdos niet herkennen , maar moet mij wel kennen …. Hij stopt verderop zet zijn helm af en inderdaad een verzorger van Olatposten . Een praatje even . Ik vervolg langs doorgaande weg op fietspad en sla wat verderop het boerenland in . Nog een manege met ook luipaarden ….. Eeh Luie paarden !... Groot gelijk ; ga daar maar eens staan met zoveel honderd kilo tot duizend op je poten . Zie paarden en pony's aller ras in de weiden . Paden door landschap volgen en omzoomd met sloot en bermplanten rijke schakering . Even dwars door oude dorpskom Waalre met stille schilderachtige straatjes en op het dorps en kerkplein schijnt een meeting te gaan aanvangen van oude 40 en 50-er jaren Amerikaanse oude slagschepen . Dorp uit wat beuken heggepaadjes , ook kerkepaadjes genoemd , en meent , Loon genaamd . Het gaat op de Volmolen aan waar de rustpost is na 16 k.m. , en van hier de kortere afstand start of bijvoegt . Hierna gaat het over even campingterrein , de ruigte in , onbewerkt natuur , een vochtig kronkelpaadje , en planken de doorgang enigszins vergemakkelijken . Telkens als we een gebied binnengaan verwelkomen de vogelkoren . Een fazant roept ergens . Het is hier uitgekiend mooi en een hele trits van bossen veldwegels door akkers en weide volgen een hele poos , vochtig groenlucht als natuurlijke parfum . Het bos dient zich k.m. -ers aan en aller soort bomen en jong spontaan grondgroen . Schaduwrijk en welkom . Het dorpje Riethoven , wordt bereikt en daar is het op terras aangenaam verpozen met andere dagrecreanten . Ook hier vervoegen weer nieuwe starters voor de kortste afstand en de finale richting doel Luyksgestel . Dorpje ; dus zo weer uit . Gaan e.o.a. verbindingslandweg op langs leidingwatergebouw , om verderop weer de velden in te gaan . 'k Word op afstand teruggeroepen , pijl gemist , ga terug onder dank , en blijf aan zoom veld boomkwekerij vooral coniferen , al hoge , en moet berekenend om waterkanon heendraven die juist het pad in zijn cirkelgang bereikt . Het wordt ook modderig nu van voorgaande dagen sproeien op deze veldweg . Dan opnieuw zijn er geen pijlen meer en met een groepje en na overleg besluit ik terug te lopen en jawel , daar hangt ie , gemist dus en smal bospad in . . Het parkoers wisselt sterk af met bosrandlopen vandaag langs velden van wat dan ook , en bosranddecors op afstand . Het padenwerk wisselt snel af en de vier kanten parkoersomschrijving moet de parkoersman vanwege het typewerk krampen in de vingers opgeleverd hebben vast . Hele reeksen paden en afslagen vermeldt hij uitvoerig . Het is de Kempenstreek op z'n mooist zonder reserve . De zon doet zich gelden in de opener delen , en gelukkig komen er almaar kleine stapelwolken opzetten . De routebouwer legt ook veel toeristische routepaden in zijn parkoers . Steken rotonde weg Valkenswaard -Eersel over , en delen een betonfietspad met fietsrecreanten door veld en later weer bos en gaan noordelijke rand Bergeyk . De rustpost met openluchtterras en kantinewagen , is aangenaam zitten . op 29.5 k.m. . Vervolg wegje met verspreide huizen , en opnieuw bos in met opvallend veel gele en witte vlinders . Langs paardenclub St.Petrus . Langs weideafzettingen en door stukken akkerlandschappen en wisselend bospercelen . Ik geraak zo langzamerhand uit de beschutting van allerlei bos , en weet nu van vorig jaar dat het afgelopen is met dit , en de velden ingegaan wordt . . Even nog zig-zag Bergeyks wijkje het Loo door . Ik ruik mijn stal en mijn benen merken het ook en het wandeltempo gaat duchtig omhoog met het zicht van de haven . Even nog een paralel met prov. weg en dan een draai over graswegje de landen in , de contouren van Luyksgestel in zicht met boompjes en struikgewas omrand . Zie bij een schaapskooi dat de schapen ook het lentegevoel te pakken hebben want ze hebben allemaal hun bontjassen uitgedaan , en opgeborgen , en staan en liggen poedelnaakt in de wei . Of zou het een schapennudistenkamp zijn ?.... Dan gaat het voorgoed het asfalt op en in rechte lijn op de dorpskern aan . Het is nog maar kort tijd voor een bakske koffie , want de uursdienst van de bus terug naar Eindhoven komt er zo aan . Nog bijna een uur bussen . Ik kijk terug op een werkelijk schitterende uitgekiende natuurtocht , wat een hels karwei moet zijn geweest voor de route-uitzetters en ze zeer toegewijd gedaan hebben . De route in grote lijnen van vorig jaar met wat nieuwe stukken ertussen . Deels overdekt parkoers , en dat voor zo'n verzorging en inschrijfprijs . Ik kijk terug op een werkelijk fantastische natuurtocht , mede door hoe de parkoersmensen het deel door de Eindhovense natuur en parken benut hebben . Grote klasse , en kenners geweest . Nu direct morgen trouwens opnieuw een natuurtocht die niet te missen mag zijn . Onvolprezen Someren en omgeving , en weer niet ver van m'n woonstee . Zal wel krap worden om er op tijd te zijn . Zal de chauffeur extra porren , want ik ga toch voor een redelijke afstand . Jullie ook gewoon doorwandelen dus . Houdoe en wie weet tot waar eens .

Peter Heesakkers