BeneluxWandelen.eu

Zaterdag 19 september 2009

NWB jubileumwandeltocht

wsv Volharding Doet Zegevieren Veenendaal

Ja, ja, na de vakantiestop (niet van ons!) is het vandaag weer zover de 7de jubileumtocht wordt vandaag georganiseerd. Wij zijn het terrein nog niet opgelopen of we krijgen al commentaar van een paar Gondeliers. We lopen Frans hobby (www.franshobby.nl) in de armen die ons meteen een folder in de handen duwt met de woorden; Echt iets voor jullie en hij valt tussen de W.S in. We schrijven ons in en begroeten div. bekenden. Ook Tommmm die we bij de 1ste tocht in Breskens hebben gezien is weer van de partij. Hij heeft 1 van de tochten moeten missen maar voor de rest heeft hij ze allemaal gehad. We vertrekken met een bijzondere route beschrijving. Want alleen het 1ste en laatste deel van de tocht is beschreven. We lopen wat door de wijk heen en komen al gauw aan de grote weg uit. Hier worden we geholpen bij het oversteken. Hier waren wel verkeerslichten maar geen voetgangers oversteekplaats. We gaan een landgoed in en krijgen al gauw de splitsing met de 5 km. Hierna volgt ook al gauw de 10/15 km. De langste afstand (25 km) gaat dan alleen verder. In het bos is prima gepijld. Het is weer duidelijk te merken dat de herfst weer begint want ondanks dat het redelijk droog is in het bos rijzen de paddo’s weer uit de grond. Een mooie sponszwam die al wat slechter aan het worden was, is hier een mooi voorbeeld van. De officiële naam is Sparassis Crispa en volgens mijn paddoboek in de categorie zeer zeldzaam ingedeeld. Maar dat weten wij eigenlijk zelf ook wel want dit is pas het 2de exemplaar dat ik in mijn leven ben tegengekomen. Op een kruising komt een andere afstand van links en slaan linksaf. Wij daarin tegen draaien rechtsaf dus we komen niet samen! We hobbelen verder en komen op een bekend stuk te lopen. Althans dat komt Theo bekend voor. En ja als we de rust naderen blijkt dat we hier met een W.S ’78 wandeling zijn geweest. Bij de beruchte trap van toen (4-10-08) met rond de 170 treden is de rust. Hier hangt een bordje op met toilet trap af ± 5 min. lopen! We babbelen wat met de 4 Gondeliertjes die vandaag maar 10 km lopen omdat ze vanmiddag nog zo nodig moeten gaan zingen. De heren zijn n.l. bij een Santi koor en omdat ze tot nu toe alle jubi wandelingen hebben gehad, nemen ze de moeite om hierheen te komen. Als we onze route vervolgen ziet mijn oog weer een paar aparte paddo’s. Het zijn vermiljoenhout zwammetjes. We lopen door het bos verder tot we een bankje tegenkomen dat net vrij komt. De rust was veel te druk en ook geen mogelijkheid tot zitten vandaar dat we uitkeken naar een bankje. En dat deze rust ons weer een mooi plaatje oplevert hadden wij ook niet kunnen denken. We horen links van ons wat geluiden en als we op kijken komen er een paar reeën te voorschijn. Zij lopen recht voor ons langs. Gauw het fototoestel pakken en op goed geluk een plaatje schieten. En het resultaat liegt er niet om 7 van de 8 staan erop! Een paar wandelaars komen aangelopen en vragen; hebben jullie die reeën ook gezien? En ook op de foto kunnen zetten? Zij waren net te ver weg om de foto’s te schieten. Als we onze weg vervolgen komen we langs een pilaar met tekst. Eventjes lezen en wat blijkt hier is een grafheuvel. Wat verder zien we verschillende Amanita Muscaria’s. voor degene die geen idee hebben wat dat mag wezen zijn het gewoon vliegenzwammen. Of te wel de paddenstoel (rood met witte stippen) van kabouter spillebeen. We worden bij het verlaten van het natuurgebied geholpen. Een paar medewerkers drukken de draad, wat schrikdraad is, omlaag zodat de wandelaars erover kunnen stappen. We gaan verder door het bos en moeten dan weer een drukkere verkeersweg oversteken. Nu passeren we opnieuw een grafheuvel. Dan zien we nog een kleurige paddo langs het fietspad staan. Een stuk verder zien we dan van veraf al een grote parasolzwam staan. Het was er eentje die wel erg hoog op zijn pootje stond. Verschillende wandelaars bleven even staan om hem te bekijken. Van links komt er dan een andere afstand bij en naderen we blijkbaar de rust alweer. We krijgen nog een mooi vergezicht op de plaats Veenendaal en komen dan inderdaad bij de rust aan. Hier treffen we opnieuw een groepje Gondeliers. We hoorde nu dat het nog zo’n 3,5 km was tot de finish. We lopen verder en opnieuw ben ik weer eens achter een vlinder aan het gaan. Als ik wil afdrukken vliegt ie weg en geef ik de Gondeliers die aan komen lopen de schuld dat ze de vlinder hebben laten schrikken. Er wordt flink gelachen en commentaar geleverd. Als we het bos uitlopen zien we links van ons mensen tussen de struiken staan. Nieuwsgierig als ik ben ga ik eropaf en wat schept onze verbazing? Geheel tussen het groen verborgen van de weg af, een gedenksteen van WO2! Natuurlijk even bij stilstaan en een foto. Als wij ons weer bij de wandelaars voegen komt er net een bobo van de bond aanlopen. Ach nee hè? Hebben jullie weer iets anders? We wijzen hem op het monument wat hij ook niet kende. Bij de bushalte gaan we even op het muurtje zitten bij gebrek aan bankje. We komen weer uit bij het drukke kruispunt van vanmorgen. Nu waren de helpers niet meer zo fanatiek. We steken over en lopen linksaf zoals de pijl aangeeft. Voor ons loopt nog een wandelaar die ook twijfelt of het goed is. Maar omdat we door de helpers niet worden terug geroepen en de beschrijving overeen kwam met wat we daar deden dachten wij dat we goed liepen. Dit bleek echter niet goed te zijn en het laatste stukje lopen we dan op gevoel en ongeveer parallel aan de route. Een mooie maar volgens ons gevoel korte 25 km. We gaan meteen weg om op de terugweg even bij Theo Gijzen aan te gaan.

http://s412.photobucket.com/albums/pp206/hennietheo2008/1...

