BeneluxWandelen.eu

Olat noemt deze tocht de eerste van een halfjaarlijkse maandelijkse serie; wintertocht, ik reken het nog onder de herfst.... Hoewel;  Als ik me deze ochtend naar buiten begeef zit de temperatuur duidelijk rondom het vriespunt al.  Koning winter lijkt al vroeg voor de deur te staan.  Figuurlijk dan toch , want ik kom er nog gemakkelijk bij 'm langs.  Daken en landschappen tonen onderweg naar; wit.   De R zit in de maand en het is al bibberen.   Ik ga de fiets op , op weg naar Noud, die nog na lange wandelafwezigheid, zijn wandelschoenen ook weer eens aantrekt.   Ben net een indiaan onderweg er naar toe.  Geregeld moet ik mijn handen boven m'n ogen houden vanwege de laagstaande felle vroege ochtendzon.   Trap we wat warm.  Hondje Rakker  { Jack Russel} , heet me welkom en rent uitgelaten door tuin en huis.   Zodat al rap halsband en riem hem moeten temmen.  Noud moet flink krabben , aan zijn autoruiten dus, want er zit een ijslaag op.   De zon zal ons onderweg naar Someren nog vaak bij verassing hinderen.   Staalblauw is de lucht.   We denken rapper de bekende beschaduwde binnenwegen te kunnen nemen.   Komen  echter op een landwegje waar we voor ons twee pelotons toerfietsers met volgauto's moeten dulden a 30 k.m. p./u.  Een heel eind.  Een geduchte streep door de reistijd.  Aan de startgelegenheid te midden niemandsland, is het een drukte van jewelste met parkeerders en plaatszoekers.  Ook veel Vlaamse bezoekers zo aan de nummerborden te zien.   Ook de bermen raken vol.    In het inschrijfburo het gebruikelijke ritueel van drukte en snelle begroetingen.  Tout le marcheurs du region , zijn aanwezig.   Het is ff-en  w-8888-ten aan de inschrijftafels.  Noud zal vandaag korter nemen, ik ga voor de 30 k.m.   De "40 rs" zijn al lang op weg.   Ik zet er ook meteen de hoeven in.    Landwegje wordt zandweg.   Een bebost privéterrein in speciaal voor ons opengesteld.    Waden door bladeren en bukken voor wel erg laag hangende boomstammen.  Voorrangsweg Someren-Heeze over.    Ik zie in het westen laag de maan op zijn kant liggen, halfvol.   Dat hij zo ligt , komt door de draaiïng van de aarde t.o.v. de zonnestand.  Roodwitte linten in bossen verhalen van een motorracecircuit.   Opgelet scrabbelaars, zoveel punten per woord.    Komen langs een enorme oppervlakte omwoeld en bewerkt terrein met zandmachines kolosaal.   Een groot golfterrein in aanleg.   Nu vangt het boswerk aan.   Klaphek door waarvan ik inderdaad klappen krijg, niet vlug genoeg;-  We stappen een vennengebied binnen en heidevlakte bos met rijkelijk sparren groot en klein , dennen , oude en jonge eik en ander loof.    Boven op een heuveltje bij het Keelven komt me een meute lopers tegemoet.  Hadden op de top de pijl gemist, en dan ga ik smal heuvelrugpaadje in.    De klaphekken aantallen vandaag onthoud ik U maar.   Kom aan de veldrustpost met verzorgkraam, altijd weer een punt van lang oponthoud en gebebbel her en der.  Tonny uit Oss is er ook present met een  acht tot tiental meelopers uit deze plaats, en de begroeting is als immer zeer joviaal van het clubke.   Lijkt wel een fenclubke, inderdaad trouwe lezers van mijn verhalen.   Na de pauze loop ik een stukkie met ze mee op en het wordt een gezellig getater, tot onze afstandswegen zich scheiden.   Volg gedwee route splitsingsborden en nummerpijlen, volgens papier.   Prachtige nevelige zonnestralen tussen de bomen, de herfstlucht in mijn neusgaten, paddestoelen en de eerste herfsttinten.  Heerlijk.  Nu en dan ruiterclubs tegenkomende en achter me galopperende paarden doen me even wijken.   Ik ben er niet gerust op, wat het juiste parkoers te volgen betreft.  Mis nog steeds de eerste vaste post voor rust. Nummer volgorde kloppen wel papier niet.   Leg me er bij neer dat het dan maar korter moet vandaag dan voorgenomen.    Na veldweg vooral maïs , wordt het ver rond kunnen kijken landschap.   