BeneluxWandelen.eu

In de drukte van het bus/treinstation tref ik zomaar Gonny H. , Van het duo medebijdragers van Beneluxwandelen n.l. "Jos en Gonny ".  We blijken hetzelfde reisdoel te hebben, en zo kleppen we op Steensel aan.  Hans en Tina bemannen/bevrouwen als trouw het inschrijfburo.   Prima voorziene startgelegenheid, alles d'rop en d'ran.   Het gemeenschapshuis der dorp.    Diverse andere bekenden melden zich present.  Handen schudden en de laatste uitwisseling van nieuwtjes.   Wel en wee.   We openen met een kopje koffie vooraf.

Het servieswerk  valt op; een vierkant schaaltje porselein als schoteltje, en het kopje, ook bijzonder van vorm,  heeft een bijzonder oortje.  Zouden kopjes me kunnen horen?..... Ik doe er maar geen gooi naar.

Gonny en ik gaan op weg, gaan door wat woonstraten kort, om aan rand dorp op een wal van metershoog maïs te stuiten.   Een bielzen trap opgaand volgt een hagenpaadje dat dwars doorheen een wei snijdt.  Maïsvelden wisselen af met akkers, weilanden en mogelijk een veld laurier, over stoffige wegjes.  Vervolgens zomen groensingels onze te gane paden af.    Er valt een miezer uit zware luchten, wat oplevert, dat het niet zo stuift.   Het brede pad stuurt ons het bos in , waar we een tiental amazones tegenkomen op hun rijpaarden.   Komen we op de weg tussen Steensel en Riethoven een z.g. 60 k.m. weg.    Nou je de meesten hebben last van een zware voet, { gaspedaal}. Mogen er na de brug over riviertje De Run vanaf, een graspad op waar we banjeren door gehooid gras langs weideland vooral, langsaf dit beekje.  Mooie wijdse vergezichten.  Draaien weer fietspad met paralelle zandbaan op daar weer later van af gaand grasweg langs een snelstromende sloot helder water.  Jagers-observatie-wildhutten voorbij, een coniferenplantage, opnieuw een bos in.    Slingeren wat mee met slangenpad en bukken onder overhellende bomen door.   Een hele trits padenwerk volgt om weer via wat opener gebied aan de rust bij een schuur met cadiwagen [ cantinedienst]- der club de rustpost te bereiken.  Goed geoutilleerd als altijd en voor een prikkie ook vlaaipunt in keuze van vier smaken{!}... Ik raak Gonny kwijt, want ik knoop nogal wat gesprekken aan met deze en gene.  Ga vanaf hier aan de extra lus beginnen zoals papier zegt.  Bij een manege draaien paarden constant onvermoeibaar hun loopronden. Een paardenmolen , en dan denk ik , een paardenkermis hi-hi.  Vanaf asfaltwegske, ga ik tweesporig grasbaan in door groensingels gescheiden landerijen, eerst rietkragen,  Kom aan rivier en volg deze tot sluis/ met val, en steek deze over en loop terug hierlangs, door hoog maar al vertrapt gras.  Bos in en daar is het opletten op de rijkelijk aanwezige pijlen want door bladval is pad dat slingert nauwelijks zichtbaar.  Tja het is herfst.   Het gras poetst m'n schoenen en het gaat langs visvijvers en door laag groen , dan het Witven omheen, overstekend op weg Waalre-Veldhoven.  Dommeldal geeft een bord van Natuurpunt aan, en volgt een wildbegroeid pad tot klaphek, en volgt een pad, bijna overgroeid en niet te zien soms.   Ik waan me in een rimboe waar ik best nog met kapmes me een weg moet banen , maar supermooi die ruigte.  De Dommel houdt met me een wedloop, maar ik laat 'm , volg wel een poos zijn meandering.  Slinger me met houvast een hek langs die allen wandelaars duldt.   Dan volgt weidevee-zicht, en mag ik een klappoort door dwars over een laag gras wei.   Ik hoor dacht ik maïsoogstmachines , maar blijkt achter groene facade uitkomende een bermgrasmaaier, een reuze tractor, een grotere tor dus; met enorme graslaadcontainer achter 'm.    