56ste vierdaagse Apeldoorn

1ste wandeldag dinsdag 14 juli

Vandaag komen wij voor de verandering pas op deze 1ste wandeldag aan. Terwijl ik naar het toilet ga wordt Theo door tv Gelderland geïnterviewd, je kunt hem ook geen 5 min. alleen laten! We vertrekken na het aanmelden en lopen zo Frans staal in de armen. Na een paar kriebeltjes op div. kaartjes voor bekende wandelaars die er niet bij (kunnen) zijn, gaan we dan de route op. Het is ook voor het eerst dat Theo en ik samen van start gaan, want ik loop voor de 1ste keer de 40 km. We lopen via de achterzijde van het voetbalterrein weg en zijn dan meteen in het bos. Dit duurt niet al te lang want we komen weer op de verharde weg en in de woonwijk uit. Na het oversteken bij meerdere grote wegen gaan we het bos weer in. Nu gaan we iets anders dan ten opzichte van vorig jaar. We lopen n.l. langs het grote beeld van het wandelmannetje waar opa Theo en ik vorig jaar nog voor om hebben gelopen. We lopen nog een stukje door het bos en komen dan weer in een woonwijk. We gaan linksaf een smal pad langs de Sprenge. Dan weer het bos in waar we blijven tot aan de 1ste rust. We doen een bakkie en gaan weer op pad. We vragen ons af waar de fotograaf vandaag zal staan. We gaan Beekbergen in en weer uit en lopen over een grindpad tussen de maïsvelden door. Net voor de spoorwegovergang staat de vierdaagse fotograaf. We lopen gelijk met motormuis Jan op. Als we de splitsing met de 30 km krijgen wordt het gelijk wat rustiger op de route. Aan de andere van de Sprenge, waar we net overheen zijn gegaan loopt Henk Vink en Coby. Als Henk en Coby even bij ons lopen komt ook Jan de Noor aangewandeld. We lopen bij de caférust in Loenen door en gaan in het bos bij de wagenrust zitten. Hier moet de 50 km hun rondje draaien. Terwijl we hier zitten komt het rode gevaar aangestormd. Natuurlijk had hij weer haast want na een kort praatje gaat hij er weer vandoor. Na een babbeltje met Ger gaan we verder. We lopen door het bos verder waar Ger die wat sneller loopt bij ons komt lopen. Bij de parkeerplaats van Loenen komt de 30 km er weer bij hier zien we Peter van de Ven en Marja. Ook Theo Tromp zit hier. Van hieruit is het zo’n 3 km tot aan de camping waar verschillende wandelaars zich op het terras verzamelen. Hier zien we Ronnie die niet snapt waarom Willy (het rode gevaar) zo snel loopt want hij heeft de autosleutels. We zien een paar Denen die we vorige week nog hebben gezien. Na een uitgebreide rust gaan we weer het bos in. Dit blijven grotendeels volgen. Een paar veldwegen en asfaltweg oversteken en we komen bij de wagenrust aan. Hier zitten de Denen die enthousiast op ons beginnen te zwaaien. Het waren er maar liefst zo’n stuk of 20. Met handen en voeten en mijn very good Engels wordt er even gezellig gebabbeld. Emmy komt er nog even bij en gaat na een kort babbeltje ook verder. We lopen weer het bos in en moeten nu nog zo’n 5 km. We raken aan de praat met Jo de police. Ongemerkt naderen we Uchgelen waar we nog een stuk doorheen lopen en dan gaat het naar de finish. Hier babbelen we nog wat met de Denen en Eva.

Wandeldag 2 woensdag 15 juli

Vandaag weer zoals elk jaar een lange dag. Traditiegetrouw is de 2de wandeldag weer veel te lang. Bij de start krijgen we een appeltje aangeboden. We gaan via het Orderbos, naast het sportpark. We gaan het bos in en volgen de route van vorig jaar andersom. We blijven in het bos lopen tot aan de wagenrust komen waar Frans staal samen met Henk Vink en Coby zat. We nemen een bakkie en lopen met Jan (motormuis) verder. Weer verder door het bos. We steken de verharde weg over en (blikke) Frans komt bij ons lopen. Na het nodige gepraat over de Nederlandse regelgeving m.b.t. verkeersregels en wetgeving. Ja want ook wij hebben wel eens stevige kost onderweg. We komen in Uddel uit waar bij de voetbalclub de rust is. Dit jaar hebben ze buiten geen partytent staan, daarom verkassen div. wandelaars naar de zijkant van het gebouw voor de schaduw. Hier komen we straks nog eens terug. Maar eerst moeten we naar Elspeet. Ook deze route is volgens Theo tegengesteld van vorig jaar. Ik bel een tijdje met mijn nichtje die ook aan de wandel is samen met haar pa (mijn oom dus). Een stukje bos dan wat heide en hierna weer het bos in. Als we de grote weg weer moeten oversteken zijn we bij de voetbalclub waar de rust was. Hier draait de 50 km een rondje en komen dan terug. We gaan praktisch meteen na de rust de heide op. Een stukje door het bos en over een oud/nieuw vakantie park. We komen via een woonwijk en de nieuwbouw wijk van Uddel weer bij de rust aan. Na deze rust gaat het weer het bos in met lange grindwegen. Onderweg bij een paar boomstammen treffen we Peter van de Ven die zijn rammelende maag aan het stillen was. Rijk onze bunnikse blauwe komt met een rot vaart voorbij, had zeker weer eens dorst. Na nog meer bos en na het oversteken van alweer de drukke weg, komen we bij de laatste rust aan. Hier staat rooie Johan die een praatje maakt met al zijn bekenden. Ook nu blijven we door het bos lopen tot we weer in het Orderbos en langs de sportvelden komen. Door de poort en afmelden. We komen eerst langs de fotostand, kopen onze foto en melden ons dan eindelijk af. We krijgen vandaag een extraatje in de vorm van een pakje tuc tuc koekjes.

