BeneluxWandelen.eu

Deze tocht is al de 20e editie.  Een idee in samenwerking met Olat en Milieu 2000, vanaf en vanwege het wegvallen van de E.U. binnengrenzencontrôle.  Met opstaan groet ik de morgen met Goedemorgenmorgen.  Ik ga eerst op weg naar Noud.... Wat is dat?... Weer hoor ik de merels zingen, het is toch winter volgens de kalender?   Dat de natuur degelijk van slag is wordt ik door de berichten van de N.O.S. juist nu bevestigd. Er komen allerlei lente-achtige ondervindingen en verhalen binnen.  In Valkenswaard b.v. meldt men een nest jonge merels.  Ik zie aan het begin van de tocht enorme vluchten ganzen terug noordwaarts trekken.  Er groeit vanalles wat normaliter bij de lentetijd hoort.  Zal vandaag onderweg dan ook molshopen zien, en zegt de weerspreuk; Komen in December de mollen; laat de winter met zich sollen.  Welnu; wat hebben we nu voor winterweer gehad? Op weg naar Luyksgestel om vanuit Nederland de tocht naar Lommel v.v. aan te vangen. Onze belgische wandelgenoten juist andersom.   We kunnen de auto in tegenstelling tot gewoonlijk met pakeergeleiders dichter bij de Camping-kantine stallen.  We horen tongval aller kant vanuit het land.   We gaan vrijwel regelrecht de camping af meteen de kempener bossen in.   Boven ons het ruisen der wind over de bomen.  Hadden we op weg naar hier nog hoop op wat zon , omdat er gaten in de bewolking leken te komen , was toch buiten de waard gerekend.  Het trok en bleef zowat helemaal dicht het zwerk. Grijs , oude lucht hi-hi.   Het lijken wel de donkere dagen NA kerstmis.   Padenrijk al meteen spar en den en oude dennen prevaleren. Gras en modderige karspoorpaden en enkelpads , een bos met groene varens rijkelijk rondgestrooid.  Nog paddenstoelenwerk her en der.  Herfst en lente in de winter.   Heel mooi begin toch, en heel anders dan voorgaande jaren.  Een verhard fietspad , asfaltweg kruisend.   Volgen namen als Piet Hendrikspad en Wim Nentpad, ze zullen wel verdiensten hebben.  Openluchttheater Hunnerbergen langs, volgt openveld en weideland.   Een enorm veld mosterdzaad in gele bloem deels.  Hond Rakker leeft zich uit door soms door het gras te rollen wat mij opmerkt Noud je hond kantelt telkens.  Hij valt zomaar om Noud!  Zie je dat?  Kempenland is meest bos allerlei en zo gaan we de paden op de lanen door.   Een kortgrassige weide lopen we aan de rand ervan door.  Al gauw volgt open heideveld en zijn we op de Bleekerheide ongemerkt de rijksgrens gepasseerd.   Geen grenspaal of grenssteen , die heb je n.l. ook.  We zijn pas zeker , als we ook de overwegend rode bakstenen huizen zien.   We zijn in Vlaanderenland. Betonfietspad brengt ons omhoog  gaand naar de hoge aarden wallen die het kanaal van Bocholt naar Herentals omboorden.  Deze wallen zijn ontstaan door de uitgraving van dit kanaal, dus van de kanaalbodem.  Er liggen ook diverse bunkers.   Stille getuigen, langs dit kanaal waar op 17 sept. 1944 het offensief market garden werd ingezet door de geallieerden.  Er is hier erg fel gevochten, moet de hel zelf geweest zijn. Gaan wal weer af en volgt een brede modderweg even weide, waar een wervelkolom van bladeren opwaait langs ons.   Komen vlak aan Vossemeren , even ommetje voor de regels der verkeer en gaan de kanaalbrug over naar onder weer om haventje De Lossing langs te gaan.  Hoe groen omgeving Lommel is blijkt aldoor.  , en bereiken we  het scoutsheem als eerste post na9 k.m.  Ieders bril slaat aan door de vochtige warmte binnen.  Tref hier Jaap omgeving Arnhem.  Noud hoort hier dat als hij verder wil , hij straks als regel niet met de hond in de touringcar mag, verkort, en besluit van hier terug de route naar Luyksgestel te aanvaarden.  Jaap en ik gaan verder.  Leren meteen hoe sportief en actief Lommel is.   De enorme evenementenhal De Souverein en allerlei sportcomplexen, sportvelden , overdekt zwembad en zo meer, en vlak bij stadion United Lommel tweede klasser prof nationaal.   Over een ruitersportterein , en dan slingeren we de bossen weer in,  den vooral.  Steken  weg naar Centrum over, kanaalbrug over en volgt een hele poos de toppen en op en af kanaalwal oostwaarts gaand.    Eenmanspaden aldoor gaand. op en afdalend , met tussen de bomen telkens het kanaal zichtbaar richting Neerpelt.   Brede betonweg landerig nu. met houtwallen en zijwegjes en paden negerend.   Kale akkers , velden en korte maisstengelsvelden.   Brede landweg in, kom ik met good old Lommelnaar Theo lang niet gezien  even mee in zijn tempo bijpratend.  Laat Jaap me weer inlopen en gaat het langs tuinen met pluimvee, hoenders, en zelfs een kolonie zwanen Zittend onder een spuitende fontein,  in een particuliere vijver.   Ga langs waterloop, komt Roosendaalse/Limburgse origine Martien me achteraan inhalende.  Weer gesprekstof.  