27-03-09
210309 : WS78 te Maarn
Zaterdag 21 maart 2009
2e Kastelentocht
W.S ’78 te Maarn
Vandaag alweer nummer 10 en tevens laatste wandeling van winterserie 2008/2009. Ook vandaag treffen we vele bekenden die ons vriendelijk begroeten. Alleen onze Bunnikse blauwe, Rijk, bromt een beetje maar dat is zijn natuurlijke aart dus daar hoef je niet bang van te zijn. Vandaag is de wandeling weer uit gezet door Coos Verburg en Henri Floor. Rond 9 vertrekt de hele bubs voor een ruime 40 km. Langs het welbekende raadhuis (hier zijn we meerdere malen al langs gekomen) gaat het snel het bos in. Theo probeert een paar zonnestralen met zijn fotocamera te vangen en ik moet zeggen dat is hem aardig gelukt! Het is dan ook prachtig weer vandaag. Het gaat een beetje heuveltje op wat ook weer een leuk plaatje oplevert. We moeten vandaag maar liefst 13 km lopen voor ons bakkie soep dus we hebben nog ff te gaan. Na het kruisen van een grote weg gaan we weer een mooi stukje bos in. Over een paar plankenbruggetjes (met de nodige foto’s) komen we uiteindelijk bij kasteel Broekhuizen. Ook nu worden de nodige foto’s gemaakt door de wandelaars. We bereiken dan de soeppost waar we een tomatensoepje naar binnen mogen werken. Het blijkt dat er 592 wandelaars vandaag op de been zijn, wat bij deze rust ook goed te merken is. Corné, Inge, Cees, Roland en Rudolf lopen met Theo en mij mee. Wat alleen stomme praat tot gevolg heeft. Soms wordt Rudolf door mensen herkend die ook in China zijn geweest. Ik zeg daar dan stee vast op “Als ze jou 1 maal gezien hebben vergeten ze jou nooit meer” Laat ik toch nu van die persoon gelijk krijgen! We moeten nu 10 km lopen tot de volgende rust maar komen al vrij snel in Wijk Duurstede terecht. We lopen op de kerk en de molen af. Deze molen kan bezichtigd worden, wat wij bij een eerdere W.S (18-3-06) die hier toen langs kwam ook hebben gedaan. In het centrum moeten we goed opletten want we moeten een steegje/voetpad in. Op de routebeschrijving staat extra vermeld dat je moest bukken, wat ook voor Theo gelde, maar ik heb daar geen last van gehad! We krijgen nog een korte blik op de Lek en de Betuwe. Langs de sportvelden waar dameshockey aan de gang was. Rechts 20 dames in korte rok en Rudolf ziet op links 3 werkmannen met een thermoskan! Nu weten we waarom hij nog steeds niet aan de vrouw is. Hij kijkt de verkeerde kant op! Het gaat richting de sluis waar een blik van opvangen. Hier is een wijziging in de route waardoor we iets sneller bij de rust aankomen. 50 meter voor de rust gaan Theo en ik op een bankje bij Piet en Co zitten. Het is zeer mooi weer en de rust is bovendien overvol. De rest hoopt wel op een zitplaatsje bij de rust want Miranda komt met de fiets tot aan de rust. Zij is nog steeds uit de running met haar hielspoor ellende. We lopen later met zijn tweetjes verder. Brug over en een kronkelpad langs het water volgen. Na een poosje blijkt dat we weer te maken krijgen met een routewijziging. Omdat de W.S altijd goed gepijld is weet ik niet precies waar we nu eigenlijk waren en of we al lang over die wijziging liepen. Ik wilde n.l. naar het puntnummer kijken om te zien hoever het tot de koffiepost was. Bij de koffiepost aangekomen komt net Miranda aangefietst. We horen dat nog een bekende wandelaar door hielspoor is getroffen, Hans Vissers. Nu nog een dikke 10 km tot de finish en nog een fruitpost te gaan. De wijziging gaat ook nu nog verder maar na een tijdje is het W-tje door gestreept dus komen we op de originele route uit. We komen onder een poortgebouw door, op de verharde weg uit, en richting de fruitpost. Alleen op de plaats waar de fruitpost moest staan was geen appeltje te vinden. Na een 10 min. lopen hoor ik toevallig dat de fruitpost is verplaats en dat op de plaats waar hij eigenlijk zou staan een klein briefje had gehangen. Ik had mijn loep niet bij dus daarom zal ik hem niet gezien hebben. 2 km voor het eind krijgen we ons appeltje voor de dorst. We besluiten meteen door te lopen. Nog een stukje bos en bebouwde kom. Langs het welbekende raadhuis en langs de donateur die iedereen altijd feliciteert met het behalen van deze tocht/serie. Verschillende wandelaars zullen wij vermoedelijk pas weer in oktober bij de volgende W.S serie terug zien. Maar tot die tijd valt er nog genoeg te wandelen.