Wandeldag 3 donderdag 16 juli

Ook vandaag zijn we mooi op tijd weg. Ja want de 40/50 km kunnen om 6.30u starten maar de 30 km volgt al om 7u. en om die wat voor te blijven tot de rust houdt in dat we op tijd moeten vertrekken. Vandaag krijgen we een krentenbol aangeboden en gaan we opnieuw via de achteruitgang weg. alleen bij de 1ste splitsing gaan we nu naar rechts terwijl we dinsdag naar links zijn gegaan. Door het bos en blijven volgen tot de rust. Hiervoor hebben wel een kleine route wijziging waardoor de route iets korter wordt. Na deze rust splitsen we eerst van de 20 km en wat verder van de 30 km. het gaat nu naar een wagenrust. We hebben hier 10 km gelopen en de 50 km draait hier hun rondje van 10 km. we lopen weg en gaan richting en langs de schaapskooi. Hier is de route allang niet meer geweest zei Theo. Toen hij in zijn beginjaren liep (jaren 80) kwam je hier. Net als we bij deze schaapskooi aankomen is de herder gearriveerd en worden de schapen bijna eruit gelaten. We gaan de hei op en draaien weer terug naar de schapensnelweg. De schaapjes staan ondertussen lekker te grazen. We bereiken de 1ste gebouwtjes van radio kootwijk. Ooit was dit een belangrijke plaats in de Nederlandse en buitenlandse communicatie. Bij de betonnen klos van het voormalige radio kootwijk hebben we een rust. Weer over de heide en de zandbak in. Al met al vind ik dat op deze route (40/50 km) minder zandbak lopen is dan de 30 km. We komen bij het bungalowpark aan waar de 30 km er ook weer bij is. We nemen een langere rust want we weten nog wat er moet gaan komen. Na deze rust krijgen we nog een stuk door het bos tot in Assel. Hierbij halte Assel zitten meerdere bekenden op het terras en na een smeerbeurt (zonnebrandcrème) gaan we verder. Nu krijgen we het lange fietspad over de heide. Dit stuk route biedt maar weinig schaduw. Wanneer je denkt dat je het fietspad afloopt tot in Hoog Soeren dan kom je bedrogen uit. Vlak voor deze plaats staat n.l. (nou staan, zitten bedoel ik eigenlijk) de controle en wordt je het bos ingestuurd. In Hoog Soeren bij de brandweer staat de traditionele muziek. We verlaten het dorp gauw en gaan het bos in. We moeten een grindweg op waar we eigenlijk niet mogen lopen omdat het verboden toegang is. Maar ja wij volgen de pijltjes maar. We komen bij de wagenrust treffen hier Fred, Tilly, Richard en Johan. Ook de groep Denen zit hier en na weer eens wat handen en voetenwerk nemen we afscheid en gaan aan de laatste 2,8 km beginnen. Voor we op de route komen moeten we eerst langs de puinhopen van de fruitman. Nog een geintje en dan gaan we echt verder. We zijn bijna binnen als Ger met een vrouwtje en haar zoontje voorbij komen. Met hun lopen we dan tot de finish.

Wandeldag 4 vrijdag 17 juli

Vandaag is het weer niet zo bestendig als de afgelopen dagen. Verschillende weersvoorspellingen maar gene voorspelt iets goeds. We lopen achter langs weg en gaan het spoor over. Hier waren we dinsdag ook maar nu gaat het naar rechts tot aan de verharde weg. bij hotel van der valk gaat de route anders dan vorig jaar. De grote oversteek wordt verzorgt door verkeersregelaars. Die als ze werkeloos moeten wachten een heus terras hebben gemaakt met vaas en schemerlampje erbij! Hans uit putten komt bij ons lopen. We komen na ons gebabbel ongemerkt bij onze 1ste rust aan. Wilma (ex van) komt bij ons zitten. Hans heeft het steeds maar over bergen maar wat bedoelt hij nou? Het begint nu toch wat te regen en om ons heen rommelt het. Wilma en ik houden niet zo van het onweer maar we moeten toch verder. Het duurt vrij lang voor de 20 km afsplits maar als die eraf is volgt de 30 km ook gauw. We lopen door het bos verder tot onze volgende rust bij camping Liederholt. Hier loopt de 50 km weer hun rondje. Mits….. er niets fout gaat. En dat gebeurt vandaag dus wel. Ger komt aanlopen en zegt dat het een zooitje is. Hij heeft ongeveer 5 km gelopen. Het bleek dat er 7 pijlen waren weggehaald. Verschillende gingen zoeken en kwamen onverrichter zake terug. Er was ondertussen al iemand de route op om het probleem te verhelpen maar dat had voor de foutlopers geen nut meer. Zij gingen door met hun route. We gaan weer het bos in en komen na een tijdje weer samen met de 30 km. We gaan nu richting Hoenderloo voor de volgende rust. We lopen het dorpshuis voorbij en gaan bij De Zaak waar het lekker rustig is zitten. Van hieruit hebben we ook nog een mooi uitzicht op de wandelaars die richting het kerkje lopen. Als we zelf weer vertrekken komen we Peter van de Ven tegen. Ja echt tegen want wij komen van de andere kant op de route erbij. We lopen een stukje samen verder tot Peter een pitstop moet maken. Of is dit omdat we eigenlijk te snel voor hem lopen? We komen weer bij Hans en Wilma te lopen. We blijven bij hun hangen en Hans begint opnieuw over een berg waar hij tegenop kijkt. Welke berg? We hebben hier in Nederland hooguit heuveltjes! Als we bij Hans zijn “berg” komen maak ik dan maar een paar actie foto’s van hem. Boven gekomen werd gezegd; “volgend jaar loop ik echt de 30 km!” Maar Hans mag ik je dan uit je droom halen. Ook al loop je volgend jaar de 30 km deze “berg” moet je dan ook op! Op de laatste rust, van deze 4 daagse, nuttigen we een hamburger en zien we de jarige job van vandaag Marco (25 geworden). Hij loopt samen met Wilma en Hans verder. Bert en wij volgen iets later. Als we bij de controle zijn wordt Bert al gebeld waar hij blijft en neemt hij afscheidt. We volgen de Sprenge tot aan de Hamermolen en gaan dan de verharde weg op. Als we bij de grote oversteek weer worden geholpen worden we meteen door Ad uit Zevenaar gefeliciteerd. We hebben nog tijd genoeg dus gaan we zitten bij de frietkraam. Jan (motormuis) komt met de fiets terug van de finish en komt er nog even gezellig bij zitten. Het valt ons op dat de oversteekhulpen vertrekken terwijl het eigenlijk nog te vroeg is volgens ons. Er komen nog genoeg wandelaars en het is nog geen 16u. Van hieraf gezien zal het nog zo’n kleine 2 km zijn dus tot 16.30u hadden ze toch zeker moeten blijven. Wat verder op de route vlak voor we het bos weer in gaan staat een promotie team met blikjes sportdrank. Alleen als wij voorbij komen zeggen ze dat alles op is terwijl er nog aardig wat treetjes in de bus staan. Zeker te lui om uit te delen. Als we door het klaphek gaan staat er nog iemand van de organisatie. We kregen alsnog ons sportdrankje. Hij had n.l. een treetje geregeld voor de latere wandelaars. Het blijkt dat de jongelui van het promotie team maar tot 16u hoeven te blijven staan. Dat de 40 en 50 km hierdoor het drankje mis zouden lopen vond deze uitdeelman niet fijn. Ons werd wel gevraagd om het blikje even op de finish weg te gooien. Dit is uiteraard geen probleem. We lopen het bos uit en steken het spoor over. Via de voorkant komen we het voetbalterrein weer oplopen. Hier krijgen we van de fruitman (rustpost) een flinke bos gladiolen in de handen geduwd. Dat hadden we wel verdiend vond hij. We melden ons af en gaan dan meteen op huis aan. Nadat we Frans de Haas thuis hebben afgeleverd en wat bloemen hebben toegestoken gaan we thuis gauw de wasmachine aanzetten voor het volgende wandelevenement weer begint.

