BeneluxWandelen.eu

Zondag 21 September 2008

De Stroboeren

Ter Rivierentocht te Deurne

Met de autoloze zondag in gedachten hadden wij het goede voornemen met het openbaar vervoer naar onze wandeltocht te reizen. Het bleef bij een voornemen. Binnen de twintig minuten stonden wij met de auto over Wommelgem op het parkeerterrein van het Rivierenhof …om vast te stellen dat ik mijn wandelschoenen vergeten was! Een reeks krachtige vloeken en veertig minuutjes later zijn we er opnieuw, deze keer in volle wandelornaat.

Het is redelijk druk in de startzaal, trappekes op, en wij gaan vrij snel van start. Stappen in het gezelschap van een buslading Franstaligen weg van de stad en de rust tegemoet. Een paar heerlijke dreven en leuke slingerpaadjes leiden ons voorbij kasteel Zwarte Arend naar de Bremweide. Pas sinds vorig jaar en dankzij de Stroboeren weten wij van het bestaan van deze groene long net achter Den Bosuil af. Plukken bos en ruime grasvelden wisselen elkaar af. Ideaal als honden uitlaatplaats en de trouwe viervoeters zijn dan ook in groten getale aanwezig, hun baasjes aanporrend tot een zondagse wandeling. Wij dartelen enkele kilometer door dit fraaie gebied. In de verte het geronk van motoren, denkelijk crossers in actie. Ruilen de Bremweide in voor een ander bosje rondom kasteel op grondgebied Wijnegem. Passeren voorlangs het befaamde shopping center en zetten koers naar onze eerste rust bij korfbalclub Deurne, aan de achterkant van de skischans en dus op een paar honderden meter van de startzaal. Wij stapten ruim gemeten 7505 meter. Doen hier een terrasje, heerlijk genietend van een weldadig herfstzonnetje. L’ été Indien op zijn best.

Het volgende bosje wisselen we snel in voor de Autolei, grondgebied Wommelgem. Onze parkoersmeester wringt zich in bochten om toch maar elke stukje natuur in zijn tocht op te nemen. Het strookje door de gelige grassen, twee kontjes hoog, randje autobaan, appreciëren wij hierbij ten zeerste. We moeten de rotonde over en onderdoor. Vervolgen onze weg langs paadjes tussen crossterrein en woonzone. Ervaren hierbij meer geluidsoverlast van een wauwelende omroeper dan van de razende machines. Het verknoeid helaas wel een beetje onze ruime wandeling langs de vijvers van Fort II, jammer. Verder weg van het kabaal kunnen we een tweede keer pauzeren in de ‘kleuterschool voor honden’ na 14315m, de Stroboeren zijn precies. IJsetripper Jakke voegt zich hier bij ons en tatert er vrolijk op los. Samen met hem vervolgen we onze weg. Het is geruime tijd straatjes lopen alvorens het Boekenbergpark te bereiken, maar dit loont wel de moeite. We zijn hier overigens allebei onbekend. Doen zowat elk laantje van het domein aan om verder te trekken langs een reeks volkstuintjes. Jakke verwondert zich over de omgevingskennis van de parkoersmeester. Toevallig haalt deze ons fietsend in en vertelt net om de hoek te wonen. Tekst en uitleg voor onze clubmakker meteen. Jakke verdwijnt op de 27 km en wij trekken alleen verder voor de volle 35km. Het fietstunneltje in Borsbeek leidt ons naar de echte stadsrand en de weilanden bij de Koude Beek. We zetten koers naar Fort III en onze derde rustpost na 20905 meter. Wij blijken hier de nummers 12 en 13 te zijn! Schandalig weinig voor deze tocht, blijkbaar verstikt door de K7 in Meerhout.

We laten het niet aan ons hart komen. Wandelen verder rond het Fort en achterom het vliegveld van Deurne. Waren we graag wat langer in het domein gebleven, de parkoersmeester kiest voor paadjes door de velden richting Borsbeek centrum. Helaas verwordt de tocht nu tot een stratenloop en zijn we wat blij een tweede keer de hondenclub te bereiken. Hebben er 27815 meter opzitten. Stappen langs korfbalclub Catba naar de autobaan en maken een lusje langs appartementsgebouwen alvorens onder de snelweg door te duiken. Het moment suprème van deze tocht is in aantocht! Lopen het Rivierenhof binnen, denkelijk het grootste en mooiste park van Antwerpen en verre omstreken. Beginnen met prachtige dreven rond grasperken. Kunnen genieten van uitzichten over meer boomsoorten dan ik er namen voor zou kunnen bedenken. Heerlijk wandelen is dit. Het Zilvermuseum is vrij toegankelijk voor de wandelaars maar wij kiezen voor een bankje in de zon. Ook hier zijn meerdere korfbalwedstrijden aan de gang. Niet voor niets de nationale ploegsport in Antwerpen.

Hebben nog ruim 3500 meter voor de boeg, zeker de mooiste van deze tocht. Het Rivieren-hof doet zijn naam nu alle eer aan. Onze parkoersmeester trekt alle registers open. Brede dreven, smalle paadjes langs beekjes en vijvers waar de bomen met hun voetjes in het water staan. Strookjes die meer weg hebben van een bos dan een park, echt alles kan je hier beleven, als het maar groen is. Eindigen doen we langs de grote vijver en het prachtige bruggetje dat ik prompt omdoop tot Pont d’Amour. Een laatste laantje, we bereiken de finish. In de zaal de Jef en Hoogstraatse Annie, even bijkletsen dus. Ja, we zijn weer eens de laatste om huiswaarts te keren, nu samen met Jo en zijn dames.

Kort samengevat was dit een tocht met twee gezichten. In de ruime omgeving van de startzaal gaven de Stroboeren een erg groen parkoers weg. De lus van de 35km was echter nogal dunnetjes, deels omdat de aangeboden natuurgebieden blijkbaar nogal ver uit elkaar lagen. Toch kunnen we spreken van een geslaagd debuut van deze tocht en zijn wij zeer te vinden voor een opvolger volgend jaar. Vooruitblikkend op volgend weekend omvat ons Plan A De Leren Tram in het Nederlandse Eijsden op zaterdag en WSP aan de Zoete Waters in Heverlee op zondag. Opnieuw twee tochten om naar uit te kijken dus.