Een hert met mooi gewei met kleine damhertjes {?} , er rondom trekt mijn aandacht.  Ineens zie ik een poes vlak bij m'n schoen en ras nog een en nog een en een paar dan.   Niks schuw blijven ze rondom me.  Wandel dan langs  kweekkassen , boomkwekerijen en velden en akkers en weiden over lange asfalt/veldweg.  Zie een wijfelende wandelaar in de verte.  Naderbij, blijkt het een geschenk uit de hemel, het is Ad V. de parkoers-architect der club.  Brandende vragen heb ik los te laten.  Kan mijn vragen stellen en mijn hart luchten.  Een koppel vlak achter me worstelt met dezelfde vragen.   Ad begon hier met het ophalen van de 40 k.m. pijlen en kan ons geruststellen dat het op papier in de verkeerde kolom staat en de splitsing niet op tijd is aangegeven.  Passeer een wal van rode en kleine gele bessenstruiken in de bermen die ik niet ken, maar wel mooi.   Na wat gekeuvel stappen we verder.  Ad de andere route voor de pijklenpluk.   Dalen af in graswegje door broekgebied, dichtbegroeid, en dan langs randen bewerkte akker aan sloot diep liggende, om via duiker over te gaan weer de bossen in.   Het moet hier ergens zijn, de provinciegrens brabant-limburg, en het monumentale grenskerk monument.   Na een poos bosgedraai komt me een gestalte met witte pet tegemoet gelopen, in z'n uppie.   Blijkt Theo het illustere manlijke deel  van het duo "Hennie en Theo" .  Hennie moest korter vandaag.   Komen na een poos aan de 'wagenrustpost' randje Maarheeze, aan weg Someren.  Na laving; het is warmer nu, -- gaat het weer de wildernis in.   Natuurgebieden De Heeze , Rummeling en De Pan in.    Weer bospaden te gaan eindeloos, in zeer gevarieerde samenstelling van naald en lover.   Een modderpoel te omzeilen en beek Sterkselse Aa over, kom ik aan Sterksels kanaal, na enig padgemodder waar terreinwagens en boerenmachines er een geweldige boel van gemaakt hebben.   Ga een poos dit kanaal met smal bospad langs volgen en tegenover volgende brugovergang, verder door loofbos van De Pan.   Kom Rinda tegen, ook een bekend wandelfenomeen, en loop met haar en maatje een eindweegs op.   Het gebied is weer opener nu en we zien twee paragliders met motoren op hun rug boven ons.    Moeten een brede diepe sloot over, middels zo smal als een ijzeren  uitschuifbare ladder met ijzeren platen erop, die griezelig doorbuigt als we erover moeten.   Avontuurlijk toch wel.  Gaan landelijk op Sterksel aan,  De Heerlijkheid genoemd, een erg klein Peeldorpke, meest bekend om hun rustoorden en epilepsie-opvang- centra.  Gaan de prachtige tuinen van dit instituut in, een dorp op zich groot, met uiteraard bewoning en andere paviljoens.  Mogen daar de pauze hebben in prachtige zaal democratische prijzen, en buitenterras.   Fijn toeven.   Ik noem vandaag ook nog Weerterbos,  Boksenberg, Lange bleek, Ronde bleek,  Buntven, Hugterheide, Strabrechtse hei, en ik vergeet er nog vast; waar we doorheen wandelen.  De najaarszon beschijnt de bossen , bosranden en vennen als een sprookje zo mooi met die jonge herfstkleuren.  Gaan instituut terrein Providentia  af en uit weer de boerenlanden in.  Toch weer bospaden op twee en enkelsporige, gras, zand  en grindpadenwerk.   Een natuurlijk walhalla in optima forma.  Langs bosranden en door div. klaphekken.  Heidevelden en sparrenbossen en loofboom bossen doorheen .   Lijkt eindeloos.  Een ven spiegelt het bosdecor eromheen. Prachtig!  Een verhard fietspad geleid me naar de oversteek weg Heeze-Someren-Asten, en ga de Strabrechtse heide in. Het wemelt van dagjesvolk hier.  Kom langs groepen jeneverbes bomen en struiken.   Padder kris-kras door gemengd bos en kom aan het Beuven,  wat jammerlijk lijkt uit te gaan drogen door toegenomen waterhuishouding gebruik.   Insecten en donkere vlinders meest, zwermen constant om me heen.  Deert me niks.  Passeer een schotse hooglander achter een boshek afrastering, - die met die grote sturen op hun kop - , dixit Willy Timm.  