BeneluxWandelen.eu

Tocht om de Noord

Zaterdag 26 september

Zoutkamp - Warffum

We zijn in het noorden van het land beland. Gisteren hebben wij onze inpakhut opgeslagen in Uitwierde (Delfzijl). We moeten voor vandaag dan toch nog zo’n dik half uur rijden voor wij aan de start zijn. We parkeren als het ware aan het eindpunt van onze wandeling van vandaag. Ik hoor je al denken hoe werkt dat? We melden ons vanmorgen in Warffum om van hieruit met de bus vervoert te worden naar Zoutkamp. Voor de 1ste bus vertrekt krijgen we allerlei informatie van de organisatie. Dan komt nog een bobo van de tweede kamer een toespraak houden en verklaard de wandeling voor geopend. Met het Gronings volkslied gaat het dan echt van start, hierna wachten wij geduldig tot onze bus vertrekt. Het is allemaal goed geregeld en het gaat vrij snel. Nog geen half uur later zijn wij terplekke in de gemeente De Marne en na het halen van onze startstempel voor in ons Raaisbewies (Gronings paspoort) gaat deze culturele wandeling van start. Voor de stempel moeten we door een gebouwtje lopen, waar aan de achterzijde de route begint. We lopen door wat smalle straatjes van Zoutkamp komen dan bijna weer bij de ‘stempel’ uit en gaan dan het fietspad op langs een N-weg. We verlaten de plaats volgen de grote weg tot de 1ste afslag. We lopen nu op een fietspad verder richting het volgende dorp. We zien een ophaalbruggetje met nog een streepje van de opkomende zon op de achtergrond. Net voor we het dorp binnen lopen worden we verwelkomd door een dorpsomroeper. Het thema van dit jaar is dan ook “door de eeuwen van Groningen”. Het dorp Ulrum staat volledig in het teken van dominee Cock en zijn tegenstander Steenstra. Langs de kerk (±1225) die bezichtigd kan worden. Zoals normaal hangen wij de toerist uit wat bij deze wandeling de bedoeling is. Normaal gesproken zij we bijna altijd alleen als we een kerk/kapel inlopen, maar nu was het nog drukker in de kerk dan met een hoog mis. We lopen verder, komen nog diverse borden tegen met het verhaal van de strijdende lieden. Ook komen ons mensen in kledderdracht tegemoet gelopen. We gaan een parkje in waar een ouderwets gekleed echtpaar op een tekening werd vastgelegd. Weer een stukje verder lijkt de tijd opnieuw te hebben stilgestaan. Een paar meisjes gehuld in kledderdracht met klompen op ouderwetse stelten. We lopen langzaam aan het dorp weer uit en gaan op weg naar de volgende plaats. We lopen Leens binnen en moeten meteen linksaf slaan. We lopen een erf op en een tuin in. Via de stal lopen we de binnentuin in waar eventueel gerust kan worden. Door de achterdeur van Villa Oosterhouw naar binnen en weer via de voordeur naar buiten! Door de voortuin en op nog geen 10 meter van de heenweg verder de route op. Het dorp in en langs de kerk en over het oude kerkhof vervolgen wij onze weg. Op zo’n kleine 10 km lassen wij een pauze in. We lopen hierna de plaats weer uit en gaan naar de insectenwereld. Dit is een soort dierentuin(tje) waar wij via de achterkant binnen komen. Langs de kooi met een mooie fotogenieke oehoe, en langs de (nooit eerder gezien) neusbeertjes. Via de voorkant verlaten wij weer deze insectenwereld. Nu komen we op een twijfelachtig punt. We zien in de verte wandelaars lopen maar toch hebben wij het idee dat dit niet goed is. En zo klopt het ook. Iemand van uit deze omgeving weet dat we de weg nog een stuk moeten volgen om aan onze volgende stempelpost te komen. Bij deze stempelpost treffen we Martha de Heus met haar zus Toos. We lopen een stukje met hen samen verder tot bij Borg Verhildersum. Hier mag je een kijkje binnen in het huis nemen. De route vervolgt door de tuin en dan weer het wandelpad waar we net vanaf kwamen. Hier komen ons wandelaars tegemoet gelopen die vanaf de insectenwereld verkeerd zijn gegaan. Zij lopen hier omdat ze hun stempel voor in het Raaisbewies nog moeten halen. Hierbij lopen ook paar bekende zoals Quirinus en Henny. We vervolgen onze route gaan d.m.v. een tunneltje onder de N-weg door en komen tot de ontdekking dat we ruim een half uur al weg zijn van de Borg en nu weer op dezelfde hoogte zijn! Hoezo we slingeren een