BeneluxWandelen.eu

Zondag 28 September 2008

WSP Heverlee te Oud-Heverlee

Vlaams-Brabantse wandeldag

Het is nog donker als we voor deze 50 km op pad gaan. Dit is niet zo gek aangezien je hier al om 6 uur kunt starten. We steken de straat over en lopen al binnen een paar honderd meter in het bos. Het is stikdonker buiten de lichtbundel van onze zaklamp. Binnen de 1ste km hebben we al een splitsing en omdat het nog donker is lijkt het of we met een speurtocht bezig zijn. We hebben de grootste lol omdat we ons zelf gek vinden dat we dit doen. Sommige pijltjes waren voorzien van armbandjes die in het donker oplichten maar als je geen zaklamp had zou je niet eens zover zijn gekomen. We lopen het bos uit en zien de lucht mooi rood kleuren van de net opkomende zon. Hier en daar hangt een mistbankje waardoor het lijkt dat de wandelaars in het niets verdwijnen. We komen langs het station van Pecrot (Grez-Doiceau) en lopen over een lange betonbaan weer de plaats uit. Het gaat nu langzaamaan richting de rust. Deze ligt in St. Agatha –Rode (Huldenberg) dus weer vlaamstalig gebied. In wat ooit een oude school was en nu als veredelt restaurant c.q. multifunctioneel gebouw wordt gebruikt. Op deze rust komt alleen de 42 en 50 km. De 50 km komt hier nog na zo’n 9 km terug om dan de rest van de kilometers samen met de 42 te lopen. Ralph komt binnengelopen op het moment dat Theo en ik weer vertrekken. We gaan een heuveltje op. Natuurlijk is het niets in vergelijk met gisteren maar toch we krijgen met een beetje hoogte verschil te maken. Bij een kapelletje slaan we af het bos in. Hier begint een klein avontuur. We moeten afslaan op een onduidelijk pad, iedereen volgt Theo maar we moeten meer rechts houden. Ook Luc en Jacqueline komen nu ons voorbij. Bij een paar omgevallen bomen moeten we even aapje spelen (dit heeft niet iedereen gedaan, foei Peter) eerst erover en dan eronder door. Op onze 2de rust (±18,5 km) komen Patrick, Linda en Martin binnen gewandeld. Martin loopt uiteraard de 50 km terwijl Patrick en Linda voor de 42 km gaan. We lopen weg langs de kerk van St. Agatha-Rode waar een grote (?) soort kermis was. We volgen nu alweer een lange betonbaan door Nethen (Grez-Doiceau) tot in St.-Joris-Weert (Oud Heverlee). Ook hier volgen we nog een flink stuk betonbaan (jak) tot we eindelijk afslaan richting natuurgebied de Doode Beemden. Over een veldweg en door het weiland komen we uit bij de samenkomst met de andere afstanden. Het bijzondere aan de Doode Beemden zijn een stuk of wat populieren die in een storm op de zelfde hoogte zijn afgebroken. In dit gebied staat ook een vogel kijkhut die wij even van dichtbij gingen bekijken. Je had hier een mooi zicht op een meertje met diverse vogelsoorten. We lopen Korbeek-Dijle (Bertem) in en meteen ook weer uit. De 8,5 km die we vanaf de vorige rust moeten afleggen lijkt ons zeer lang te trekken. Bij de Don Bosco in Oud Heverlee hebben we dan de rust. Hier komen Patrick en Linda binnengevallen samen met Peter. We lopen wat door de bebouwing nemen afscheid van de 9 km die nu direct terug richting finish. Wij gaan echter het bos in met hele lange en brede paden. In dit bos staan wel hele mooi paddenstoelen die net lijken of ze uit het hout gesneden zijn waarop ze juist groeien. We lopen Heverlee (Leuven) binnen voor een volgende rust bij een school. Hier lopen de 30/42 en 50 km een ronde. We moeten een spoorovergang overgaan wat normaal gezien geen probleem is. Maar wat blijkt deze overweg is afgesloten voor elk verkeer. Er wordt namelijk aan deze overweg gewerkt. De medewerkers geven een seintje dat we kunnen oversteken en met wat hobbelen en knobbelen komen wij over. Dan verwacht ons een verrassing. We lopen recht tegen een kasteel met park aan. Het is kasteelpark Arenberg, gebouwd rond 1500. Na de eerste wereldoorlog ging het kasteel met park over op de katholieke universiteit. In de jaren 60 werd een nieuwe fase restauraties in werking gezet die nog niet is voltooid. Het park wordt nu volop benut. Er heerst een gezellige sfeer van ontspannende mensen. We lopen langs de sportvelden die nu hier zijn aangelegd. Om ons heen horen we meerdere talen. Patrick, Linda en Peter komen nu gezellig bij ons lopen. Uiteraard is en blijft het voor mij een sport om Patrick op de kast te krijgen en al lachend bereiken we de rust weer. Ook na deze rust blijven we voor de laatste 6,6 km samen lopen. Weer door het bos met de lange paden. Ook komen we nu weer in het bos te lopen waar Theo en ik vanmorgen in het donker liepen. Hier liepen we over het pad van Ad met een aap uit een boom gesneden. Patrick wilde niet bij zijn evenbeeld gaan staan. Dan passeren we een bord met de laatste km waar wij ruim 15 minuten voor nodig hebben. Ook vandaag blijkt dat ze hier een telraampje nodig hebben. Ook nu was de 50 ruim boven de 49,3 km zoals op het einde werd aangegeven. Na een gezellige maar niet al te lange nazit gaat het weer huiswaarts.