Ga weer door hek klap om langs een smalle vaart; "Peelrijt"? , te gaan.  Via oversteek brug en knuppelbrug de,  Vlerkenroute volgend, blijven bossen allerlei  het recept.  Dicht, dun, nieuw, loof, pijnbomen,  naaldwerk, vanalles, oud en mijn papier zegt me dat er voorlopig geen eind aan komt , in almaar gezwinde pas neem ik de paden.  Eindelijk wordt bos  boerenland en opener en plots sta ik aan de finish...... De slogan 'Echt Olat'! ; ging weer helemaal op vandaag. Ad en z'n personeel hebben me en anderen weer een fenomenale natuurtocht met dikke grote "N" laten genieten.   De zon deed er vandaag nog een extra schep bovenop , wat de herfstkleuren nog mooier uit deed komen.  En prima veldverzorging, uitmuntend gepijld en geduldig papier, n.l. twee en half A4 in twee kolommen uitgelegd.  In de uitspanning, finishplaats was het nog oergezellig nakaarten.   Een uitnemende tocht vonden ze allen.  Noud en ik hadden nu tegenovergesteld de zon laaghangend hinderlijk tegen ons.   Mocht niet deren, we keken terug op een welgeslaagde wandeldag, waar Olat patent op heeft.  Vriendelijke vrijwilligers en een uitstekende veldverzorging.  Kijk nu al uit naar hun tocht volgende maand.  November.  Komend weekeinde staat Weert op program.  Misschien bent u daar ook{?}  Tot ziens.   Houdoe!     Peter Heesakkers

Nog eerder dan voorheen was de deal gesloten met de buschauffeur.  Opnieuw lukt het me , om  aan de toerit-laan naar de scoutingblokhut uit te stappen in plaats van zo'n twee k.m. te lopen vanaf de officiele halteplaats.  Want een wandelaar heeft nu eenmaal een hekel aan te ver lopen{....} Ben ruim voor de tijds-inschrijvingslimiet om voor een redelijke afstand op weg te gaan.   Het gaat de weg terug naar een doorgaande weg waar de toerit-laan uitkomt, om vervolgens de rotonde van de weg Heeze-Asten , Someren over te steken, op Lierop aan.   Langs opkomende graanvelden en ander akkerwerk draai ik een wegje in landelijke taferelen, wat huizen, weiden met ezels,  damherten, pony's, kippen.  Blaffende erfbewakers,  een weg met essen en eikenbomen erlangs , en net als ik me afvraag waar zijn die plagerige eikenprocessierupsen dan toch, zie ik een colonne van die harige kruipers de boomstam opkruipen uit het bermgras komend.  Herken verdergaand stukken van de wintertocht van een Astense club.    Draai over brede sloot over  platte betonplatenbrug, de eerste bossen in.   De tocht heet n.l. "Bossentocht", dus moet z'n naam eer aan doen.    Slinger hierdoor tot aan een vakantiecentrum annex camping, en hier vallen in de bermen het vingerhoedskruid op.   Zal even toeristische bontvenroute belopen zoals wandelroutepalen aan geven.   Kom verderop aan pad bosrand met uitgestrekte weiden en velden en ga een stoffige zandweg wat breder op, auto en later een rijtuigje passeert een stofwolk achterlatende.    Het is droogte wat al vanaf zowat ruim drie maanden in de streek de klok slaat.  Tot mijn enkels moet ik door het stof.   En dat zal vandaag vaker het geval zijn.  Hierna asfalt landwegjes,  de koeien langs, en opnieuw velden met vooral aardbeien.  Opnieuw zandweg koren en maïs bosrand om opnieuw smal te gaan per pad , bos in.  Majestueuze sparrenbomen vooral en ondergroei van varens en bosbes en jonge dennen, en jonge loofboompjes.  Wat draaiwerk brengt me na 10 k.m. aan de bosrustpost.   Na dit punt gaat het de Lieropse heide en bossen officieel in , zo zeggen de borden.   Een zandwegje wordt grindpad, zal lang volgen,  voor vooral fietsers bedoeld.  Wat vennen groot en klein, in uitgestrekt heidegebied.  Blijf aan rand bos heide dit pad langs slingeren.   Een ven met vlassige planten en bies en jammerlijk erg uitgedroogde vennen ook.   De droogte eist zijn tol.  Heide met struikheide, pijpestrootje brengt me langs een rotssteen en vervolgens een toenmalig verborgen onderduikerskamp tijdens wereldoorlog twee.  