BeneluxWandelen.eu

Mijn voornemen lag er al een tijdje , na mijn eerdere ervaringen . En los ik mijn belofte in aan deze club in vandaag . Nu niet vanuit Haelen , maar het naburige Roggel . Voorjaarstocht zo is de tocht genaamd , en de eerste tekenen van de naderende lente mocht ik al waarnemen vandaag onderweg . Kijk rond en luister , en ja dat zijn de eerste lentebodes als uitbottende knoppen en wilgenkatjes en krokussen in de tuin . De trein , een I.C. -er is opvallend lang vandaag navenant de spaarzame instappers ….. Waarom men op meer passagiers rekende zou pas in de namiddag bij de terugreis blijken . In iets meer dan een half uur bereik ik Roermond gelegen in midden Limburg aan de Maas en niet ver van de Duitse grens . Het busstation is praktisch leeg op dit vroege uur en na wat buspalen langs gelopen te zijn om de diensten te lezen , zie ik er twee bussen staan met totaal andere bestemming , aangeduid , en besluit ik het aan de chauffeuse te vragen . Het treft , het opschrift klopt niet maar dit is de bus naar Roggel , dus verandert ze de bestemming stante pede . Roggel is enigszins noordelijk van Roermond gesitueerd in het Leudal . Zo kan ik nog zelfs een half uur eerder mee , dan gepland . De chauffeuse weet exact waar ik uit moet stappen , wat klopt met mijn info . Echter ; ik kies prompt de verkeerde richting bij de halte en een ingebouwd kompas zei me dat ik juist de andere richting op aan moet . Ik bereid me voor op een stevige wandeling naar het vertekpunt , maar al gauw zie ik groepjes wandelaars tegemoet komen en van de weg afdraaien , de paden op de lanen in . Het is levendig druk rondom het gebouw "Roos en bloei " , aan de Berkenlaan , van de kantine van de plaatselijke handboogschutvereniging , alsook daarbinnen . Moet weer wennen aan de Limburgse tongval alom , dat enigszins zangerig klinkt . De route-aanduidingen buitendeurs , laat niets aan duidelijkheid te wensen over en zonder beschrijving trek ik me op gang . Toch presteren het enkelen de verkeerde kant op te gaan ….. . Even dorpsuitvalsweg langs om al na een kleine honderd meter een pad op te gaan door een rivierdalletje van de Tungelroyse beek . Licht golvend landschap met akkers vooraf door , en door ruig begroeid gebied . gaat het wandelpad van bosgebied De Mussenhoek in . Een gemengd bos van spar , eik beuk en plassen met wilgen bomen en ondergroei van struikgewas allerlei , braambesstruik en ander pikkergedoe . Het wisselt af met stukken heideveld . Hm , smaakt naar meer vandaag al . Wandelen is naast ontmoeten met natuur , ook ontmoeten van bekenden of nieuwe kennismaking met andere wandelliefhebbers , . Je komt gemakkelijk in gesprek met deze en gene , en ik bemerk al gauw iemand met mijn streektongval , en er ontspint zich al meteen een gesprek over wandelen , aangelegenheden , plannen , info van ervaringen elders , en zo ontmoet ik Marcel Cuinen uit Helmond , die ook niet onbeslagen ten ijs lijkt te komen . We horen vandaag opvallend veel spechten kloppen , en aarzelend vogelgepiep . Een kraai overstemt ze . Sparrenbos en velden wisselen af , en al meteen is duidelijk dat de parkoersman der club trots zijn omgeving aan de wandelgasten wil tonen , en hij slaagt cum laude . Het Leudal zien we , nu en dan valleitjes . De eerste wilgenkatjes komen al uit de knop , en het is genieten van stroompjes en bospartijen veler aard , en schakering . Zaagsellijnen op zijpaden geven aan daar niet in te gaan en de paden te vervolgen . Moet nog diep door een droge sloot , en Marcel die voor het grotere werk gaat splitst hier met me na aangename kout . Fietsasfaltpadje over en weer bos met lichte stijging , dient zich temidden van moeder natuur de rustpost aan in een kampeercentrum vrijblijvend . Ik zei het al eerder , wandelen zit soms vol verrassende ontmoetingen en jawel een oude lagere school-kameraad tekent ook present , en later na erg lange tijd Sittardse Ans C. die al rond 40 jaren wandelen op haar palmares heeft staan . Dat is bijbebbelen natuurlijk en de nieuwtjes van wandelwelzijn van deze en gene uitwisselen . Voor je het weet tikt de klok door en vort gaat het weer . Zelfs Marcel meldt zich terug na onze splitsing van zijn extra lus , die niet zo lang bleek en even later vervolgen we gezamenlijk de zelfde route . weer af en ga bos door , en kom later in Haelen . Niet lang , dat begreep parkoersman goed en laat ons een kasseienweg bewandelen waar ik even terugdroom in de tijd . En ziedaar de eertijds beruchte Napoleonsbaan langs met knoestige eiken , dit zou een van de reisroutes van de roemruchte franse veldheer en zijn legers zijn geweest , vandaar dus … We gaan spoorweg over en even nu volgt veldwerk en vooral de grote aspergebedden-velden liggen al groeiklaar er bij . Vooral midden -limburg heeft een naam en faam op deze teelt hoog te