Zondag 28 september 2008

WSP Heverlee-Leuven

2de Vlaams-Brabantse wandeldag

Een paar maanden geleden kreeg ik een reclamepaneel in het oog, een tocht vanaf zaal Roosenberg aan het Zoet Water aanprijzend. De combinatie van deze locatie en organiserende vereniging klonk meteen als muziek in onze oren. Neen, deze keer behoeven we geen plan B of C, zelfs de Padstappers moeten het afleggen tegen Oud-Heverlee. We vertrekken uit Hemiksem bij dikke mist maar vanaf Mechelen klaart de lucht uit en in het Leuvense is het al prachtig doch fris weer. Wij hebben er zin in!

Vallen de ruime startzaal binnen samen met een buslading Egmonters. Gaan op zoek naar een welbekende Brusselse Ket maar kunnen hem niet vinden. Zal zeker ’t onzent gebleven zijn in Viane. Bij het verlaten van de zaal botsen we op de Jef en Martin, die twee komen we zeker later tijdens de tocht nog wel tegen. Duidelijke panelen per afstand verstrekken tekst en uitleg. Het wordt een heel andere tocht dan dewelke wij hier meestal in het voorjaar wandelen en dat is goed nieuws. Mistslierten zweven over het Zoet Water, dat bruingeel kleurt door toedoen van de eerste ochtendlijke zonnestralen. Vanaf het Spaans Dak stappen we het donkere Meerdaalwoud in. Vrij snel wandelen de grotere afstanden weg van de rest. Een gezapig klimmende holle weg zet ons af bovenaan de beboste heuvel. Gezien het al bijna 9:00 is zijn wij hier moederziel alleen. Heerlijk vinden wij dat, zo flaneren in de rust van lange beukendreven randje militair domein. Bij het speelbos even halt houden en de prachtige houten sculpturen bewonderen. Steeds maar rechtdoor gaat de reis over vlakke bospaden. Bij het kerkje van De Kluis wordt het parkoers even golvend en we verlaten het bos op Waals-Brabants grondgebied ter hoogte van Nethen. Wandelen mee langs de weilanden van een valleitje en even verder parallel met de spoorlijn Leuven-Ottignies tot in Pecrot. Martin heeft ons hier al te pakken. Samen stappen we door het dorpje en verder naar de rustpost in St-Agatha-Rode. Hier is het zowat ‘de zoete inval’, we kennen er vrijwel alle wandelaars. De meeste hebben de extra lus van de 50km al in de kuiten zitten.