http://s412.photobucket.com/albums/pp206/hennietheo2008/2...
06-08-08
De 2e Kastelentocht met WS78 vanuit Maarn
 | De 2e Kastelentocht met WS78 vanuit Maarn |
Op zaterdag 21 maart 2009 organiseert WS78 een 40 km wandeltocht vanuit Maarn. Wij mochten deze tocht uitzetten. Deze tocht heeft de naam Tweede Kastelentocht meegekregen. Op 5 juli 2008 liepen wij deze tocht voor en controleerden de routebeschrijving.
Om 8 minuten voor half acht in de ochtend begonnen wij aan deze wandeling. De eerste 700 meter waren dezelfde als met de WS78 tocht van 5 april 2008. Daarbij kwamen we langs het voormalige raadhuis van Maarn. Vanaf hier liep het parkoers anders. We kwamen op de Buurtsteeg uit, een zandweg met naastliggende asfaltweg. Net voorbij een omrasterd heideveld sloegen we af. Nu dwaalden we een tijdlang door de bossen. Sommige paden waren praktisch dichtgegroeid. Nabij Huize De Hoogstraat was een steil pad, zowel omlaag als even verderop omhoog. We zagen hier een heleboel grote berenklauwen bij elkaar staan. Dat was vlakbij een vijfstammige beukenboom.Huize De Hoogstraat was vroeger een revalidatiecentrum voor mensen die een ernstig ongeluk hebben gehad. Tegenwoordig is het een asielzoekercentrum. Want een revalidatiecentrum midden in de bossen, ver weg van ziekenhuizen, artsen en dergelijke komt tegenwoordig vrijwel niet meer voor.
We staken de N225 over tussen Doorn en Leersum. We liepen al geruime tijd in het Nationale Park Utrechtse Heuvelrug. Dit park is nog steeds in ontwikkeling. Dit park wordt voor de wandelaars aantrekkelijk gemaakt door het plaatsen van bruggetje, waardoor oude paden weer goed met elkaar verbonden kunnen worden. Over enige van dit soort paden liep ook deze wandeling. We bereikten landgoed Broekhuizen met het gelijknamige kasteel. Het kasteel werd nog gerenoveerd. Dit was o.a. te zien aan de steigers die om het gebouw heen stonden. Dit was ook het eerste kasteel van de vier kastelen waarlangs deze wandeling liep. De buitenplaats Broekhuizen met het omringende park in landschapsstijl ligt in Leersum, ten zuiden van de weg tussen Doorn en Leersum. Het tegenwoordige buitenhuis is in de huidige gedaante een herbouw uit 1906 van een in 1810 voltooid huis in neoclassicistische stijl. Het was de opvolger van een ouder classicistisch gebouw dat reeds in de 18de eeuw is afgebroken.Achter het kasteel liepen we een kilometertje over de smalle Gooijerdijk, een asfaltweg om daarna weer verkeersarm verder te lopen. De zand/grintweg ging over in een zand/graspad. Aan het eind was de toekomstige soeppost op 12,9 km.We liepen al een tijdlang over het Overlangbroekse Klompenpad (OKP). En na deze toekomstige soeppost werden daar nog een paar kilometers OKP aan toegevoegd. De eerste wandelaar op klompen op een klompenpad moeten we trouwens nog ontmoeten. Na een brug over de Kromme Rijn bereikten we de zuidoostkant van Wijk bij Duurstede.