 http://s412.photobucket.com/albums/pp206/hennietheo2008/1...

Zondag 14 juni 2009

Jubileumwandeling NWB

Wandel Komitee Zevenaar

Vandaag de 4de jubileum, dus na vandaag zijn op de helft van de serie. We zijn ruim op tijd bij de start aangekomen. We worden vriendelijk ontvangen door dikke Ad uit Zevenaar. Hem zullen we vandaag onderweg op de route nog tegenkomen. We weten nog niet of we de 40 of 50 km gaan doen. We hebben in ieder geval genoeg tijd voor de 50 km maar we bekijken de route eerst wat. We zijn n.l. 5 jaar geleden ook in Zevenaar geweest bij de jubileumwandeling en dat vonden we toen 3x niks. We gaan op weg met helaas slecht weer op komst. Na een paar fietspaden en een lange asfaltweg nemen we op een dijk afscheidt van de kortste afstand die hier ook al maar liefst 12,5 km bedraagt. We volgen de dijk een stuk lopen dan een asfalt weg op en draaien Duitsland in. Ja, ja we zijn in het buitenland terecht gekomen. We passeren de controle waar we een appeltje krijgen en lopen dan het bos in. Ad vertelde ons dat hier verschillende mensen de vorige dag verkeert waren gelopen omdat ze de pijlen niet goed vonden hangen. Er waren geen wijzigingen aangebracht en wij vonden het zeer duidelijk. Na ongeveer 9 km komen we op de wagenrust waar wij een bakkie doen en dan met een wandelaar uit Beekbergen verder lopen. Ook hij was in Laren geweest dus gespreksstof genoeg. Bos in, bos uit, drukke weg over en het bos weer in. Ook hebben we nu ergens weer de grens gepasseerd want we lopen weer in Nederland. Het begint nu te regenen wat de tot nu toe mooie tocht van zijn schoonheid beroofd. In Beek (gld.) hebben we een rust op 16 km. Hier besluiten we dan toch om de 50 km te doen. Niet dat het weer mooier is geworden maar de route bevalt ons wel. We melden bij de controle (Ad) dat we de 50 km nog opgaan zodat ze weten dat we langer onderweg zijn. 600m na de rust is de splitsing en lopen we over een halfverhard pad rechtdoor. Steken een voorrangsweg over en vervolgen we de weg rechtdoor. Dan draaien we via een weiland het bos in. Eerst lopen we een witte paaltjes route tegengesteld en dan komen we op het Pieterpad uit. Hier zijn we in een grijs verleden waarschijnlijk ook geweest. Tenminste als de route van het Pieterpad hier niet gewijzigd is. We moeten zelfs een heuvel op tot maar liefst 80 meter hoogte! En wij maar denken dat het hier vlak is! Het gaat dan een smal pad in die ik meteen als de wandelwasstraat omdoop. We komen niet al te ver van waar wij aan deze ronde begonnen weer op de route van de 40 km uit. Bij het Peeske een gebouw van natuurmonumenten kon men rusten. Hier stonden om en in de vijver mooie houtsnijwerken. We gaan weer het bos verder in. Ook nu pikken we een stuk van het Pieterpad mee. In het bos verlopen we ons even. Maar na wat logisch denkwerk komen we toch terecht. We komen nu op de heide terecht. Het idee is dat het nu wat minder hard regent. We lopen gemeente Montferland uit en ergens Duitsland weer in. Ook de 30 km heeft zich ergens toegevoegd. Na nog wat bospaden lopen we de bebouwing binnen. Bij het Pannekoekhuys in Hoch-Elten hebben we de rust. Heerlijk eventjes uit de regen en een warm bakkie. We hebben nog zo’n 15 km voor de boeg en zijn niet de laatste wandelaars. Er komen 2 jongens en een man naast ons aan het tafeltje zitten. 1 jongen begint een handdoek en droge sokken uit zijn tas te halen. Ik zeg; je gaat toch niet klagen over natte voeten hè? Daarop laat ik mijn voeten zien die in een paar sandalen gestoken zijn. Even lachen en dan gaan we weer verder. We lopen langs de kerk weg en krijgen een mooi (normaal gesproken) uitzicht. Omlaag en door het dorp. Hier staat langs een heg een oude steen. Het is een wappenstein en stamt uit 1900. Als we de plaats weer uitgaan moeten we het spoor over en nog een rot oversteek maken. Net in een bocht moeten we de weg oversteken waar het verkeer best hard komt aangereden. Dit hebben we dan veilig gehaald en vervolgen de route en gaan het spoor weer over. We komen uit op het fietspad langs de Zevenaarerstrasse. Mijn oog valt op een vlinder die op zijn rug in een plasje water ligt. Ik help hem hieruit en draag hem een stukje met mij mee om hem iets verder in de struiken te zetten. Tenminste dat was de bedoeling maar zijn vleugeltjes droogde blijkbaar vrij snel want hij vloog plotseling op. De 20 km is er nu ook weer bij. Na een Duits aardgasstation volgt de grens met Nederland en de samenkomst met de 12,5 km. Wij zijn weer op de dijk van vanmorgen. We lopen onder een viaduct door en komen bij de laatste rust aan. Hier werd reclame gemaakt voor koffie en thee met een werkelijk bespottelijk hoge prijs waarop wij dus doorliepen. Een stijl pad omlaag langs een vijver met uitzicht op een camping. Hierna komen we bij een bankje waar we even gaan zitten. De 2 jongens en man halen ons nu in wat betekent dat zij ook niet meer gerust hebben. We lopen wat asfaltwegen richting oud Zevenaar. Via een fietspad komen we op de dijk naar oud Zevenaar terecht. Dit volgen we tot aan de kerk. Vanaf de dijk heb je een mooie blik op de molen van Zevenaar maar ook op de kerk van oud Zevenaar. We draaien van de dijk af en lopen op de molen af. Dat hadden we nu echt niet meer gedacht dat we er nog langs zouden komen ook. Met een flinke boog om de tuilbrug en dan eroverheen. Hier halen we de jongens en man in die nu flink in tempo zijn afgezakt. Nog een paar straten en dan bereiken we ruim voor finishtijd het eindpunt. Hier komen we tot de ontdekking dat de bondsofficial er al vandoor is. Dus laten we een clubstempel op onze wandel”spaarkaart” zetten. Een hele mooie wandeling en 10x beter dan 5 jaar geleden! Zaterdag waren 492 deelnemers naar Zevenaar gekomen en vandaag weer zo’n 500.