Een bospad brengt me aan een troosteloze bruine en zwarte vlakte verbrande bomen en gronden zo ver het oog reikt. Driehonderd voetbalvelden groot deed bijna een jaar geleden een natuurbrand dagenlang zijn vernietigend werk.  Tientallen k.m. rs ver in de omtrek te zien toen.  Een weg rul zand zoek ik verharde kanten zo veel als is , op.  Wildroosters over en klaphekken door. Brugje heidebeek de Peelrijt over die bijna droog staat.  Een mededelingsbord van  staatsbosbeheer , met verontschuldigingen vanwege werken aan een wandelweg en fietspad voor de tijdelijke ongemakken, stonden er en was zeker op zijn plaats , en niet voor niks zo bleek doorgaande.  Traditioneel is deze tocht benauwd, hoge vochtigheid, warme lucht.  Felle zon.  Soms eindigend in onweerachtigheid.  Vandaag blijft het bewolkt en aangenaam voor de loper.   Nu en dan een aantrekkende bries.  Ideaal toch.  Graspaden , leiden naar grindpaden, de weg Heeze-Someren over even fietspad , opnieuw de bossen van Someren in en Sterksel.  Ze geleiden me tot op 19 k.m. punt met rustpost aan een bosloods, waar een imkervereniging in huist. Geen bijen te zien, geen imker, wel natuurlijk alles wat bij de hobby hoort aan interieur en wandtekeningen foto's en mededelingen.  Het is er goed toeven en inmiddels draven ook 50 en 42 k.m. gangers op.  Na verpozing gaat het asfaltwegje in en bos en graswegjes  een meent, parkeerplaats voor de dagtoerist, , even betonfietspad om weg Heeze-Someren , opnieuw te kruisen.  Slinger een doorzichtig bos door en langs jonge dennenbossen.  Een hekwerk door waar  vier jonge paarden, merry's,  welhaast blokkeerden,  bij elkaar staande ons gedwee aanstaren en zich laten knuffelen door de wandelaars.   Ene wat schuw nog.  Weer bosrand gaande karrespoor enerzijds vengebied en meest jonge dennen, en wijde heideblik. gaat het over wat eens een groot ven was maar nu meest bodengroei, met een lang knuppelpad over dit gebied heen, wat weer een bos in doet gaan.   Nu en dan klaphekwerk doorgaande.  Overheen beekje Peelrijt, erg droog weer.  Wat routesplitsingen , zes,  tel ik er vandaag op de mijne.  Heidevlakten en bossen wisselen telkens. Onderbroken met wildroosters.  Boswegen , padwerk smal, smaller smalst en veelal hoog gras door.   M.n broekspijpen dicht in mijn sokken want tekengevaar.  Deze zitten vooral in hoog gras en de stengels.   Kom ik aan dezelfde bosrustpost van vanmorgen na 10 k.m.  Een enorme lus gemaakt dus.  Hierna gaat het verder door de Lieropse bossen , maar laten nu de heide achter ons.   Volgt nog een mooi overwegend sparrenbos met weiden onderbroken, om even paralel langs een toeristisch asfalt , boswegje door een sparrengang te gaan.    Langs brede diepliggende sloten en opnieuw de Peelrijt over paadjes , langsheen andere zijde van het vakantiecentrum van eerder vanmorgen.  Een eekhoorn laat zich nog lang waakzaam voor die mens toch , bekijken, en glipt dan toch maar een bosje en vervolgens rap een boom in.  Bos en heiderijk gaat over in landelijkheden, en ik zie herkenbaar landschap van het begin der tocht.   Alleen zal het vanaf nu smal asfaltweggetjes worden, maar toch schilderachtig gebied.   Bomen aller soort omringen me en verrassende doorkijkjes.  Draai beton tweezijdig fietspad van gewestweg Lierop richting Someren op.    De rotonde  wenkt, steek deze over als vanmorgen tegendraads, de oprijlaan naar blokhut op, en zo eindigt een echte bossentocht.   Een schitterend parkoers voor de rustzoeker, en schaduwzoeker. Maar dit laatste  was niet nodig vandaag.    Een natuurtocht om je vingers bij af te likken.   Het oostelijk deel van mijn provincie brabant, biedt de rust en recreatiezoeker absoluut de kans in sterk wisselend natuurgebied , waar welliswaar bos , heide vennen, de overhand hebben, maar in andere schakeringen evenzo.    Een verzorging, bepijling en route die helemaal áf was.    En de prijzen populair en plenty te drinken, deels zelfs gratis.    Dorst hebben was als altijd hier er niet bij.