houden . Omgeploegde akkers waar vaak enorme kluiten klei of zand nog op liggen . Komen nog langs een enorm houtbewerkings en opslagbedrijf . Gaan na een poos toch weer middels een tunneltje anno 2003 onder de spoorlijn door terug het geborgenheid gevend bos in . Na de Haelense beek over te gaan . Een enorm ven te velde ligt een tijd lang ter linkerzijde , en dan bereiken we opnieuw het vrije kampeergebied . Ben juist de drempel over en een kreet van herkenning hoor ik , Jaap en Tilly uit omgeving Arnhem . Ook wij delen wandelgeschiedenis sinds erg lange tijd . Van de verbazing bekomen mekkeren we erop los . We ontmoeten onderweg nogal eens het bord Stiltegebied , behoeft geen uitleg . Het gaat nu en dan lichtjes stijgend en onder ons slingert in een dal de meanderende beek met naar mijn gevoel beverburchten erin . In mogelijk de Leu of Loo-beek {?} . We zagen onderweg nogal een stroompjes met namen . Bij een afslag herken ik een stukje vanaf het parkoers de St. Ursula -watermolen . Jaap en Til zijn nu bij me , en Jaap maakt een ongelukkige val over een gemeen uitstekend stukje boomstam onder oud herfstblad gelegen . Trek hem mee omhoog met mijn toch nog pijnlijke rug , en het lukt . Onder licht protest van mijn rug . Zij lopen de 30 , en J. zag in de rustzaal dat hun afstand nog 10 k.m. gaans was en de mijne 7 . Ik besluit meteen op hun route mee te gaan want die drie k.m. meer ……? . We kruisen vandaag ook diverse malen beekbrugjes , en zo ook nu weer en een splitsing doet me besluiten die te negeren om met hun mee op te lopen . Een tijdlang geen pijlen meer te zien en omdat we geen beschrijving hebben , besluiten we te vervolgen tót ….. Dan komen ons drie duitsers tegemoet gelopen waarvan ik Claus , 41 maal al Nijmeegse Vierdaagse , herken , en ze weten ons te verzekeren , dat ze al zo ver gelopen waren en maar steeds geen pijl meer zagen , ook niet waar deze zonder meer verwacht mag worden . We gaan terug naar laatste aanduiding , en besluiten op die splitsing waar we of ik dan rechtdoor ging i.p.v. linksaf , dan maar de andere route te volgen . Even nog bedacht ik : Zouden we door Jaaps sigarenrookwolken , een pijl niet hebben zien hangen , en daar juist zo'n wolk omheen hing ?..... Want J. paft graag een sigaar onderweg . We lopen door bos verder met veel ondergroei en oude bruine varens , weer een beekdal langs , De natuur mag hier duidelijk , haar ding doen , zo blijkt telkens onderweg , bereiken we de weg van Haelen naar Roggel . Steken over naar en op fietspad en parkoersman laat ons weer niet in de steek , want na de brug over de Roggelse-beek mogen wij sappelaars , waar even meekronkelen met deze , door weer een dalletje over oud bladpad en struikgewas van braambes en meer van wat . . Klimmen dit dal weer uit en dan zijn we aan de sportvelden van dorp Roggel , en dan weten we vooruit met de geit de finish wacht . Nog eerder dan verwacht volgt na een ruime draai het schutterijgebouw . De omliggende parkeerplaatsen zijn al tamelijk leeg geworden .. In de zaal is het na afmelden nog gezellig samenzijn en tot verrassing ; ja wandelen zit vol verrassingen , zei ik al : duiken daar vlakbij Schiphol Hoofddorp wonende Emmy en haar secondant uit het Utrechtse op . Een lange reis naar het gemoedelijke zuiden ondernomen toch . De deelnemerslijst in de zaal vertelt dat 929 liefhebbers opgekomen waren , ondanks koud , grauw weer met regendreiging , maar de miezer die we onderweg voelden was verwaarloosbaar . Toen we huiswaarts willende onze neus buiten staken was de lucht wel behoorlijk lek een poos . En om stoffigheid te vermijden was O.L. Hr. Ferm gaan sproeien alsnog . Gedrieën stappen we de bus in naar " Remunj "- Roermond dus , want veel Limburgse bebouwde kom grens borden hebben naast nederlands ook namen daaronder in limburgs dialect . Kennen we ook van de prov. Friesland . Al gauw bereiken we het treinstation en zijn ruim op tijd voor de trein en die komt vast , want de rails blijken al klaar te liggen ….. Er liggen trouwens veel rails maar of er ook zoveel treinen zullen komen ?..... Als de I.C. binnenrolt zien we de trein als in de spitsuren overvol zitten en erg velen moeten zelfs staan ….. Wasdannu !? . Blijkt dat vanwege een of andere boekenactie het vandaag vrij reizen was bij tonen van een voor het evenement aangekocht boek . Gratis reizen . Ja dan komen ze wel de Ollanders . Ik zwaai Emmy en compaan nog uit na uitstap bij vertrek en vervolg mijn weg naar huis . Ik kijk terug op een geweldig geslaagde wandeling en dag een regelrechte echte natuurtocht . Ik heb nu alweer beloofd dat ik zeker hier weer terugkom . Geen twijfel mogelijk . Houd jullie parkoers man maar ook overige leden maar in ere . Met dank aan club en helpers , die nijvere bijen , die dat voor ons wandelaars , vrijwillig , mogelijk maken .