http://s412.photobucket.com/albums/pp206/hennietheo2008/1...

Zaterdag 25 april 2009

NWB/ZHWB Jubileumtocht

WSV Prins Bernhard Reeuwijk

Vandaag nummer 3 van de NWB jubileumwandeltochten. Het belooft een mooie dag te worden dus wat willen wij nog meer! Als je van de autosnelweg komt gereden word je al direct naar een van de vele parkeerplaatsen geleid. Na een dikke 10 min. komen wij rond half 9 bij de start aan. Het is een drukte van een jewelste en daarom mochten de wandelaars nu al van start i.p.v. om 9 uur. Als 1ste begroeten wij Willy die samen met Ronnie hier is. We lopen dezelfde weg als wij heen zijn gekomen vanaf onze parkeerplaats. We volgen diverse fietspaden tussen het groen en water door. Dan volgen er wat schelpenpaadjes tot aan de splitsing met de 5 km. We volgen een lange weg tussen het water door en nemen aan het einde afscheid van de 10 km. Als we bij de prinsendijk, een graskade komen krijgen we een korte routewijziging en moeten we de graskade tot einde volgen. Hier gaat de 15 km eraf. We hebben nu een mooie blik op de molen in verte. In het dorpshuis in Custwijk is dan de 1ste rust. Het is er druk op het terras waar wij nog net een plaatsje kunnen bemachtigen. Binnen staat slechts 1 dame achter de bar. Maar omdat de wandelaars netjes aansluiten voorloopt ook dat soepeltjes. Na rust passeren we het oude gemeentehuis wat wij al voor een kerkje hadden aangezien. Direct na de ophaalbrug gaan wij een smal pad op langs de huizen. We volgen nu een graskade wat tevens gedeeltes van een privé tuin is. We gaan door het poortje aan het einde van de graskade waar we Cees en Marcella treffen. We lopen verder over een volgende graskade maar moeten die eerder verlaten omdat er een paar paardjes liepen die zichzelf aan het uitlaten waren. We zijn inmiddels de plaats Hoge Brug (Reeuwijk) ingelopen. Als we deze plaats uitlopen draait de 20 km af. De 25 km maakt nu een rondje van 5 km en komt op dit punt later er weer bij. In het dorp Hekendorp (gem. Oudewater) is in wat ooit het rechthuis was de caférust. Tegenover het café is een schandpaal waar vroeger de veroordeelde tentoongesteld werden. Dat dit plaatsje al oud is blijkt wel weer als we langs de oude Nederlands hervormde kerk lopen. Deze is gebouwd in 1845/46. Nu is rondom al veel water kun je nagaan hoe dit 150 jaar geleden was! We verlaten het dorp en moeten weer eens over een hekje. Net voor ons lopen 2 wandelaars allebeide met een grote hond. Deze moesten zij op de arm nemen om over dat hekje te gaan. Gelukkig zijn het geen grote honden scherts Theo. Waarop de man met een grote lach op zegt; daarop hebben wij ze uitgezocht! We volgen nu bijna parallel aan de heenweg tot bij de samenkomst met de 20 km. Hier is een tuinterras, de Fuutenlei, waar wij onze rust gaan houden. Deze terrastuin is gelegen achter het woonhuis en aan het water. Het is hier prachtig toefen en na een gezellig babbeltje met een stel skeelers gaan we met een beetje tegenzin weer op pad. Vanaf ons terrasje hadden we een mooi zicht op de wandelroute, die we nu zelf gaan verkennen. In de verte zien we de molen weer die wij eerder op de dag al hebben gezien. We volgen de graskade tot we aan de molen zijn. Na de nodige foto’s lopen we voor de molen door richting de verharde weg. Hier staat op een bruggetje een gedenksteen, dat verwijst na het opheffen van Oukoop en Negenviertel op 1-1-1979. Bij de samenkomst met de 15 km treffen we Marcella en Cees weer. Zij zaten te genieten van een heerlijk ijsje. Dus dat gaan wij ook ff doen. Terwijl wij daar zitten komt er een groepje Gondeliertjes voorbij. We vervolgen onze weg en komen vrij snel bij de 10 km uit. Hier is tevens een wagenrust gemaakt. Hier zitten dan de Gondeliertjes waar we een babbeltje mee maken. Het blijft een gezellige bende die wandelgroep uit Hardinxveld Giessendam. Nog wat fiets/voetpaden langs het water en we bereiken alweer het eind van deze mooie wandeling. Meer dan 1000 mensen hebben vandaag deze wandeling bezocht dus met recht een topper!