Na kort verblijf kies ik voor de eindsprint van zo,n twee k.m. naar de bushalte, want een uursdienst op zondag.    Ik kijk uiterst tevreden terug op een geweldig mooie uitgekiende natuurtocht, hier juist in De Peel.    Komend weekeinde heb ik een tweedaagse bedevaartwandeling te gaan, voor mij een jaarlijkse traditie geworden.   Daarna wacht in België de MESA- vierdaagse in de Ardennen.   Mijn verblijf is daar Marche-en -Famenne.   Kijk hier opnieuw erg naar uit en verwacht zeker veel z.g. "Beneluxers",  te ontmoeten.   Wat tussen tochten na thuiskomst wacht de grote Nijmeegse vierdaagse hier te lande.  De eerste en oudste, en meerdaagsetocht ter wereld.   De moeder aller meerdaagsen.  De wereldreceptie van wandelaars uit dik in de zestig landen.  Blijf doorwandelen; treffen we elkaar zeker ook eens ergens te velde.   Houdoe; en tot lezens weer.     Peter Heesakkers

Een bekend gezicht achteraf. Het neemt mijn twijfels weg of…. Een Rotterdammer ruim boven zijn pensioen , of.. , stapt met vragen aan de buschauffeur voor de plaats en halte net na me ook in.  Ik zal ’m de juiste halte vertellen. Chauffeur stopt op m’n verzoek in plaats van halte vlak voor de ingangsweg die leidt naar het jeugdhonk van de “Chiro”, -- voor mijn vlaamse vrienden } .  De grote meute is al op weg, en we kunnen tamelijk snel inschrijven en wat later op weg.  “Rotjeknor”, heeft minder geduld, en zo stap ik er alleen vandoor. Toegangsweg aflopend langs de drukke parkeerplaats,  Langs volkstuinderijen vooral groenten , de hobbyïsten . Rotonde, {rondpunt}, Asten-Someren-Heeze-Lierop, passerend richting laatstgenoemd door fietspad naar eikenwegje asfalt agrarisch gebied in, diverse kerkklokken uit de omgeving beluisterend, gaat het langs schuren boerenbedrijven, velden , weiden aller grootte en wat paarden en schapenvee.  Er staat al enige dagen een felle wind , die rukt aan jonge en oude boomtakken vooral.  Stormachtig.  Wind , vooral storm, is lucht die allemachtig veel haast heeft.  Ontstaat tussen twee luchtdruksystemen , hoge en lage, dicht bij elkaar zodat de isobaren dicht bij elkaar komen te liggen en de luchtverplaatsing bespoedigt.  Boven ons gebied zijn we dus de pisang.  Overal op de grond liggen getuigen van deze storm.  Flinke takken en twijgjes, in aller maat liggen gecapituleerd in de rondte in veelheid.  In een voortuin meldt een digitale thermometer 11 graden. Lenteachtig toch en dat begin februari….. Hanengekraai , wat laat toch vanochtend ?..  Langs maïsstoppelvelden kom ik vanzelf in het Philipsbos met camping voorlangs. Zandweg op de Bontvenroute als het paaltje duidt , op. Spar, lariks , grove den en ander minder aanwezig groen zijn m’n deel, prachtig al meteen… Strabrechtse en Lieropse heide,  zegt een toegangsbord.  Weideveldjes tussen de bossen , hos ik slingerend over oude dennennaalden en oud herfstblad.  Volgend padwerk. Soms open stukken heideveld.   Van zachte bodem naar hard zand , naar grindig zand.  Een diepliggende brede sloot langs met later ik vermoed beekje “Peelrijt”.   Brug betonvlak over en wat verderop klaphek door.  Bospaden zand afwisselend grasbaantjes volgen nu.  Door ovrwegend sparrenbos met ondergrond vliegden opeen geplant.  Byzonder mooi.  Een groot veld jonge dennen langsheen, volgt de palen van de toeristische Witvenroute. Pelgrimspadroutestrepen, waarvan geweten is dat ook veel Santiago de Compostella-gangers die graag volgen.  Dit “pad” loopt van Amsterdam-Den Bosch- naar Visè {B}. en sluit daar aan op de GR5 naar Nice… Later volgt mijn route de Bontvenroute, ja ook deze streek kent veel bos, heide, vennen.  De oostelijke helft van Nrd. Brabant kenmerkt zich vooral hiermee, en is geliefd verblijfsoord voor de natuur en rust freaks.  Weg Someren –Heeze overgaand nog wat P-pad volgend geraak ik aan de rustpost van een Imkervereniging verblijfsruimte, en alles duidt daar dan ook op , ook qua decoraties. Materialen uitrustingen.  Gratis soep en koffie of wat dan ook is mogelijk hier. De ruimte is wat krap - en juist druk nu - , bemeten.  De flinke kop erwtensoep smaakt er niet minder om.  Na verblijf groet ik een clubje met de naam op trainingjacks, De steekmuggen, zo noemt een Haarlemmer , legt men me uit. Nooit geweten… Ik mag nu als langere afstander de z.g. test-cooperbaan op, en u raadt het al; als de afstand vermeerdert, wordt het stiller om je heen.  