BeneluxWandelen.eu

Zaterdag 16 februari 2008

wsv Baasrode

4de Winterwandeling in Vlassenbroek

Naar het einde van de week toe begint Linda terug te sukkelen met de rug. Het gaat van kwaad naar erger maar de 50km van Baasrode zit in het koppeke …en dan zit ie nergens anders! We vertrekken dus met een klein hartje naar de Scheldegemeente. Worden onderweg bijna van de baan gereden door een chauffeur die duidelijk nog nooit van richtingaanwijzers heeft gehoord. Toch komen we veilig en wel aan en parkeren op het plein zo’n 200 meter van de start. Hier geen kermistoestanden dit jaar, karnaval is al voorbij. Het is redelijk druk in het schoolzaaltje, we zijn nummers 163 en 164 voor de 50km. We krijgen voor onze 6€ inschrijfgeld een aantal bonnetjes en straks een t-shirt, spotgoedkoop dus, deze tocht. Een reuzengrote parkoerstekening toont hetzelfde beeld als twee jaar geleden maar dan met veel meer wandelen langs de Schelde, wordt dit de ultieme Scheldetocht ?

Na een babbeltje met de Cois van Aartselaar steken we van wal. Lopen door de straten van het nog slapende dorp recht naar de Scheldedijk. Terwijl we stroomafwaarts wandelen aan Oostvlaamse kant kunnen we genieten van een stralende zonsopgang bij de kerktoren van vermoedelijk Opdorp. Ons wandelpad meandert met de stroom mee tussen de beemden door. Een paar rivierboten varen ons traag en vrijwel geluidloos voorbij. Ter afwisseling duiken we even de weilanden in, kuierend over een breed pad afgezoomd met hoog, geel riet. We stappen naar kunstenaarsdorpje Vlassenbroek voor de eerste rust en een gratis kopje koffie.

Bij het prachtige kerkje en een paar leuke vissershuisjes mogen we terug de dijk op. Zetten nu koers richting Dendermonde. Randje stad ontdekken we de eerste in bloei staande paasbloemen, midden februari nota bene! De Jef haalt ons in, jacht makend op maatje Tony. We stappen keuvelend samen naar de tweede rust in Grembergen. Hij loopt meteen door, wij houden halt, Linda’s getergde rug wat rust gunnend. Het valt haar duidelijk niet mee, maar stoppen staat vandaag niet in de woordenboek. Traditiegetrouw duiken we nu het Grembergse Broek in. Genieten van de prachtige dreef langs een gracht, randje drukke steenweg Dendermonde – St-Niklaas. Alle visvijvers zijn hier overspannen met roodwitte linten, vermoedelijk om reigers af te schrikken. Of het helpt betwijfelen wij. Steken de baan over en keren langs de weilanden aan de overkant terug. De 20km loopt terug naar Grembergen, wij stappen richting Moerzeke. Bereiken het dorp langs een afgesneden en ommuurde Schelde arm. Het bruin café Schelderoute naast de kerk is rust drie. We krijgen er een versnapering die we opbergen voor later. De boterhammen worden aangesproken.

Vanaf Moerzeke gaat het richting kasteel met slotgracht en domein Karmel, ik vermoed een bezinningscentrum met merkwaardig kerkgebouw, verscholen in het groen. Voorbij de waterkeringmuur uit vroegere tijden stappen we het Groot Broek binnen. Het is hier dijkjes lopen in wel erg stil gebied. Eens boven op de Scheldedijk krijgen we prachtige uitzichten over de dorpjes Mariekerke en Sint-Amands aan de overkant. Het zonlicht strooit met kleur over het intussen wassende water en de veelheid aan planten. Prachtig is dit. We verlaten de stroom opnieuw voor een onderafje bij een gracht. Linda kiest voor verhard, ik zoek het licht glibberige pad bij het water op. Stappen zo ‘glazen dorp’ (tuinbouw) Kastel binnen. In het dorpscafé krijgen we een boterham met hesp, die heerlijk smaakt. Over de verzorging zal je ons vandaag zeker niet horen klagen. Nog drie wandelaars zijn er achter jullie, zeggen de helpers. Twee krijgen we er meteen te zien , de derde pas uren later.

Als voorlaatste gaan we dus terug op pad. Een paar kerkwegels zetten ons nog eens af op de Scheldedijk, die we nu kilometers lang gaan volgen. We lopen voorbij Moerzeke en Vlassenbroek (aan de overkant) richting Dendermonde en de rustpost in Grembergen. Ja, het is bijna constant het water volgen over asfaltpaden en toch vervelen we ons geen moment. Het spel van zonlicht en de ontluikende natuur houdt ons voortdurend bezig. Het is frisjes maar heerlijk wandelweer, zelfs de wind houdt het rustig. Wondermiddel Voltaren laat Linda pijnloos stappen en dus kunnen we haast tijdloos genieten van deze prille lente uitstap. De rust in Grembergen is nog relatief druk. We ruilen onze bonnetjes voor elke een croque uit het vuistje en een drankje, we komen niets te kort. Nog zo’n 15 kilometer voor de boeg, we zullen rond 18:00 binnen zijn.

We lopen opnieuw door het Grootbroek richting Dendermondse Scheldebrug, erop en erover. Moeten nu een eindje steenweg volgen rond industriezone Hoogveld. De 50km mag nog een ommetje maken naar Vlassenbroek. Het valt mij nu op dat er heel wat zwarte vlaggen in het dorp hangen en protestborden tegen plannen van ruimtelijke ordening. In het zaaltje geeft een dame tekst en uitleg, een petitie ter ondertekening in de hand. Zij laat ons met rust en ik hou het bij aandachtig luisteren naar haar verhaal, incognito. We lopen het dorpje uit richting grote kruisbeeld en de natte beemden er net achter. Dit is een prachtig stukje natuur, waarin men wel duchtig aan het rooien is. Vandaar die petitie waarschijnlijk. We vervoegen de andere afstanden bij de jeneverstand, telkens weer een zeer gewaardeerde attentie van deze organisatie.

De 50km gaat er nog eens alleen vandoor voor een laatste extra lus. Wij sturen een aantal wandelaars van kortere afstanden terug. Ondanks een duidelijke afpijling liepen ze toch fout …van één glaasje jenever ? De viertal kilometers naar de laatste rust is het huisjes en bedrijven kijken. Wij weten dat onze parkoersbouwer hier vrijwel geen mogelijkheden heeft. Het is ons om deze rustpost te doen …brouwerij Malheur, tevens sponsor van deze vereniging. In de ruimte waar deze heerlijkheid gebrouwen wordt krijgen wij er eentje aangeboden. Nemen ruim onze tijd om ervan te genieten. Het is als een engeltje dat … Toch zijn we nog fit genoeg voor de laatste vier kilometer. Nummer laatst komt, duidelijk vermoeid, aangestapt als wij terug vertrekken. De parkoersbouwer stuurt ons langs de oude spoorbaan Dendermonde-Puurs en vervolgens de velden in. Bij een langzaam ondergaande zon bereiken wij net na de klok van zessen de aankomst. Nemen onze t-shirt in ontvangst en genieten op het gemakje van een tweede Malheurke, een donkere deze keer.

Het is ook buiten al donker als wij terug naar huis rijden. Voor de derde keer op rij liepen wij deze 50 km. Zijn er best tevreden over. Bostroe geeft wat ze hebben en verzorgen hun tocht tot in de puntjes. Het zal voor ons zeker bij deze drie keer niet blijven.