Zaterdag 28 februari 2008

NWB/ZWB

Jubileumwandeltocht te Breskens

Vandaag is de 1ste van 8 jubileum wandelingen van de Nederlandse wandelbond. De NWB bestaat dit jaar 75 jaar en ter gelegenheid hiervan worden er in 8 provincies bij de regionale bonden wandeltochten georganiseerd c.q. aangewezen als jubileumtocht. Vandaag is het de provincie Zeeland die de spits mag afbijten. Breskens (gem. Sluis) ligt voor ons niet bepaald naast de deur maar dat houdt ons niet tegen om weer een poging te doen om alle jubileumtochten te lopen. Als wij de straat in rijden is er net iemand van de organisatie bezig om een wijziging aan te brengen. We doen eerst ff een bakkie als er een wandelfamilie binnenkomt met de woorden; niet naar de W.S? Even na half 9 vertrekken we voor de 30 km die hier te wandelen zijn. Voor de deur is al een splitsing, een beetje onduidelijk gemaakt maar we begrijpen er toch uit dat de rust op de finish ligt. We lopen Breskens al gauw uit waar we worden ingehaald door Frans Sponselee, een oude bekende van ons. Het gaat over een half verharde weg de polder in. Na een dik half uur lopen komen we in het volgende plaatsje, Nummer Een (gem. Sluis). Hier hadden ze aparte lantarenpalen. De bovenkant had wat weg van zeilbootjes. We raken Frans kwijt omdat mijn batterij leeg is (van de fotocamera, ik loop nog steeds niet op Duracell!). Hierna gaan we langs een dijk lopen met de naam Magereind. Langzaam komt het water inzicht. Helaas is het erg heiig waardoor we niet zo ver kunnen kijken. We komen bij de jachthaven uit. Hier komt een wandelaar van rechts, en dat was maar goed ook want hij kwam bij het visserij museum vandaan. Het bleek dat een pijltje weg was want eigenlijk kwam je erlangs. Daarbij komt dat de wandelaars vandaag op vertoon van hun startkaart gratis naar binnen mochten. We hangen uiteraard de toerist uit en nemen een kijkje. Na het verlaten lopen we langs een vissers monument met de tekst; sta even stil … levend in herinnering. Links trap op en dan??? Ik vraag me af hoe ze weten dat we hier op een soort dijk rechts moeten. Langs het winkelcentrum en dan naar onze rust (start/finish). Dit was uiteraard niet echt slim gedaan. Er komen net wandelaars aan die met de boot vanaf Vlissingen zijn aangekomen. Het is dan ook meteen erg druk in het kleine startlokaal. We vinden een plaatsje en treffen weer een oude bekende. Het is Tom uit Huizen hij was vanmorgen om 5 uur op pad gegaan en was nu (10.30u) gearriveerd. Nog meer bekende komen binnen o.a. Henny van de wandelbond en een groepje Gondeliers uit Hardinxveld Giessendam. We maken ons op voor de 2de ronde en zien meteen dat het splitsingsbord opnieuw is veranderd. Door een parkje gaat het richting veerpont waar de wandelaars die met de boot kwamen hun overtocht maakten. Langs de terminal, om het oude gedeelte (vroeger kon je hier met de auto het veer op) heen. Langs de duinen kunnen we een blik op Vlissingen werpen. Ook nu had je wel goede ogen nodig omdat het geen helder weer is. Dan krijgen we de splitsing en gaat de 30 km langs de vuurtoren die nodig een likje verf moet hebben. Over een duinen rij lopen we verder langs het naturistenstrand waar nog niemand te bekennen is. We verlaten de duinen om weer de polder in te gaan. Nu wordt het even verharde weg lopen tot in het volgende plaatsje Groede (gem. Sluis). Hier hebben we bij Den Engel de rust. We zitten goed en wel of onze Belg Patrick komt aangestapt. Hij is alleen want Linda is geblesseerd. Of zoals hij het zei; die kleine opdonder wordt oud denk ik. (oei, oei hij heeft thuis weer wat goed te maken!). Hij vertelde dat hij wist dat wij voor hem liepen omdat J.P (Jean Pierre) hem dat had verteld. Alleen wist ik niet wie J.P was. Dat werd 5 min. later vanzelf opgelost want hij kwam aangewandeld. Ook na de rust lopen we nog wat verharde weg totdat we een half verharde weg opgaan. We slingeren heen en weer en lopen evenwijdig als de heenweg. We lopen langs een vakantiepark dat zelfs een plaats is n.l. Schoneveld (gem. Sluis). Als we Breskens weer binnenlopen kunnen we de heenweg bijna aanraken. We lopen het park in en rusten nog wat op een bankje. Ook nu worden we enthousiast begroet door een stel. “van de Juliana 3 daagse” wordt er ons toegeroepen. O ja, maar we hadden ze niet herkend. Voor een vakantiepark in Breskens was een creatieve bushalte aangebracht. Je kon door de halte gluren of de bus kwam, maar ook boter, kaas en eieren spelen die in de bank was aangebracht. Na wat straten komen we op de finish aan na volgens ons korte kilometers. Onze eerste pin (herinnering) is binnen! We gaan nog even naar de haven om een visje te eten en gaan er dan weer vandoor.

http://s412.photobucket.com/albums/pp206/hennietheo2008/2...