beetje heen en weer? Net voor het volgende plaatsje slaan we af om bij een boerderij een garnalensnackje te krijgen. We lopen hierna dan toch Wehe Den Hoorn in. Over een fietspad tot aan de verharde weg. We gaan nu richting de achterkant van een gebouw waar we in de boot worden genomen. Hier werden de wandelaars een stuk van ongeveer 500m met een marenboot vervoert. Na het verlaten van de boot gaan we het dorp weer uit. Op een bankje langs de kant zitten Margriet en Tineke waar we even een praatje mee maken. Langs het gemaal Abelstok en Mensingeweer in. Hier zijn wij al 2 maal eerder geweest. Niet dat wij dat zo goed kunnen herinneren maar het Pieterpad kruist hier het Wadden en Wierdenpad dat wij in een grijsverleden al eens hebben gelopen. Over een fietspad met een mooi zicht op de molen. Langs en over het water tot de molen. Hier kon weer gerust, maar ook de molen bekeken worden. Dit deden wij uiteraard! Na ons bezoek gaat het snel weer het dorp uit en Eenrum in. We gaan een park in waar allerlei verschillende soorten bomen staan. We hebben nu 20 km gehad en nemen in het midden van het park plaats op een picknickbank. Het is somber weer maar niet koud dus ideaal om nog buiten te rusten. Het is de bedoeling in dit park om een rondje te lopen want je verlaat het park weer op dezelfde plek. Het is dan ook een heel leuk gezicht als opeens van 2 kanten wandelaars aan komen lopen. Na ons parkavontuur gaan we over verschillende schelpenpaadjes verder. We gaan richting de molen (stempelpost) waar een santi koor de wandelaars toe zingt. Ook deze molen is te bekijken maar dit doen wij niet. NIET? Nee, we gaan ernaast naar het mosterdmuseum. Een stukje contra en dan door een aardewerkplaats (De Volharding) en via de winkel weer naar buiten. We lopen nu een andere gemeente in n.l. Winsum. Hier slaan we af terwijl dit niet op de beschrijving staat. We lopen een boerenerf op en mogen uit een grote kist een appel pakken. Via de appel- en perenbomen gaat het weer terug naar de verharde weg van eerder. We lopen opnieuw een dorp binnen. Dat is nu Saaxumhuizen waar het Warffums mannenkoor bij de kerk (gebouwd in de 13de eeuw) de wandelaars verwelkomd. Ook bij deze kerk nemen wij even een kijkje binnen. Het valt ons op dat bijna alle kerken hier hun oorspronkelijke functie hebben verloren. We verlaten het dorp en gaan richting het maïsdoolhof. Tussen de maïsvelden door waar allerlei kreten uit kwamen van de mensen die in het doolhof zaten. Over een boerenerf en een voorrangsweg oversteken. We lopen nu Den Andel in waar weer van alles te beleven valt. Bij het kerkje komen we Martha en Toos weer tegen. net voor de molen ploffen we ff neer want van al dat kijken, slenteren en wandelen wordt je toch wel moe. En als we dit dorp weer hebben verlaten komen we langs een bekend huisje. Nou, ja, bekend, eigenlijk alleen bij de mensen die wel eens Brinta hebben gegeten. We passeren n.l. het huisje dat vroeger afgebeeld stond op de Brinta verpakking. We lopen nu met Margriet en Tineke. Wie is er niet groot mee geworden zegt Theo nog. Tineke kan ons wat meer over dit alles vertellen omdat haar man vroeger bij de Brinta heeft gewerkt. De grote weg over en weer een andere gemeente in, Eemsmond. We lopen Breede binnen en lopen richting de kerk. We krijgen een stukje worst aangeboden en komen in het land van Marten Toonder de geestelijk vader van Heer Bommel. In de kerk hingen schilderijen van div. kunstenaars, zo mooi gemaakt dat het net foto’s leken. We lopen over het fietspad parallel aan de N-weg tot in Warffum. Hier werden we opnieuw aangeroepen door een dorpsomroeper. Nu nog 2 km door het dorp, waar we door de garage van de pastorie lopen en de tuin doorkruisen. Hierna nog even door het openluchtmuseum waar je mocht rondkijken. Nog een paar straten en we komen uit op de finish in Op Roakeldaishal. Hier stempelen we ons Raaisbewies dat we morgen weer nodig hebben. We gaan vervolgens in de rij staan voor onze kop erwtensoep. Deze wandeldag van 36 km is ons uitermate goed bevallen. Veel gezien en cultuur opgesnoven. We praten nog wat na met Tineke, margriet, Quirinus en Henny en wandelmaten.