Gaat me te langzaam en ik passeer rap  maar omzichtig langsheen om de mastodont achter me te houden.   Zandbaan gaat over naar asfalt en dan kom ik langs een eertijds openlucht zwembad.   Grote Veldhovense industrie en ziekenhuisgebouwen , zijn zichtbaar waarlangs de weg naar Turnhout-Antwerpen verkeer raast.  Ga meer dan haaks een graspad in langs de Run-beek,  hekwerk van zwembad links en overkant beek een honderden mtrs. lange muur van maïs meters hoog.    Sloef weer door maaigras en een dikke laag populierenblad, gratis schoenenpoets, een verharde grindweg in brug beek over naar buurtschap Heers met een prachtige vrije huizenbouw omringt, temidden een driehoekige lindenbomen brink.    Pompoenen voor de huizen op planken gestapeld, aller kleur en grootten.  Ponderosa heet een woning met een schitterende heggetuin, iemand duidelijk met tuinliefde onderhouden.   Zandweg volgend naar een donker sparrenbos in.  Zie een knooppuntwandelpalenroute; {{ heb ik meteen een veel  punten opbrengend scrabbelspel-woord aangereikt voor de scrabbelaars}}..... ! Los zand banjeren weer een poos volgt een groot veld kerstbomenteelt langs.   Ga een paar maal Z-vormig hoekig pad volgen door akker en bouwlanden, weer donker sparbos in , wat later overwegend berkenbos wordt waardoor ik smalle paadjes volg onder voortdurend hoogspanningsleiding door. , die me door dennenbos naar de rust terug leidt.   De lus zit er op.   De goedvoorziene immer opgewekt personeel van de cadiwagen is er dus weer, veel vaste bedienden, en in voor een dolletje altijd.     Laat merken dat ik er weer ben.  Laat me op de banken in de schuur zakken , en zie daar is de verloren geraakte Gonny ook weer.   Die was me ver voor zo bleek uit het praatje.   Na deze rust asfaltweg ander kant op, boslaan in.   Tegenover statige getraliede poort van De Buitenjan; een jeugd-opvangcentrum, een jong berken en vervolgens overwegend jong eikenbos in,  naar weer een sparrenbos en over ATB-fietspaden.   Omzeil een enorme waterplas in bocht op bospad.   Door padderen tot ik aan omheind gebied kom waar plots een hele meute grote honden aan een hondenoppas ontsnapt,  gegrom en geblaf en of ze mooie tanden hadden weet ik niet want ik wend verschrikt mijn gezicht af, -- de omheinig me de garantie biedt,  dat mijn broekspijpen en wat meer me gespaard blijven.   Moet nu bos uit verderop, weg Steensel -Veldhoven over gaan langsaf een Golfbaan.   Een parasolzwam staat in de berm mooi te wezen.   Asfalt wordt zandweg, onder langs de weg naar A'pen-Turnhout, en geklemd tussen noordkant dorp Steensel.   Hier houdt de parkoersman ons lopers knap tussen deze beiden, een groenwand en bosstrook en veldwerk anderzijds, wat geluid van de drukke baan isoleert.  Een z.g. grafheuvel volgt met uitlegbord uit de middenbronstijd { 1850-1550 voor Chr. }.  Loop poos paralel hoogspanningsleiding door.    Er wordt volop maís ingekuild  bij een landbouwer achterom, de oogsttijd is begonnen en ik passeer prompt een geoogst wijds veld ook.   Een veld met piepers langs.   Boven me gedurig startend vliegverkeer en zie ook nog laag een Chinook -troop-helicopter scheren.   Een vrij nieuwe kapel langsdoor.   Het Haonenven langs die helaas erg meest uitgedroogd bij ligt.   Parkoersman verblijdt me op papier met de mededeling let op er volgen byzondere dieren.   Ik ben verwachtingsvol , nieuwsgierig.   Blijken tientallen jonge lama's te zijn donkere en meest lichte vachten toch.  Draai om dit met houten hekwerk weideland heen en ga een smal groenpad in een prachtige hout-groensingel , boompjes, grassen en struiken als bramenwerk doorheen.   Ben gelukkig in lange broek want doornstruiken en brandnetels rijkelijk aanwezig.   