Apeldoornse Vierdaagse, vierde wandeldag, vrijdag 11 juli 2008

Even na half zeven verlieten we de startlocatie. Tot 2006 konden we de laatste dag om 6.00 uur starten. Die regel was nog afkomstig uit het verleden, toen er nog een gezamenlijk intocht was. Op de speelweide bij de Acaciahal van Berg en Bos kon je dan je medaille ophalen tot 15.00 uur. Door een half uur eerder te starten en door de laatste dag de afstand in te korten konden de meeste 40 en 50 km lopers om drie uur binnen zijn. En konden dan aan de intocht meedoen. Als je niet voor 15.00 uur bij Berg en Bos was dan kon je de medaille bij de finish, destijds was dat gebouw Orpheus, in ontvangst nemen.
Wij hadden het voornemen om de laatste dag de lus van de 50 kilometer te lopen. Maar door het vervallen van de startmogelijkheid om 6 uur en de twee zware dagen van de 2e en 3e wandeldag zagen we hiervan af. Nu konden we lekker lang en rustig de 40 kilometer blijven lopen.
We maakten een omtrekkende beweging om de startlocatie heen door het bos. We liepen even langs de Orderbeek alvorens op de Ordermolenweg uit te komen. We staken de spoorlijn Apedoorn-Amersfoort over. Hier was de eerste parkoerswijziging. De regen had zijn sporen nagelaten. De parkoerswijziging was doorgevoerd om de wandelaars niet opnieuw op een modderparkoers te trakteren.
We kwamen in bosgebied uit bij sprengen. Verderop liepen we onder de A1-snelweg door. Meteen na motel De Cantharel was de 2e parkoerswijziging. Hier gold het zelfde als de eerste parkoerswijziging. De eigenaar van motel De Cantharel boert goed. Er werden 79 kamers bijgebouwd volgens een infobord. We staken de Otterlose weg (N304) over en volgden nu de Hoenderloose weg.
Bij de Koppelsprengen werd de verzorgingspost bereikt op 6,9 kilometer. Door de parkoerswijzigingen hadden we nu minder afgelegd want alle parkoerswijzigingen waren hier ook afkortingen. Na de verzorgingspost beklommen we de Bakenberg en betraden bosgebied Bruggelen.
Verderop kwamen we bij het Salamandergat, een vennetje. Hier was de 3e parkoerswijziging en we volgden nog steeds (ook) het 20 en 30 kilometer parkoers. Zowel op de 20 als de 30 kilometer parkoersen lopen wandelaars van in de 80 mee. En die moet je het natuurlijk niet al te moeilijk maken. We dwaalden nu lange tijd door boswachterij Ugchelen-Hoenderloo. Op 11,1 kilometer was de splitsing met het 20 kilometer parkoers en op 12,7 kilometer was de splitsing met het 30 kilometer parkoers.
We kwamen langs de afslag naar wildkijkscherm Het Heitje. Door de lange etappe van de eerste verzorgingspost naar de eerste grote rust, van 6,9 km naar 19,2 km, besloten we hier op een bankje te rusten. We hadden ook trek gekregen en aten daarop wat.Door het Lierderbos en boswachterij Ugchelen-Hoenderloo werd het Lierderholt bereikt. Hier was op 19,2 kilometer weer een officiële rustpost. Op 19,2 kilometer was ook de splitsing en de samenkomst van de 50 kilometer. Omdat wij op de naastliggende camping, de alcoholvrije camping ’t Spoek, een huisje hadden gehuurd liepen we daarheen voor een rust. Na een rust van drie kwartier vervolgden we ons pad. Het bleek dat het 50 kilometer parkoers vrij dicht langs ons huisje liep, maar wel aan de andere kant van het prikkeldraad.
Onze routebeschrijving was inmiddels zoekgeraakt. En wat zijn wij nou zonder routebeschrijving. Maar als het moet dan moet het. Later bleek de routebeschrijving toch ergens in ons huisje op de camping te liggen. Door bosgebied Schenkenshul werd koers gezet naar een gebied met diverse gebouwen van de Hoenderloo Groep.
Op 23,8 kilometer was de samenkomst met het 30 kilometer parkoers. Maar alle wandelaars van het 30 kilometer parkoers waren voorbij, want op de laatste pijl van de 40 en de 50 voor de splitsing stond de tekst "30 is leeg". Wij zagen ook de mensen die deze informatie op de pijl plakten en gaven aansluitend een toelichting hierop. Zij zijn ook nog op de foto gezet. Het zijn die mensen die met de fiets op de foto staan met reflektievest in de fotoreportage.
Na Kampheuvel en de Ottho Hoeve kwamen we vlak voor het centrum van Hoenderloo nog langs een begraafplaats.

De eerste steen van gebouw Kasmpheuvel werd gelegd in 1929. In dit gebouw werden nieuwe jongens geobserveerd. Het was ook de plek waar jongens die zich misdroegen tijdelijk werden ondergebracht. Tegenwoordig is het Hoofdkantoor van de Hoenderloo Groep er gevestigd. De naam Kampheuvel is ontleend aan de jongerenkampen die vroeger op deze heuvel werden georganiseerd door het NJV: het Nederlandsch Jongelings Verbond.De boerderij aan de overkant van het dal is de Otthohoeve. Vanuit dit gebouw vond vanaf het bouwjaar 1903 het agrarisch praktijkonderwijs op de Hoenderloo Sctichting plaats. Tot 1963, toen bleek dat het onderhoud van de hoeve teveel kostte. De Otthohoeve was ook de belangrijkste voedselbron voor de Stichting.De dubbelzijdige stenen vank voor het bosje stond in 1972 bij gebouw Eikenhof. Het was een geschenk van de jongens van Eemhof ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van hun gebouw in 1937.

Toen we Hoenderloo naderden hoorden we de laatste klanken van het orkest dat in de muziektent speelde. Want toen wij even na één uur hier arriveerden waren de orkestleden bezig met inpakken. De afgelegde afstand bedroeg hier 26,9 kilometer.
We verlieten Hoenderloo weer en kwamen we langs een oorlogsmonument en bij het witte kerkje op de heuvel. Er zat voor de kerk een man aan een tafel en wandelaars konden twee stempels van de kerk in hun wandelboekje krijgen of, als ze dat niet bij zich hadden, op een papiertje. Toen we zeiden dat we voorgaande jaren ook nog een derde stempel konden krijgen antwoordden hij: dat klopt, maar het derde stempel is dermate versleten, dat het nu niet meer toonbaar is. In mijn verslag van 15 juli 2005 heb ik deze stempels in dat verslag staan.

Deze gedenksteen is van de tweede wereldoorlog. Hoenderloo werd op 17 april 1945 bevrijd door de Canadezen. Toen ze in december van datzelfde jaar weer vertrokken, lieten ze als dank een Canadese regimentsvlaf achter. Deze vlag werd in 1973 bij toeval gevonden op de zolder van de kerk. Sindsdien heeft hij een prominente plek in de kerk naast de hal gekregen. Basisschool De Kakelhof heeft het monument "geadopteerd" en helpt mee bij het onderhoud en bij de herdenkingen en vieringen die hier in de meidagen plaatsvinden.
De Heldringkerk, onlangs opnieuw hagelwit gepleisterd, is het herkenningspunt van Hoenderloo. De kerk staat gek genoeg min of meer buiten het dorp. Toen hij werd gebouwd waren er nog nauwelijks stenen huizen in Hoenderloo. De kerk is dan ook het op een na oudste nog bestaande gebouw in het dorp. De boerderij naast de kerk is vijf jaar ouder. In deze boerderij woonde jarenlang koster Essenstam, die, omdat hij verantwoordelijk was voor het luiden van de klok, ook wel "Bim Bam Essenstam" werd genoemd.