Zondag 27 september

Warffum – Delfzijl

Vandaag moeten we naar Delfzijl om met de bus naar Warffum te worden vervoert. Vandaag hebben we een langer traject dan gisteren n.l. 44 km. Een stukje contra van gisteren om dan de route te verlaten. Het spoor over en een stuk erlangs. We volgen een fietspad richting Usquert waar we uiteindelijk niet zullen komen. Langs de afvalberg en het fietspad blijven volgen. Het is mistig en vrij koud maar zoals de zon erdoor probeert te komen levert dat natuurlijk weer mooie plaatjes op. We lopen Rottum in waar nog haastig een spandoek wordt neer gezet. Door het dorphuis heen en langs de kerk, die we even aandoen. We vervolgen de route en komen in Kantens waar we door de molen heen moeten lopen. Uiteraard is deze weer te bekijken. Nou vooruit snel dan even naar boven. Vanaf boven gezien had je een mooi zicht op de kerk. Het pad langs het water volgen waar de schandpaal staat. In het dorpshuis gaan we wat opwarmen. Hier zingt een dameskoor Groningse liedjes wat erg veel op Limburgs lijkt. Verder over verschillende wandelpaden en al gauw het volgende dorp in, Toornwerd wat bij de gem. Loppersum hoort. Bij Borg Ewsum is de stempelpost. Als we weglopen zien we aan de andere kant van de bomenrij waar wij lopen ook wandelaars lopen. We lopen alweer het volgende plaatsje in dat is nu Middelstum. Hier staat een enorm verzorgingshuis, wat mij natuurlijk opvalt aangezien ik zelf ook in een verzorgingshuis (dat ook in een dorp ligt) werk. Zouden hier alle oudere uit de omgeving naartoe trekken denk je dan. Een (gemaakt) oud mannetje komt ons zwaaiend met zijn stok tegemoet. We passeren de bomenrij van Borg Ewsum (waar wij eerder de wandelaars zagen) We komen nu Huizinge binnen waar we een smal kerkpad ingaan. De kerk zou pas om 11u open zijn maar bleek al eerder open te zijn dus je raad het al, naar binnen. Een paar straten en we zijn het dorp alweer uit en gaan op weg voor het volgende naambord. We komen na zo’n 3 km Westeremden binnen. Hier stond bij iemand in de voortuin oud Hollands snoepgoed voor de wandelaars klaar. Over het kerkhof van de Andreaskerk gaat de route verder. Wij echter gingen bij het picknickbankje op het kerkhof even rusten. Het was geen eeuwige rust want we lagen er niet bij. Na het verlaten van het kerkhof gaat het naar een theeschenkerij. Hier moeten we door de tuin en over een steigerbruggetje speciaal voor de wandelaars gemaakt. Het gaat stilaan naar Loppersum. Ook nu weer een omroeper, alleen deze is stil omdat hij aan het eten is. Omdat Theo een hand bij zijn oor houdt en doet alsof hij slecht hoort begint de omroeper zijn betoog. We wachten tot hij is uitgesproken en gaan dan naar de molen waar we doorheen moeten lopen. Het gaat richting de kerk waar wij opnieuw doorheen lopen. In de kerk moeten we zelfs pijlen volgen! Ook hangt hier een haarvlecht met een mysterieus achtergrondje. Er gaan 3 verhalen rond. 1; het zou zijn van een vrouw uit de middeleeuwen genaamd Teta die na het overlijden van haar man en zoontje het klooster inging. 2; het zou gaan om een vrouw met een enorme haardos die haar vlecht geschonken heeft om als reliek in de kerk te hangen. 