Op een bankje verwisselden we de lange broek voor de korte. Het zou deze dag 24 graden. Voor de temperatuur hadden we de korte broek al kunnen aandoen. Maar een traject van het OKP was bijna dichtgegroeid. Bovendien hadden talrijke braamstruiken het wandelpad in beslag genomen. En dan is het niet prettig om hier in korte broek te lopen. Verder werden we de laatste tijd zo vaak attent gemaakt op het gevaar van teken, dat we dat hier ook maar zeer ter harte namen. Deze wandelroute slingerde flink door het toeristische- en schilderachtige plaatsje. Uiteraard ontbrak kasteel Duurstede niet aan deze 2e kastelentocht-wandeling. We liepen een eind langs de uiterwaarden naar het Wijkseveer. We staken met de pont de Lek echter niet over. Nu zetten we koers naar één van de hoogtepunten van deze tocht. Dit was namelijk de Prinses Irene sluizen. Dit was ook het verste punt van deze tocht. Toen we een foto maakten bij de sluis stond daar ook een man met een dochtertje van een jaar of drie op zijn schouder. Toen dat meisje zag dat we een foto gingen maken zei ze: die man gaat een foto maken, die man gaat een foto maken, die man gaat een foto maken. Je weet hoe kleine kinderen zijn. Die blijven een zin herhalen totdat ze aandacht krijgen. We zagen hier nog de kerktorens van het Utrechtse Rijswijk en Ravenswaaij en ook nog de Prinses Marijke sluizen. De Prinses Marijke sluizen liggen in het Amsterdam-Rijn kanaal tussen de Lek en de Waal in. Op 22,8 km was dan de grote rust in café bar De Horden. In 2006 hadden we met de 1e kastelentocht hier ook een grote rust.
We zetten weer koers naar de Kromme Rijn. Nadat we deze waren overgestoken liepen we door het 7 ha grootte Beschermd Natuurgebied Vikinghof. Een gedeelte langs de Kromme Rijn was hier recentelijk nieuw ingericht. Verderop liepen we over een asfaltfietspad parallel aan de Kromme Rijn. We kregen uitzicht op een soort uitkijktorentje aan de overkant van de Kromme Rijn. Aan het torentje waren draden gespannen. Dit uitkijktorentje stond namelijk midden in een kersenboomgaard. En omdat vogels ook van kersen houden moesten deze verjaagd worden. In het uitkijktorentje stond een man die regelmatig aan de draden trok. Door het trekken aan de draden ontstond een soort gerammel waar vogels dan van moesten schrikken.We kwamen bij landgoed Sandenburg. Hier voerde de wandeling op een gegeven moment over een pad met 25 plankbruggetjes. Ook hier was het een en ander enigszins dichtgegroeid. Maar omdat we de route zelf hadden uitgezet wisten we wel hoe we moesten lopen. We kwamen uit op de Langbroekerdijk en even later hadden we uitzicht op de kastelen Sandenburg en Walenburg. Van het laatstgenoemde kasteel zagen we door de vele bladeren niet zoveel. Kort na de oude stenen poort Groenesteyn werd de toekomstige koffiepost op 30,8 km bereikt.
Even volgden we nog de Langbroekerdijk, maar spoedig daarop sloegen we af en staken de Langbroekerwetering over. Dit is geen indrukwekkende brede vaart, want veel wandelaars zullen hier niet meer dan een brede sloot inzien. We volgden nu een smal pad tussen weilanden. Het was hier nu zwaar lopen. Dit pad is smal, waardoor je hier niet naast elkaar kon lopen.
Bovendien groeide langs het pad riet, dat nu ruim twee meter hoog was en over het pad heen boog. Daardoor moesten we nu constant het riet opzij duwen. Aan het eind van dit pad volgden we zo’n 50 meter de geasfalteerde Gooierdijk waarop opnieuw een ruim 1 km lang en smal pad tussen weilanden werd gevolgd. Dit pad hebben we met voorgaande WS78 tochten al twee keer eerder gevolgd en was beide keren toen zo nat dat veel wandelaars over het naastliggende prikkeldraad stapten en over het weiland het pad parallel vervolgden. Maar WS78 tochten zijn in het algemeen geen tochten met vlak geplaveide wegen. En daar vormde deze tocht geen uitzondering op. Aan het eind van de Buntlaan staken we de N225 (Doorn-Leersum) weer over en bereikten daarop het Doornse Gat. Bij de kiosk hielden we nog een laatste rust. Vanwege de vakantieperiode of vanwege het mooie weer was de kiosk nu bemand. We hadden trek gekregen en aten hier een portie friet en dronken wat. We waren inmiddels bijna 9 uur onderweg en hadden nog 6 km te gaan. Met de WS78 tocht betreden we het Doornse Gat niet, maar lopen over een grintweg er vlak langs.