Deze baan slingert ook weer smal door prachtig meest  zeer oude statige en jongere spar en dennenbos en grondgroei boompjes juist gepiept.  Even brede zandweg in en opnieuw, ja dus… Nu heet het paaltjes-route toer, Allemanspad.  Weer vennen langsheen groot en klein in een bosparadijs. Na dit ge-bos, kom ik aan de bosrand en neemt de wind weer voelbaar en koud toe.  Ik herken de torens van een instituut voor epilepsie-patienten van dorpke Sterksel, vanover de wijdse velden.  Toch gaat het verderop opnieuw dit bos tussen Someren en Heeze in… Nu heet het paaltje- toerist; Keelvenroute.  Ik zie diverse recente sporen van motorcrossers die kennelijk daar een bos voor gebruiken helaas..  Kom ze gelukkig niet meer tegen moeten vroegerikken geweest zijn.  Ik hoor boomstammen knarsen die met hun stammen door de storm tegen elkaar schurken.  Tijdens storm of gewoon wind zijn de bomen vriendelijker , en zwaaien ze ons toe,  zo lijkt.  Het is een geluid van straaljagers die overkomen. Ik zie een termietenhoop verder in ’t bos.  Krijg nog een geveld boomexemplaar te nemen door klimmen en verderop hangt er een zover overgeheld dat het flink bukken wordt.  Ruiterpaden en klaphekken gaat het door.  Een jonge amazone komt me tegenover, paard knikt me toe.  Vriendelijk en opgevoed beest duidelijk.  Bordjes toer Bontven komt regelmatig in beeld.  Voor de zomaar dagjesmensen bedoeld vooral , maar ook nuttig voor de wandelsporter. In een meest berkenbos vooral hangt een naambord Michelslaan met andere pijlrichting als wijzend naar.   Bos uit, blijkt het inderdaad een vooraanduiding van die wegnaam.  Blijf nu aldoor rand meest bos volgen met wat later een enorm ven , het Keelven , zo blijkt, langs.  In putje zomer beredruk, nu straalt het alleen rust uit.   Niemandal… Padenwerk word breed zand en volgend asfaltwegje agrarisch  gebied in.  En nu grijpt Jan de Wind zijn kans om met m’n haren te spelen.  Ach wat eigenlijk; het verlucht, en de eventuele haarbeestjes zoeken ander schuilwerk.  Het is duidelijk afgelopen met de bospret en het wandelen uit de wind in de beschutting.  Verspreide huizen en boerenhoven of hoeven,  in meest open gebied zijn wandelaars deel nu.  Zie Aaste { Asten} , en Someren-torens in de verte.  Kerktorens ; altijd weer een baken voor de dwalers gelijk ons.  Ook de enorme schuren  met hele comlexen als stallen voor vee of welke teelt dan ook beheersen het landschap.  Enorme regenwatervangers, realiseer ik me.  Doch lijkt nergens voor drogere tijden opgevangen te worden op het oog… Veel asfalt nu en wat langere wegen smal toch.  De wind  neemt me hardhandig te pakken.  Rits mijn jack hoger dicht en mijn sjaal goed op zijn plaats stoei ik met de elementen.  Het is huisje , tuintje, boerderijen kijken werk.  Camping De Kuilen langs , in ruste lijkt.  In een tuin verrast me drie jonge boompjes in lentebloei.  Gelig, meerpunterige stekels zeg maar bloesem zo lijkt, hazelaars had ik ook vandaag menigmaal zien bloeien, zou de lente dan toch vroeger komen?....Ik heb de andere afstandlopers nu ook vaak ingehaald die ergens op mijn route moeten zijn beland.  De wind dondert soms door de boomtoppen.  Peelbanen met vaak eiken omzoomd.  Komt een z.g. stellingmolen in zicht , gebouwd op een kleine heuvel maar de langwerpige molentoren, hout , vierhoekig, steunt op een piramide-achtig onderstel. . Ga onderlangs de helling van die terp, langs slagboom als park-ingang , een grasmat om wat later toch weer een bosperceel in te gaan.  Blijkt de finale-afsluiting.  Nog vlonder sloot over, kronkelend bos door.  De Houtbroekroute-palen –bordjes langsheen, en nog een natuurtheater in ruste nu.  En dan lonkt vanachter een wat opener bos het jeugdhonk weer.  Einde van een enerverende , prachtige natuurroute, met een flinke pluim voor de route-uitzetter-- [ers]. Mijn byzondere dank en waardering voor jullie inspanningen , jullie hebben alle kansen die jullie gemeente en ommelanden bieden voluit benut. Een pracht van een natuurtocht. Met jullie Pinkstertocht ben ik er zeker weer.  En beveel ik graag aan. Tot ziens. Houdoe !  En jullie lezers dezes ; blijven lopen, dan zien we elkaar vast wel eens ergens te lande of streek. Wandelgroet van :     Peter Heesakkers