3; dat het een haarlok is van de heilige Catharina aan wie de aan de noordzijde van de kerk een altaar was gewijd. Dus zoek maar uit en dat allemaal voor een haarvlecht. Buiten gekomen is dan weer een stempelpost. We komen Carola 1985 tegen die we vanmorgen bij het vertrek al even zagen. Even omlopen om het naambord van Loppersum op de foto te zetten en dan de route weer vervolgen. We lopen Eenum binnen, een klein dorpje met 130 inwoners. Ook nu wordt het kerkje dat overigens erg sober van binnen was aangedaan. Eventjes een sanitaire stop in de kerk, jawel een kerk met toilet! Buiten ziet Theo net wat op een grafsteen staan wat wel een beetje toepasselijk is bij de wandeling. Er staat n.l. “sta, wandelaar en lees; wiens overschot hier zij, en denk er aan dit lot: treft ook vroeg of laat ook mij” We verlaten Eenum en komen op de hoogste Wierde van Groningen. Dat is op, let op, 5,30 boven NAP. Het gaat weer naar het volgende dorp Leermens waar opnieuw de route door de kerk gaat. Hierna lopen we het dorp uit en langs de gaswinning. We lopen verder over verkeersarme wegen naar het gehucht Arwerd wat bij de gemeente Delfzijl hoort. Een paar 100m verder lopen we Krewerd in waar bij het dorpshuis nog een stempelpost is. Nu nog zo’n kleine 10 km te gaan. Over een smal fietspad gaat het verder tot de verharde weg. Hier lopen we de gemeente Appingedam binnen. Bij een boerderij krijgen we van een boerenjongetje een magneetmemo aangeboden. Hierna gaat het over een pontonboot naar de andere kant van kanaal. Op de volgende boerderij krijgen we een pakje drinken aangeboden. Ook kun je hier wat rond kijken. In de stal hing een bordje, ach kijk maar naar de foto’s dan weet je meteen wat erop stond! (hihi) We vervolgen de weg weer en gaan onder een tunneltje van een N-weg door. We komen nu in de gemeente Delfzijl terug en lopen Marsum in. Het is druk bij het kerkje waar zojuist een concert is afgelopen. Even kijken maar het is niet echt de moeite waard. Het is de minst mooie kerk die we deze dagen hebben gezien. We vervolgen de weg en krijgen nogmaals een stukje worst aangeboden door een paar dames gehuld in monnikenpij. Dan vervolgen wij de weg over een betonpad tot aan de verharde weg die ons tot Uitwierde voert. Ja je raadt het al we komen langs onze inpakhut die mooi staat te drogen in het zonnetje. We lopen Delfzijl in en gaan onder de verbindingsweg door. Langs de zeedijk wordt voor ons over de zeedijk. Als we dan al van zover komen willen we ook even de zee zien. Eigenlijk moeten we nog door het zeeaquarium maar omdat we daarvoor weer van de dijk moeten en wij het al laat vinden slaan we dat over en gokken op een ander jaar omdat te doen. We hebben tenslotte al veel gezien deze 2 dagen. Met een boog rond de finish en dan zijn we er. Bij binnenkomst kreeg men nog een borreltje (met of zonder alcohol). We melden ons af en krijgen een handdoek van de provincie Groningen aangeboden. Dan wordt ons pronkjewail (medaille) omgehangen en gaan we richting het buffet. Er kon gekozen worden uit hutspot, zuurkool en boerenkool met of zonder worst/jus. Na lekker gegeten te hebben gaat het terug naar Uitwierde om onze inpakhut in te laden en aan onze lange terugreis te beginnen. Een geweldige ervaring zeker leuk om nogmaals te doen alleen blijven we dan toch maar een nachtje langer!

 http://s412.photobucket.com/albums/pp206/hennietheo2008/2...