Door de Kaapse bossen, deelgebied De Diepwel overgaand in deelgebied Ruiterberg, bereikten we het gelijknamige huis. Althans, we kregen uitzicht op Huize De Ruiterberg. De voor het huis staande bomen namen met hun talrijke bladeren het zicht gedeeltelijk weg. Door het poortgebouw kwamen we op de Sandenburgerlaan uit. Daarop werd op 37,2 km de toekomstige fruitpost bereikt. Nu volgden het Gouden Laantje over ruim 1 km. Op 5 april 2008 liepen we dit pad tegengesteld en lag toen vol met bomen. Iedere wandelaar, die deze tocht op 5 april 2008 liep, met uitzondering van de 20 km lopers, zal dit pad nog in zijn geheugen hebben zitten. We kregen nog uitzicht op Huize Doorn alvorens de rand van Maarn te bereiken.
Langs het huis, waar we met de WS78 tocht vanuit Maarn aan het einde van de tocht de laatste jaren steeds langs kwamen, en waar buiten een pop staat met een felicitatietekst voor de wandelaars, kwamen we ook nu weer langs. Het echtpaar was buiten zichtbaar in de tuin aan het werk, waardoor we niet ongemerkt voorbij konden lopen. Ze waren verrast dat er toch weer een tocht vanuit Maarn werd georganiseerd door WS78, want hoewel zij in het verleden WS78-tochten liepen, gaat het nu niet meer verder dan hooguit 5 km. Ze hadden begrepen dat er geen tocht meer vanuit Maarn werd georganiseerd door WS78. Dat was ook wel de intentie van WS78. Maar zolang er geen geschikte ander locatie in het centrum van ons land wordt gevonden met dezelfde grote ruimte voor de startlocatie en de ruime mogelijkheden van het uitzetten van afwisselende parkoersen, blijft het Maarn.
Na 10 uur en 20 minuten werd de finish moei, maar voldaan bereikt. De totale afstand bedroeg 41,2 km. De belangrijkste reden voor het voorlopen van deze tocht was het controleren en aanpassen van de routebeschrijving. Ook werd vastgesteld waar plastic bordjes voor de pijlen gewenst zijn. Voor een fotografische indruk van deze tocht verwijzen wij u naar de fotoreportage. Hierbij moet worden aangetekend, dat deze foto’s op 5 juli zijn gemaakt in hartje zomer met veel blad aan de bomen. En dat deze tocht aan het eind van de winter wordt georganiseerd, wanneer er geen bladeren aan de bomen zitten.
 | Henri Floor |
Klik HIER om naar de fotoreportage te gaan.Er zijn 92 foto's geplaatst.