Peter Heesakkers

Zondag 21 juni 2009

Jubileumwandeling NWB

Roggel

Vandaag is de Limburgse tak van de Nederlandse wandelbond aan de beurt wat betekent dat het voor ons kortbij huis is. Helaas word het dan weer erg bekend. Maar ja, we hebben nu eenmaal gezegd dat we voor de hele serie gaan dus moeten we vandaag maar door de zure appel heen bijten. We vertrekken gelijk met Loek en zijn vrouwtje (Belfeld), en nemen na zo’n km afscheidt omdat de 40 km eraf gaat. Hier kwamen we erachter dat de 42 km zoals vermeld op de folders en in de boekjes 40 km was. We lopen parallel aan de andere afstanden en draaien in het bos pas echt van hun weg. We lopen nu door het Leudal. We gaan over wildroosters heen en komen in het gebied dat begraasd wordt door paarden. Men moet altijd minimaal 25m bij deze dieren vandaan blijven maar uiteraard houden de paarden zich hier niet aan. Ze staan midden op het wandelpad te eten. We lopen het gebied uit en komen langs de St. Rochus kapel. We draaien terug richting en door Roggel heen. Met een bocht om, komen we bij de finish uit. Nee we hebben nu nog geen 40 km afgelegd maar ongeveer 10 km en hebben dus bij de finish onze 1ste rust. Nog voor we de deur binnen zijn worden we aangesproken door mensen die ook bij de 4 daagse van ’t Gooi zijn geweest. Daarna komen we nog wandelaars van de w.s.v. Voorwaarts Heerlen tegen. Na het controle stempeltje zien we dan ook nog de Gondeliers uit Hardinxveld Giessendam. We vertrekken weer en na een tijdje merken dat we helemaal zijn vergeten te rusten. Bovendien regent het nu dus een bankje pakken wordt ook wat moeilijker. We lopen weer door het bos van het Leudal. Als bij de splitsing met de 6 km wij het bos verlaten valt ons oog op een bushokje. Wij maken hier dankbaar gebruik van. Niet lang nadat wij zijn gaan zitten houdt het op met zachtjes regenen. Wij zijn dus geen minuut te vroeg gaan zitten. De Gondeliers komen volledig vermomd voorbij. De reacties van de verschillende wandelaars is erg leuk. Net voor de splitsing met de 10 km passeren we het Leudal museum met monument. Hier zijn, in het Leudal, tussen 1940 en 1945, 687 van 11 nationaliteiten omgekomen. Hier is ook de ruïne van de Elisabethmolen. We passeren de Tungelroysebeek waarna wij eventjes verder met de rolstoelafstand afscheid nemen. We gaan weer het bos in. Het is weer droog en de druppels die vallen komen van de bomen. In dit stuk van het bos zijn nieuwe informatiebordjes geplaatst. We lopen al slingerend langs de Leubeek. We lopen Nunhem (gem. Leudal) binnen waar de rust is. Het is ons te druk dus lopen we door. We kruisen de route waar we later nog terug komen en zien daar Peter uit Eindhoven. Langs het St. Servatius beeld en opnieuw het Leudal in. Aan de rand van het bos staat een picknickbank lekker in het zonnetje dus daar gaan we even rusten. We komen nu op wat smallere paadjes te lopen dat we wel leuk vinden. Maar ondanks dit hangt het Leudal ons al aardig de keel uit. Even verlaten wij het bos om via een veldweg Neer (gem. Leudal) binnen te lopen. langs de mooie kapel “onze lieve vrouwe in het sant” lopen we Neer uit. Neer is tevens dit jaar het middelpunt van het O.L.S. (Oud Limburgs Schuttersfeest). Door een strookje bos en over de verharde weg naar de N273. Over het fietspad langs de N273 en een fietspad op dat wegdraait van deze rijksweg. We komen via dit fietspad weer in Nunhem uit bij de rust. Vrij snel na deze rust gaat het opnieuw het bos en dus het Leudal in. We crossen hier wat doorheen als Jo bij ons komt lopen. Bij de Leudalwatermolen raken we hem echter weer kwijt omdat wij wat foto’s maken. We blijven in het bos tot vlak voor Roggel. Toch lopen wij niet meteen Roggel binnen maar lopen nog door een streepje bos en een groen singel achter Roggel langs. We pikken de rolstoelafstand op en komen dan bij de finish aan. Op zich een mooie wandeling maar omdat wij dit gebied al vaker hebben bezocht begon het op een gegeven moment saai te worden. En bovendien zijn we vorig jaar september ook (w.s.v. Haelen) in dit gebied (Roggel e.o.) geweest.