Langs boom en plantenkwekerijen allerhande, en nog wat weidelanden volgt een grindweg, en groot veld massaal witte en rose bloemenzee, prachtig om te zien.   Na even asfalt en kom ik aan rotonde begin Steensel uit.   De parkoersuitzetter stuurt ons recht door dorp op de finishplaats aan.  Viel me vanochtend op dat onze vlaamse bezoekers ruimschoots aanwezig tekenden , zo op de parkeerplaatsen te zien.   Nu was het er veel stiller... Een dijk van een tocht, voor de echte natuurliefhebber, en rustzoeker en  met grote zorg uitgestippeld en bepijld.   En een hulppersoneel dat uitstraalt er zin in te hebben, en met kempense  aanstekelijke gemoedelijkheid naar wandelaar/ gast en bezoeker.   Ze hebben voor volgend jaar weer grote plannen, n.l. andere nieuwe routes en startplaatsen, vanuit ook ander dorpen, ze willen graag wat andere routes laten verkennen, en hun al jaren volgende en kennende, twijfel ik geen moment of ik ze weer bezoeken zal.   Ik raak maar niet weg vanuit het gemeenschapshuis, en zie menigeen binnendruppelen. Oergezellig hier altijd.   Daar zorgen de medewerkers/leden wel voor.  De wandelaar voelt zich hier welkom.   Ik heb weer een schitterende wandeldag gehad hier, dat wel.   En U lezer dezes; blijven wandelen, dan zien we elkaar zeker ook wel ergens hier ter streek, nu komend weekeinde neem ik een sabatical, maar de week erna ga ik naar de hersfttocht van Olat in Someren, club en de streek daar kennende, vlak aan de weg naar Lierop, belooft dat ook een klapper.  Ach ja 'tis brabant; mijn edel brabantse land.

Houdoe! Tot ziens of lezens weer.   Peter Heesakkers

Wat de reden ook was, de bus liet het helemaal afweten , en liet me een twintig minuten wachten. De spits loopt ten einde , en ik ruil langzaam het stadse gewoel , voor de Kempense rust.   Eminence grise , Joop bemant het inschrijfburo weer,  met Hans en dame wiens naam me ontschiet nu.  Vast prik , dat ze er zijn.    Het koffieapparaat blijkt kaduuk in de zaal , en dan maar zonder een voorafje op weg gegaan.  Glas sap en twee mokken koffie thuis , bleken ook voorlopig voldoende . Het dorp is zo klein , dat al snel een verhoogd liggend maïsveld in het oog komt en langsgegaan wordt.   Balkentrap op naar gelijk niveau en gazon door, en dan de kempische velden in , met opnieuw amechtig veel maïsvelden welke elk vergezicht onttrekt.  Bos en perceeltjes groenigheid op afstand.  Het lijkt of beter ís een hondenuitlaatplek , want menig taartachtig exemplaar moet omzeilt worden , en dus het oog op de grond meest gericht blijven .  Een  anti-drollendans derhalve.   Dan de Stevertse bossen in , met zijn aankomende herfstkleuren en ook weer jong groen opkomend nog.  Plots achter me hoor ik gedraaf op het halfharde zand. Een groepje vrouwelijke ruiters , zet er even de sporen in , maar blijven toch op eerbiedige afstand kwetteren en tetteren achter me aan .  Ga na dit stuk bos asfaltweg door buurtschap Stevert , huisje , boompje , beestje , om direct na brug over de Run een graspad van kniehoog te gaan , langsaf de beek . Het gras poetst m'n schoenen , service van de natuur.  Het is opletten waar je je voeten zet want kuilen evtl. zijn door het gras aan het oog onttrokken .  Weer terug oversteek via brug een zand met smal asfaltfietspad op langs wuivende rietkragen , na een poosje opnieuw graswegje , nu langs sloot met bedenkelijke kleur van water . Lijkt olie of benzine op het water te liggen. Kan ook zijn dat dit van dode eikenbladeren is,  welke ook zo'n uitziend zuur afscheiden. Het waterpeil ligt erg hoog , en het pad is evenals het vorige erg drassig .  