Martin zet nog aan voor deze lus, wij beperken ons gewoontegetrouw tot 40km. Wandelen verder in het gezelschap van Herrn Peter. Lang geleden dat we hem nog tegen het lijf liepen en we moeten dus dringend bijpraten. Tot onze verbazing volgt het parkoers de steenweg tot St-Joris-Weert. Gelukkig houden de doorkijkjes over de traag meanderende Dijle ons bezig. Bij een appelfabriek (wat moeten we ons daar bij voorstellen ?) gaat het dan toch richting Doode Beemden, eindelijk. Tussen Weert en Korbeek-Dijle ligt een pracht van een natuurstrook, de vallei van de Dijle. Weilanden en kleine bosjes wisselen elkaar af terwijl we de rivier stroomafwaarts volgen. De wandelaars van de kleinere afstanden voegen zich bij ons en het wordt behoorlijk druk. Een kasseitje voert ons terug richting Heverlee. Een kort klimmetje vanaf het station zet ons af in Don Bosco, onze tweede rustpost na ruim 17km. Tot onze niet geringe verbazing heeft Martin ons hier al terug te pakken. Hij ziet er dan ook afgepeigerd uit en wij pauzeren even langer Barendrecht indachtig.

Als viertal trekken we Heverlee in. Martin houdt er een stevig tempo op na samen met Linda. Die is ook weer niet te houden vandaag! Voorbij het prachtige St-Annakerkje (1758) kiest Peter wijselijk voor zijn eigen ritme. Ik ben best tevreden het tempo opgelegd door de twee TGV’s te kunnen volgen al kost het mij wel enige moeite. We duiken terug de bossen in, Heverleebos deze keer. Mogen opnieuw flaneren door heerlijke, statige beukendreven. Deze etappe wordt afgesloten met wat huisjes kijken aan de bosrand tot het schooltje van Woudlucht. Hier is het Kempen Boven met busladingen uit Oud-Turnhout, Lichtaart en Max die de eer van de Voskes hoog houdt. Martin neemt afscheid en loopt gelijk door, hij moet nog helemaal naar Utrecht vanavond. Ik besef te laat dat hij de terugweg heeft ingezet en hierdoor de lokale lus zal missen. Sorry maatje, was te druk aan het palaveren met de vele bekenden.

Peter pikt zijn karretje terug aan en wij trekken verder voorbij de spoorbaan richting schitterende kasteel van Arenberg. Het park er rond is studentenstad met een veelheid aan sportterreinen. WSP beslist ons er elk hoekje van te laten bewandelen. We pikken Hennie & Theo op en gaan als vijftal verder. Na de speedmars van daarstraks houdt Linda nu ‘babbeluurtje’ met de Witte Petten. Heb ik het altijd moeilijk met tempowisselingen, voor haar is dit de gewoonste zaak van de wereld. De jonge bossen randje E40 komen nu aan bod. We maken er een gezellig tochtje van, hebben tijd zat. Nog even langs de woonhuizen van daarstraks en een laatste keer rusten in Woudlucht. De Jef, Jacqueline, Luc en Mark nemen ook ruim hun gemak en genieten mee van de stralende najaarszondag. Ons groepje vertrekt natuurlijk vrijwel als laatste terug het Heverleebos in. Het laatste uurtje wordt uitgebreid genoten van het heerlijke loofwoud. Bijkletsen is de boodschap en als Hennie er bij is mekaar zo veel mogelijk ‘de kast opjagen’. Het kleine mormel is mij telkens weer de baas en ook Theo doet meer dan zijn duit in het zakje vandaag. Belooft wat te worden deze winter bij WS78 en Olat! Als een vrolijke bende bereiken we terug het Zoet Water. Tijd om na te kaarten bij een stevige bruine. We hebben genoten van een prachtige tocht vandaag, met een heel ander parkoers dan we vanuit deze zaal gewend zijn. Jan en zijn team verdienen dan ook een welgemeende proficiat voor deze piekfijn uitgekiende organisatie en …de rijsttaart aan een vriendenprijsje heeft achteraf nog heerlijk gesmaakt!

We hebben een leuk en boeiend wandelweekend achter de rug. Kijken toch al vooruit naar het volgende. Zaterdag start het WS78 seizoen in Rhenen. Lijkt ons een trapperige opener te zullen worden. Uit het erg ruime aanbod van zondag hebben Ramsel en Temse een streepje voor, een echte keuze maken we op het laatste moment wel. Tot dan …