Draaien over brugje terug en dan bospad in met verderop mooi open heideveld zakken af benee kanaalweg of pad in, en stijgen dan toch weer naar en dan over kanaalbrug , bereiken we Heideheuvel.    Lommel heeft diverse bijdorpen , zo ook deze.   Goed verpozen in de parochiezaal waar onze buren de belgen hun tocht naar Holland aanvangen.  Oergezellige internationale sfeer hierbinnen en natuurlijk erg veel bekenden.   We hebben  er bijna 17 k.m. op zitten.    Weer buitenkomend  ontmoet ik mede-beneluxer René Smets,  en volgt een kort geanimeerd gesprek.   Dan twee straten links huisjes kijken met tuin-kerstverlichting versieringen, gaan we weer het kanaal-wallenbos in met opnieuw stijg en daalwerk.   Gaan kanaalverkeersbrug onderdoor weer langs De Lossing, met taverne lijkt in ruste.  Komen aan een grafmonument die vertelt dat hier een brits soldaat lag van sept. '44 tot juni '45  en is opgegraven weer.  Vast vanwege de felle gevechten langs dit kanaal toen om over te steken naar nederland.     Ik bedenk; ooit van huis gegaan, nooit meer teruggekomen.... Triest voor familie en anderen achterblijvers en kameraden.  Martien is afgehaakt in Heideheuvel al,  en Jaap en ik gaan onder een imposante slingerende voetgangersbrug door,  hoog boven ons zien we wandelaars terug op weg naar nederlands bodem.    Stijgen met neus op de schoenen een erg steil pad op met clementie van een groep jeugdige bikers, die respect tonen en ons eerst laten gaan.   Volgt de Lommelse Sahara en fameus natuurgebied, niet te missen.   Lopen een paddijk tussen twee schilderachtige vennen door mooi groenig omringd en watervogelrijk.   Volgen een honderden meters lange latten omheining  langs heerlijke losse en halflosse zandwegjes en paden met schitterende uitzichten over plassengebied, een boeg van een boot steekt lijnrecht omhoog uit het water als een vergaand wrak, wij denken vast zo opgezet toch, maar niettemin.  Spreekt wel aan.  Dalen af naar grote waterplas en volgen de waterlijn als bij het strand langs kabbelende golven wild opgezweept door de wind.   Zien links van ons hellende duinen met oude den meest, het lijkt strand en duinen, maar erachter duidelijk bossen.     Indrukwekkend mooi.  Lang langs waterranden en her en der pad achter bosjeswerk door , rietkragen langs en dan verlaten we plas met mooie uitzichten aller richtingen , om bij een schuilhut weer de beschutting van bos en groen in te gaan.  Bereiken we betonfietspad dat een eindweegs slingert en joggers en bikers laat passeren.  Limburg fietst zegt een beschilderd opschrift op het pad.  Opnieuw draaien we pad af en ruilen beton voor zandpaadjes door altoos groen en m.t.b.-paden netwerken, soms kruisend en we geven elkaar beleefd , begripvol de ruimte.  Ieder zijn gerief en hobby/ sport/ liefhebberij.   Prachtig padenwerk hier weer.   Lommel propageert terecht zich als toeristische en vooral groene gemeente.    Kan niemand tegenspreken.   J. en ik komen dan toch weer veranderlijk in veld en weidegebied terecht.   Ronden weer een waterplas, en een poel en slotenwerk, over platgelopen gras door voorgangers.  Draaien verderop een zandweg in die ons aan het chiroheem brengt van vanmorgen voor de eerste lus gaand.  Jaap en ik gaan naar binnen , nemen nog een afzakkertje en opwarmertje en vinden dan berekenend, dat we de acht k.m. route terug naar nederland vanwege de schemering maar laten voor wat die is, om niet in het duister door het bos te moeten hossen.    Overblijfsel van het Nijnselsyndroom weken terug..... We zijn dik tevreden vandaag met onze 24 kilometers.  Besluiten de touringcar naar nederland op te zoeken die vandaag pendelt voor korterlopenden vooral.  Kopen onze badge daarvoor  en slenteren de laan richting De Soeverein af.    Bus is mudvol en we besluiten met een hele troep andere busgangers te wachten tot de volgende gelegenheid, waren voorgejokt dat die er over 10 min. zou zijn.    Nou; niet dus, zeker een half uur wachten wordt dit.  Als de andere komt,  gaat bus eerst nog naar Heideheuvel terug B. lopers afzetten en nederlandgangers bijladen , terugweg opnieuw langs fameus voetbalstadion draaien we af op het moederland aan volle bak.  Komen vlak aan de ingang camping Luyksgestel aan, sommigen kruipen verstijfd de bus uit, lijkt wel bejaarden en invalidenuitstap.  In de zaal nog wensen en gesprekken rondgaand, wil Noud wel naar huis.   Noud zet op de Olat -site deze week zijn  gefotografeerde indruk op zijn route neer, kijken dus.    Veel vernieuwde route vandaag met lussen van 8 k.m. aaneen te schakelen naar believen.  Bijzonder geslaagd vandaag wat zich vertaalde in beider kampen ruim 1.000 deelnemers die zeker tevreden zullen zijn geweest, meest grijs weer, maar zo goed als droog.   Al heel wat dezer weken.  Ook jullie wens ik een geslaagd , gezond , en schitterend nieuwjaar 2012!   met even geslaagd wandelgenot. Tot lezens of wie weet ergens live!? Tot weer.  Houdoe;  ofwel ; hou je goed.

Peter Heesakkers