http://s412.photobucket.com/albums/pp206/hennietheo2008/2...

Zondag 7 september 2008

Najaarstocht

Wandellust Haelen

Meteen bij de start treffen we de Belg weer die gisteren en vorige week verkeerd heeft gelopen en zijn benieuwd hoe hij het er vandaag afbrengt. Meteen bij de start is de splitsing en gaat de 40 km alleen op pad. We zullen een rondje van ongeveer 10 km maken om dan op de start de rust te hebben. Dit vinden de meeste wandelaars, en wij dus ook, heel vervelend. We lopen langs de kerk weg en gaan het park van Haelen in. We gaan via de fietstunnel naar de andere kant van de Napoleonsbaan (N273). Het gaat richting Buggenum (Leudal) maar slaan kort ervoor af om even later wel Buggenum in te gaan. Hier lopen we langs aardig wat oude gebouwen en de st. Aldegundiskerk. Bij de kerk waren de waterstanden van 1993 en 1995 aangeven. Een stukje verder hof Malborgh of Waegenmanshof, een boerderij van het hoftype bekend sinds 1470. Hiernaast ligt een kasteeltje uit begin 19e eeuw. We lopen het veld in en draaien weer Buggenum in. Op de hoek van de Kapelstraat staat een mooi oud kapelletje dat helaas niet open was en ook niet voorzien was van een bordje zodat er weinig van bekend kan worden gemaakt. We steken de N273 weer over lopen Haelen in en ook weer uit! We gaan eerst nog langs de kerk (mooi van binnen) van Nunhem (Leudal). Het gaat nu wel op Haelen aan het zij met de kortste omweg. Er komt van rechts een wandelaar erbij dus waarschijnlijk lopen we op het einde hier weer. Het 1ste rondje is ons reuze meegevallen maar was zeker meer dan 10 km. Nu hing er een afstanden kaartje op en de 40 km zou om de 10,0 rust hebben. Dat hielden we echt voor een gerucht want 1 keer exact 10 km oké, maar 4 x 10,0 nee dat geloof ik niet! Nu gaat het richting het Leudal wat op zich wel een mooi gebied is. We gaan over een stukje heide en door het bos. We passeren een wildrooster waar volgens de borden paarden moeten rondlopen. We lopen alweer bijna 2 uur als we op de rust in Roggel aan komen. Hier treffen we het rode gevaar die ook voor de 1ste keer op deze rust is. We lopen gezamenlijk weg, kletsten wat bij en dan gaat het gevaar er als een haasje vandoor. We komen in Heythuysen aan waar het finaal misgaat. De laatste pijl die we zagen stond linksaf wat wij ook gedaan hadden. Alleen wij bevinden ons op een fietspad en zien niets meer. We besluiten de 1ste beste mogelijkheid naar links te gaan en komen per toeval, bij de st. Rochus kapel, van de andere kant weer op de route uit. We komen na wat door het bos gelopen te hebben weer uit bij een wildrooster. Het is hetzelfde gebied van de paarden maar dan een stukje hogerop. Via een klaphekje verlaten we het terrein en moeten maar liefst zo’n 3 km hetzelfde lopen, als de heenweg, tot de rust! Dit had echt anders gekund want er zijn genoeg wegen die tot deze rust leiden. De laatste 10 km moeten we weer grotendeels door het Leudal afleggen. We hebben nu inmiddels zoveel door dit gebied gelopen dat het begint te vervelen. Ook de kilometers zijn voor ons gevoel aan de erg lange kant. We komen uit bij de terugweg van ons 1ste rondje en besluiten die 1,5 km dubbel niet meer te lopen maar gaan via de rechtstreekse weg terug naar de finish.