Jagers uitkijkhutten of stoelen boven ladders volgen . Een enorme coniferenplantage/ kwekerij. En ander tuinplanterij en geboomte. . Weide en akkers inruilen voor dicht bos met kronkelend smal pad met bomen en planten van zowat aller soort . Een beukenrij , om rand veld /bos weer via asfaltweg aan een grote schuur de rustpost te naderen.  Routeman Frans Tilborghs verzekert me met bestuurslid Jan  Sengers , dat de lus van minstens tien k.m. van hier af verkrijgbaar aan de verzorgingswagen een must is om te doen.  Warm aanbevolen en ik geloof ze zonder meer.  Even nog asfaltbochtjes en dan weer het graspad op langs weelderig struikgewas de bossen in , het is opletten , want er lijkt bijna geen pad te liggen en ik stoei me door de rimboe-achtige toestand.  Bepijling en papier helpen me. Het wordt draaien met de schouders langs takkenwerk .  En de schoenenpoetser doet zijn werk na een wegje met jonge eikenboompjes , opnieuw.  Gemene boomwortels , opgepast.  Het is dras als wat hier in dit bos en een klein gemeen nauwelijks zichtbaar beekje moet met sprong genomen worden.  Graswegje één persoons langs de Dommel volgt,  Sluis hiervan met stuw en waterval over en weer even wat modderpadderigheid.  . Ik dans de samba , of zoiets toch , korte beentjes hebben het hier pittig, weg verhardt met puinsteen , en een bijzonder oever vennenpad draait ons erlangs, een ven met alle waterplantengroei , half struikelend over boomstronken .   Groepen paddenstoelen en boleten schuiven het oog voorbij.  Wegje Veldhoven-Waalre overgaand verder , het bos weer in na stukkie fietspad.  Zandwegjes door recht op de bush-bush af van moersgewassen overwegend riet en wilgen.  Klaphekken met toegang "Dommeldal "zo zegt aanduiding .  Loop door erg hoge riet en wilgenboompjes ,  zo smal paadje ,  en struiken en opnieuw maakt het gedraai m'n schouders los . Bijna ondoordringbaar hier.   Rivier wordt eindweegs gevolgd , welke flink stroomt . Weer als een draaikonthekje en klappoort door gaat het dwars een weide met grazers door. Is de toren [kantoor] van chipmachinesfabrikant een poos dominant aanwezig.  Loopt even weg op recht op viaduct  E34/A67 , langs ontspannings en congrescentrum , en vlak voor autoweg draai ik langzaam ervan af. Langs een brede sloot flink vol water en hekwerk van centrum over gras om in modder te eindigen . Brug weer overgaand , kom ik in buurtschap Heers , met een prachtige dichte bomenrijen { linden} ,  brink.  Enorme honden blaffen me toe , maar veilig achter hoog hekwerk .  Na asfalt volgt weer zachte grond van wisselend bos en open onder mijn schoenen . Achter conferentie-centrum  met hotel , Koningshof door weer velden met bosranden volgend ,  Manège langs en tuinen van huizen , hoor ik vlak achter me een knal van e.o.a. zwaar geweer. Een jager aan het werk?  Vast en zeker , maar  zijn niet mijn vrienden.   Een zo ver als kijken , grote kerstbomenkwekerij -plantage volgt. . Dan toch maar weer het bos in wat begon met een donker oud sparrenbos , amechtig hoge jongens, verderop met gemengd bos en cross-spoor kuilenpad wat de gewrichten op de proef stelt een tijdje , weer paddenstoelen veler soort en boomzwammen .   Een hondentrainingsveld -club langsheen , om af te draaien onder een hoogspanningslijn met lagere begroeiing , struiken en bomenwerk jonge berk vooral en laaggroei van jonge boompjes.  Huppel ik al draaiend met padje mee en een bord geeft aan dat de rustpost van begin deze extra lus nadert.  Niets vermoedend van haar aanwezigheid , zie ik ineens onze medewerkster van het duo  "Gonny en Jos "Hollanders ;  Gonny zelf , de hal weer uitstappen met Marijke haar meeloopster uit Heeze.  