Iets verderop stond een knalgele oude autobus op praktisch dezelfde plaats als het voorgaande jaar. Daarna kwamen we nog langs gebouw “Meeting Point”. Dit gebouw leek wat op een kerkgebouw met torentje. Hier tegenover zaten een paar enthousiaste toeschouwers die ons aanmoedigden. Het is nog 13 kilometer, 2½ uur lopen, zeiden ze. We waren daar rond half twee, zodat we om 4 uur zouden finishen. Het werd half vijf, maar zoals al eerder gezegd, deden we het deze dag rustig aan.
Op 31,8 kilometer was de samenkomst met de 20 kilometer lopers. Op een paal in een pad van rechts zagen we plakband zitten en op de eerstvolgende splitsing stond nu ook de 20 kilometer vermeld. Daarop liepen we naar de Leesterheide, die we middels een lange trap beklommen. We wisten dat boven aan het einde van de trap twee bankjes stonden. Beide bankjes bleken vrij te zijn, zodat we konden kiezen.
Aan het einde van de Leesterheide keken we enige malen om, om te kijken of er nog een geschikt fotomotief was. Het voorgaande jaar kwam toen net Gerrie van den Brink aangelopen. Zij werd toen op de gevoelige plaat vastgelegd. Nadien is Gerrie, wat haar gezondheid betreft, in een diep dal terecht gekomen, waarin ze helaas nog steeds zit. Meer hierover verder in dit verslag.
We kwamen weer bij een verzorgingspost bij de Koppelsprengen uit. Bij de fruittent van Van Laar kochten we nog twee bekertje met stukje gesneden meloen. Eigenlijk wilden we één bekertje met ananas kopen, maar deze waren op. En de overige bekertje met vruchten waren in de uitverkoop. Normaal € 2,00 en nu € 1,00. De afgelegde afstand bedroeg hier 35,9 kilometer. We aten het op in de OLAT-verzorgingstent. Hier aten we ook nog een kop soep.
Eén van de deelnemers had een grote kaart bij zich, die bestemd was voor Gerrie van den Brink. Op de kaart stonden meer dan honderd namen en wij zetten onze naam er alsnog bij. Gerrie was bij de finish aanwezig in een rolstoel. Wij hebben haar bij de finish niet gezien, want vlak voordat wij bij de finish kwamen begon het te regenen en toen reed zij de tent met de muziek binnen. De muziek stond hier keihard aan, zodat we daar niet naar binnen gingen.
Na de laatste rustpost liepen we nog langs enige Koppelsprengen. In de sprengen zaten opvallend zilvergekleurde rondjes op de bodem van de spreng en leken op wieldoppen van auto's. Deze zorgden ervoor dat het water op peil bleef in de sprengen. We kregen nog uitzicht op buurtschap Altena alvorens de Hamermolen te bereiken. Verderop kwamen we nog langs een afrastering waarachter struisvogels zaten. Langs de Mettaweg waren meerdere partikuliere verzorgingspostem. De eerste verzorginspost was no uitermate rijkelijk gevuld met lekkernijen. Toen ik aan de dame vroeg of ik van haar met de uitstalling van de lekkernijen een foto mocht maken, zei ze: "eigenlijk doen mijn kinderen dit. Zal ik ze even roepen voor een foto?" Daarop werd een foto van de kinderen voor de verzorginspost gemaakt. Langs de Europaweg werden nog flesjes limonade uitgereikt. De limonade werd zonder dop aangereikt. Dit om te voorkomen, dat, net als de vorige dag, wandelaars flesjes in de bossen gooiden. Wat de weggegooide flessen lagen toen allen na de laatste prullebak.
Via de Ordermolenweg werd de finish na 40,6 kilometer en na een kleine 10 uur bereikt. Het IVV-nummer was 10904. Zoals gezegd, regende het bij de finish. Mede omdat het geluid in de muziek keihard aanstond, besloten we snel te vertrekken. Bovendien regende het en nam de intensiteit van de regen later nog flink toe.
Toen we 's-avonds nog in het restaurant van het Lierderholt voor de vierde keer dineerden kregen we ieder nog een roos aangeboden omdat we de vierdaagse goed hadden uitgelopen. Het was een zeer geslaagde vierdaagse geworden. We hadden alle dagen met veel plezier gelopen. Het was niet warm waardoor we dit jaar niet in de korte broek liepen.
De afgelopen jaren hadden we steeds gezegd, dat we de Heuvellandvierdaagse de mooiste vierdaagse vonden. Daar komen we nu op terug. Nu kunnen we de keus eigenlijk niet maken en daarom staan beide vierdaagsen voor ons op de eerste plaats.

Klaagden we het vorige jaar nog over de parkoersbeschrijving. Nu stonden we haast versteld van de wijziging die is doorgevoerd. Jarenlangs moest je, als je bijvoorbeeld de 50 kilometer route liep, eerst het traject van de 20 kilometer volgen tot de splitsing. Daarna moest je het 30 kilometer parkoers volgen tot de splitsing en evenzo met het 40 kilometer parkoers. Als je dan de lus van de 50 kilometer had gelopen, moest je terugbladerenn in de routebeschrijving voor het vervolg op het 40 kilometer parkoers. Evenzo gold dat daarna voor het 30 en 20 kilometer parkoers. Nu hoefde je geen ene keer terugbladeren. We willen 2008 dan in dit opzicht een historisch jaar noemen. Maar er valt nog wel het een en ander op te merken.

1. de nummering kan nu wel weer op 1 beginnen en niet met 2001
2. het boekje waarin de parkoersen vermeld staan is groter geworden met meer reklame. Daardoor gaan minder wandelaars de parkoersbeschrijving volgen omdat het boekje minder handzamer is geworden.. Zeker als het regent, want dan moet je de parkoersbeschrijving in een plastic-omhulsel meevoeren. Door de dikte van het parkoersbeschrijvingsboekje zullen wandelaars, net als wij, de benodigde bladen voor de desbetreffende wandeldag uit het boekje gescheurd hebben
3. het lettertype is klein tot zeer klein en in donkerblauw uitgevoerd. Als je 's-ochtends om halfzeven aan de wandeling begint en het bewolkt is en onder de bomen loopt en de parkoersbeschrijving in plastic zit, is het te donker om de parkoersbeschrijving te lezen. Want doordat de kleur niet zwart is, is het kontrast minder groot.
4. splitsingen staan in de routebeschrijving aangegeven in een rode kleur. Rood is minder kontrastrijk en daardoor moeilijker te lezen.
5. iedere keer als er stond "links aanhouden op Y-splitsing" stond er meteen achteraan "het linker pad volgen". Het zelfde gold ook met rechts. Het lijkt mij niet waarschijnlijk dat als je op een Y-splitsing links moet aanhouden, dat je dan het rechterpad gaat volgen.

Wij zouden het op prijs stellen indien de routebeschrijving van te voren op internet geplaatst wordt, waardoor je je eigen afstand er uit kunt selekteren en je een groter lettertype aan de tekst kan weergeven.Indien het niet op internet geplaatst wordt, kan het dan vooraf per email worden toegestuurd. Wij zijn bereid om er desnoods een paar euro voor te betalen.

Wij willen de organisatoren met alle vrijwilligers heel hartelijk danken voor de organisatie van deze tocht. Het moet een ontzettend groot werk zijn geweest om alle pijlen eerst te bevestigen en later er weer af te halen. Coos deed voor de 19e keer mij en ikzelf voor de 24e keer.

Henri Floor