Ook deze tocht is mijn jaarlijkse traditie geworden . Al vanaf haar eerste bestaan ben ik er al vaste wandelklant en het zegt toch al veel als ik er jaarlijks graag terugkom . Een der oudste clubs van wandelen in onze provincie . Opnieuw een wolkeloze hemel vandaag en dus het belooft , net als gisteren warm te worden . "Bossentocht " : Behoeft het nog uitleg ?.... In De Peel gelegen , zoiets als in Vlaanderen Waasland of Pajottenland b.v. heet . Ik posteer me vooraan schuinachter in het zicht van de buschauffeur , wetende dat ik daar vorig jaar succes mee had , toen was het een chauffeuse die ik recht in d'r oogskes keek ; waren trouwens mooie ! , en me in plaats van in the middle of nowhere , een halte ver buiten Someren en dik kwartier gaans ; liet uitstappen aan de oprijlaan naar de blokhut . Ik probeer dit trucje nu weer uit . Chauffeur vindt het praatje aangenaam , en het gaat al gauw over mijn doel en ik beklaag me dat een wandelaar verder moet lopen dan gepland , en vraag voorzichtig als ik de bewuste halte nader of hij me daar uit wil laten stappen . Ik bespeel het naar mijn dunken prima . Uiteraard zwijgend over mijn vorig jaar succes . Hij doet het! Opnieuw werkt mijn truckendoos dus . We zien prompt wandelaars in het landschap van o.a. andere afstanden , ik vertel hem ; Oh mijn god ik kom te laat voor mijn afstand . Gelukskont als ik ben mag ik ook nu onder dankzegging de eigenlijke halte overslaan en weer aan de oprijlaan uitstappen …… Wan goei volk toch ! De parkeerterreinen staan vol en routewijzers staan te wenken naar binnenkomend verkeer op zoek naar een plaats in de grote weide want al het andere is volzet . In de blokhut is het al merkwaardig stil met de sporen van drukte voorbij , de 40 en 50 k.m. categorieën zijn al sinds halt acht en acht tot negenen op weg , blijft over de 30 voor mij . Het personeel is me tevens van bondswege al jarenlang bekend , en ook zie ik club-oude -getrouwen . Ook een der oudste clubs hier vandaag . De tijdspanne dringt , dus fluks in de hoeven ga ik . Oprijlaan aflopend en dan weg richting Lierop om vervolgens Hoyse hoeve gebied in te gaan . Een opwarmertje vooraf om de spieren te stalen , en op tempo te geraken gaat het als inloop eerst over landelijk gebied asfaltweggetjes , met de gebruikelijke passende taferelen . Stalluchten en andere landbouw en veeteelt -parfummie … Bermen met veel planten en bloemensoorten . Vlinders koolwitje en citroen en bruinige soorten te zien . Het vee roept Boeoe naar me , zouden dit onsportieve bedoelingen zijn ? Voetbalvee in opleiding ? En schapen hebben wat te mekkeren , en geiten te bleiten . Vooruit ; hun natuurlijk gedrag . Een digithermo wijst al 23 grdn . Dit wordt puffen vandaag vermoed ik nu al zo vroeg . Volgt een betonnen vloerbrugje over brede sloot en mag een smal slingerend houtsnipperpad in . Het begin van het bos en heidefeest vandaag . En welkome schaduw . Wordt Philipsbossen en Beuven , de route voor zomaar wandelaars op Bontvenroute genaamd , en gemarkeerd . gestuurd . Vandaag zal ik veel aan elkaar geknoopte toeristische routes gaan , aan elkaar geknoopt vernuftig door parkoersbouwer . Moet jaarwerk zijn geweest om dit uit te puzzelen . Bos uit nu , langs bosrand rulle zandweg en even asfalt verderop draaien en weer om en dan weer het pad op . "Strabrechtse en Lieropse heide ", zegt een bord aan ingang bospad . Elk bosgebied heeft vandaag zijn eigen vogelkoor , een lust voor het oor . Het lijkt wel een zangwedstrijd onderling . Werkelijk schitterend ! Mijn parkoersbrief is A4 drie kolommen lang paden op lanen in . Moet ik nog uitleggen ? Ook hier had de persoon schrijverskramp vast . Pad of veldweg gaat tussen weiden en hooilanden door omfloerst met struiken bomen groot en klein esdoorn , eik , berken , enz. . Rijtuigjes met bespanning passeren me geregeld n.b. door het rulle zand . Een pony met jong zo klein is vertederend om te zien in een wei . De bossen onderweg met jong en oude bomen aller soort en hoogte , is een lust voor 't oog , en vaak van een beschermende dichtheid . Grassen en bloemen en planten boorden het geheel af . Een zaligheid om te zien . De rustpost in bosplaats is voorzien op 10 k.m. Bekende gezichten weer en Jan & Diny melden ietwat verlegen dat ze begin deze maand hun 50 jarig huwelijk herdachten . Een wandelhuwelijk want zo ontmoetten ze elkaar . Voorwaar geen filmsterrenhuwelijk dus . Duurt vaak dagen weken of zoals gossips ons graag kond van doen . Wordt er onder felicitaties zelf erg beduusd van . De routesplitsing was op de post niet zo evident en effe zuuke en op papier zien . Grindfietspaden , bospaden , graswegeltjes , volgen snel op