Een kreet ontvalt me , Gon keert weerom om nog gauw even een babbel te slaan .  Het toeval wil dat ze aan een andere lus bezig zijn dus even samen lopen is er niet bij.  Marij zet 'r de schoenen in na deze onderbreking onvoorzien.  Even later kruisen beide alsnog mijn gaande route en volgt weer even een bijbabbel.  Gonny vindt het maar prachtig een mede-beneluxer zo maar middenweeks te treffen.  Opgewekt als ze is als altijd.  En enthousiaste verhalen van wandelingen voorbije tijd.  Asfalt vervolgt door een  bos , om bij jeugdcentrum en ontspannig "Buitenjan " het bos in te gaan.  De provinciale gewestweg herriet op de achtergrond .  Die ga ik verderop met een stadgenoot meegaande vanaf bijna laatste rustpost over en een golfterrein  langs , bukken voor vliegende golfballen hoeft gelukkig niet.  Weg wordt pad en gaat recht op bosstrook langs talud van E34 onderlangs  met velden en tuinbouw linkerhand, en de toren van Steensel wenkt in de verte.  Weiden , en  ook  een enorme kudde lama's diverse grootten en kleuren een weide voor alle leeftijden zo te zien , lichte , donkere tot erg donkere exemplaren bevolken de wei. Die jongsten schattig toch om te zien.  Ik blijf met maat op eerbiedige afstand , wetende dat ze flink kunnen spuwen als belangstelling niet bevalt.  Opnieuw volgen onafzienbare tuinderijenlandschappen en boom en plantenkwekerijen {plantages}. Een haakse draai brengt ons van smal naar smaller om te overgaan in een smal rommelig omsloten met bomen en struiken , graspad ,  in ganzenpas dus hier.  Een kapel huisje uit 2001 zoals de steen in de gevel zegt, wat dorpse uitbreidingen op afstand , velden in en dan volgt even wat straatwerk met rotonde , {rondpunt } voor onze zuidelijke buren/wandelvrienden.  Maatje ziet eerder een pijl dan ik en ik corrigeer mijn koers. We lopen een wagen geparkeerd voorbij , waarin languit een man ligt . Ik wordt nieuwsgierig , is dit wel goed {?}  , maar wat later zie ik zijn borstkas licht op en neer gaan . Ik grap nog ; zou ie voorlopig niet meer binnen mogen komen , of zoiets toch ? Zit onder de knoet ván.  We vervolgen gerustgesteld en komen alras aan het plein met opmerkelijk veel Belgische nummerplaten toch , waaraan het buurthuis De Höllekes {Holletjes } , zich bevind.  Ik besluit vanwege het late tijdstip maar niet meer een extra lus van 8 k.m. nog te doen want dan voel ik  het pijlophalers duo in mijn rug en dit loopt niet prettig.  Wel volgen nog ontmoetingen  met burolisten en leden  bestuurderen en medewerkers en ook binnendruppelende wandelaars gesprekjes over wat kwam , wat ging , veranderde , of bleef.  Tips suggesties etc.  Wandelaangelegenheden , dat wel . Nu eens geen politiek en maatschappelijke zaken . Ik kijk terug op een fijne wandeldag.  Helemaal De Kempen ,  in al haar rust en variatie . Natuurtocht van de bovenste plank .  Een geweldige pluim op de hoeden of mutsen , of in de haren of zo , voor alle inzet vandaag. Want dat was absoluut superbe weer bij deze club. Daarom ben ik er ook zo graag altijd.

Komend weekeinde geen gewandel van mij, de stad viert feest inclusief de grote marathon met duizenden en duizenden toeschouwers en een sfeer van jewelste , niet te missen als inwoner zeker niet. Stad en omgeving is in de ban ervan.  Het weekend  erna volgt de eerste van de reeks wintertochten van Olat , vanuit de bakermat van hun ; St. Oedenrode . Laatste weekend der maand Boxtel , zeker ook de moeite altijd waard. Misschien zien we elkaar daar ook wel of onderweg ergens slenterend, nou nee stevig in de pas toch.  Gewoon blijven wandelen dus . Tot dan , houdoe , tot ziens en anders lezens hier.

Peter Heesakkers