07:30 Gepost door gandalf in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Email dit | Tags: ws78, henri, 080705, maarn | 
Facebook |
11-04-08
050408 : WS78
Zaterdag 5 april 2008
WS78 te Maarn
Amerongense Bovenpoldertocht
Vandaag is er een lustrumwandeling van de W.S ’78 ter gelegenheid van hun 30 jarig bestaan. Speciaal voor de “oud” leden die geen 40 km meer kunnen wandelen werden busjes ingezet naar de grote rust zodat ze van daaruit mee konden gaan. Henri Floor en Coos Verburg hebben vandaag deze wandeling uitgezet. Het is tevens ook een lustrum voor hen want ze zetten maar liefst voor de 10de keer een wandeling voor de W.S uit. Het is echt beestweer nee, geen feestweer! Op het moment dat de wandelaars vertrekken worden de wolkjes aardig leeggeschud. De stemming zit er ondanks goed in. Langs het raadhuis van Maarn komen we al gauw in het bos terecht. Hier is het niet veel droger maar we stappen gewoon vrolijk verder. Nou gewoon is hier niet helemaal op de plaats. We krijgen al gauw te maken met wat hindernissen. Ik krijg telefoon en onder het gesprek glijdt ik uit en blijf dankzij een boom die op mijn pad staat nog overeind. In het bos zijn aardig wat bomen gekapt wat het lopen hier en daar bemoeilijkt. Ons groepje valt hierdoor flink uit elkaar. Helaas zien we zo weinig van de mooie omgeving omdat iedereen weggekropen zit onder zijn/haar plu of muts. We worden ingehaald door ons verloren schaapje Martien die nog altijd lid is bij W.S ’78, maar die wij zeker al 2,5 jaar niet meer hebben gezien. Op de soeppost aangekomen kunnen de wandelaars in een schuur wat schuilen en van hun lustrumsoepie genieten. Hier praten we bij met ons verloren schaapje. Het hindernis parkoers en het beestenweer gaat gewoon verder. Na een uur komen we op de grote rust die dit maal al op 17 km is. We worden verwelkomt in een verzorgingshuis (bedankt Henri ik heb weekend!) waar het erg warm was. Daarom besloten Theo en ik om door te lopen, nat waren we toch al dus. Ik krijg nog last van een losse veter wat met dit weer niet echt lekker is, maar ja het is niet anders. Langs een oud kerkhof af en al gauw bereiken we kasteel Amerongen. Hier staken we de weg over en gingen een weiland in. Nou, en toen……… kwam de ellende! We lopen langs een stuk, tja wat is het eigenlijk? In ieder geval begon hier het ploeteren pas echt. De klei of wat het dan ook mocht wezen was erg aanhankelijk. Je zag je voeten gewoon groeien maar ook werden je voeten bij elke pas zwaarder. Het werd steeds moeilijker om je te verplaatsen maar we stapten dapper verder. Tot we bij een paar stalen platen kwamen toen werd het een beetje link. Het leek wel of je opeens op glad ijs stond! Te bedenken dat de “oudjes” hier hebben gelopen. Het valt ons op dat er opeens erg weinig wandelaar achter ons zijn en dat in de verte wel erg veel wandelaars over de dijk lopen. Het blijkt dat de organisatie de route wat heeft ingekort. Wat waren wij blij dat wij niet gerust hadden! Want het was ondanks het ploeteren een mooi stukje natuur. Op de dijk komen de wandelaars ons tegemoet en zitten wij meteen in de drukte. Deze mensen hebben wel allemaal gerust kun je nagaan dat, bij hun, er een aardig stukje af geknabbeld is. Na zo’n 27,5 km zie we recht voor ons een uitkijktorentje die wij uiteraard ook beklommen. Is het niet voor het uitzicht dan wel voor een foto-tje. We komen bij de koffiepost aan waar het erg druk was, er stond zelfs een rij! We lopen door een van de vele landgoederen van vandaag n.l. “Landgoed Sandenburg”. In de “Kaapse bossen” hebben we de fruitpost waar we een banaan kregen. Dit versterkertje konden we goed gebruiken aangezien we nog langs de uitkijktoren De Kaap kwamen. En uiteraard je voelt het al aankomen…….. beklimmen. Deze uitkijktoren was pas nieuw gemaakt maar wel zo lek als een mandje. De hoogte van deze uitkijk bedroeg 25 meter en had 128 trede. Het moment van beklimming was voor ons gelukkig droog zodat wij een prachtig uitzicht hadden. Boven Utrecht zagen we een bui hangen. 2 mede wandelaars waren ook blij dat ze de moeite hadden genomen om naar boven te komen. Door het bos bereiken we weer de rand van Maarn. Natuurlijk moeten we dan weer op de foto met de W.S. pop die elke keer weer hier in Maarn de wandelaars feliciteert met hun behaalde succes. Na afloop is er ook nog gelegenheid om de lustrum vierende club te feliciteren. Er is een receptie en er wordt een toespraak gehouden door de voorzitter. Er worden 3 leden tot ere leden benoemd en nog wat mensen in de bloemetjes gezet. Rond 20.00 uur gaan wij dan eindelijk huiswaarts na een natte maar toch leuke wandeling.