nu en bos -randen en heide randen met zicht op nogal wat vennen . Kikkergekwaak , meeuwengekrijs , merelszang en ander piep en kraak en snaterwerk is hoorbaar . Een hagedis schiet m'n pad over . Een lange zwarte tor zoekt zijn oversteek en smeert 'm . Zunne grote voet schrikt af toch . Maar ook veel insecten laten zich zien vandaag onderweg . Libelle's b.v. Loop pad van onderduikersroute , hier verborgen onder de grond en tussen rijk lover vonden in de tweede wereldoorlog onderduikers hun schuilplaats om aan de bezetter te ontkomen , midden in de natuur en ver van de bewoonde wereld . ! .. Ik bos voort , het blijft stil met lopers om me heen en nu en dan dagtoeristen en fietsers achteropkomend en tegemoetkomend . Wildroosters zijn er ook telkens weer . Een lange los zandweg volgt rand heideveld , bosrand . Dan grindwegje draait het de weidsheid van de heide op , verhard zand en fietsers . In de open hemelzon . Vennen diverse grootten . Ziet ; Ook nu komen de eerste wolken en kan mijn petje soms af . Kikkers kwaken dat het een lust heeft en spelen verstoppertje met de wandelaar . Duiken ook onder ; maar nu onder water dan …. Ik volg markeringen door bos en hei van het pelgrimspad A'dam - Den Bosch - Visé , 'n LAW-route. En Verder Allemanspad , en kom op grindfietspaden en grasweggetjes wat aanmerkelijker koeler wandelt . Steek weg Someren -Heeze over , en na wat mooi bos is de tweede rustpost voorzien aan "bosloods " . Een " imkershome " , maar gelukkig nu vrij van bijen toch . Hierna vervolgt het padenwerk vaak bedekt met oud blad , sprokkelhout en dennenaalden . Even later weer voornoemde weg overstekend , gaat het op Beuven aan , een lang knuppelbruggenpad , niks voor dunne zolen , ongemakkelijk liggend dus voorzichtig lopende . Carboleumlucht die door de warmte geactiveerd wordt . De brug loopt over een steeds verder uitdrogend moeras en groot ven . Door grondwaterwinning en droogte . Weer volgt hei en paden met struikheide overgroeid , gortdroog … Als hier de fik in gaat ; heb je een natuurramp !. Van klaphek naar klaphek gaat het door bos met struikelhout . Brugje over langs smalle vaarten of sloten breed eerder , vol met waterlelies en riet en oeverbegroeiïng , kortom een rijkdom aan waterplanten . Een prachtige slootcultuur . Tot drie keer vlak achter elkaar vind ik een hoopje vogelveren . Een roofvogel of meerderen hebben hier hun prooi verorberd . Een sloot verder heet die de Peelrijt . Weer door heideveld wijds en nu tekenen zich als mooi decor in landschap stapelwolken af . Een pracht schilderij !... Met jawel ; weer vennen . Opnieuw de bontvenroute brengt me naar de volgende en laatste openlucht-rustpost . Niets komen we tekort vandaag aan drinken en eten . Het is met de natuur gewoonweg super geregeld . Alle drinken is "gratis ", voor een paar Euro inschrijving tezaam , alleen alcohol is te betalen . Na wat heen en weer gepraat deze en gene gaat de eindspurt erin . Weer langs sloten en paden om in landelijk uit te komen en dan weet ik einde bospret . Een pauw roept nog trots met veren gespreid om aandacht ; ja anders werkt het plan niet en je gaat niet voor Jan Doedel , met je veren pronkend staan . Dus maar even geroepen dat ik het o zo mooi vond , al is het mijn mode niet ; maar ach gun het beest ook wat ; niet ? … Haal telkens wandelaars in waaronder Mierlose Jan .d.Z. met onafscheidelijk wollig hondje Flappie die straks in de fietstas weer mee naar huis mag . Genoeg gelopen met die korte pootjes toch . Tweezijdig betonfietspad draai ik op regelrecht op de finish af van de blokhut . Ik ruik mijn stal dus op een draf erop af . In de weiden nog maar enkele auto's te zien . En de parking zo goed als leeg … Tref met verbazing toch nog wat verre wandelvrienden , ook in de zaal en na begroetingen en praatje , ga ik even bij mijn MESA-makkers die voor het grote werk kozen vandaag , zitten . De bus komt nu later en ik plan mijn looptijd naar de beoogde halte . Ruim kwartier gaans . Stevig doorstappen . Ik kijk terug op een werkelijk schitterend fenomenaal wandeldagenweekend waar streek van Peel en Kempen zich helemaal succesvol voor leent . Met nederige dank aan al die vrijwilligers die ook vandaag weer voor ons klaarstonden , extra vroeg uit bed moesten , om ons hardgrondig te verwennen als op de rust-verzorgingsposten . Ik blijf lopen . U ook ? Dan tref ik u vast ook wel ergens . Houdoe ! Tot ziens .

Peter Heesakkers